اِرْمیا
۲۲ یَهُوَه می‌گوید: «به قصر پادشاه یهودا برو و این پیام را در آنجا اعلام کن. ۲ به پادشاه یهودا که بر تخت داوود نشسته است و به خدمتگزاران و تابعانش که از این دروازه‌ها داخل می‌شوند بگو که به سخنان یَهُوَه گوش دهند. ۳ این پیامی است که یَهُوَه می‌گوید: ‹با عدل و انصاف رفتار کنید. کسی را که از او دزدی شده، از دست کلاهبرداران نجات دهید. با افراد بیگانه‌ای که بین شما زندگی می‌کنند، بدرفتاری نکنید و به یتیمان و بیوه‌ها ظلم نکنید + و خون بی‌گناهان را در این مکان نریزید.+ ۴ اگر به این فرمان با دقت عمل کنید، آن وقت پادشاهانی که بر تخت داوود می‌نشینند،+ سوار بر ارابه‌ها و اسب‌ها، به همراه خدمتگزاران و تابعانشان، از دروازه‌های این قصر وارد خواهند شد.›»+
۵ یَهُوَه می‌گوید: «اما اگر از این فرمان اطاعت نکنید، به ذات خودم قسم می‌خورم که این قصر به ویرانه تبدیل خواهد شد.»+
۶ یَهُوَه دربارهٔ قصر پادشاه یهودا چنین می‌گوید:
«تو برای من مثل سرزمین حاصلخیز جِلعاد،
و مثل کوه‌های سرسبز لبنان هستی.
اما من تو را به بیابان تبدیل خواهم کرد،
و حتی در یکی از شهرهای این سرزمین هم کسی زندگی نخواهد کرد.+
آن‌ها بهترین درختان سِدر تو را قطع خواهند کرد،
و در آتش خواهند انداخت.+
۸ «آن وقت، مردمی که از ملت‌های زیادی هستند، از این شهر عبور خواهند کرد و به همدیگر خواهند گفت: ‹چرا یَهُوَه این کار را با این شهر بزرگ کرد؟›+ ۹ و این جواب را خواهند شنید: ‹چون اهالی این شهر، عهدی را که با یَهُوَه خدایشان بسته بودند زیر پا گذاشتند و خدایان دیگر را پرستیدند و به آن‌ها خدمت کردند.›»+
۱۰ برای شخصی که مرده گریه نکنید،
و برایش ماتم نگیرید.
در عوض برای کسی که به جایی دور می‌رود، زارزار گریه کنید،
چون دیگر برنمی‌گردد و سرزمینی را که در آن به دنیا آمد، نخواهد دید.
۱۱ یَهُوَه دربارهٔ شَلّوم،*+ پادشاه یهودا که پسر یوشیاست و بعد از پدرش پادشاه شده + و از این سرزمین بیرون رفته است، چنین می‌گوید: «او دیگر به اینجا برنمی‌گردد، ۱۲ و در سرزمینی که به آنجا تبعید شده، خواهد مرد و دیگر این سرزمین را نخواهد دید.»+
۱۳ وای بر کسی که قصرش را با بی‌انصافی می‌سازد،
و اتاق‌های بالای خانه‌اش را با بی‌عدالتی بنا می‌کند.
وای بر کسی که همنوعش را مجبور می‌کند مفت برایش کار کند،
و مزدش را نمی‌پردازد.+
۱۴ او می‌گوید: «من قصر* بزرگ و باشکوهی برای خودم می‌سازم
که اتاق‌های بزرگی در طبقهٔ بالا داشته باشد.
پنجره‌های زیادی در آن قصر نصب می‌کنم،
و دیوارهای داخلی آن را با چوب سِدر می‌پوشانم و به آن‌ها رنگ قرمز می‌زنم.»
۱۵ آیا فکر می‌کنی که چون در ساختن قصرت، بیشتر از دیگران از چوب سِدر استفاده کرده‌ای، سلطنتت پایدار می‌ماند؟
پدر تو هم، غذا و نوشیدنی فراوانی داشت،
با این حال، همیشه با عدل و انصاف رفتار می‌کرد،+
و برای همین، همه چیز برایش خوب پیش می‌رفت.
