فوریه

برادرانی که خصوصیات مسیحی نشان می‌دهند برای جماعت برکتی هستند.‏ برادری که معقول است صلح را ترویج می‌دهد.‏ اگر می‌خواهی به عنوان شخصی معقول شناخته شوی،‏ به نظر دیگران گوش بده و سعی کن احساساتشان را درک کنی.‏ برای مثال اگر در جلسهٔ پیران با تصمیم اکثریت هم‌نظر نباشی،‏ اما اصل یا قانونی از کتاب مقدّس نقض نشود از آن حمایت کن.‏ روی نظر شخصی خود پافشاری نکن.‏ برای نظرات و پیشنهادات دیگران ارزش قائل باش.‏ (‏پیدا ۱۳:‏​۸،‏ ۹؛‏ امث ۱۵:‏۲۲‏)‏ بجای این که بی‌احترامی و بحث کنی،‏ با ملایمت و سنجیدگی با دیگران صحبت کن.‏ همچون مردی صلحجو،‏ حتی در موقعیت‌های پرتنش برای برقراری صلح پیشقدم شو.‏ (‏یعقو ۳:‏​۱۷،‏ ۱۸‏)‏ زبان نرم می‌تواند حتی مخالفان خشمگین را آرام کند.‏—‏داو ۸:‏​۱-‏۳؛‏ امث ۲۵:‏۱۵؛‏ مت ۵:‏​۲۳،‏ ۲۴‏.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۲۲ ¶۱۳

با این که عیسی ‹یک بار برای همیشه مرد،‏› همچنان برای ما فداکاری می‌کند.‏ (‏روم ۶:‏۱۰‏)‏ او همواره کار می‌کند تا برکاتی را که قربانی‌اش امکان‌پذیر ساخته است،‏ به ما برساند.‏ برای مثال،‏ او به عنوان پادشاه،‏ کاهن اعظم و سر جماعت خدمت می‌کند.‏ (‏۱قر ۱۵:‏۲۵؛‏ افس ۵:‏۲۳؛‏ عبر ۲:‏۱۷‏)‏ او قبل از پایان مصیبت عظیم،‏ کار جمع‌آوری مسح‌شدگان و گروه عظیم را تمام می‌کند.‏ (‏مت ۲۵:‏۳۲‏)‏ او همین طور به نیازهای روحانی ما پیروانش طی روزهای آخر رسیدگی می‌کند و در حکمرانی هزار ساله‌اش همچنان به نفع ما عمل خواهد کرد.‏ (‏مت ۲۴:‏۴۵‏)‏ یَهُوَه پسرش را در راه ما فدا کرد؛‏ هدیه‌ای که همچنان برکاتی به همراه دارد!‏ ب۲۵/‏۱ ص ۲۴ ¶۱۲

وقتی یَهُوَه گناهان ما را می‌بخشد،‏ بخشش او کامل و همیشگی است.‏ این بخشش به ما فرصت می‌دهد که با پدر آسمانی‌مان رابطهٔ خوبی داشته باشیم.‏ بخشش واقعی،‏ هدیه‌ای از طرف یَهُوَه است.‏ ما مستحق این هدیه نیستیم،‏ اما یَهُوَه از روی لطف و محبتش آن را به ما انسان‌های گناهکار می‌دهد.‏ همهٔ ما از یَهُوَه خدا بابت «بخشش واقعی» قدردانیم.‏ (‏مز ۱۳۰:‏۴؛‏ روم ۴:‏⁠۸‏)‏ اما اگر می‌خواهیم بخشیده شویم،‏ باید یک کار مهم انجام دهیم.‏ عیسی گفت:‏ «اگر خطاهای دیگران را نبخشید،‏ پدر آسمانی‌تان هم خطاهای شما را نمی‌بخشد.‏» (‏مت ۶:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ پس برای ما ضروری است که از بخشش یَهُوَه سرمشق بگیریم.‏ ب۲۵/‏۲ ص ۱۳ ¶۱۸-‏۱۹

به مردم سُدوم و غَموره فکر کنید.‏ لوط که مردی درستکار بود،‏ در میان آن‌ها زندگی می‌کرد.‏ آیا ما مطمئنیم که لوط به همهٔ آن‌ها موعظه کرد؟‏ نه.‏ حقیقتاً آن‌ها شریر بودند،‏ ولی آیا راه درست را می‌شناختند؟‏ به یاد بیاورید که گروهی از مردان آن شهر قصد داشتند به مهمانان لوط تجاوز کنند.‏ کتاب مقدّس می‌گوید که آن‌ها «از نوجوان گرفته تا پیر» بودند.‏ (‏پیدا ۱۹:‏۴؛‏ ۲پطر ۲:‏⁠۷‏)‏ آیا ما مطمئنیم که یَهُوَه،‏ خدای رحیم،‏ تصمیم گرفت آن‌ها را نابود کند و رستاخیز ندهد؟‏ یَهُوَه به ابراهیم گفت که حتی ده مرد درستکار در آن شهر وجود ندارد.‏ (‏پیدا ۱۸:‏۳۲‏)‏ پس آن‌ها بدکار بودند و یَهُوَه حق داشت آن‌ها را نابود کند.‏ اما آیا ما با اطمینان می‌توانیم بگوییم که هیچ کدام از آن‌ها موقع ‹رستاخیز بدکاران› زنده نمی‌شوند؟‏ نه،‏ ما نمی‌توانیم با اطمینان چنین بگوییم!‏ ب۲۴/‏۵ ص ۲ ¶۳؛‏ ص ۳ ¶۸

