Γυναίκα που δεν είναι δούλη. Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για τη Σάρρα, τη σύζυγο του Αβραάμ, και για την «άνω Ιερουσαλήμ». Από τότε που ο Ιεχωβά Θεός απελευθέρωσε τους Ισραηλίτες από τα δεσμά της Αιγύπτου και τους έδωσε το Νόμο στο Όρος Σινά μέχρι τον τερματισμό της διαθήκης του Νόμου το 33 Κ.Χ., ο Ιεχωβά μεταχειριζόταν το έθνος του Ισραήλ ως δευτερεύουσα σύζυγο. (Ιερ 3:14· 31:31, 32) Ωστόσο, ο Νόμος δεν προσέδιδε στο έθνος του Ισραήλ την υπόσταση της ελεύθερης γυναίκας, διότι έκανε φανερό ότι οι Ισραηλίτες υπόκειντο στην αμαρτία, άρα ήταν δούλοι. Πολύ εύστοχα, λοιπόν, ο Παύλος παρέβαλε την υποδουλωμένη Ιερουσαλήμ των ημερών του με την υπηρέτρια Άγαρ, την παλλακίδα του Αβραάμ, και τα «παιδιά», ή αλλιώς τους πολίτες, της Ιερουσαλήμ με τον Ισμαήλ, το γιο της Άγαρ. Αντίθετα, η αρχική σύζυγος του Θεού, η άνω Ιερουσαλήμ, ήταν ανέκαθεν, όπως και η Σάρρα, ελεύθερη γυναίκα, και τα παιδιά της είναι και αυτά ελεύθερα. Για να γίνει κάποιος ελεύθερο παιδί της άνω Ιερουσαλήμ και να έχει «την ελευθερία της», είναι απαραίτητο να ελευθερωθεί μέσω του Γιου του Θεού από τα δεσμά της αμαρτίας.—Γα 4:22–5:1 και υποσ. στο εδ. 5:1· Ιωα 8:34-36.

Σύμφωνα με τον απόστολο Παύλο, η Άγαρ αποτελούσε χαρακτήρα ενός συμβολικού δράματος στο οποίο εξεικόνιζε το έθνος του σαρκικού Ισραήλ, ένα έθνος που είχε δεσμευτεί απέναντι στον Ιεχωβά μέσω της διαθήκης του Νόμου η οποία είχε εγκαινιαστεί στο Όρος Σινά και είχε γεννήσει «παιδιά για δουλεία». Εξαιτίας της αμαρτωλής κατάστασης του λαού, το έθνος δεν μπορούσε να τηρήσει τους όρους εκείνης της διαθήκης. Υπό αυτή τη διαθήκη, οι Ισραηλίτες δεν έγιναν ελεύθερος λαός αλλά καταδικάστηκαν ως αμαρτωλοί, άξιοι θανάτου, και κατά συνέπεια ήταν δούλοι. (Ιωα 8:34· Ρω 8:1-3) Η Ιερουσαλήμ των ημερών του Παύλου αποτελούσε αντίστοιχο της Άγαρ, επειδή η Ιερουσαλήμ η πρωτεύουσα, η οποία αντιπροσώπευε την οργάνωση του φυσικού Ισραήλ, βρισκόταν σε δουλεία μαζί με τα παιδιά της. Οι γεννημένοι από το πνεύμα Χριστιανοί, όμως, είναι παιδιά της «άνω Ιερουσαλήμ», της συμβολικής γυναίκας του Θεού. Αυτή η Ιερουσαλήμ, όπως και η Σάρρα η ελεύθερη γυναίκα, δεν περιήλθε ποτέ σε δουλεία. Αλλά όπως ακριβώς ο Ισαάκ υπέστη διωγμό από τον Ισμαήλ, έτσι και τα παιδιά της «άνω Ιερουσαλήμ», τα οποία έχουν ελευθερωθεί μέσω του Γιου, υπέστησαν διωγμό από τα παιδιά της υποδουλωμένης Ιερουσαλήμ. Ωστόσο, η Άγαρ και ο γιος της διώχτηκαν, κάτι που αντιπροσωπεύει την απόρριψη του φυσικού Ισραήλ ως έθνους από τον Ιεχωβά.—Γα 4:21-31· βλέπε επίσης Ιωα 8:31-40.