Ημιπολύτιμη ποικιλία κρυσταλλικού χαλαζία, χρώματος μοβ ή βιολετί, που χρησιμοποιείται στην κοσμηματοποιία. Εμφανίζεται με τη μορφή εξαγωνικών κρυστάλλων και το χρώμα του αποδίδεται σε ίχνη μαγγανίου ή σιδήρου. Ο ένας τύπος αμέθυστου είναι η ποικιλία του χαλαζία (δυτικός), ενώ ο πολύτιμος αμέθυστος (ανατολικός) είναι μια ποικιλία κορουνδίου ή ζαφειριού. Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα απέδωσε την εβραϊκή λέξη ’αχλαμάχ των εδαφίων Έξοδος 28:19 και 39:12 (36:19, Ο΄) με τη λέξη ἀμέθυστος (από το στερητικό μόριο α και το ρήμα μεθύω), λέξη την οποία χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες για το συγκεκριμένο πετράδι επειδή πίστευαν ότι αυτό προφυλάσσει από τη μέθη.

Ο αρχιερέας του Ισραήλ φορούσε μια πέτρα αμέθυστου στην τρίτη θέση της τρίτης σειράς λίθων στο κεντητό του «περιστήθιο της κρίσης». (Εξ 28:2, 15, 19, 21· 39:12) Όταν ο Ιωάννης είδε σε όραμα τη «Νέα Ιερουσαλήμ», παρατήρησε ότι το 12ο θεμέλιο του τείχους της άγιας πόλης ήταν αμέθυστος.—Απ 21:2, 10, 19, 20.

Η βήρυλλος ήταν πολύ δημοφιλές πετράδι στην αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαχναν ωραία κοίλα ανάγλυφα (ιντάλια) από βήρυλλο και οι Ρωμαίοι διαμόρφωναν τους φυσικούς κρυστάλλους σε κρεμαστά σκουλαρίκια. Η βήρυλλος αναφέρεται μόνο μία φορά στις Γραφές (NE, ΜΝΚ, ΒΑΜ, ΜΠΚ), ως το όγδοο θεμέλιο του τείχους της Νέας Ιερουσαλήμ.—Απ 21:2, 19, 20.

Διαφανής ή ημιδιαφανής, κίτρινη ή πράσινη ημιπολύτιμη πέτρα που αποτελείται από πυριτικά άλατα μαγνησίου και σιδήρου. Εμφανίζεται γενικά σε ηφαιστειακά πετρώματα (επίσης, σε δολομίτες και σε μερικούς τύπους ασβεστόλιθου) σε συμπαγή, κρυσταλλική ή κοκκώδη μορφή. Η λέξη χρυσόλιθος σημαίνει «χρυσός λίθος», φαίνεται δε ότι ήταν μια ονομασία που τουλάχιστον ορισμένοι αρχαίοι απέδιδαν σε διάφορα κίτρινα πετράδια. Εξαιρετικής ποιότητας κρύσταλλοι χρυσόλιθου υπάρχουν στην Αίγυπτο.

Όταν ο Ιεζεκιήλ έλαβε δύο ξεχωριστά οράματα στα οποία περιλαμβάνονταν τέσσερις τροχοί, πρόσεξε ότι η θέα των τροχών ήταν «σαν τη λάμψη χρυσόλιθου». (Ιεζ 1:15-21· 10:9) Η Σουλαμίτισσα παρομοίασε τα χέρια του αγαπημένου της ποιμένα με “κυλίνδρους χρυσούς γεμισμένους με χρυσόλιθο”. Ίσως οι χρυσοί κύλινδροι να συμβόλιζαν τα δάχτυλα και τα γεμίσματα από χρυσόλιθο να αναφέρονταν στα νύχια. (Ασμ 5:14) Παρόμοια, ο Δανιήλ χρησιμοποίησε το χρυσόλιθο για να περιγράψει το σώμα “κάποιου άντρα ντυμένου στα λινά” που ήρθε να πει στον προφήτη τι θα συνέβαινε στο λαό του «στο τελικό διάστημα των ημερών». (Δα 10:5, 6, 14) Όταν ο απόστολος Ιωάννης είδε σε όραμα τη Νέα Ιερουσαλήμ, παρατήρησε ότι το έβδομο θεμέλιο του τείχους της πόλης ήταν χρυσόλιθος και πάνω του ήταν χαραγμένο το όνομα ενός από “τους δώδεκα αποστόλους του Αρνιού”.—Απ 21:2, 10, 14, 20· βλέπε ΠΟΛΥΤΙΜΕΣ ΠΕΤΡΕΣ.