دعوتی محبتآمیز از خستگان
«بیائید نزد من ای تمام زحمتکشان و گرانباران و من شما را آرامی خواهم بخشید.» — متی ۱۱:۲۸.
۱. عیسی در سومین دور مأموریتش در جلیل چه چیزی را دید؟
عیسی در حدود آغاز سال ۳۲ د.م. در سومین دور مأموریت موعظهاش در منطقهٔ جلیل بود. او در شهرها و دهکدهها سفر میکرد، «در کنایس ایشان تعلیم داده به بشارت ملکوت موعظه مینمود و هر مرض و رنج مردمرا شفا میداد.» هنگامی که این کار را انجام میداد، جمع کثیری را دید و «دلش برایشان بسوخت زیرا که مانند گوسفندان بیشبان پریشانحال و پراکنده بودند.» — متی ۹:۳۵، ۳۶.
۲. چگونه عیسی به مردم کمک کرد؟
۲ ولی عیسی کاری بیش از دلسوزی برای آن جمع کثیر انجام داد. او پس از اینکه به شاگردانش تعلیم داد، به «صاحب حصاد»، یَهُوَه خدا، دعا کنند، آنها را فرستاد تا مردم را یاری دهند. (متی ۹:۳۷؛ ۱۰:۱) سپس شخصاً مردم را دربارهٔ راه آسودگی و تسلی واقعی مطمئن ساخت. او این دعوت دلگرمکننده را به آنها ارائه داد: «بیائید نزد من ای تمام زحمتکشان و گرانباران و من شما را آرامی خواهم بخشید. یوغ مرا بر خود گیرید و از من تعلیم یابید زیرا که حلیم و افتادهدل میباشم و در نفوس خود آرامی خواهید یافت.» — متی ۱۱:۲۸، ۲۹.
۳. چرا دعوت عیسی امروزه نیز به میزان گذشته خوشایند است؟
۳ ما اکنون در زمانی زندگی میکنیم که عدهٔ بسیاری، بشدت خود را زیر بار حس میکنند. (رومیان ۸:۲۲؛ ۲تیموتاؤس ۳:۱) برای بعضیها، امرار معاش، آنقدر وقت و انرژیشان را میگیرد که مقدار خیلی کمی برای خانواده، دوستانشان، و یا چیزهای دیگر باقی میماند. خیلیها زیر بار بیماری سخت، گرفتاریها، افسردگی، و مشکلات جسمی و عاطفی دیگر قرار دارند. عدهای خود را زیر فشار حس کرده و سعی میکنند آرامش را با غرق شدن در خوشگذرانی، خوردن و میگساری، و حتی استفاده از مواد مخدر بیابند. البته این کارها فقط آنها را به دور و تسلسلی میاندازد که برای آنها مشکلات و فشارهای بیشتری به همراه میآورد. (رومیان ۸:۶) واضح است که دعوت محبتآمیز عیسی، امروزه همانقدر خوشایند به نظر میرسد که در آن هنگام به نظر میرسید.
۴. برای بهرهمندی از دعوت محبتآمیز عیسی، چه پرسشهایی را باید بررسی کنیم؟
۴ ولی چه شرایطی به مردمان زمان عیسی تحمیل شده بود که «پریشانحال و پراکنده» به نظر میرسیدند و موجب شدند که دل عیسی برایشان بسوزد؟ چه بارها و مسئولیتهایی داشتند که مجبور بودند متحمل آنها شوند، و دعوت عیسی چه کمکی به آنها میکرد؟ پاسخ به این پرسشها کمک زیادی میکند تا از دعوت محبتآمیزی که عیسی از خستگان به عمل میآورد، بهرهمند شویم.
کسانی که ‹زحمتکش و گرانبار› هستند
۵. چرا مناسب بود که متای رسول دربارهٔ این رویداد که در خدمت روحانی عیسی به وقوع پیوست، گزارش دهد؟
۵ جالب است که فقط متی دربارهٔ این رویداد که در خدمت روحانی عیسی به وقوع پیوست، گزارش میدهد. متی، که یک باجگیر بود و او را لاوی نیز مینامیدند، از یک بارِ ویژهای که مردم متحمل آن میشدند، آگاهی داشت. (متی ۹:۹؛ مرقس ۲:۱۴) کتاب زندگی روزانه در زمان عیسی، چنین میگوید: «مالیاتهایی که [یهودیان مجبور بودند] به صورت پول یا کالا بپردازند، بیاندازه سنگین بود، و چون دو نوع مالیاتبندی، یعنی مالیاتهای مدنی و مالیاتهای مذهبی، در کنار هم برای آنان برقرار میشد و مقدار آنها کم هم نبود، سنگینتر میشدند.»
۶. الف) چه سیستم مالیاتیی در زمان عیسی مورد استفاده قرار میگرفت؟ ب) چرا باجگیران آوازهٔ بدی داشتند؟ پ) پولس چه چیزی را لازم دید که به همایمانان مسیحیاش یادآوری کند؟
۶ چیزی که این امر را بویژه طاقتفرسا میساخت، سیستم مالیاتی آن زمان بود. مأموران رومی، حق جمعآوری مالیاتها را در استانها به کسانی که بالاترین نرخ را پیشنهاد میدادند، محول میکردند. این اشخاص به نوبهٔ خود، افرادی را در جوامع محلی استخدام میکردند تا بر کار عمدهٔ جمعآوری مالیات نظارت کنند. هر کسی در این سلسله مراتب، کاملاً خود را محق میدانست که به کارمزد یا سهم خود بیفزاید. برای مثال، لوقا نقل کرد، ‹شخصی به نام زکّی وجود داشت که رئیس باجگیران و دولتمند بود.› (لوقا ۱۹:۲) از قرار معلوم، زکّی، «رئیس باجگیران»، و کسانی که تحت نظارت او قرار داشتند، ثروت خود را بر بدبختی و سیهروزی مردم بنا کرده بودند. بدرفتاری و فسادی که توسط چنین سیستمی به وجود آمده بود، باعث شد تا مردم، باجگیران را در ردهٔ گناهکاران و فاحشهها به حساب آورند، که احتمالاً در اکثر موارد، در واقع چنین نیز بود. (متی ۹:۱۰؛ ۲۱:۳۱، ۳۲؛ مرقس ۲:۱۵؛ لوقا ۷:۳۴) از آنجایی که مردم، تقریباً بار غیر قابل تحملی را احساس میکردند، جای تعجب نیست که پولس رسول لازم دید که به مسیحیان همایمان خود یادآوری کند تا زیر یوغ رومی فرسوده نشوند، بلکه ‹حقّ هر کسرا باو ادا کنند، باجرا بمستحقّ باج و جزیه را بمستحقّ جزیه.› — رومیان ۱۳:۷الف؛ با لوقا ۲۳:۲ مقایسه شود.
۷. چگونه قوانین کیفری رومی به بار مردم میافزود؟
۷ پولس همچنین به مسیحیان یادآوری کرد که «ترس را بمستحقّ ترس و عزّترا بمستحقّ عزّت» بدهند. (رومیان ۱۳:۷ب) رومیان به سبب قوانین کیفری ظالمانه و سختی که داشتند معروف بودند. غالباً برای اینکه مردم را تحت فرمانبرداری خود حفظ کنند، از تازیانه، دوران سخت زندان، و اعدام استفاده میکردند. (لوقا ۲۳:۳۲،۳۳؛ اعمال ۲۲:۲۴، ۲۵) حتی به رهبران یهودی اختیار داده شده بود که چنانچه مناسب ببینند، چنین مجازاتهایی را به اجرا درآورند. (متی ۱۰:۱۷؛ اعمال ۵:۴۰) چنین سیستمی به طور حتم برای هر کسی که تحت آن زندگی میکرد، بسیار سرکوبکننده و حتی ستمگرانه بود.
