12. Ένας από τους 12 αποστόλους, ο οποίος αποκαλείται επίσης Θαδδαίος και «Ιούδας, ο γιος του Ιακώβου». Μεταξύ των αποστόλων που κατονομάζονται στα εδάφια Ματθαίος 10:3 και Μάρκος 3:18, αναφέρονται δίπλα δίπλα ο Ιάκωβος ο γιος του Αλφαίου και ο Θαδδαίος. Στους αποστόλους που κατονομάζονται στα εδάφια Λουκάς 6:16 και Πράξεις 1:13 δεν περιλαμβάνεται ο Θαδδαίος αλλά βλέπουμε να αναφέρεται «ο Ιούδας, ο γιος του Ιακώβου». Αυτό οδηγεί στο συμπέρασμα ότι το όνομα Θαδδαίος ήταν ένα άλλο όνομα του αποστόλου Ιούδα. Η πιθανότητα δημιουργίας σύγχυσης μεταξύ των δύο αποστόλων που ονομάζονται «Ιούδας» ίσως είναι ένας λόγος για τον οποίο χρησιμοποιείται μερικές φορές το όνομα Θαδδαίος. Μερικοί μεταφραστές αποδίδουν τα εδάφια Λουκάς 6:16 και Πράξεις 1:13 ως «Ιούδας, ο αδελφός του Ιακώβου», δεδομένου ότι το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο δεν προσδιορίζει την ακριβή συγγένεια. Αλλά η συριακή Πεσίτα αναφέρει όντως τη λέξη «γιος». Κατά συνέπεια, αρκετές σύγχρονες μεταφράσεις λένε «Ιούδας, ο γιος του Ιακώβου». (RS, AT, ΜΝΚ, ΛΧ, ΤΚΔ) Η μόνη περίπτωση όπου αναφέρεται μόνος του ο Ιούδας στην Αγία Γραφή είναι το εδάφιο Ιωάννης 14:22, το οποίο τον προσδιορίζει με τα λόγια «ο Ιούδας, όχι ο Ισκαριώτης», δίνοντάς μας έτσι ένα στοιχείο για να αντιληφθούμε ποιος Ιούδας μίλησε.

Στις αφηγήσεις των Ευαγγελίων, ο Ιούδας εμφανίζεται για πρώτη φορά στα εδάφια όπου κατονομάζονται όλοι οι απόστολοι, λίγο μετά το Πάσχα του 31 Κ.Χ. και ενάμιση περίπου χρόνο αφότου ο Ιησούς άρχισε τη διακονία του. (Μαρ 3:19· Λου 6:16) Είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι ο Ιούδας ήταν ήδη μαθητής για κάποιο διάστημα προτού τον διορίσει απόστολο ο Ιησούς. Πολλοί συγγραφείς σκιαγραφούν την προσωπικότητα του Ιούδα με εντελώς μελανά χρώματα, αλλά προφανώς για κάποιο διάστημα ο Ιούδας υπήρξε μαθητής που είχε την εύνοια του Θεού και του Ιησού, όπως υποδεικνύει η ίδια η επιλογή του ως αποστόλου. Επιπλέον, του ανατέθηκε να διαχειρίζεται το κοινό ταμείο του Ιησού και των 12. Το γεγονός αυτό δίνει θετική εικόνα για την αξιοπιστία του εκείνον τον καιρό, καθώς και για τις ικανότητες ή τη μόρφωσή του, ιδίως αν λάβουμε υπόψη ότι ο Ματθαίος, αν και είχε πείρα στη διαχείριση των χρημάτων και στους αριθμούς, δεν έλαβε αυτόν το διορισμό. (Ιωα 12:6· Ματ 10:3) Παρ’ όλα αυτά, ο Ιούδας έγινε απόλυτα και αδικαιολόγητα διεφθαρμένος. Αναμφίβολα γι’ αυτόν το λόγο κατονομάζεται τελευταίος από όλους τους αποστόλους και περιγράφεται ως ο Ιούδας «ο οποίος αργότερα τον πρόδωσε» και «ο οποίος έγινε προδότης».—Ματ 10:4· Λου 6:16.

Αυτός που προδίδει την εμπιστοσύνη κάποιου, αθετεί το καθήκον του ή ενεργεί προδοτικά εναντίον της χώρας του ή του ηγέτη του. Ο πλέον διαβόητος προδότης που αναφέρεται στην Αγία Γραφή ήταν “ο Ιούδας ο Ισκαριώτης, ο οποίος έγινε προδότης”. (Λου 6:16) Το ουσιαστικό προδότης του πρωτότυπου ελληνικού κειμένου (παράγωγο του ρήματος προδίδω το οποίο σήμαινε, όπως και σήμερα, αποκαλύπτω· εγκαταλείπω· καταδίδω) περιγράφει εύστοχα τον Ιούδα, διότι μετά την επιλογή του ως αποστόλου έγινε άπληστος, διέπραττε κλοπή (Ιωα 12:6) και τελικά πρόδωσε τον Ιησού στους πρωθιερείς για σχετικά μικρό χρηματικό ποσό. (Ματ 26:14-16, 25, 48, 49) Δεν εγκατέλειψε απλώς προσωρινά τον Χριστό τρεπόμενος σε φυγή από μια κατάσταση που φαινόταν επικίνδυνη (Μαρ 14:50), αλλά πρόδωσε εσκεμμένα τον Ιησού σε εκείνους που επιζητούσαν το θάνατό του.