۱۶ او از حق مظلومان و فقیران دفاع می‌کرد،
پس همه چیز خوب پیش می‌رفت.
آیا مفهوم شناختن من همین نیست؟ این گفتهٔ یَهُوَه است.
۱۷ اما چشم و دل تو همیشه با فریب و نیرنگ به دنبال منافع خودت است؛
در فکر حقه‌بازی و اخاذی هستی،
و این که چطور می‌توانی خون بی‌گناهان را بریزی.
۱۸ بنابراین یَهُوَه دربارهٔ یِهویاقیم + که پادشاه یهودا و پسر یوشیاست، می‌گوید:
«هیچ کس برای مرگش ماتم نخواهد گرفت،
و نخواهد گفت: ‹ای وای برادر من! ای وای خواهر من!›
هیچ کس برای مرگش ماتم نخواهد گرفت،
و نخواهد گفت: ‹ای وای اربابم! ای وای پادشاه من!›
۱۹ وقتی بمیرد، او را مثل یک الاغ مرده دفن خواهند کرد،+
الاغی که لاشهٔ آن را کشان‌کشان می‌برند،
و بیرون دروازه‌های اورشلیم، دور می‌اندازند!»+
۲۰ به لبنان بروید و از آنجا فریاد بزنید،
در باشان با صدای بلند فریاد بزنید،
و از عَباریم هم فریاد بزنید،+
چون تمام عاشقان تو نابود شده‌اند!+
۲۱ وقتی در امنیت بودی، با تو صحبت کردم.
اما گفتی، ‹به تو گوش نمی‌دهم.›+
از جوانی همیشه در همین راه قدم برداشته‌ای،
چون از من اطاعت نکرده‌ای.+
و به خاطر همهٔ بلاهایی که به سرت خواهد آمد، سرافکنده و رسوا خواهی شد.
۲۳ ای که در لبنان ساکنی + و آشیانه‌ات را در میان درختان سِدر ساخته‌ای،+
وقتی درد به سراغت بیاید،
و مثل زنی که در حال زایمان است درد بکشی،
چه آه و ناله‌ای سر خواهی داد!»+
۲۴ یَهُوَه می‌گوید: «ای کُنیاهو،*+ پسر پادشاه یهودا یِهویاقیم،+ به حیات خودم قسم، حتی اگر یک انگشتر مُهردار در دست راستم بودی، تو را از انگشتم درمی‌آوردم! ۲۵ من تو را به دست کسانی که قصد جانت را دارند و به دست کسانی که از آن‌ها ترس و وحشت داری، یعنی به دست نِبوکَدنَصَّر،* پادشاه بابِل و به دست کلدانیان تسلیم خواهم کرد.+ ۲۶ من تو و مادرت را که تو را به دنیا آورد، به سرزمینی دیگر خواهم فرستاد.* هیچ کدام از شما در آنجا به دنیا نیامدید، ولی هر دو در آنجا خواهید مرد. ۲۷ شما هیچ وقت به سرزمینی که آرزوی دیدنش را دارید، برنمی‌گردید.+
۲۸ آیا این مرد، یعنی کُنیاهو، مثل ظرفی شکسته است که به درد کسی نمی‌خورَد،
و هیچ کس آن را نمی‌خواهد؟
چرا او و فرزندانش دور انداخته می‌شوند،
و به سرزمینی برده می‌شوند که چیزی درباره‌اش نمی‌دانند؟+
۲۹ ای زمین، ای زمین، ای زمین، سخنان یَهُوَه را بشنو!
۳۰ یَهُوَه می‌گوید:
«اسم این مرد را جزو کسانی بنویسید که بی‌فرزند هستند،
مردی که در طول زندگی‌اش هیچ وقت موفق نخواهد شد،
چون از نسل او هیچ کس موفق نمی‌شود که بر تخت داوود بنشیند،
و دوباره در یهودا حکومت کند.»+