۸. چگونه رهبران مذهبی باری بر دوش مردم مینهادند؟
۸ ولی باری که توسط رهبران مذهبی آن زمان، بر دوش مردم عادی گذاشته میشد، بدتر از مالیاتها و قوانین رومی بود. در واقع، معلوم بود که این موضوع، هنگامی که عیسی مردم را به عنوان «زحمتکشان و گرانباران» توصیف کرد، نخستین مسئلهای بود که مورد توجه او قرار داشت. عیسی گفت که رهبران مذهبی به جای اینکه به مردم ستمدیده امید و تسلی خاطر دهند، «بارهای گران و دشوار را میبندند و بر دوش مردم مینهند و خود نمیخواهند آنها را بیک انگشت حرکت دهند.» (متی ۲۳:۴؛ لوقا ۱۱:۴۶) کسی نمیتواند توصیف بارز رهبران مذهبی — به خصوص کاتبان و فریسیان — را که به عنوان گروهی متکبر، سنگدل و ریاکار در انجیلها آمده است، انکار کند. آنها به مردم عادی، مانند کسانی که ناآگاه و ناپاک هستند با نگاهی حقیرانه مینگریستند، و خارجیانی را که در جمعشان قرار داشتند از خود طرد میکردند. تفسیری در مورد طرز فکر آنان چنین بیان میکند: «این روزها کسی که از اسب بار اضافی میکشد، در مقابل قانون، متهم است. پس در مورد کسی که ۶۱۳ حکم را بر دوش ‹مردم خاکیی› که هیچ آموزش مذهبیی نداشتند گذاشت، و بعد نه تنها کاری برای کمک به آنها نکرد، بلکه آنان را به خدانشناسی نیز محکوم کرد، چه میتوان گفت؟» البته، بار واقعی، شریعت موسی نبود، بلکه انبوه سنتهایی بود که به مردم تحمیل میشد.
علت اصلی درد و رنج
۹. چگونه شرایط مردم زمان عیسی با شرایط مردمی که در روزگار سلیمان میزیستند، قابل قیاس بود؟
۹ گاهی اوقات بار مادیی که بر دوش مردم قرار داشت، بار سنگینی بود، بطوری که فقر گستردهای وجود داشت. اسرائیلیان موظف به پرداخت مالیاتهای معقولانهای بودند که توسط شریعت موسی مقرر میشد. سپس در طول حکومت سلیمان، مردم باید مخارج پروژههای پرهزینهٔ ملی، از قبیل ساختن معبد و بناهای دیگر را فراهم میکردند. (۱پادشاهان ۷:۱-۸؛ ۹:۱۷-۱۹) با وجود این، کتاب مقدس به ما میگوید که مردم «اکل و شُرب نموده شادی میکردند . . . و یهودا و اسرائیل هر کس زیر مَوْ و انجیر خود از دان تا بئرشَبَع در تمامئ ایّام سُلیمان ایمن مینشستند.» (۱پادشاهان ۴:۲۰،۲۵) چه چیزی علت این تفاوت را توجیه میکرد؟
۱۰. دلیل وضعیتی که اسرائیل در قرن اول داشت، چه بود؟
۱۰ تا زمانی که این امت در پرستش حقیقی، راسخ و استوار میماند، از لطف یَهُوَه برخوردار شده و با وجود هزینههای سنگین ملی، از برکت امنیت و رفاه برخوردار میگشت. ولی یَهُوَه هشدار داد که چنانچه ‹از متابعت [او] رو گردانیده اوامر و فرایضیرا که . . . داد نگاه ندارند،› از نتایج جدیی که عکس آن خواهد بود رنج خواهند برد. در واقع، ‹اسرائیل در میان جمیع قومها ضربالْمَثَل و مضحکه میشد.› (۱پادشاهان ۹:۶، ۷) امور، درست به همین طریق روی داد. اسرائیل تحت تسلط بیگانگان درآمد، و پادشاهیی که زمانی شکوهمند بود، تا حدی نزول کرد که یک مستعمرهٔ ناچیز شد. چه بهایی را به سبب غفلت در انجام وظایف روحانیشان پرداختند!
