τους θαυμάσιους νέους Χριστιανούς αδελφούς τους.

ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ

Η μεγαλύτερη μοναδική συγκέντρωσις των Μαρτύρων του Ιεχωβά, σε μια συνέλευσι ήταν εκείνη που έγινε στο Στάδιο Γιάνκη και Πόλο Γκράουντς της πόλεως της Νέας Υόρκης το 1958, όπου είχαν συγκεντρωθή 253.922 άτομα. Κάθε χρόνο, εκτός από τις μικρές «συνελεύσεις περιοχής,» στις οποίες παρευρίσκονται λίγες εκατοντάδες μέχρι μερικές χιλιάδες, υπάρχουν μεγαλύτερες «περιφερειακές» ή εθνικές ή διεθνείς συνελεύσεις. Συχνά, γίνονται σε μια χώρα αρκετές συνελεύσεις, ώστε να παρευρεθούν όσο το δυνατόν περισσότεροι. Το πρόγραμμα της συνελεύσεως είναι το ίδιο σε κάθε χώρα σ’ όλο τον κόσμο. Μια έκθεσις για τις συνελεύσεις «Θεία Υπηρεσία» που έγιναν παγκοσμίως το 1976, έδειχνε ότι πάνω από 3.360.000 άτομα παρακολούθησαν τις συνελεύσεις αυτές, σε 96 χώρες.

Σε κάθε συνέλευσι των Μαρτύρων του Ιεχωβά γίνονται διευθετήσεις για βάπτισμα για όλους εκείνους που έχουν μελετήσει με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και επιθυμούν ν’ ακολουθήσουν το παράδειγμα του Χριστού και να βαπτισθούν στο νερό. Μ’ αυτή την ενέργεια και με πίστι στην απολυτρωτική θυσία του Χριστού, συμβολίζουν την αφιέρωσί τους στον Θεό. (Ματθ. 3:15· 28:19, 20) Στη διάρκεια των τριών ετών από το 1974 μέχρι το 1976, ο συνολικός αριθμός των ατόμων που βαπτίσθηκαν από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ήταν 789.601. Κάθε χρόνο ο αριθμός των ατόμων που ακούουν τα «αγαθά νέα» και ενώνονται με τις τάξεις των διαγγελέων των «αγαθών νέων» αυξάνει και πολλοί περισσότεροι ακούουν την προειδοποίησι ότι το τέλος αυτού του συστήματος πραγμάτων είναι πολύ κοντά και ότι η δίκαιη χιλιετής διακυβέρνησις του Ιησού είναι πολύ πλησίον για την απαλλαγή της γης από την αμαρτία, την ασθένεια και τον θάνατο.—Αποκάλ. 21:1-4.

Πώς οι Χριστιανοί ‘Δεν Είναι εκ του Κόσμου’

ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ παντού γνωρίζουν τη δήλωσι που έκανε ο Ιησούς στην προσευχή του προς τον Ιεχωβά Θεό: «Εκ του κόσμου δεν είναι [οι μαθηταί του Ιησού], καθώς εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου.» (Ιωάν. 17:16) Τι σημαίνει αυτό; Ποια στοιχεία αποτελούν τον ‘κόσμο’ του οποίου οι Χριστιανοί πρέπει ν’ αποφεύγουν να είναι μέρος; Με ποιον τρόπο πρέπει οι Χριστιανοί να τηρούνται αποχωρισμένοι;

Ο απόστολος Παύλος είπε στους Χριστιανούς ότι δεν πρέπει να κάνουν χρήσι του κόσμου με τον τρόπο που κάνουν οι άλλοι, «διότι,» είπε, «το σχήμα του κόσμου τούτου παρέρχεται (μεταβάλλεται, ΜΝΚ),» όπως οι γοργά εναλλασσόμενες σκηνές σ’ ένα θεατρικό έργο. (1 Κορ. 7:29-31) Και ο απόστολος Ιωάννης περιέγραψε αυτό που πρέπει ν’ αποφεύγουν οι Χριστιανοί σχετικά με τον κόσμο, όταν έγραψε τα εξής: «Παν το εν τω κόσμω, η επιθυμία της σαρκός και η επιθυμία των οφθαλμών και η αλαζονεία του βίου, δεν είναι εκ του Πατρός, αλλ’ είναι εκ του κόσμου.»—1 Ιωάν. 2:16.

Ασφαλώς, η ανηθικότης και η απληστία που προάγουν την κλοπή, τον εκβιασμό, τον φόνο και άλλα εγκλήματα, καθώς επίσης και η επιδίωξις υλικού πλούτου, προέρχεται από ‘την επιθυμία της σαρκός και την επιθυμία των οφθαλμών.’ Και κάτι που προσθέτει και συμβάλλει σ’ αυτή την αδικοπραγία, είναι η τάσις του κόσμου προς ‘την αλαζονεία του βίου (φανταχτερή επίδειξις των μέσων διαβιώσεως ενός ατόμου, ΜΝΚ),’ η οποία δημιουργεί μια επιθυμία για δύναμι, εξοχότητα και γόητρο. Προάγει την υπερηφάνεια, τον εθνικισμό και τον φυλετισμό, και οδηγεί σε μίσος, πολέμους και επαναστάσεις.

Ο Χριστιανός λοιπόν, πρέπει ν’ αποφεύγη όλες αυτές τις εκδηλώσεις των εσφαλμένων επιθυμιών του κόσμου. Αυτά τα πράγματα, όχι μόνο δυσαρεστούν τον Πατέρα, τον Ιεχωβά Θεό, αλλά, όπως λέγει ο απόστολος: «Και ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία αυτού· όστις όμως πράττει το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα.»—1 Ιωάν. 2:17.

Εξετάστε πόσο μάταιο είναι να θέτετε την εμπιστοσύνη σας και τις ελπίδες σας σ’ αυτόν τον κόσμο και να συμβαδίζετε μαζί του. Ως παράδειγμα,