به هشدارها توجه کنیم تا نجات یابیم
عیسی مسیح هنگامی که در مورد نابودی اورشلیم و معبد به یهودیان هشدار داد تاریخ دقیق وقوع آن را مشخص نساخت بلکه حوادثی را توصیف کرد که منجر به نابودی آن شهر میشدند. او به شاگردانش توصیه کرد که هوشیار باشند تا بتوانند خود را از مهلکه نجات بخشند.
عیسی چنین پیشگویی کرد: «چون بینید اورشلیم به محاصرهٔ سپاهیان درآمده، بدانید که ویرانی آن نزدیک است.» او سپس اضافه کرد: ‹چون «مکروه ویرانگر» را در مکان مقدّس برپا بینید آنگاه هر که در یهودیه باشد، به کوهها بگریزد.› عیسی به شاگردانش توصیه کرد که حتی برای جمعآوری اموال خود به آنجا باز نگردند. فرار از آن محل تنها راه نجات بود. — لوقا ۲۱:۲۰، ۲۱؛ متّیٰ ۲۴:۱۵، ۱۶، ه ن.
سِستیوس گالوس، برای فرونشاندن شورش طولانی یهودیان در سال ۶۶ م. به اورشلیم لشکرکشی کرد. لشکریان او معبد را تصرّف کردند و شهر دچار اغتشاش و هرج و مرج شد. پیروان هوشیار عیسی دریافتند که فاجعهای در شرف وقوع است. برای مدتی به نظر میرسید که راه گریزی وجود ندارد تا اینکه سپاه سِستیوس گالوس عقبنشینی کرد و یهودیانِ شورشی به تعقیب آنان پرداختند. بدین سان فرصت مناسب برای فرار از اورشلیم و یهودا فراهم آمد.
سال بعد سپاهیان روم تحت فرمان وسپاسیانوس و پسرش تیطُس دوباره بازگشتند. شعلهٔ جنگ همه جا را فرا گرفت. در اوایل سال ۷۰ م. سپاهیان روم دیواری از تیرهای چوبی نوکتیز پیرامون اورشلیم ساختند و راه گریز را بر همهٔ اهالی شهر بستند. ( لوقا ۱۹:۴۳، ۴۴) گروههای مختلف در داخل شهر شروع به کشتار یکدیگر کردند. بقیهٔ اهالی یا به هلاکت رسیدند و یا به دست رومیان اسیر شدند. اورشلیم و معبدش با خاک یکسان شد. به نقل از یوسفوس، تاریخنگار یهودی قرن اوّل میلادی، بیش از یک میلیون یهودی جان خود را از دست دادند. آن معبد دیگر هیچگاه بازسازی نشد.
اگر در سال ۷۰ م. هنوز کسی از میان مسیحیان در اورشلیم مانده بود، یا کشته میشد و یا به اسارت میرفت. اما، به نقل از تاریخنگاران باستان، مسیحیان به هشدار الٰهی توجه کردند و از اورشلیم و یهودا به کوهستانهای واقع در شرق رود اردن گریختند. برخی از آنان در پِلا واقع در استان پیریا ساکن شدند. این مسیحیان یهودا را ترک کردند و دیگر به آنجا بازنگشتند. توجه به هشدار خدا باعث نجاتشان شد.
آیا به هشدارهای منابع موثق توجه میکنید؟
برخی از مردم به دلیل شنیدن هشدارهای مکرّری که به حقیقت نپیوسته بدگمان شدهاند و دیگر به هیچ هشداری توجه نمیکنند. اما این طرز فکر درست نیست زیرا ممکن است به قیمت جانشان تمام شود.
در سال ۱۹۷۵، در چین به مردم اعلام شد که زلزلهای در حال وقوع است. مقامات مسئول با جدّیت دست به اقداماتی زدند و مردم نیز با آنان همکاری کردند. نتیجه آن شد که هزاران نفر از خطر مرگ حتمی نجات یافتند.
در ماه آوریل سال ۱۹۹۱، مردم دهکدههای دامنهٔ کوه پیناتوبو واقع در کشور فیلیپین، متوجه شدند که دود و خاکستر از قلّهٔ کوه بلند میشود. انستیتوی آتشفشانشناسی و زلزلهشناسی فیلیپین به مدت دو ماه وضعیت این آتشفشان را زیر نظر گرفت و گزارش داد که بزودی فوران خواهد کرد. بلافاصله حدود سی و پنج هزار نفر از اهالی منطقه آنجا را تخلیه کردند. صبح روز پانزدهم ژوئن، به همراه انفجاری بسیار شدید چند میلیارد تن خاک و سنگ از این کوه به آسمان پرتاب شد و در مناطق اطراف فرود آمد. هزاران نفر از خطر مرگ حتمی نجات یافتند چون به موقع به هشدار مقامات رسمی توجه کردند.
کتاب مقدّس به ما هشدار میدهد که چیزی به پایان نظام کنونی دنیا باقی نمانده است. آیا شما به این هشدار توجه میکنید و خود را از منطقهٔ خطر دور میسازید؟ آیا دیگران را نیز از این خطر باخبر میکنید؟
[تصویر در صفحهٔ ۲۰]
هنگامی که آتشفشان پیناتوبو فوران کرد بسیاری از اهالی به دلیل توجه به هشدار مقامات مسئول نجات یافتند
[تصویر در صفحهٔ ۲۱]
هنگامی که اورشلیم در سال ۷۰ م. نابود شد مسیحیانی که به هشدار عیسی توجه کردند جان سالم به در بردند