۱۱. چرا عیسی حس کرد که مردم «پریشانحال و پراکنده» هستند؟
۱۱ همهٔ اینها ما را یاری میدهند تا متوجه شویم که چرا عیسی حس کرد مردمی را که میبیند، «پریشانحال و پراکنده» هستند. این افراد، اسرائیلیان، قوم یَهُوَه بودند که بطور کل سعی میکردند بر طبق قوانین خدا زندگی کنند و پرستش خویش را به شیوهای انجام دهند که مورد پذیرش واقع شود. با این همه، نه تنها قدرتهای سیاسی و تجاری، بلکه رهبران مرتد مذهبیی که در میان آنان قرار داشتند نیز آنها را مورد استثمار و ستم قرار دادند. آنها مانند «گوسفندان بیشبان» بودند، زیرا هیچ کسی را نداشتند که به فکرشان باشد و یا از ایشان دفاع کند. به کمک نیاز داشتند تا بتوانند از عهدهٔ واقعیتهای بسیار سخت برآیند. چقدر دعوت محبتآمیز و آرامشبخش عیسی بموقع بود!
دعوت عیسی در زمان کنونی
۱۲. خادمان خدا و مردم دیگری که صادق هستند، امروزه چه فشارهایی را حس میکنند؟
۱۲ این امور، از خیلی جهات به اوضاع امروزه شباهت دارند. افراد بیریایی که سعی میکنند زندگی صادقانهای داشته باشند، تحمل فشارها و خواستهایی را که از جانب این سیستم فاسد وارد میآید، سخت میبینند. حتی اشخاصی که زندگی خود را به یَهُوَه وقف کردهاند، از این امر مصون نیستند. گزارشات نشان میدهند که بعضی از خادمان یَهُوَه، با وجود اینکه میخواهند مسئولیتهایشان را به انجام برسانند، ولی این امر را هرچه بیشتر مشکل مییابند. آنها خود را زیر بار، خسته و فرسوده حس میکنند. برخی حتی حس میکنند که اگر فقط میتوانستند همه چیز را در دست باد رها کنند، به جایی رفته و از نظرها دور شوند تا افکار خود را متمرکز سازند، تسکینی برایشان خواهد بود. آیا هیچوقت چنین احساسی داشتهای؟ آیا کسی را میشناسی که به تو نزدیک بوده و در چنین موقعیتی قرار داشته باشد؟ بله، دعوت دلگرمکنندهٔ عیسی، امروزه برای ما مفهوم بسیار زیادی دارد.
۱۳. چرا میتوانیم مطمئن باشیم که عیسی میتواند به ما کمک کند تا آرامش و تسلی یابیم؟
۱۳ عیسی قبل از اینکه دعوت محبتآمیز خود را پخش کند، چنین گفت: «پدر همه چیز را بمن سپرده است و کسی پسر را نمیشناسد بجز پدر و نه پدر را هیچکس میشناسد غیر از پسر و کسیکه پسر بخواهد بدو مکشوف سازد.» (متی ۱۱:۲۷) به خاطر این رابطهٔ صمیمانه بین عیسی و پدرش، به ما اطمینان داده شده است که اگر دعوت عیسی را قبول کرده و شاگرد او شویم، میتوانیم رابطهای نزدیک و شخصی با یَهُوَه، که «خدای جمیع تسلّیاتست» برقرار کنیم. (۲قرنتیان ۱:۳؛ با یوحنا ۱۴:۶ مقایسه شود.) به علاوه، از آنجایی که ‹همه چیز به او سپرده شده است›، فقط عیسی مسیح دارای قدرت و اختیار است که بارهای ما را سبک سازد. کدام بارها؟ بارهایی که این سیستم فاسد سیاسی، تجاری، و مذهبی، و همچنین گناه و ناکاملی موروثیمان به ما تحمیل کردهاند. چقدر این طرز فکر، درست از همان آغاز باعث حس تشویق و اطمینان میشود!
