«Κλειδί της αβύσσου». Στα εδάφια Αποκάλυψη 9:1-11 παρουσιάζεται ένα όραμα για κάποιο ουράνιο «άστρο» που λαβαίνει «το κλειδί του λάκκου της αβύσσου» και ανοίγει αυτόν το λάκκο, απελευθερώνοντας ένα σμήνος ακρίδων που έχουν ως βασιλιά τους «τον άγγελο της αβύσσου». Αφού η άβυσσος, όπως δείχνουν τα εδάφια Ρωμαίους 10:6, 7, προφανώς περιλαμβάνει τον Άδη (αν και δεν περιορίζεται στον Άδη), φαίνεται ότι «το κλειδί του λάκκου της αβύσσου» περιλαμβάνει «τα κλειδιά του θανάτου και του Άδη» που έχει στην κατοχή του ο αναστημένος Ιησούς Χριστός, σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο εδάφιο Αποκάλυψη 1:18. Αυτά τα «κλειδιά» συμβολίζουν αναμφίβολα την εξουσία που έχει ο Ιησούς να απελευθερώνει άτομα από δεσμά που κανένας άλλος δεν έχει τη δύναμη να καταργήσει εκτός από τον Θεό ή τον εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπό του. Επομένως, τα «κλειδιά» περιλαμβάνουν την εξουσία της κατά γράμμα ανάστασης ατόμων—με την κατάργηση των δεσμών του τάφου—καθώς και της απελευθέρωσης από μια κατάσταση συμβολικού θανάτου. (Ιωα 5:24-29· παράβαλε Απ 11:3-12· βλέπε ΘΑΝΑΤΟΣ [Αλλαγή στην πνευματική κατάσταση].) Η τελευταία αναφορά της φράσης «το κλειδί της αβύσσου» βρίσκεται στα εδάφια Αποκάλυψη 20:1-7, όπου το όραμα περιγράφει έναν άγγελο που έχει αυτό το κλειδί να ρίχνει τον Σατανά στην άβυσσο, κλείνοντάς την και σφραγίζοντάς την από πάνω του για χίλια χρόνια. Στο τέλος αυτής της περιόδου ο Σατανάς απελευθερώνεται από τη «φυλακή» του, όταν χρησιμοποιείται προφανώς το «κλειδί» που συμβολίζει την εξουσία για αυτό.—Βλέπε ΑΒΥΣΣΟΣ.

Το 20ό κεφάλαιο της Αποκάλυψης περιγράφει το δέσιμο του Σατανά και το ρίξιμό του στην άβυσσο για χίλια χρόνια από το χέρι ενός μεγάλου αγγέλου—αναμφίβολα του Ιησού Χριστού, ο οποίος έχει το κλειδί της αβύσσου και είναι το «σπέρμα» που θα πλήξει το κεφάλι του Σατανά.—Παράβαλε Απ 1:18· βλέπε ΑΒΥΣΣΟΣ.

Η τελική απόπειρα του Σατανά καταλήγει σε οριστική ήττα. Η προφητεία λέει ότι πρέπει να λυθεί για «λίγο καιρό» μόλις τελειώσει η Χιλιετής Βασιλεία του Χριστού και ότι θα ηγηθεί ενός στασιαστικού όχλου σε μια ακόμη επίθεση εναντίον της κυριαρχίας του Θεού, αλλά θα ριχτεί (μαζί με τους δαίμονές του) στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού, στην αιώνια καταστροφή.—Απ 20:1-3, 7-10· παράβαλε Ματ 25:41· βλέπε ΛΙΜΝΗ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ.