والاترین دوستشان، آنان را تقویت کرد
دوستیی هست که بخصوص شاهدان یَهُوَه را تقویت میکند. آن دوستی، رابطهٔ گرانبهای شاهدان یَهُوَه با والاترین دوستشان، یَهُوَه خدا، است. (با یعقوب ۲:۲۳ مقایسه شود.) او از آنان در طی آزمایشات بزرگ ایمان، حمایت میکند.
سابقهٔ شاهدان در حفظ کمال اخلاقی خود تحت رژیمهای استبدادی، مورد ستایش بسیاری از ناظرین قرار گرفته است. ییرژی کروپیچکا، دکتر فلسفه و علوم طبیعی، یکی از این ناظرین میباشد. او پس از سپری کردن سالهای مدیدی در اردوگاههای کار اجباری کمونیستی، در سال ۱۹۶۸ از کشور چکسلواکی مهاجرت کرد. ییرژی کروپیچکا، در کتاب خود تحت عنوان رِنِسانس رُزومو (رُنسانس عقل)، در مورد رنج و محنت و همچنین پایداری شاهدان یَهُوَه که به علت بیطرفی خود در زندان بسر میبردند، مطالبی را شرح میدهد.
تحت حکومت کمونیستی، بسیاری از شاهدان به دلیل ایمانشان، به زندان محکوم شده بودند. علیرغم زندانی بودن، شاهدان یَهُوَه از استخراج اورانیُم برای مقاصد جنگی امتناع میکردند. (اشعیا ۲:۴) کروپیچکا، صحنهای را که خود در سال ۱۹۵۲ در یکی از این معادن شاهد آن بود، شرح میدهد. او در یک زمستان سخت، دو نفر را مشاهده کرد که مثل مجسمههای یخزده، بیرون ایستاده بودند. بشکههای فلزی را وارونه در سر آنان فرو کرده بودند بطوری که سر و بالاتنهٔ آنان را پوشانیده بود.
کروپیچکا مینویسد: «آن دو نفر، از صبح زود با لباسهای زندان بیرون ایستاده بودند. آنها چگونه توانسته بودند تمام این مدت طاقت بیاورند و روی پاهای یخزده بایستند؟ با قدرت ایمان. بشکهها، قدیمی و زنگزده بودند. ظالمی، چنان با زور بشکهها را روی شانههای آنان پایین کشیده بود که لبهٔ پارهٔ یکی از بشکهها، ژاکت یکی از آن مردان را پاره کرده و در گوشت بدن او فرو رفته بود و خون از آستین وی میچکید.
«نگهبان، ستون ما را در مقابل آن دو مرد نگهداشت و فرمانده، سخنرانی کوتاهی برای ما ایراد کرد. او گفت که امتناع از کار کردن، شورش به حساب میآید و مجازات به همراه دارد. هیچ گفتهٔ مزخرفی دربارهٔ جنگ و کشتار، به این معترضین، به این دشمنان سوسیالیسم، کمک نمیکند.»
سپس، فرمانده میلهای آهنی را برداشت و به یکی از بشکهها کوبید. مردی که درون بشکه بود، با بشکه بر سرش، نقش بر زمین شد. آنچه که سپس روی داد، عمیقاً در حافظهٔ کروپیچکا، نقش بست.
او چنین نقل میکند: «از درون بشکهها، صداهای خواندن سرود میآمد. صداهای ملایم، نجوای دعایی به خدا، خدایی که میتواند هر چیزی را از هر جا بشنود—حتی سرودی که بسختی در درون بشکههای قدیمی و زنگزدهٔ اورانیم خوانده شود. خدا صدای آن سرود را از سرود کُر یک کلیسای بزرگ، بلندتر و بهتر میشنود.»
در تاریخ ۱ سپتامبر ۱۹۹۳، فعالیت شاهدان یَهُوَه در جمهوری چِک، از لحاظ قانونی به رسمیت شناخته شد. شاهدان یَهُوَه در کشور چکسلواکی، اکنون از بابت اینکه میتوانند فعالیت آموزشی خود را با آزادی انجام دهند، بسیار خوشحالند. آری، آنان از اینکه میتوانند با دیگران دربارهٔ والاترین دوست خود، یَهُوَه، صحبت کنند، خوشنود هستند.
[تصویر در صفحهٔ ۷]
شرکتکنندگان کنگره در جمهوری چک