۱۴. عیسی در مقابل چه زحمتی توانست نیرویی تازه دهد؟
۱۴ عیسی به صحبت خود ادامه داده و چنین گفت: «بیائید نزد من ای تمام زحمتکشان و گرانباران و من شما را آرامی خواهم بخشید.» (متی ۱۱:۲۸) به طور حتم عیسی بر خلاف کارِ سخت صحبت نمیکرد، چون اغلب به شاگردانش توصیه میکرد، در کاری که به عهده دارند جد و جهد نمایند. (لوقا ۱۳:۲۴) اما ‹زحمت کشیدن› («سخت کوشیدن،» کینگدام اینتِرلینیِر) شامل کار طولانی و توانفرساست که اغلب فاقد نتیجهای ارزنده است. و ‹گرانبار بودن›، این فکر را القا میکند که کسی متحمل باری ورای ظرفیت طبیعی شود. فرق را میتوان به تفاوتی تشبیه کرد که بین شخصی که برای گنجی مخفی حفاری میکند و کسی که در اردوگاه کار اجباری جوی میکَنَد، وجود دارد. هر دو، کار سخت مشابهی را انجام میدهند. یکی مشتاقانه کار را به عهده میگیرد، ولی دیگری کار پرزحمت و بیحد و حصری را به عهده دارد. چیزی که باعث فرق میشود، هدف یا فقدان آن در کار است.
۱۵. الف) اگر حس کنیم که بار سنگینی را بر دوش میکشیم، چه سؤالهایی را باید از خود بپرسیم؟ ب) در مورد سرچشمهٔ بارهایمان چه میتوان گفت؟
۱۵ آیا حس میکنی که ‹زحمتکش و گرانبار› هستی، و بیش از حد، از وقت و انرژیات گرفته میشود؟ آیا بارهایی که بر دوش میکشی، برایت بیش از حد، سنگین به نظر میرسند؟ اگر اینطور است، شاید کمکی باشد که از خود بپرسی، ‹برای چه چیزی زحمت میکشم؟ چه نوع بار گران و سختی را بر دوش میکشم؟› بیش از ۸۰ سال پیش، یک مفسر کتاب مقدس در این خصوص گفت: «اگر بارهای زندگی را ملاحظه کنیم، به دو گروه تقسیم میشوند که میتوانیم آنها را چنین بخوانیم: آنهایی که خودمان آگاهانه پذیرفتهایم، و آنهایی که اجتنابناپذیر هستند: آنهایی که پیامد کارهای خودمان هستند، و آنهایی که حاصل از کارهای ما نیستند.» او سپس میافزاید: «بسیاری از ما، پس از یک خودآزمایی دقیق، از پی بردن به این موضوع تعجب خواهیم کرد که بخش وسیعی از همهٔ بارهایمان، آنهایی هستند که خودمان آگاهانه پذیرفتهایم.»
۱۶. چه بارهایی را ممکن است به طور غیرعاقلانهای بر خود تحمیل کنیم؟
۱۶ برخی از بارهایی که ممکن است خودمان بر دوش خود نهیم، کدامند؟ ما امروزه در دنیایی مادیگرا، عاشق خوشگذرانی، و فاقد اصول اخلاقی زندگی میکنیم. (۲تیموتاؤس ۳:۱-۵) حتی مسیحیان وقفشده نیز تحت فشار دائمی قرار میگیرند تا از مد و سبک زندگیی که در دنیا وجود دارد، پیروی کنند. یوحنای رسول دربارهٔ «شهوت جسم و خواهش چشم و غرور زندگانی» نوشت. (۱یوحنا ۲:۱۶) اینها چیزهای بانفوذ و قدرتمندی هستند که به آسانی میتوانند ما را تحت تأثیر قرار دهند. واضح است که عدهای راغب هستند تا خرخره در قرض فرو روند تا بتوانند از لذات دنیوی، بیشتر برخوردار شوند و یا شیوهٔ خاصی از زندگی را حفظ نمایند. بعد پی میبرند که باید مقدار زیادی از وقت خود را صرف کار کنند، یا متقبل چند شغل شوند تا بتوانند برای پرداخت قرضهایشان پول درآورند.
