فقیر و در عین حال دولتمند چگونه ممکن است؟‏

قرنها پیش مرد حکیمی به خدا دعا کرد که فقیر نشود.‏ دلیل تقاضای او چه بود؟‏ دلیل آن این بود که او می‌ترسید به موجب فقر،‏ رفتار و اعمالی از او سر بزند که رابطهٔ او را با خدا به مخاطره بیندازد.‏ این مسئله را می‌توان از سخنان او دریافت،‏ وقتی می‌گوید:‏ «بخوراکی که نصیب من باشد مرا بپرور .‏ .‏ .‏ مبادا فقیر شده دزدی نمایم،‏ و اسم خدای خود را بباطل برم.‏»‏ ‏—‏امثال ۳۰:‏۸،‏ ۹‏.‏

آیا این بدان معناست که امکان ندارد شخص فقیری وفادارانه به خدا خدمت کند؟‏ مسلماً خیر!‏ در طول تاریخ تعداد بیشماری از خادمین یَهُوَه خدا با وجود مشکلات ناشی از فقر،‏ کمال اخلاقی خود را نسبت به او حفظ کرده‌اند.‏ در عوض،‏ یَهُوَه نیز به کسانی که بر او توکل دارند محبت می‌نماید و نیازهای آنان را برآورده می‌کند.‏

اشخاص وفادار در گذشته

پولس رسول شخصاً در مواقعی با تنگدستی مواجه شده بود.‏ (‏۲قرنتیان ۶:‏۳،‏ ۴‏)‏ او همچنین دربارهٔ ‹ابری› از شاهدان وفادار پیش از مسیحیت شرح می‌دهد که بعضی از آنان «در پوستهای گوسفندان و بزها محتاج .‏ .‏ .‏ شدند.‏ .‏ .‏ .‏ در صحراها و کوهها و مغاره‌ها و شکافهای زمین پراکنده گشتند.‏»—‏عبرانیان ۱۱:‏۳۷،‏ ۳۸؛‏ ۱۲:‏۱‏.‏

یکی از این اشخاص وفادار ایلیای نبی بود.‏ طی خشکسالیی که سه سال و نیم به طول انجامید،‏ یَهُوَه مرتباً برای او غذا تهیه می‌کرد.‏ در ابتدا خدا سبب گردید کلاغها نان و گوشت برای او بیاورند.‏ (‏۱پادشاهان ۱۷:‏۲-‏۶‏)‏ سپس،‏ یَهُوَه به طور معجزه‌آسایی ذخیرهٔ آرد و روغن بیوه‌زنی را که از ایلیا نگهداری می‌کرد تأمین نمود.‏ (‏۱پادشاهان ۱۷:‏۸-‏۱۶‏)‏ آن غذای بسیار ساده‌ای بود لیکن ایلیای نبی،‏ بیوه‌زن و پسر وی را زنده نگاه داشت.‏

یَهُوَه به نحو مشابهی در طول زمانهای بحرانی و سخت اقتصادی،‏ نبی وفادار،‏ ارمیا را تأمین کرد و زنده نگاه داشت.‏ وقتی بابلیان اورشلیم را محاصره کردند،‏ مردم مجبور بودند ‹نانرا بوزن و عُسرت [دشواری] بخورند› لذا ارمیا از آن اوضاع زنده ماند.‏ (‏حزقیال ۴:‏۱۶‏)‏ عاقبت قحطی در شهر آنقدر شدت یافت که بعضی از زنان گوشت تن فرزندان خود را خوردند.‏ (‏مراثی ۲:‏۲۰‏)‏ گرچه ارمیا به دلیل موعظهٔ شجاعانهٔ خود در حبس بسر می‌برد،‏ یَهُوَه ترتیبی داد که روزانه «قرص نانی» به او داده شود «تا همهٔ نان از شهر تمام شد.‏» —‏ ارمیا ۳۷:‏۲۱‏.‏

بنابراین در آن زمان ارمیا نیز همچون ایلیا با اندکی خوراک زندگی کرد.‏ کتاب مقدس برای ما نقل نمی‌کند که بعد از تمام شدن نان اورشلیم،‏ ارمیا هر چند وقت یک بار غذا می‌خورد و یا اینکه چه می‌خورد.‏ اما این را می‌دانیم که یَهُوَه او را زنده نگاه داشت و ارمیا از آن قحطی وحشتناک نجات یافت.‏

امروز فقر در هر نقطه‌ای از جهان به چشم می‌خورد.‏ بنا بر گزارش سازمان ملل متحد،‏ شدیدترین مورد فقر را می‌توان در آفریقا ملاحظه کرد.‏ در سال ۱۹۹۶ در یکی از اطلاعیه‌های رسمی سازمان ملل متحد چنین آمده بود:‏ «حداقل نیمی از آفریقایی‌ها در فقر مالی زندگی می‌کنند.‏» با وجود مشکلات روزافزون اقتصادی،‏ تعداد روبه‌افزایشی از سکنهٔ آفریقا اصول کتاب مقدس را در زندگی خود به اجرا گذارده،‏ وفادارانه به خدا خدمت می‌کنند و اطمینان کامل دارند که او از آنان نگهداری خواهد کرد.‏ هم اکنون با هم به بررسی چند مثال از بخشی از جهان آشفته‌مان می‌پردازیم.‏

حفظ صداقت

مایکل،‏a کشاورزی ساکن نیجریه است که از شش فرزند سرپرستی می‌کند.‏ او می‌گوید:‏ «وقتی آدم پول نداشته باشد تا احتیاجات خانواده‌اش را برآورده کند،‏ مشکل می‌تواند در کارش صادق باشد.‏ اما وقتی وسوسه می‌شوم کار غیرصادقانه و خلافی انجام بدهم،‏ گفتهٔ افسسیان ۴:‏۲۸ را به خودم یادآور می‌شوم که می‌گوید:‏ ‹دزد دیگر دزدی نکند بلکه بدستهای خود کار نیکو کرده زحمت بکشد.‏› بنابراین وقتی وسوسه می‌شوم،‏ از خودم می‌پرسم،‏ ‹آیا برای این پول کار کرده‌ام؟‏› »‏

مایکل تعریف می‌کند:‏ «یک روز داشتم راه می‌رفتم و دیدم کیفی از پشت موتورسیکلتی افتاد.‏ هر چه صدا زدم شخص موتورسوار نشنید،‏ بعد رفتم و کیف را برداشتم و دیدم پر از پول است!‏ سپس هویت صاحب کیف را در آن پیدا کردم و کیفش را به او برگرداندم.‏»‏

مبارزه با افسردگی

مردی ساکن شمال آفریقا می‌گوید:‏ «در فقر بودن [مثل] این می‌ماند که آدم در حفره‌ای گیر کرده باشد و با اینکه می‌تواند روشنایی و آدمها را در حال رفت و آمد ببیند ولی نمی‌تواند فریاد بزند و تقاضای کمک کند یا نردبانی بخواهد تا بتواند از آن حفره درآید.‏» بنابراین،‏ جای تعجبی نیست که فقر اغلب باعث می‌شود انسان احساس افسردگی و یأس کند!‏ حتی شاید خادمین خدا نیز با دیدن دولت و ثروت دیگران،‏ نزد خود فکر کنند که زندگی توأم با حفظ کمال اخلاقی بی‌ارزش است.‏ (‏با مزمور ۷۳:‏۲-‏۱۳ مقایسه شود.‏)‏ چگونه می‌توانیم مانع به وجود آمدن چنین احساسی در خود شویم؟‏

