Die uitgeputte groep vind skuiling op ’n eiland wat Malta genoem word. Die inwoners is “vreemdtalige mense”, letterlik “barbare” (Grieks, barʹba·ros).c Maar die Maltese mense is nie wreedaards nie. Daarenteen berig Lukas, ’n reisgenoot van Paulus, dat hulle “buitengewone mensliewendheid aan ons betoon [het], want hulle het ’n vuur aangesteek en ons almal op hulpvaardige wyse ontvang weens die reën wat geval het en weens die koue”. Paulus self sluit by die inboorlinge van Malta aan om hout te versamel en op die vuur te sit.—Handelinge 28:1-3, voetnoot in naslaanuitgawe.