۱۷. چه وضعیتی میتواند تحمل بار را حتی مشکلتر سازد، و این وضعیت چگونه میتواند اصلاح گردد؟
۱۷ وقتی شخصی چنین استدلال کند که داشتن بعضی از چیزهایی که دیگران دارند و یا انجام بعضی از کارهایی که دیگران میکنند اشتباه نیست، مهم است که تجزیه و تحلیل کند که آیا با این کار بطور غیرضروری به بار خود میافزاید یا نه. (۱قرنتیان ۱۰:۲۳) از آنجایی که یک فرد فقط میتواند تا مقداری بار حمل کند، بنابراین، چیزی باید کنار گذاشته شود تا بتوان بار دیگری را برداشت. اغلب، چیزهایی که برای رفاه روحانی ما ضروری هستند — مطالعهٔ شخصی کتاب مقدس، حضور در جلسات، و خدمت موعظه — در درجهٔ اول کنار گذاشته میشوند. نتیجهٔ آن، از دست دادن توان روحی است که به نوبهٔ خود تحمل بار را مشکلتر میسازد. عیسی مسیح در مورد چنین خطری هشدار داد و گفت: «خود را حفظ کنید مبادا دلهای شما از پرخوری و مستی و اندیشهای دنیوی سنگین گردد و آن روز ناگهان بر شما آید.» (لوقا ۲۱:۳۴، ۳۵؛ عبرانیان ۱۲:۱) اگر کسی گرانبار و از پا افتاده باشد، مشکل است دامی را تشخیص داده و از آن بگریزد.
تسکین و آرامش
۱۸. عیسی به کسانی که نزد او میآیند، چه چیزی را ارائه میدهد؟
۱۸ از اینرو عیسی بطور محبتآمیزی این چاره را ارائه داد: «بیائید نزد من . . . و من شما را آرامی خواهم بخشید.» (متی ۱۱:۲۸) کلمهٔ «آرامی» که در اینجا و در آیهٔ ۲۹ آمده، از یک کلمهٔ یونانی گرفته شده است که ترجمهٔ سپتواجینت از آن برای ترجمهٔ کلمهٔ عبریی که برای «سبت» یا «نگهداشتن سَبت» به کار میرود، استفاده کرده است. (خروج ۱۶:۲۳) بنابراین، عیسی قول نداد که کسانی که نزد او میآیند دیگر کاری نخواهند داشت، بلکه قول داد، به آنان آرامی یا نیرویی تازه خواهد بخشید تا برای کاری که باید در هماهنگی با مقصود خدا انجام دهند، آماده شوند.
۱۹. چگونه میتوان ‹نزد عیسی آمد›؟
۱۹ ولی چگونه میتوان ‹نزد عیسی آمد›؟ عیسی به شاگردان خود گفت: «اگر کسی خواهد متابعت من کند باید خود را انکار کرده و صلیب خود را برداشته از عقب من آید.» (متی ۱۶:۲۴) بنابراین، آمدن نزد عیسی شامل این میشود که ارادهٔ شخصی خود را تسلیم ارادهٔ خدا و مسیح کنیم، پذیرای بار معینی از مسئولیت باشیم، و این کار را بطور مدام انجام دهیم. آیا همهٔ اینها خواستی بیش از حد است؟ آیا هزینهٔ آن خیلی بالاست؟ بیا آنچه را که عیسی پس از ارائهٔ دعوت محبتآمیزش به خستگان، بیان کرد، بررسی کنیم.
آیا به خاطر میآوری؟
◻ از چه راههایی بر دوش مردم زمان عیسی بار گذاشته میشد؟
◻ علت اصلی گرفتاری مردم چه بود؟
◻ اگر حس کنیم بار سنگینی بر دوشمان گذاشته شده است، چه سنجشی را باید در مورد خودمان انجام دهیم؟
◻ چه بارهایی را ممکن است به طور غیرعاقلانهای بر خود تحمیل کنیم؟
◻ چگونه میتوانیم آرامشی را که عیسی قول داد، به دست آوریم؟
[تصویر در صفحهٔ ۱۰]
چه بارهایی را ممکن است بر دوش خود نهیم؟
[سطر اعتبار]
Courtesy of Bahamas Ministry of Tourism