پس دلیلی ندارد از انسان‌ها که روزی می‌میرند بترسید؛‏+

از انسان‌های فانی که مثل علف سبز،‏ پژمرده می‌شوند!‏

۱۳ چرا خالقتان یَهُوَه را فراموش می‌کنید؟‏+

چرا او را که آسمان‌ها را پهن کرد + و پایه و اساس زمین را گذاشت از یاد می‌برید؟‏

شما دائماً از خشم ظالمان وحشت داشتید،‏

طوری که انگار آن‌ها می‌توانستند نابودتان کنند!‏