پیتِر که در غرب آفریقا زندگی می‌کند بعد از ۱۹ سال انجام کار دولتی بازنشست شده بود.‏ امروز،‏ او عمدتاً با حقوق بازنشستگی کم خود امرار معاش می‌کند.‏ پیتر می‌گوید:‏ «وقتهایی که مأیوس و دلسرد می‌شوم آنچه را که در کتاب مقدس و نشریات انجمن برج دیده‌بانی خوانده‌ام به یاد می‌آورم.‏ این سیستم کهنه دارد نابود می‌شود و ما چشم انتظار سیستم بهتری هستیم.‏

‏«من همچنین به ۱پطرس ۵:‏۹ فکر می‌کنم که می‌گوید:‏ ‹پس به ایمان استوار شده با [شیطان] مقاومت کنید چون آگاه هستید که همین زحمات بر برادران شما که در دنیا هستند میآ‌ید.‏› بنابراین من تنها کسی نیستم که سختی می‌کشد.‏ این یادآوریها به من کمک می‌کند تا افکار مأیوس‌کننده و افسرده‌کننده را از ذهن خودم بیرون کنم.‏»‏

پیتر همچنین می‌گوید:‏ «وقتی عیسی روی زمین بود خیلی معجزات انجام داد ولی هیچکس را ثروتمند نکرد.‏ چرا باید انتظار داشته باشم که عیسی مرا پولدار کند؟‏»‏

نیروی دعا

تقرب جستن به یَهُوَه خدا از طریق دعا،‏ راه دیگری برای مبارزه با افکار منفی است.‏ وقتی ماری در سال ۱۹۶۰ شاهد یَهُوَه شد،‏ خانواده‌اش او را ترک کردند.‏ ماری ازدواج نکرده است و بیش از ۵۰ سال سن دارد،‏ همچنین کم‌بنیه و نحیف شده و استطاعت مادی‌اش بسیار کم است.‏ با وجود این،‏ ماری در خدمت مسیحی مصمم و فعال است.‏

ماری می‌گوید:‏ «وقتی احساس یأس به من دست می‌دهد،‏ به یَهُوَه دعا می‌کنم.‏ می‌دانم که هیچکس نمی‌تواند به اندازهٔ یَهُوَه به من کمک کند.‏ این را یاد گرفته‌ام که وقتی آدم به یَهُوَه توکل کند او کمکش را دریغ نمی‌کند.‏ من همیشه گفتهٔ پادشاه داوود را در مزمور ۳۷:‏۲۵ پیش خودم تکرار می‌کنم:‏ ‹من جوان بودم و الآن پیر هستم،‏ و مرد صالح را هرگز متروک ندیده‌ام،‏ و نه نسلش را که گدای نان بشوند.‏›‏

‏«همچنین سرگذشت زندگی برادران و خواهران روحانی مسن‌تر را در مجلهٔ برج دیده‌بانی می‌خوانم و اینطوری تشویق می‌شوم.‏ یَهُوَه خدا به آنان کمک کرده است،‏ بنابراین می‌دانم که همیشه به من هم کمک خواهد کرد.‏ من فوفو [خوراکی از آرد مانیوک] می‌پزم و می‌فروشم و یَهُوَه این کار محقر مرا برکت می‌دهد و اینطوری خرجی روزانه‌ام را درمی‌آورم.‏ بعضی وقتها که پولی برایم باقی نمی‌ماند و دیگر نمی‌دانم چه کار بکنم،‏ یَهُوَه یک نفر را می‌فرستد و او هدیه‌ای مالی به من می‌دهد و می‌گوید،‏ ‹خواهر،‏ لطفاً این را قبول کن.‏› یَهُوَه هیچ وقت مرا تنها نگذاشته.‏»‏

