18. Επιφυλάσσει ο Ιεχωβά κι άλλα θαυμαστά πράγματα για τον Χριστό και τους 144.000 συντρόφους του μετά το τέλος της χιλιετούς βασιλείας;

¹⁸ Φυσικά, ο Χριστός πάντοτε θ’ αναγνωρίζεται και θα τιμάται για το μεγάλο του έργο και θα είναι Επίτιμος Αρχιερεύς και Βασιλεύς. Επειδή ο Ιεχωβά είναι ο μέγας Μισθαποδότης, η περαιτέρω σχέσις του προς τον Χριστόν και τους 144.000 ουρανίους συντρόφους του και τα καθήκοντα που θα αναθέτη σ’ αυτούς, θ’ αποτελούν εκδηλώσεις της μεγάλης αγάπης του προς αυτούς. (Εβρ. 6:10) Η Αγία Γραφή δεν αποκαλύπτει τα όσα εκείνος επιφυλάσσει γι’ αυτούς, αλλά ό,τι έχει ήδη κάνει υπήρξε μεγαλειώδες.

«Ο Θεός όμως πλούσιος ων εις έλεος, δια την πολλήν αγάπην αυτού με την οποίαν ηγάπησεν ημάς, . . . εζωοποίησεν ημάς μετά του Χριστού· . . . και συνανέστησε και συνεκάθισεν εν τοις επουρανίοις δια Ιησού Χριστού, δια να δείξη εις τους επερχομένους αιώνας τον υπερβάλλοντα πλούτον της χάριτος αυτού δια της προς ημάς αγαθότητος εν Χριστώ Ιησού.»—Εφεσ. 2:4-7.

19. Γιατί ένα άτομο πρέπει να κατανοήση τα πράγματα που μόλις εξετάσθηκαν;

¹⁹ Όλα αυτά τα πράγματα περιέχονται στα αγαθά νέα, και η κατανόησις και εκτίμησις αυτών είναι ουσιώδης σ’ εκείνον που θέλει να υπηρετή τον Θεό ευπρόσδεκτα και να διακηρύττη τα αγαθά νέα στους άλλους.

Τι ο Σοφός Ανήρ Εννοούσε;

Βρίσκονται στα Χέρια του Θεού

Όσο σοφός κι αν ήταν, ο Βασιλεύς Σολομών δεν μπορούσε να εξακριβώση την πλήρη έκτασι του έργου του Θεού—τα πράγματα που ο Ύψιστος, όχι μόνο κάνει, αλλ’ επίσης ανέχεται, για την επεξεργασία του μεγαλειώδους σκοπού του. Ωστόσο, ο Σολομών ‘εσκέφθη εν τη καρδία του’ μια ζωτική αλήθεια, αφού έκανε μια προσεκτική έρευνα των ανθρωπίνων υποθέσεων. Ποια ήταν αυτή; «Οι δίκαιοι και οι σοφοί, και τα έργα αυτών, είναι εν χειρί Θεού.»—Εκκλησ. 9:1.

Πράγματι, και όσον αφορά το άτομό τους και όσον αφορά τα έργα τους, οι δίκαιοι και σοφοί βρίσκονται στα χέρια ή στην εξουσία του Υψίστου. Μολονότι μπορεί να επιτρέπη να επέλθη σ’ αυτούς συμφορά, με κανένα τρόπο δεν πρόκειται να χάσουν την αμοιβή τους. Ο Ιεχωβά Θεός «γνωρίζει . . . τους όντας αυτού» και θα ενεργήση έτσι ώστε όλα τα έργα του να συντελέσουν «προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν.» (Ρωμ. 8:28· 2 Τιμ. 2:19) Αυτό αποτελεί πηγή παρηγορίας και ενθαρρύνσεως, όταν βλέπωμε τα δίκαια άτομα να υποφέρουν ενώ οι ασεβείς ευημερούν.—Εκκλησ. 8:14.

Οι Βιβλικοί λόγιοι των προσφάτων αιώνων προβληματίζονται όσον αφορά το τι εννοούσε ο Σολομών με την επόμενη δήλωσί του στο εδάφιο Εκκλησιαστής 9:1: «Δεν υπάρχει άνθρωπος γνωρίζων, είτε αγάπη θέλει είσθαι είτε μίσος· τα πάντα είναι έμπροσθεν [που προηγήθησαν, ΜΝΚ] αυτών.» Θα μπορούσε να λεχθή ότι αυτά τα λόγια εγράφησαν εσκεμμένα μ’ αυτό τον τρόπο, ώστε να εξαχθούν απ’ αυτά αρκετές πρακτικές ιδέες. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσαν να κατανοηθούν ότι σημαίνουν πως, επειδή ο θάνατος τερματίζει την αγάπη και το μίσος των ανθρώπων, οι ζώντες δεν έχουν ιδέα για το πόση αγάπη και μίσος υπήρχε προτού γεννηθούν, δηλαδή, στη ζωή των ανθρώπων που έζησαν πριν από τη δική τους εποχή.

Ή, θα μπορούσε να λεχθή ότι τα λόγια του Σολομώντος πρέπει να εξετασθούν σύμφωνα μ’ αυτά που ελέχθησαν προηγουμένως, δηλαδή το ότι ο Θεός έχει εξουσία επί των δικαίων και των σοφών, καθώς επίσης και επί των έργων τους. Η αγάπη και το μίσος που αυτοί, καθώς και οι υπόλοιποι άνθρωποι, δοκιμάζουν είναι αποτέλεσμα της ανοχής του Θεού. Επίσης, ο Ύψιστος προεγνώριζε πολύ πριν από τη γέννησί τους ότι οι άνθρωποι θα δοκίμαζαν και αγάπη και μίσος. Επέτρεψε να έλθη σε ύπαρξι μια αμαρτωλή