۱۶ «ای یَهُوَه،‏ خدای لشکرها،‏+ ای خدای اسرائیل که بالای* کَرّوبیان بر تخت نشسته‌ای،‏ تو تنها خدای حقیقی و خدای همهٔ مملکت‌های زمین هستی.‏ تو آسمان و زمین را آفریده‌ای.‏

۴ بعد جلال یَهُوَه + از بالای کَرّوبیان بلند شد و در آستانهٔ درِ معبد قرار گرفت.‏ معبد به‌تدریج از آن ابر پر شد + و تمام صحن معبد از نور جلال یَهُوَه می‌درخشید.‏