ارزش مطالعهٔ کتاب مقدس

شاهدان یَهُوَه برای مطالعهٔ کلام خدا،‏ کتاب مقدس،‏ ارزش قائل هستند و شاهدان فقیر از این امر مستثنا نیستند.‏ جانْ شصت سال سن دارد و در جماعت به عنوان پیشگام (‏اعلام‌کنندهٔ تمام‌وقت ملکوت)‏ و خادم کمکی خدمت می‌کند.‏ جان و ۱۳ خانوادهٔ دیگر در یک خانهٔ قدیمی دو طبقه زندگی می‌کنند.‏ اطاق او بخشی از راهروی طبقهٔ اول است که با تخته سه‌لایی از راهرو مجزا شده است.‏ در اطاق او دو صندلی قدیمی و یک میز وجود دارد و روی میز،‏ انبوهی از نشریات مربوط به مطالعهٔ کتاب مقدس قرار دارد.‏ جان روی حصیر می‌خوابد.‏

سابقاً جان با فروختن نان،‏ روزانه چیزی تقریباً معادل یک دلار آمریکایی درمی‌آورد لیکن بعد از ممنوعیت واردات گندم،‏ او این طریق کسب خود را از دست داد.‏ جان می‌گوید:‏ «بعضی وقتها زندگی کردن خیلی مشکل است اما من به خدمت پیشگامی ادامه می‌دهم.‏ این یَهُوَه است که دارد از من نگهداری می‌کند.‏ من هر کاری که پیدا کنم انجام می‌دهم و متکی به هیچ کس نیستم که از من حمایت کند یا به من غذا بدهد،‏ با وجود این،‏ برادران در جماعت خیلی به من کمک می‌کنند.‏ آنان به من کمک می‌کنند دنبال کار بگردم و گاهی اوقات اعانهٔ مالی به من می‌دهند.‏

‏«من برای خواندن کتاب مقدس و نشریات انجمن برج دیده‌بانی وقت کنار می‌گذارم.‏ ساعات صبح زود موقعی که در خانه هنوز آرامش است مطالعه می‌کنم و شبها هم هر وقت برق باشد به خواندن می‌پردازم.‏ این را خوب می‌دانم که باید به مطالعهٔ شخصی‌ام ادامه دهم.‏»‏

پرورش فرزندان برای زندگی

دانیال مرد بیوه‌ای است دارای شش فرزند.‏ در سال ۱۹۸۵ دانیال شغلی را که به مدت ۲۵ سال داشت از دست داد،‏ اما بعد در یک بقالی کار پیدا کرد.‏ او می‌گوید:‏ «خانواده‌ام از لحاظ مادی بسختی زندگی را می‌گذرانند.‏ الآن فقط یک بار در روز می‌توانیم غذا بخوریم.‏ یک بار سه روز هیچ چیزی برای خوردن نداشتیم.‏ فقط آب می‌خوردیم تا از حال نرویم.‏»‏

دانیال در جماعت به عنوان پیر خدمت می‌کند.‏ او می‌گوید:‏ «جماعت رفتنم هیچ وقت ترک نمی‌شود و همیشه مشغول انجام وظایف تئوکراتیک هستم.‏ هر وقت کاری مربوط به تالار ملکوت باید انجام شود،‏ حتماً برای کمک می‌روم.‏ موقعهایی که اوضاع بغرنج می‌شود گفتهٔ پطرس را در یوحنا ۶:‏۶۸ به یاد می‌آورم که به عیسی گفت:‏ ‹خداوندا نزد کِه برویم؟‏› اگر یَهُوَه را ترک کنم و دیگر به او خدمت نکنم،‏ پیش که بروم؟‏ سخن پولس در رومیان ۸:‏۳۵-‏۳۹ نیز به من کمک می‌کند تا عزم راسخی داشته باشم چونکه نشان می‌دهد،‏ هیچ چیز نمی‌تواند ما را از محبت خدا و مسیح جدا کند.‏ من این طرز فکر را همچنین در بچه‌های خودم پرورش می‌دهم.‏ همیشه به آنها می‌گویم،‏ ما هیچ وقت نباید یَهُوَه را ترک کنیم.‏» اراده و غیرت دانیال به اضافهٔ مطالعهٔ خانوادگی کتاب مقدس به طور مرتب،‏ تأثیر بسیار مطلوبی بر روی فرزندان وی داشته است.‏

