12. (a) Hoe het Jesus in sy Bergpredikasie afgewyk van sy gebruiklike manier om verwysings na die Hebreeuse Geskrifte in te lei, en waarom? (b) Wat leer ons uit die sesde gebruik van die uitdrukking ‘Daar is gesê’?

¹² Toe Jesus voorheen uit die Hebreeuse Geskrifte aangehaal het, het hy gesê: “Daar is geskrywe” (Mattheüs 4:4, 7, 10). Maar in die Bergpredikasie het hy ses keer verklarings, wat geklink het asof dit uit die Hebreeuse Geskrifte gekom het, met dié woorde ingelei: ‘Daar is gesê’ (Mattheüs 5:21, 27, 31, 33, 38, 43). Waarom? Omdat hy na die Skrif verwys het soos dit uitgelê is in die lig van die Fariseïese oorleweringe wat God se gebooie weerspreek het (Deuteronomium 4:2; Mattheüs 15:3). Dit blyk duidelik uit Jesus se sesde en laaste verwysing in hierdie reeks: “Julle het gehoor dat daar gesê is: Jy moet jou naaste liefhê en jou vyand moet jy haat.” Maar geen Mosaïese wet het gesê ‘Haat jou vyand’ nie. Die skrifgeleerdes en Fariseërs het dit gesê. Dit was hulle vertolking van die Wet om jou naaste—jou Joodse naaste, geen ander nie—lief te hê.

18. (a) Hoe het die Jode die wet oor liefde vir jou naaste gewysig, maar wat was Jesus se antwoord daarop? (b) Hoe het Jesus ’n sekere wetgeleerde geantwoord wat die toepassing van “naaste” wou beperk?

¹⁸ In die sesde en laaste voorbeeld het Jesus duidelik getoon hoe die Mosaïese Wet deur rabbynse oorlewering verwater is: “Julle het gehoor dat daar gesê is: Jy moet jou naaste liefhê en jou vyand moet jy haat. Maar Ek sê vir julle: Julle moet jul vyande liefhê; . . . en bid vir die wat julle beledig en julle vervolg” (Mattheüs 5:43, 44). Die geskrewe Mosaïese Wet stel geen beperkinge op liefde nie: “Jy moet jou naaste liefhê soos jouself” (Levitikus 19:18). Dit was die Fariseërs wat teen hierdie gebod beswaar gemaak het, en om dit te ontduik het hulle die term “naaste” tot diegene beperk wat die oorleweringe gehou het. Daarom het ’n sekere wetgeleerde, toe hy later deur Jesus herinner is aan die gebod om ‘jou naaste lief te hê soos jouself’, geredekawel: “En wie is my naaste?” Jesus het dit beantwoord met die gelykenis van die barmhartige Samaritaan—wees ’n naaste vir die persoon wat jou nodig het.—Lukas 10:25-37.