μπορεί να εισδύση μέσα σ’ αυτά τα ελατήρια του ατόμου. Φθάνει στην καρδιά και αποκαλύπτει αν ένα άτομο ζη πράγματι με τις ορθές αρχές ή αν έχη επιθυμία να το πράττη.

ΕΠΙΔΡΑΣΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΚΤΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Επομένως στο κήρυγμα και τη διδασκαλία που γίνονται μέσα στην εκκλησία δεν πρέπει να επιτραπή τίποτε ν’ αποσπά από τον Λόγο του Θεού. Όχι τα πράγματα τα οποία γίνονται κυρίως για εντύπωσι, αλλά η Βιβλική εκπαίδευσι ενισχύει και εποικοδομεί την εκκλησία πνευματικώς, και ενθαρρύνει όλους να παραμείνουν πιστοί στον Ιεχωβά Θεό. Και οι έξω, επίσης, επηρεάζονται με ένα ορθό τρόπο. Όταν παρευρίσκωνται στις συναθροίσεις όπου οι ομιληταί συγκεντρώνονται για να μεταδώσουν διδασκαλία από τη Γραφή, οι έξω μπορούν αμέσως να δουν ότι κάτι πιο πολύτιμο από ανθρώπινη σοφία μεταδίδεται, που παρακινεί τους ειλικρινείς ανθρώπους να πουν: «Ο Θεός είναι των όντι εν μέσω υμών.»—1 Κορ. 14:25.

Εφόσον αυτό το ‘κήρυγμα του λόγου’ πρέπει να γίνη εντός της εκκλησίας, είναι πολύ λογικό ο ίδιος ‘λόγος’ να κηρυχθή και στους έξω. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να βγούμε έξω από τη Γραφή και να κάμωμε υποθέσεις για ζητήματα όπως τι πρέπει ν’ αναμένουν οι άνθρωποι όσον αφορά τις κατοικίες και άλλα αγαθά, την εργασία και αναψυχή στη «νέα γη» που ετοιμάζει ο Θεός. Όλη η πληροφορία που πρέπει να γνωρίζουν οι άνθρωποι για ν’ αποκτήσουν την επιδοκιμασία του Θεού και ζωή περιέχεται στη Γραφή. Επομένως είναι ανάγκη ν’ ακούσουν τι έχει να πη ο Λόγος του Θεού.

Επομένως, είτε εντός είτε εκτός της εκκλησίας, το κήρυγμά μας ως αληθινών Χριστιανών ας είναι ‘κήρυγμα του ΛΟΓΟΥ.’ Αυτό το κήρυγμα και μόνο θα ενισχύση τους ειλικρινείς ανθρώπους στην απόφασί των να παραμένουν πιστοί δούλοι του Ιεχωβά Θεού.

Ερωτήσεις από Αναγνώστας

● Πώς σε άτομα που έχουν κληθή σε ουράνια ζωή μπορούσε να δοθή χάρις «εν Χριστώ Ιησού προ χρόνων αιωνίων,» όπως αναφέρει το εδάφιο 2 Τιμόθεον 1:9;—Η.Π.Α.

Θα ήταν, φυσικά, αδύνατον να λάβουν χάρι άτομα πολλούς αιώνες πριν από τη γέννησί τους. Εν τούτοις, ο Ιεχωβά Θεός έχει προορίσει μια τάξι ανθρώπων (όχι όμως τα συγκεκριμένα άτομα που την αποτελούν) για να γίνουν κληρονόμοι μιας ουρανίας βασιλείας. Εφόσον αυτός ήταν ο σκοπός του, ήταν σαν να είχε πραγματοποιηθή και επομένως μπορούσε να λεχθή ότι αυτή η τάξις ανθρώπων είχε λάβει χάρι «προ χρόνων αιωνίων.» Το εδάφιο Ρωμαίους 4:17 λέγει για τον Ιεχωβά ότι: «Καλεί τα μη όντα ως όντα.» Έτσι αυτός είναι ένας τρόπος με τον οποίον μπορεί να δη κανείς το ζήτημα.

Η έκφρασις «προ χρόνων αιωνίων» είναι προφανές ότι υποδεικνύει μια περίοδο σημαντική, μολονότι ακαθορίστου μήκους. Ωστόσο, άλλα εδάφια μας βοηθούν να είμεθα πιο συγκεκριμένοι σχετικά με τον χρόνο που περιλαμβάνεται. Στην επιστολή του προς Εφεσίους, ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Εξέλεξεν [ο Θεός] ημάς δι’ αυτού προ καταβολής κόσμου δια να ήμεθα άγιοι και άμωμοι ενώπιον αυτού δια της αγάπης· προορίσας ημάς εις υιοθεσίαν δια Ιησού Χριστού εις εαυτόν, κατά την ευδοκίαν του θελήματος αυτού,. . . και ελάβομεν κληρονομίαν, προορισθέντες κατά την πρόθεσιν του ενεργούντος τα πάντα κατά την βουλήν του θελήματος αυτού.»—Εφεσ. 1:4-11.

Η λέξις καταβολή που υπάρχει σ’ αυτό το εδάφιο σημαίνει κατά γράμμα «ρίψιμο κατά γης, ή κατάθεσις» και μπορεί να σημαίνη την εμφύτευσι του σπέρματος στη σύλληψι του ανθρώπου. Πράγματι, στο εδάφιο Εβραίους 11:11, Κείμενον, η λέξις αποδίδεται κατάλληλα ως «σύλληψις». Διαβάζομε: «Πίστει και αυτή η Σάρα δύναμιν εις καταβολήν σπέρματος έλαβε και παρά καιρόν ηλικίας.» Σαφώς αυτό αναφέρεται στο ‘ρίψιμο’ από τον Αβραάμ του ανθρωπίνου σπέρματος για τη γέννησι ενός υιού και τη λήψι του σπόρου από τη Σάρα για την γονιμοποίησί του.

Όσον αφορά την ‘καταβολή του κόσμου,’ ο Ιησούς Χριστός συνέδεσε αυτό το γεγονός με τον Άβελ, λέγοντας: «Δια να εκζητηθή το αίμα πάντων των προφητών, το εκχυνόμενον από της αρχής του κόσμου [από καταβολής κόσμου, Κείμενον], από της γενεάς ταύτης, από του αίματος του Άβελ, έως του αίματος Ζαχαρίου.» (Λουκ. 11:50, 51) Έτσι ο Άβελ αναφέρεται σαν να ζη στην ‘καταβολή του κόσμου’. Εφόσον ο Άβελ είναι γυιος του Αδάμ και της Εύας, η