35 ΜΑΝΑΣΣΗΣ
Βρήκε το Θάρρος να Μετανοήσει
Ο ΜΑΝΑΣΣΗΣ χρωστούσε τη ζωή του σε ένα θαύμα του Ιεχωβά. Ο Θεός παρέτεινε θαυματουργικά τη ζωή του Εζεκία, και έτσι αυτός ο καλός βασιλιάς μπόρεσε να αποκτήσει έναν γιο, τον Μανασσή. Δυστυχώς όμως ο Εζεκίας πέθανε όταν ο Μανασσής ήταν 12 χρονών. Το παιδί έγινε βασιλιάς και σύντομα ξεστράτισε εντελώς από την καλή πορεία που είχε χαράξει ο πατέρας του.
Οι αμαρτίες του Μανασσή ήταν φρικτές. Κατά τις δεκαετίες της βασιλείας του, επιδόθηκε σε απεχθείς πράξεις όπως αποστασία, ειδωλολατρία και μαγεία. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να δολοφονήσει ακόμα και κάποιους από τους γιους του. Σκότωσε τόσο πολλούς ανθρώπους και προώθησε τη βία σε τέτοιον βαθμό ώστε επέφερε βαριά ενοχή αίματος στην Ιερουσαλήμ, την πόλη του Θεού. Ο Ιεχωβά έστελνε προφήτες να τον προειδοποιήσουν, αλλά εκείνος δεν έδινε προσοχή. Ίσως λοιπόν αναρωτιέστε πώς γίνεται να θεωρείται ο Μανασσής καλό παράδειγμα θάρρους. Ας δούμε.
Κάποια μέρα, η ζωή του Μανασσή άλλαξε δραματικά. Επειδή δεν έδινε προσοχή στις προειδοποιήσεις των προφητών του Ιεχωβά, ο Θεός επέτρεψε στους αρχιστράτηγους της Ασσυρίας να εισβάλουν στον Ιούδα. Διαβάζουμε: «Έπιασαν τον Μανασσή με άγκιστρα και τον έδεσαν με δύο χάλκινα δεσμά και τον πήραν στη Βαβυλώνα». Δεν μπορούμε ούτε να φανταστούμε πόσο ταπεινωμένος πρέπει να ένιωσε αυτός ο υπερήφανος βασιλιάς ή τον πόνο και τις κακουχίες που πέρασε σε εκείνο το μακρύ και εξαντλητικό ταξίδι.
Ο Μανασσής ήταν τρομερά ασεβής, αλλά ο Ιεχωβά τού έδωσε την ευκαιρία να αλλάξει
Αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα, μέσα στη βαθιά του οδύνη, ο Μανασσής είχε τον χρόνο να αναλογιστεί τη ζωή του. Πιθανότατα δεν είχε νιώσει ποτέ τόσο ανίσχυρος, αβοήθητος και μόνος. Πού ήταν όλοι οι ψεύτικοι θεοί που λάτρευε, στους οποίους θυσίασε ακόμα και τους γιους του; Κατάλαβε ότι έπρεπε να αλλάξει. Πρώτα από όλα, προσευχήθηκε στον Ιεχωβά. Και δεν το έκανε αυτό με υπερηφάνεια. Απεναντίας, «ταπείνωνε πολύ τον εαυτό του ενώπιον του Θεού των προπατόρων του». Ο Ιεχωβά είδε αυτή την αλλαγή και ανταποκρίθηκε. Καθώς ο Μανασσής γινόταν ολοένα και πιο ταπεινός, ο Ιεχωβά ασφαλώς τον πλησίαζε περισσότερο. (Ψαλμ. 138:6) Ο Μανασσής προσευχόταν στον «Ιεχωβά τον Θεό του» εκλιπαρώντας τον για εύνοια. Μάλιστα, «προσευχόταν συνεχώς» με αυτόν τον τρόπο.
Πώς ανταποκρίθηκε ο Ιεχωβά σε εκείνες τις προσευχές; Η αφήγηση μας δίνει την απάντηση: «Δέχτηκε την ικεσία του [και] εισάκουσε το αίτημά του για εύνοια». Ο αληθινός Θεός έδειξε έλεος και έκανε κάτι εκπληκτικό για τον Μανασσή. «Τον αποκατέστησε στην Ιερουσαλήμ στη βασιλεία του». Τώρα ο Μανασσής είχε την ευκαιρία να δείξει με ξεκάθαρο τρόπο πόσο τον είχε αλλάξει η μετανοημένη στάση του.