به دلیل تغییر وضعیت اقتصادی بعضی‌ها شغلی را قبول کرده‌اند که باید به خاطرش دور از خانواده‌شان زندگی کنند.‏ اما اغلب ثابت شده که این تصمیم عاقلانه‌ای نیست.‏ قبل از پذیرفتن یک کار جدید،‏ مهم است که فقط به درآمدش فکر نکنید،‏ بلکه باید تأثیر آن را روی رابطه‌تان با یَهُوَه در نظر بگیرید.‏ (‏لو ۱۴:‏۲۸‏)‏ از خودتان بپرسید:‏ ‹دوری از همسرم چه تأثیری روی ازدواجمان می‌گذارد؟‏ آیا هنوز می‌توانم در جلسات و موعظه شرکت کنم و با برادران و خواهران معاشرت کنم؟‏› اگر فرزند دارید از خود بپرسید:‏ ‹اگر در کنار فرزندم نباشم،‏ چطور می‌توانم او را طبق کلام یَهُوَه تربیت کنم؟‏› (‏افس ۶:‏⁠۴‏)‏ اجازه دهید طرز فکر خدا راهنمای‌تان باشد،‏ نه عقیده‌های خویشاوندان و دوستانی که برای اصول کتاب مقدّس ارزشی قائل نیستند.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۲۹ ¶۱۲

از طرف دیگر،‏ یک مسیحی نابالغ به راحتی تحت تأثیر «فریبکاری» و «نقشه‌های حیله‌گرایانه» قرار می‌گیرد.‏ برای مثال او شاید شایعات را باور کند و فریب مرتدان را بخورد.‏ همچنین ممکن است به حسادت،‏ تفرقه‌اندازی و زودرنجی تمایل داشته باشد یا تسلیم وسوسه شود.‏ (‏۱قر ۳:‏⁠۳‏)‏ کتاب مقدّس رشد روحانی را به رشد فیزیکی تشبیه کرده است.‏ (‏افس ۴:‏۱۵‏)‏ یک کودک آگاهی کافی ندارد و نیاز به مراقبت دارد.‏ برای مثال یک مادر از دختر کوچکش می‌خواهد که هنگام عبور از خیابان دستش را بگیرد.‏ وقتی آن دختر کمی بزرگ‌تر شود ممکن است مادرش اجازه دهد او تنها از خیابان عبور کند،‏ اما هنوز می‌گوید که حواسش به ماشین‌ها باشد.‏ وقتی آن دختر بزرگ شود خودش می‌تواند از آن خطرات دوری کند.‏ به همین شکل،‏ وقتی مسیحیان بالغ می‌شوند،‏ با بررسی اصول کتاب مقدّس به طرز فکر یَهُوَه پی می‌برند و طبق آن عمل می‌کنند.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۳-‏۴ ¶۵-‏۶

برای سالیان سال دوستان یَهُوَه فقط کسانی بودند که با او در آسمان زندگی می‌کردند.‏ بعد از آن یَهُوَه انسان‌ها را بر روی زمین آفرید و آن‌ها هم می‌توانستند مهمان او شوند.‏ برای مثال بعضی از آن مهمانان خَنوخ،‏ نوح،‏ ابراهیم و ایّوب بودند.‏ آن پرستندگان حقیقی به عنوان دوستان خدا،‏ یعنی کسانی که ‹با خدای حقیقی راه می‌رفتند،‏› توصیف شدند.‏ (‏پیدا ۵:‏۲۴؛‏ ۶:‏۹؛‏ ایو ۲۹:‏۴؛‏ اشع ۴۱:‏ ۸‏)‏ یَهُوَه طی قرن‌ها،‏ دوستانش را دعوت کرده تا مهمان او شوند.‏ (‏حزق ۳۷:‏​۲۶،‏ ۲۷‏)‏ پیشگویی حِزْقیال نشان می‌دهد که خدا حقیقتاً می‌خواهد پرستندگان وفادارش رابطه‌ای گرم و صمیمی با او داشته باشند.‏ یَهُوَه وعده می‌دهد که با آن‌ها ‹پیمان صلح می‌بندد.‏› این پیشگویی به زمانی اشاره می‌کند که کسانی که امید آسمانی و کسانی که امید زمینی دارند،‏ به صورت مجازی در خیمهٔ خدا به عنوان «یک گله» متحد می‌شوند.‏ (‏یو ۱۰:‏۱۶‏)‏ در زمان ما این پیشگویی در حال تحقق است!‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲-‏۳ ¶۲‏،‏ ۴‏؛‏ ص ۳ ¶۵

