Το Δείπνο του Κυρίου—Εορτασμός που Τιμάει τον Θεό

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ έχουν λάβει την εντολή να τηρούν την Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού. Αυτός ο εορτασμός αποκαλείται επίσης «το δείπνο του Κυρίου». (1 Κορινθίους 11:20) Γιατί έχει τόση σημασία; Πότε και πώς πρέπει να τηρείται;

Ο Ιησούς Χριστός θέσπισε αυτόν τον εορτασμό τη νύχτα του Ιουδαϊκού Πάσχα το 33 Κ.Χ. Το Πάσχα ήταν μια γιορτή που γινόταν μόνο μία φορά το χρόνο, τη 14η ημέρα του Ιουδαϊκού μήνα Νισάν. Για να υπολογίσουν αυτή την ημερομηνία, οι Ιουδαίοι προφανώς περίμεναν την εαρινή ισημερία. Αυτή είναι η ημέρα που έχει περίπου 12 ώρες φως και 12 ώρες σκοτάδι. Η πρώτη ορατή νέα σελήνη που ήταν πλησιέστερη στην εαρινή ισημερία σημείωνε την αρχή του μήνα Νισάν. Το Πάσχα ερχόταν 14 ημέρες αργότερα, μετά τη δύση του ήλιου.

Ο Ιησούς γιόρτασε το Πάσχα με τους αποστόλους του, έδιωξε τον Ιούδα τον Ισκαριώτη και κατόπιν θέσπισε το Δείπνο του Κυρίου. Αυτό το δείπνο αντικατέστησε το Ιουδαϊκό Πάσχα και γι’ αυτό θα έπρεπε να τηρείται μόνο μία φορά το χρόνο.

Το Ευαγγέλιο του Ματθαίου αναφέρει: «Ο Ιησούς πήρε ένα ψωμί και, αφού είπε μια ευλογία, το έσπασε και, δίνοντάς το στους μαθητές, είπε: “Πάρτε, φάτε. Αυτό σημαίνει το σώμα μου”. Επίσης, πήρε ένα ποτήρι και, αφού είπε μια ευχαριστήρια προσευχή, τους το έδωσε λέγοντας: “Πιείτε από αυτό, όλοι σας· διότι αυτό σημαίνει το «αίμα μου της διαθήκης», το οποίο θα χυθεί χάρη πολλών για συγχώρηση αμαρτιών”».—Ματθαίος 26:26-28.

Ορισμένοι πιστεύουν ότι ο Ιησούς μετέτρεψε το ψωμί και το κρασί σε κατά γράμμα σάρκα και αίμα του. Εντούτοις, το σάρκινο σώμα του Ιησού ήταν ακόμα ακέραιο όταν εκείνος πρόσφερε αυτό το ψωμί. Έτρωγαν όντως οι απόστολοι του Ιησού την κατά γράμμα σάρκα του και έπιναν το αίμα του; Όχι, διότι αυτό θα ήταν κανιβαλισμός και παραβίαση του νόμου του Θεού. (Γένεση 9:3, 4· Λευιτικό 17:10) Σύμφωνα με το εδάφιο Λουκάς 22:20, ο Ιησούς είπε: «Αυτό το ποτήρι σημαίνει τη νέα διαθήκη που έχει ως βάση το αίμα μου, το οποίο θα χυθεί για χάρη σας». Έγινε άραγε αυτό το ποτήρι με κυριολεκτική έννοια “η νέα διαθήκη”; Αυτό θα ήταν αδύνατον, επειδή η διαθήκη αποτελεί συμφωνία, όχι απτό αντικείμενο.

Συνεπώς, τόσο το ψωμί όσο και το κρασί είναι απλώς σύμβολα. Το ψωμί συμβολίζει το τέλειο σώμα του Χριστού. Ο Ιησούς χρησιμοποίησε κάποιο ψωμί που είχε απομείνει από το δείπνο του Πάσχα. Το ψωμί ήταν φτιαγμένο χωρίς καθόλου προζύμι, δηλαδή χωρίς μαγιά. (Έξοδος 12:8) Η Γραφή χρησιμοποιεί πολλές φορές το προζύμι ως σύμβολο της αμαρτίας ή της φθοράς. Άρα λοιπόν, το ψωμί συμβολίζει το τέλειο σώμα που θυσίασε ο Ιησούς. Ήταν απαλλαγμένο από την αμαρτία.—Ματθαίος 16:11, 12· 1 Κορινθίους 5:6, 7· 1 Πέτρου 2:22· 1 Ιωάννη 2:1, 2.

Το κόκκινο κρασί αντιπροσωπεύει το αίμα του Ιησού. Αυτό το αίμα επικυρώνει τη νέα διαθήκη. Ο Ιησούς είπε ότι το αίμα του χύθηκε «για συγχώρηση αμαρτιών». Με αυτόν τον τρόπο οι άνθρωποι μπορούν να γίνουν καθαροί στα μάτια του Θεού και να συνάψουν τη νέα διαθήκη με τον Ιεχωβά. (Εβραίους 9:14· 10:16, 17) Αυτή η διαθήκη, αυτό το συμβόλαιο σαν να λέγαμε, δίνει σε 144.000 πιστούς Χριστιανούς τη δυνατότητα να πάνε στον ουρανό. Εκεί θα υπηρετήσουν ως βασιλιάδες και ιερείς για να ευλογηθεί ολόκληρη η ανθρωπότητα.—Γένεση 22:18· Ιερεμίας 31:31-33· 1 Πέτρου 2:9· Αποκάλυψη 5:9, 10· 14:1-3.

Ποιοι πρέπει να παίρνουν από αυτά τα εμβλήματα της Ανάμνησης; Λογικά, μόνο όσοι μετέχουν στη νέα διαθήκη—δηλαδή όσοι έχουν την ελπίδα να πάνε στον ουρανό—πρέπει να παίρνουν από το ψωμί και το κρασί. Το άγιο πνεύμα του Θεού πείθει αυτά τα άτομα ότι έχουν επιλεχθεί για να γίνουν ουράνιοι βασιλιάδες. (Ρωμαίους 8:16) Μετέχουν επίσης στη διαθήκη για Βασιλεία με τον Ιησού.—Λουκάς 22:29.

Τι μπορεί να λεχθεί για όσους έχουν την ελπίδα να ζήσουν για πάντα στον Παράδεισο στη γη; Υπακούοντας στην εντολή του Ιησού παρακολουθούν το Δείπνο του Κυρίου, αλλά μόνο ως γεμάτοι σεβασμό παρατηρητές, χωρίς να συμμετέχουν. Μία φορά το χρόνο, μετά τη δύση του ήλιου στις 14 Νισάν, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά τηρούν το Δείπνο του Κυρίου. Αν και μόνο λίγες χιλιάδες άτομα σε όλο τον κόσμο ομολογούν ότι έχουν την ουράνια ελπίδα, αυτός ο εορτασμός είναι πολύτιμος για όλους τους Χριστιανούς. Είναι μια περίσταση κατά την οποία όλοι μπορούν να κάνουν στοχασμούς γύρω από την ανυπέρβλητη αγάπη του Ιεχωβά Θεού και του Ιησού Χριστού.—Ιωάννης 3:16.