Όταν επέστρεψε στην Ιερουσαλήμ, ο Μανασσής αντιμετώπισε ίσως τη μεγαλύτερη δοκιμασία της νεοαποκτημένης του πίστης. Ο τόπος ήταν γεμάτος με ανθρώπους που επί πολλά χρόνια έκαναν απαίσια πράγματα εξαιτίας της δικής του επιρροής. Πώς θα αντιδρούσαν όλοι αυτοί στην αλλαγή του; Ακόμα και αν ο Μανασσής είχε τέτοιους φόβους, τους υπερνίκησε και ανέλαβε δράση για να διορθώσει τα λάθη του. Αρχικά, ενίσχυσε τις οχυρώσεις της Ιερουσαλήμ για να την προστατέψει από μελλοντικές εισβολές. Ύστερα, με μια σαρωτική κίνηση, απομάκρυνε από την πόλη και από τον ναό του Ιεχωβά τους ξένους θεούς και τα είδωλα. Ετοίμασε το θυσιαστήριο του Ιεχωβά και άρχισε να προσφέρει θυσίες εκεί. Και τέλος, έκανε ίσως το δυσκολότερο από όλα: Απευθύνθηκε στον λαό του. Μιλώντας ανοιχτά, τους είπε τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που έλεγε τόσα χρόνια. Πρότρεψε τον Ιούδα «να υπηρετεί τον Ιεχωβά, τον Θεό του Ισραήλ». Αυτός ο πωρωμένος αμαρτωλός είχε αλλάξει πραγματικά. Ως αποτέλεσμα, δοξάστηκε ο Ιεχωβά, επειδή απέδειξε για άλλη μια φορά ότι “είναι αγαθός και πρόθυμος να συγχωρεί”.—Ψαλμ. 86:5.
Δυστυχώς, ο Μανασσής δεν μπορούσε να αναιρέσει όλο το κακό που είχε κάνει. Αν και ο Ιεχωβά τον συγχώρησε, δεν γινόταν να αγνοήσει τη βία και την αιματοχυσία που είχαν σημαδέψει τον λαό Του κατά τη βασιλεία του. Ανόμοια με τον βασιλιά τους, εκείνοι ούτε μετανόησαν ούτε άλλαξαν. Ούτε καν ο ίδιος ο γιος του Μανασσή, ο Αμών, δεν θέλησε να διδαχτεί από τη μετάνοια του πατέρα του. Παρ’ όλα αυτά, ο Μανασσής ασφαλώς προσπαθούσε να αποτελεί καλή επιρροή για το εγγονάκι του, τον Ιωσία. Αναμφίβολα, το παιδί θυμόταν ότι ο παππούς του είχε δείξει το αναγκαίο θάρρος για να ταπεινωθεί και να μετανοήσει. Έπειτα από χρόνια ασεβούς διαγωγής, ο Μανασσής είχε αλλάξει πραγματικά, και ως το τέλος της ζωής του γνώριζε ότι ο στοργικός Πατέρας του τον είχε συγχωρήσει.
Διαβάστε τη Βιβλική αφήγηση:
Για συζήτηση:
Με ποιους τρόπους έδειξε θάρρος ο Μανασσής;
Ψάξτε Πιο Βαθιά
1. Οι Αμορραίοι κατοικούσαν παλιότερα στη γη Χαναάν. Γιατί είναι αξιοπρόσεκτο το ότι ο Μανασσής είχε «ενεργήσει με μεγαλύτερη πονηρία από ό,τι όλοι οι Αμορραίοι πριν από αυτόν»; (2 Βασ. 21:11· w00 15/10 σ. 16 ¶5, 6· gl σ. 10 ¶5, υποσ.)
2. Ποιες αρχαιολογικές αποδείξεις υποστηρίζουν την ύπαρξη του Μανασσή και την κυριαρχία της Ασσυρίας κατά τη βασιλεία του; (it «Μανασσής» Αρ. 4 ¶2) Α
© The Trustees of the British Museum. Licensed under CC BY-NC-SA 4.0. Source
Εικόνα Α: Το όνομα «Μανασσής, βασιλιάς του Ιούδα» βρίσκεται στο Πρίσμα του Εσάρ-αδδών
3. Τι δείχνει ότι οι Ασσύριοι όντως έβαζαν άγκιστρα στους αιχμαλώτους τους; (2 Χρον. 33:11· it «Άγκιστρο» ¶4) Β
Εικόνα Β: Απεικόνιση ασσυριακού ανάγλυφου που χρονολογείται περίπου από τον όγδοο αιώνα Π.Κ.Χ.
4. Με ποια έννοια ο Ιεχωβά άπλωσε «σχοινί μέτρησης» και χρησιμοποίησε «αλφάδι» στην Ιερουσαλήμ; (2 Βασ. 21:13· it «Αλφάδι» ¶2)
Συλλογιστείτε τα Διδάγματα
Τι μαθαίνουμε από αυτή την αφήγηση σχετικά με τη μετάνοια;
Γιατί μπορούμε να συμπεράνουμε από το παράδειγμα του Μανασσή ότι, αν και ο Ιεχωβά συγχωρεί τους μετανοημένους αμαρτωλούς, αυτοί ίσως είναι αναγκασμένοι να ζήσουν με τις συνέπειες των αμαρτιών τους; (Ιερ. 15:3-5) Γ
Εικόνα Γ
Πώς μπορείτε να μιμείστε το θάρρος του Μανασσή στη ζωή σας;
Στοχαστείτε τη Μεγαλύτερη Εικόνα
Τι με διδάσκει αυτή η αφήγηση για τον Ιεχωβά;
Πώς συνδέεται αυτή η αφήγηση με τους σκοπούς του Ιεχωβά;
Τι θα ήθελα να ρωτήσω τον Μανασσή στην ανάσταση;
Μάθετε Περισσότερα
Δείτε πώς το παράδειγμα του Μανασσή βοήθησε έναν αδελφό να επιστρέψει στον Ιεχωβά.
Αν έχετε ποτέ αντιμετωπίσει αισθήματα αναξιότητας λόγω των παλιών σας αμαρτιών, πώς μπορεί να σας ενθαρρύνει αυτή η αφήγηση;