ما خادمان یَهُوَه،‏ برای این که بتوانیم از ته دل از پادشاهی خدا حمایت کنیم باید شجاع باشیم.‏ (‏مت ۶:‏۳۳‏)‏ مثلاً برای زندگی طبق معیارهای یَهُوَه در این دنیای شریر و موعظهٔ خبر خوش،‏ به شجاعت نیاز داریم.‏ همین طور حفظ بی‌طرفی در دنیایی که مردم عقاید مختلف سیاسی دارند،‏ شجاعت می‌خواهد.‏ (‏یو ۱۸:‏۳۶‏)‏ به علاوه،‏ خیلی از خادمان یَهُوَه به خاطر بی‌طرفی سیاسی و اجتناب از سربازی،‏ با مشکلات مالی روبرو شده‌اند،‏ مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند و حتی زندانی شده‌اند.‏ بررسی نمونهٔ کسانی که با شجاعت از یَهُوَه و پادشاهی‌اش حمایت کردند،‏ به ما شجاعت می‌دهد.‏ پادشاه ما عیسی مسیح،‏ مصمم بود که در سیستم سیاسی دنیای شیطان دخالت نکند.‏ (‏مت ۴:‏​۸-‏۱۱؛‏ یو ۶:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ او همیشه برای داشتن شجاعت به یَهُوَه توکّل می‌کرد.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۳ ¶۴؛‏ ص ۴ ¶۷

یَهُوَه با حفظ گزارش مربوط به گناه آدم و حوّا در کلامش،‏ نشان می‌دهد که چقدر از گناه متنفر است.‏ گناه ما را از خدا دور می‌کند و به مرگ منجر می‌شود.‏ (‏اشع ۵۹:‏⁠۲‏)‏ به این خاطر شیطان،‏ یعنی آن موجود روحی سرکش که مسبب همهٔ این مشکلات است،‏ گناه را دوست دارد و آن را ترویج می‌دهد.‏ او شاید با خود فکر می‌کرد که پیروزی بزرگی در باغ عدن به دست آورده است.‏ اما او به عمق محبت یَهُوَه پی نبرده بود.‏ خدا مقصودش را در رابطه با نوادگان آدم و حوّا تغییر نداد.‏ از آنجا که خدا انسان‌ها را دوست دارد،‏ بلافاصله وارد عمل شد و به آن‌ها امید بخشید.‏ (‏روم ۸:‏​۲۰،‏ ۲۱‏)‏ یَهُوَه می‌دانست که بعضی از نوادگان آدم و حوّا دوستش خواهند داشت و از او اطاعت خواهند کرد.‏ یَهُوَه به عنوان پدر و خالق انسان‌ها راهی را باز می‌کرد تا آن‌ها از گناه آزاد و به او نزدیک شوند.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۳ ¶۳-‏۴

اکثر خادمان یَهُوَه زندگی پر مشغله‌ای دارند.‏ ما برای تأمین نیازهای مالی خود و خانواده‌مان باید کار کنیم.‏ (‏۱تیمو ۵:‏⁠۸‏)‏ خیلی‌ها از خویشاوندان بیمار یا سالمندشان مراقبت می‌کنند.‏ همچنین همهٔ ما باید به سلامتی خود رسیدگی کنیم.‏ علاوه بر این وظایفی در جماعت داریم.‏ یک وظیفهٔ مهم این است که با غیرت موعظه کنیم.‏ خواندن کتاب مقدّس یکی از ‹چیزهای مهم‌تر› است که همهٔ ما باید به آن اولویت دهیم.‏ شخص شاد و سعادتمند «قوانین یَهُوَه را از ته دل دوست دارد،‏ و شب و روز آن قوانین را می‌خواند و در آن‌ها تعمّق می‌کند.‏» (‏مز ۱:‏​۱،‏ ۲‏)‏ واضح است که خواندن کتاب مقدّس به زمان نیاز دارد.‏ چه زمانی بهترین وقت برای خواندن کتاب مقدّس است؟‏ هر کس به این سؤال جواب متفاوتی می‌دهد،‏ اما داشتن برنامه‌ای مرتب مهم است.‏ ب۲۴/‏۹ ص ۳-‏۴ ¶۵-‏۶

آیا مسیحیان بالغ هم به کمک دیگران نیاز دارند؟‏ البته.‏ یک مسیحی بالغ از حکمت و تجربیات دیگران استفاده می‌کند،‏ ولی می‌داند که یَهُوَه از او انتظار دارد ‹بار مسئولیت خود را حمل کند.‏› در حالی که یک شخص نابالغ شاید انتظار داشته باشد که دیگران برایش تصمیم‌گیری کنند و بگویند که چه کار کند یا چه کار نکند.‏ همانطور که ظاهر دو انسان بالغ فرق می‌کند،‏ مسیحیان بالغ نقاط قوّت مختلفی دارند؛‏ مثل حکمت،‏ شجاعت،‏ سخاوتمندی یا دلسوزی.‏ علاوه بر این،‏ وقتی دو مسیحی بالغ با موقعیت مشابهی روبرو شوند،‏ شاید دو تصمیم مختلف بگیرند که هر دو مطابق کتاب مقدّس درست باشد.‏ این موضوع مخصوصاً در مورد مسائلی که به وجدان شخص بستگی دارد،‏ صدق می‌کند.‏ آن‌ها به خاطر تصمیمات متفاوتشان همدیگر را قضاوت نمی‌کنند،‏ بلکه در عوض می‌خواهند اتحاد جماعت را حفظ کنند.‏—‏روم ۱۴:‏۱۰؛‏ ۱قر ۱:‏۱۰‏.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۴ ¶۷-‏۸