روحیهٔ بخشش

شخص ممکن است فکر کند کسانی که در تنگدستی و فقر شدید زندگی می‌کنند به هیچ وجه نمی‌توانند کمکی از لحاظ مالی به جهت منافع ملکوت ارائه دهند.‏ اما چنین نیست.‏ (‏با لوقا ۲۱:‏۱-‏۴ مقایسه شود.‏)‏ در غنا بعضی از شاهدانی که عمدتاً برای رفع مایحتاج غذایی خود کشاورزی می‌کنند،‏ قسمتی از زمین خود را جدا نموده تا از آن در جهت منافع ملکوت خدا استفاده کنند.‏ وقتی محصول آن بخش از زمین به فروش می‌رسد،‏ پول آن منحصراً برای آن مقصود استفاده می‌شود که همچنین شامل دادن اعانه به تالار ملکوت شاهدان یَهُوَه در آن منطقه می‌گردد.‏

جُون ساکن آفریقای مرکزی است و مشغول خدمت پیشگامی می‌باشد.‏ او با فروختن نان از شوهر مفلوج و چهار نفر از وابستگان دیگر خود نگهداری می‌کند.‏ وقتی تالار ملکوتی که جُون به آن می‌رود احتیاج به نیمکت داشت،‏ خانوادهٔ او تصمیم گرفتند هر چه پول در خانه دارند به جماعت اهداء کنند.‏ به این صورت هیچ پولی برای خودشان باقی نماند.‏ اما روز بعد به طور غیرمنتظره‌ای،‏ شخصی قرض عقب‌افتاده‌ای را که دیگر امیدی به دریافتش نداشتند به آنان پرداخت کرد!‏

جُون فرد سرزنده و بشاشی است و بی‌جهت دربارهٔ پول نگرانی به دل خود راه نمی‌دهد.‏ او می‌گوید:‏ «من موقعیت خودم را در دعا برای یَهُوَه شرح می‌دهم و بعد به موعظه می‌روم.‏ ما می‌دانیم که در این سیستم چیزها،‏ امید چندانی برای اوضاع بهتر نمی‌توان داشت.‏ با این حال،‏ این را هم می‌دانیم که یَهُوَه به احتیاجات ما رسیدگی خواهد کرد.‏»‏

جدیت و سخت‌کوشی

شاهدان یَهُوَه را از محبتی که به یکدیگر دارند می‌توان شناخت.‏ (‏یوحنا ۱۳:‏۳۵‏)‏ در میان آنان کسانی که پول دارند به برادران مسیحی نیازمند خود کمک می‌کنند.‏ اغلب شاهدان یَهُوَه کمک مالی خود را به شکل هدیه تقدیم می‌کنند و در بعضی موارد،‏ برادران خود را در یافتن شغل یاری می‌نمایند.‏

مارک در کشور کنگو زندگی می‌کند و مبتلا به جذام می‌باشد.‏ بر اثر این بیماری انگشتان دست و پای مارک معیوب و ناقص شده‌اند.‏ به این دلیل او به کمک عصا راه می‌رود.‏ وقتی مارک تصمیم گرفت به یَهُوَه خدمت کند،‏ تغییرات زیادی در زندگی خود ایجاد کرد.‏ پیش از آن،‏ مارک برای غذا گدایی می‌کرد لیکن اکنون شروع به کشت مواد غذایی برای خود کرده بود.‏ او همچنین خشت درست می‌کرد و می‌فروخت.‏