اگر هنوز احساس بی‌ارزش داری چه کار باید بکنی؟‏ آیاتی از کتاب مقدّس را که نشان می‌دهد در دید یَهُوَه باارزشی بخوان و بر آن تعمّق کن.‏ اگر به هدفی نرسیدی یا حس می‌کنی که نمی‌توانی به اندازهٔ دیگران خدمت کنی خودت را محکوم نکن.‏ یَهُوَه انتظار بیش از حد از تو ندارد.‏ (‏مز ۱۰۳:‏​۱۳،‏ ۱۴‏)‏ اگر در گذشته مورد تعرض و بدرفتاری قرار گرفته‌ای،‏ خودت را مقصر ندان،‏ چون مستحق آن نبودی.‏ فراموش نکن که خطاکاران به یَهُوَه جوابگویند،‏ نه قربانیان.‏ (‏۱پطر ۳:‏۱۲‏)‏ هرگز شک نکن که یَهُوَه از طریق تو می‌تواند به دیگران کمک کند.‏ یَهُوَه به تو این افتخار را داده است تا در خدمت موعظه همکار او باشی.‏ (‏۱قر ۳:‏⁠۹‏)‏ احتمالاً تجربیات زندگی باعث شده که احساسات دیگران را بهتر درک کنی و همدرد آن‌ها باشی.‏ ب۲۴/‏۱۰ ص ۷-‏۸ ¶۶-‏۷

یَهُوَه نسبت به رفتار دیگران با ما بی‌تفاوت نیست.‏ «یَهُوَه عدالت را دوست دارد.‏» (‏مز ۳۷:‏۲۸‏)‏ عیسی به ما اطمینان می‌دهد که پدرش در زمان مناسب ‹سریع عدالت را اجرا می‌کند.‏› او به زودی ظلم و بی‌عدالتی را تا ابد از بین خواهد برد.‏ (‏مز ۷۲:‏​۱،‏ ۲‏)‏ تا زمانی که عدالت در همه جای دنیا برقرار شود،‏ یَهُوَه کمکمان می‌کند تا بی‌عدالتی را تحمّل کنیم.‏ (‏۲پطر ۳:‏۱۳‏)‏ او به ما یاد می‌دهد که چطور واکنشی درست در برابر بی‌عدالتی نشان دهیم.‏ برای مثال نمونهٔ عیسی در این زمینه به ما کمک می‌کند.‏ یَهُوَه همچنین پندهای مفیدی به ما می‌دهد تا با بی‌عدالتی‌ها کنار بیاییم.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴

عیسی ازرسولانش خواست که به جمعیتی بزرگ غذا بدهند.‏ اما تهیهٔ غذا برای حدود ۵۰۰۰ مرد کاری غیر ممکن به نظر می‌رسید.‏ اگر تعداد زنان و کودکان را هم در نظر بگیریم،‏ جمع آن ها حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر می‌شد.‏ (‏مت ۱۴:‏۲۱‏)‏ پس آندریاس گفت:‏ «پسربچه‌ای اینجاست که پنج نانِ جو و دو ماهی کوچک دارد،‏ ولی این به چه درد این جمعیت می‌خورد؟‏» (‏یو ۶:‏⁠۹‏)‏ نان جو غذای رایج بین مردم فقیر بود و آن دو ماهی،‏ خشک‌شده بودند.‏ واضح است غذایی که آن پسر بچه داشت برای آن جمعیت کافی نبود.‏ عیسی می‌خواست به آن جمعیت مهربانی نشان دهد،‏ پس از آن‌ها خواست تا روی چمن‌ها بنشینند.‏ (‏مرق ۶:‏​۳۹،‏ ۴۰؛‏ یو ۶:‏​۱۱-‏۱۳‏)‏ عیسی نان‌ها و دو ماهی را برداشت و در دعا از خدا تشکر کرد.‏ او با این کار نشان داد که خدا این غذا را فراهم کرده است.‏ پس مهم است که ما هم مثل عیسی قبل از غذا از یَهُوَه تشکر کنیم.‏ عیسی غذا را بین آن جمعیت پخش کرد و همه خوردند و سیر شدند.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴

وقتی عیسی معجزاتی روی زمین می‌کرد،‏ همیشه جلال را به پدرش یَهُوَه می‌داد.‏ (‏مرق ۵:‏​۱۸-‏۲۰‏)‏ عیسی همین طور با صحبت‌هایش در مورد یَهُوَه و طرز رفتارش با دیگران،‏ او را جلال می‌داد.‏ یک روز وقتی عیسی در کنیسه تعلیم می‌داد،‏ زنی آنجا بود که روحی شریر باعث شده بود که کمرش خم شود،‏ طوری که ۱۸ سال نمی‌توانست راست بایستد.‏ این شرایط حتماً دردناک بود.‏ عیسی از روی دلسوزی به او نزدیک شد و با مهربانی گفت:‏ «ای زن،‏ تو از این معلولیت خلاص می‌شوی.‏» عیسی دست‌هایش را روی او گذاشت و زن فوراً راست ایستاد و «شروع به تمجید و ستایش خدا کرد.‏» سلامت و قدرت آن زن دوباره به او برگشت.‏ (‏لو ۱۳:‏​۱۰-‏۱۳‏)‏ ما هم مثل آن زن دلایل زیادی برای جلال دادن به یَهُوَه داریم.‏ ب۲۵/‏۱ ص ۲-‏۳ ¶۳-‏۴

آیا برای ما انسان‌ها این امکان وجود دارد تا آنچه را که آدم و حوّا از دست دادند دوباره به دست بیاوریم؟‏ این امکان وجود دارد اما نه به توانایی خودمان.‏ (‏مز ۴۹:‏​۷-‏۹‏)‏ ما برای به دست آوردن زندگی ابدی یا داشتن امید رستاخیز به کمک نیاز داریم؛‏ وگرنه عاقبت ما مثل عاقبت حیوانات می‌شود.‏ (‏جا ۳:‏۱۹؛‏ ۲پطر ۲:‏۱۲‏)‏ یَهُوَه خدا هدیه‌ای به ما داده که می‌تواند گناهانی را که از آدم به ارث برده‌ایم،‏ یعنی بدهی‌هایمان را تسویه کند.‏ عیسی در این مورد گفت:‏ «خدا آنقدر مردم این دنیا را دوست داشت که پسر یگانه‌اش را داد تا هر کسی که به او ایمان بیاورد نابود نشود،‏ بلکه به زندگی ابدی دست پیدا کند.‏» (‏یو ۳:‏۱۶‏)‏ به علاوه،‏ این هدیه داشتن رابطه‌ای نزدیک با یَهُوَه را امکان‌پذیر می‌کند.‏ با مطالعه از فواید هدیهٔ بی‌نظیر یَهُوَه که بخشش گناهان را امکان‌پذیر می‌کند آگاه می‌شویم.‏ ب۲۵/‏۲ ص ۳ ¶۳-‏۶

چه چیزی به سولُس کمک کرد که تعمید بگیرد؟‏ زمانی که عیسی در مقابل سولُس ظاهر شد،‏ نوری درخشان چشمانش را به مدت سه روز نابینا کرد.‏ (‏اعما ۹:‏​۳-‏۹‏)‏ سولُس در این مدت چیزی نخورد و چیزی ننوشید و به احتمال زیاد به اتفاقی که برایش افتاده بود،‏ فکر می‌کرد.‏ او متقاعد شده بود که عیسی همان مسیح است و دین پیروانش دین حقیقی است.‏ ما می‌توانیم از نمونهٔ سولُس سرمشق بگیریم.‏ او اجازه نداد که غرور یا ترس از انسان مانع تعمیدش شود.‏ او همین طور می‌دانست که وقتی مسیحی شود با آزار و اذیت روبرو خواهد شد.‏ (‏اعما ۹:‏​۱۵،‏ ۱۶؛‏ ۲۰:‏​۲۲،‏ ۲۳‏)‏ سولُس بعد از تعمیدش برای تحمّل سختی‌ها همیشه به یَهُوَه توکّل می‌کرد.‏ (‏۲قر ۴:‏​۷-‏۱۰‏)‏ شاید شما هم بعد از تعمیدتان با سختی‌ها و آزمایش‌های ایمان روبرو شوید،‏ ولی مطمئن باشید که یَهُوَه و عیسی حتماً از شما حمایت خواهند کرد.‏—‏فیلیپ ۴:‏۱۳‏.‏ ب۲۵/‏۳ ص ۴ ¶۸-‏۹

خواندن روزانه کتاب مقدّس هدفی قابل تحسین است (‏۱قر ۹:‏۲۶‏)‏ با این حال،‏ اگر می‌خواهیم از کتاب مقدّس فایده ببریم نباید فقط به خواندن آن اکتفا کنیم.‏ به مثالی توجه کنید.‏ آب باران برای گیاهان حیاتی است.‏ اما اگر در مدتی کوتاه باران زیادی ببارد می‌تواند زمین را اشباع کند و دیگر برای گیاهان مفید نباشد.‏ خاک برای جذب آب نیاز به زمان دارد تا باعث رشد گیاهان شود.‏ به طور مشابه ما نباید با عجله کتاب مقدّس را بخوانیم،‏ بلکه باید وقت کافی بگذاریم تا آنچه را که می‌خوانیم درک کرده و به خاطر بسپاریم (‏یعقو ۱:‏۲۴‏)‏ آیا گاهی حس کرده‌اید که تندخوانی می‌کنید؟‏ در این صورت سرعت خواندنتان را کم کنید.‏ سعی کنید موقع خواندن و بعد از آن تعمّق کنید.‏ شما می‌توانید مدت زمان مطالعه‌تان را طولانی‌تر کنید یا آیات کمتری بخوانید تا زمان کافی برای تعمّق داشته باشید.‏ ب۲۴/‏۹ ص ۴-‏۵ ¶۷-‏۹

یک راه که پیران جماعت نشان می‌دهند قدر سازمان یَهُوَه را می‌دانند چیست؟‏ آن‌ها باید با دقت راهنمایی‌ها را بخوانند و تلاش کنند که آن را بکار گیرند.‏ آن‌ها نه تنها در مورد نحوهٔ اجرای جلسات و دعا کردن برای جماعت،‏ بلکه در مورد شبانی راهنمایی می‌گیرند.‏ وقتی پیران جماعت هدایت‌های سازمان را دنبال کنند،‏ برادران و خواهران احساس می‌کنند که یَهُوَه آن‌ها را دوست دارد و مراقبشان است.‏ وقتی ما از پیران جماعت راهنمایی می‌گیریم،‏ می‌خواهیم با میل و رغبت به آن عمل کنیم.‏ با این کار آن‌ها راحت‌تر وظیفهٔ خود را انجام می‌دهند.‏ کتاب مقدّس ما را تشویق می‌کند که از کسانی که هدایت را به عهده دارند اطاعت و فرمانبرداری کنیم.‏ (‏عبر ۱۳:‏⁠۷‏)‏ انجام این کار ممکن است سخت باشد.‏ چرا؟‏ چون آن‌ها مردانی ناکامل هستند.‏ اگر ما به جای تمرکز بر خصوصیات خوب آن‌ها بر نقاط ضعفشان تمرکز کنیم،‏ در واقع به مخالفانمان یک فرصت داده‌ایم.‏ چرا؟‏ چون اعتمادمان به سازمان یَهُوَه از بین می‌رود.‏ ب۲۴/‏۴ ص ۱۰ ¶۱۱-‏۱۲

آیا همهٔ کسانی که طی مصیبت عظیم می‌میرند رستاخیز نخواهند یافت؟‏ آیات کتاب مقدّس به وضوح نشان می‌دهد،‏ مخالفانی که به دست یَهُوَه و لشکر آسمانی‌اش در جنگ حارمَگِدون نابود می‌شوند،‏ امید رستاخیز ندارند.‏ (‏۲تسا ۱:‏​۶-‏۱۰‏)‏ اما در مورد آن‌هایی که طی مصیبت عظیم به طور طبیعی،‏ در تصادف یا به دست دیگران می‌میرند،‏ چه می‌توان گفت؟‏ (‏جا ۹:‏۱۱؛‏ زکر ۱۴:‏۱۳‏)‏ آیا بعضی از آن‌ها می‌توانند جزو «بدکارانی» باشند که در دنیای جدید رستاخیز پیدا می‌کنند؟‏ (‏اعما ۲۴:‏۱۵‏)‏ ما جواب این سؤال را نمی‌دانیم.‏ اما ما در مورد اتفاقات آینده چند حقیقت را می‌دانیم.‏ برای مثال ما می‌دانیم که در حارمَگِدون انسان‌ها بر اساس رفتاری که با برادران عیسی داشته‌اند داوری خواهند شد.‏ (‏مت ۲۵:‏۴۰‏)‏ و آن‌هایی که گوسفند محسوب می‌شوند،‏ پشتیبانی خود را از مسح‌شدگان و مسیح نشان داده‌اند.‏ —‏مکا ۱۲:‏۱۷‏.‏ ب۲۴/‏۵ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۱۱-‏۹

کتاب مقدّس دورانی را که در آن زندگی می‌کنیم «دورانی بحرانی» توصیف می‌کند.‏ (‏۲تیمو ۳:‏⁠۱‏)‏ خادمان یَهُوَه علاوه بر مشکلات دنیا که همهٔ مردم با آن روبرو هستند،‏ با مخالفت و آزار و اذیت دست و پنجه نرم می‌کنند.‏ چه چیزی به ما کمک می‌کند که با وجود مشکلات به پرستش یَهُوَه ادامه دهیم؟‏ یک عامل اصلی این است که کمک یَهُوَه را در زندگی‌مان دیده‌ایم و می‌دانیم که او «خدای زنده» است.‏ (‏ار ۱۰:‏۱۰؛‏ ۲تیمو ۱:‏۱۲‏)‏ یَهُوَه شخصی واقعی است که از سختی‌های ما آگاهی دارد و به دنبال فرصت‌هایی است تا به ما کمک کند.‏ (‏۲توا ۱۶:‏۹؛‏ مز ۲۳:‏⁠۴‏)‏ ما با اطمینان به اینکه او خدای زنده است،‏ می‌توانیم با هر مشکلی روبرو شویم.‏ به نمونهٔ داوود پادشاه در این مورد توجه کنید.‏ ب۲۴/‏۶ ص ۲۰ ¶۱-‏۲

ما باید اعتمادمان را به سازمان یَهُوَه حفظ کنیم.‏ وقتی که در درک بعضی از حقایق کتاب مقدّس یا بعضی از فعالیت‌های سازمانی نیاز به تغییرات باشد،‏ برادران مسئول برای ایجاد تغییرات لازم شک به دلشان راه نمی‌دهند.‏ مهم‌ترین چیز برای آن‌ها خشنود کردن یَهُوَه است.‏ این برادران تمام تلاششان را می‌کنند تا تصمیماتشان را بر اساس معیارهای کلام خدا بگیرند؛‏ معیارهایی که خادمان یَهُوَه باید طبق آن عمل کنند.‏ پولُس رسول این طور راهنمایی کرد:‏ ‹در چارچوب تعالیم درست بمانید.‏› (‏۲تیمو ۱:‏۱۳‏)‏ ‹چارچوب تعالیم درست› به تعالیم مسیحی‌ای اشاره دارد که در کتاب مقدّس آمده است.‏ (‏یو ۱۷:‏۱۷‏)‏ این تعالیم پایهٔ باورهای ماست.‏ سازمان یَهُوَه به ما آموزش داده که به چارچوب تعالیم درست پای‌بند بمانیم.‏ اگر این کار را بکنیم برکت می‌گیریم.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۱۱-‏۱۲ ¶۱۲-‏۱۳

پِطرُس رسول از روی تجربهٔ شخصی می‌توانست به دیگران در مورد توبه و بخشش تعلیم دهد.‏ بعد از پِنتیکاست،‏ پِطرُس برای یهودیان سخنرانی داد و گفت که آن‌ها مسیح را کشتند.‏ با این حال با مهربانی آن‌ها را این طور ترغیب کرد:‏ «توبه کنید و به سوی خدا برگردید تا گناهانتان پاک شود و زمانی برسد که یَهُوَه خودش به شما نیروی تازه بدهد.‏» (‏اعما ۳:‏​۱۴،‏ ۱۵،‏ ۱۷،‏ ۱۹‏)‏ به این ترتیب پِطرُس نشان داد که توبه باعث می‌شود شخص گناهکار از گناهش بازگشت کند،‏ طرز فکر و رفتار نادرستش را تغییر دهد و به دنبال خشنودی خدا باشد.‏ او همین طور گفت که یَهُوَه گناهان را پاک و محو می‌کند.‏ بنابراین اگر ما مسیحیان حتی مرتکب گناهان جدی شویم،‏ می‌توانیم به بخشش و رحمت یَهُوَه امید داشته باشیم.‏ ب۲۴/‏۸ ص ۱۲-‏۱۳ ¶۱۴

اگر ایمانی قوی داشته باشیم که یَهُوَه به زودی به این نظام پایان می‌دهد از پول‌دوستی دوری می‌کنیم.‏ در آن زمان مردم ‹از نقره‌شان بیزار می‌شوند و آن را مثل زباله در خیابان‌ها خواهند ریخت،‏› چون متوجه می‌شوند که «در روز خشم یَهُوَه،‏ طلا و نقره نمی‌تواند آن‌ها را نجات دهد.‏» (‏حز ۷:‏۱۹‏)‏ به جای ثروت‌اندوزی باید تصمیماتی بگیریم که کمکمان می‌کند تا به نیازهای خانواده‌مان رسیدگی کنیم و به خدمتمان به یَهُوَه اولویت دهیم.‏ ما باید مواظب باشیم تا زیر بار قرض‌های غیرضروری نرویم،‏ وقتمان را بیش از حد برای مراقبت از اموالمان صرف نکنیم و به دارایی‌مان دل نبندیم.‏ (‏مت ۶:‏​۱۹،‏ ۲۴‏)‏ هر چه به پایان این نظام نزدیک‌تر می‌شویم باید ثابت کنیم که به یَهُوَه اعتماد می‌کنیم،‏ نه به مال و ثروتمان.‏ ب۲۴/‏۹ ص ۱۱ ¶۱۳-‏۱۴

ما شاید کاملاً بر بعضی از تمایلات نادرستمان چیره شویم،‏ اما ممکن است نیاز باشد با بعضی از آن‌ها برای مدتی بجنگیم.‏ به نمونهٔ پِطرُس رسول توجه کنید.‏ او تسلیم ترس از انسان شد و سه بار عیسی را انکار کرد.‏ (‏مت ۲۶:‏​۶۹-‏۷۵‏)‏ به نظر می‌رسد که بعدها پِطرُس توانست بر این ترسش غلبه کند،‏ چون در برابر سَنهِدرین با شجاعت شهادت داد.‏ (‏اعما ۵:‏​۲۷-‏۲۹‏)‏ با این حال چند سال بعد،‏ از ترس مسیحیان یهودی‌نژاد موقتاً از نشستن سر یک سفره با مسیحیان غیریهودی امتناع کرد.‏ (‏غلا ۲:‏​۱۱،‏ ۱۲‏)‏ پِطرُس دوباره از خودش ضعف نشان داد.‏ شاید او تا آن زمان کاملاً بر این ضعف غلبه نکرده بود.‏ ما هم ممکن است در چنین موقعیتی قرار بگیریم.‏ اگر از پند عیسی که گفت «بیدار و هوشیار بمانید» اطاعت کنیم،‏ می‌توانیم با تمایلات نادرست مقابله کنیم و تسلیمشان نشویم.‏ حتی زمانی که احساس می‌کنیم قوی هستیم باید از موقعیت‌هایی که به وسوسه منجر می‌شود،‏ دوری کنیم.‏ همواره به اقداماتی که به شما کمک کرده ادامه دهید.‏—‏۲پطر ۳:‏۱۴‏.‏ ب۲۴/‏۷ ص ۱۸-‏۱۹ ¶۱۷-‏۱۹

سخاوتمندی عیسی در بین انسان‌ها بی‌نظیر بود.‏ وقتی او روی زمین بود از قدرت معجزه‌آسایش به نفع دیگران استفاده کرد.‏ (‏لو ۹:‏​۱۲-‏۱۷‏)‏ او با فدا کردن جانش بزرگ‌ترین هدیه را به ما داد.‏ (‏یو ۱۵:‏۱۳‏)‏ عیسی بعد از رستاخیزش همچنان به سخاوتمندی‌اش ادامه داد.‏ او مطابق وعده‌اش،‏ از یَهُوَه خواست تا روح مقدّسش را برای تعلیم و دلگرمی به ما بدهد.‏ (‏یو ۱۴:‏​۱۶،‏ ۱۷‏،‏ پاورقی؛‏ ۱۶:‏۱۳‏)‏ همچنین عیسی از طریق جلسات،‏ ما را برای کار شاگردسازی مجهز می‌کند.‏ (‏مت ۲۸:‏​۱۸-‏۲۰‏)‏ پولُس رسول گفت که عیسی بعد از رفتن به آسمان ‹مردانی را به عنوان هدیه داد.‏› (‏افس ۴:‏​۷،‏ ۸‏)‏ پولُس توضیح داد که عیسی از طریق این «هدیه» به شکل‌های مختلفی از جماعت حمایت می‌کند.‏ (‏افس ۱:‏​۲۲،‏ ۲۳؛‏ ۴:‏​۱۱-‏۱۳‏)‏ البته آن‌ها ناکاملند و اشتباه می‌کنند.‏ (‏یعقو ۳:‏⁠۲‏)‏ با این وجود عیسی از طریق این مردان به ما کمک می‌کند.‏ ب۲۴/‏۱۰ ص ۱۸ ¶۱-‏۲

سلیمان برای سال‌ها موفقیت قابل توجهی داشت.‏ موفقیت او در زندگی به اطاعت از یَهُوَه بستگی داشت.‏ او متأسفانه بعدها به پرستش خدایان دیگر روی آورد،‏ برکت یَهُوَه را از دست داد و دیگر حکمت لازم برای حکمرانی عادلانه را نداشت.‏ (‏۱پاد ۱۱:‏​۹،‏ ۱۰؛‏ ۱۲:‏⁠۴‏)‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ اطاعت به موفقیت می‌انجامد.‏ (‏مز ۱:‏​۱-‏۳‏)‏ البته یَهُوَه به ما وعده نداده تا ثروت و شهرت سلیمان را به ما بدهد؛‏ اما اگر از خدا اطاعت کنیم او به ما حکمت می‌دهد تا تصمیمات درستی بگیریم.‏ (‏امث ۲:‏​۶،‏ ۷؛‏ یعقو ۱:‏⁠۵‏)‏ اصول کتاب مقدّس به ما کمک می‌کند تا در مورد شغل،‏ تحصیلات،‏ تفریحات و پول تصمیمات حکیمانه بگیریم.‏ به کار بردن حکمت یَهُوَه از ما محافظت می‌کند.‏ (‏امث ۲:‏​۱۰،‏ ۱۱‏)‏ همچنین می‌توانیم دوستانی خوب و خانواده‌ای سعادتمند داشته باشیم.‏ ب۲۴/‏۱۱ ص ۱۰-‏۱۱ ¶۱۱-‏۱۲

به فرزندتان کمک کنید تا از قدرت تفکّرش استفاده کند.‏ والدین می‌توانند از فرصت‌های متفاوتی استفاده کنند تا با فرزند خود در مورد کتاب مقدّس و ایمان به خدا،‏ گفتگو کنند.‏ این فرصت‌ها می‌تواند در حین دیدار از موزه‌ها به وجود بیاید.‏ می‌توانید با جلب توجه فرزندتان به رویدادها و کشفیات تاریخی،‏ ایمان او را به دقیق بودن کتاب مقدّس بیشتر کنید.‏ آیا فرزندتان می‌داند که اسم یَهُوَه روی سنگ یادبود موآبی که ۳۰۰۰ سال قدمت دارد،‏ نوشته شده است؟‏ یک کپی از این سنگ در نمایشگاه «کتاب مقدّس و نام الٰهی» در شعبهٔ مرکزی شاهدان یَهُوَه در وارویک وجود دارد.‏ سنگ یادبود موآبی هماهنگ با گزارش کتاب مقدّس نشان می‌دهد که میشا،‏ پادشاه موآب ضدّ اسرائیلیان شورش کرد.‏ (‏۲پاد ۳:‏​۴،‏ ۵‏)‏ وقتی فرزندتان با چشم خودش درستی و دقت کتاب مقدّس را ببیند،‏ ایمانش قوی‌تر می‌شود.‏ ب۲۴/‏۱۲ ص ۱۴ ¶۴؛‏ ص ۱۵-‏۱۶ ¶۶