مارک با وجود ناتوانی جسمی خود با سخت‌کوشی و جدیت به کار خود ادامه داد.‏ سرانجام قطعه‌ای زمین خرید و در آن خانهٔ کوچکی ساخت.‏ امروز مارک در جماعت به عنوان پیر خدمت می‌کند و مردم شهر کوچکی که مارک در آن زندگی می‌کند احترام فراوانی برای او قائل هستند.‏ اکنون او به مستمندان دیگر کمک می‌کند.‏

البته در بسیاری از اماکن پیدا کردن کار عملاً غیرممکن است.‏ پیری مسیحی که در یکی از دفترهای شعبهٔ انجمن برج دیده‌بانی در آفریقای مرکزی خدمت می‌کند چنین نوشت:‏ «در اینجا بسیاری از برادران بی‌کار هستند.‏ بعضی از آنان سعی می‌کنند شغلی برای خود درست کنند،‏ اما این کار دشواری است.‏ بسیاری از آنان با خود استدلال کرده‌اند،‏ هر کاری که بکنند باز هم سختی خواهند کشید بنابراین،‏ منافع مادی را قربانی خدمت پیشگامی می‌کنند.‏ بسیاری از آنان پی می‌برند که با انجام این کار بیشتر برکت یافته‌اند تا اینکه اگر شغلی پیدا می‌کردند که حقوق کمی می‌داشت و یا اینکه هیچ پولی در آن نمی‌بود.‏»‏

یَهُوَه از قوم خود نگهداری می‌کند

عیسی مسیح دربارهٔ خودش گفت:‏ «روباهانرا سوراخها است و مرغان هوا را آشیانها،‏ لیکن پسر انسانرا جای سر نهادن نیست.‏» (‏لوقا ۹:‏۵۸‏)‏ پولس رسول نیز چنین نوشت:‏ «تا بهمین ساعت گرسنه و تشنه و عریان و کوبیده و آواره هستیم.‏»—‏۱قرنتیان ۴:‏۱۱‏.‏

عیسی و پولس ترجیح دادند با قلت و قناعت زندگی کنند تا بتوانند خدمت روحانی خود را بهتر انجام دهند.‏ امروزه بسیاری از مسیحیان در فقر زندگی می‌کنند و چارهٔ دیگری جز این ندارند.‏ معهذا آنان اصول کتاب مقدس را در زندگی خود به اجرا می‌گذارند و غیورانه در صدد خدمت به خدا برمی‌آیند.‏ این مسیحیان می‌دانند که یَهُوَه شدیداً به ایشان محبت دارد و شاهد حقانیت کلام عیسی می‌باشند که به ایشان اطمینان داد:‏ «لیکن اوّل ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید که اینهمه [مادیات] برای شما مزید خواهد شد.‏» (‏متی ۶:‏۲۵-‏۳۳‏)‏ بعلاوه به این خادمین فقیر خدا ثابت شده است که «برکت خداوند دولتمند میسازد.‏»—‏امثال ۱۰:‏۲۲‏.‏

‏[پاورقی]‏

‏[کادر در صفحهٔ ۶]‏

چه کسانی «کنندگان کلام» هستند؟‏

مطابق نظرسنجی گَلوپ که در سال ۱۹۹۴ صورت گرفت،‏ ۹۶ درصد آمریکایی‌ها «به خدا یا روحی متعال اعتقاد دارند.‏» همچنین اخبار ایالات متحده و گزارش دنیا اعلان کرد:‏ «در ایالات متحده نسبت تعداد کلیساها به جمعیت کل کشور بیش از هر کشور دیگری است.‏» به رغم ظاهر متقی این قضیه،‏ سنجش‌گر مجرب و کارآزموده،‏ جورج گَلوپ پسر،‏ اظهار داشت:‏ «حقیقت امر این است که اکثر آمریکایی‌ها نمی‌دانند به چه اعتقاد دارند و چرا.‏»‏

آمار همچنین نشان می‌دهد که اختلاف فاحشی میان اعتقادات مذهبی و اعمال بسیاری از مردم وجود دارد.‏ برای مثال،‏ نویسنده‌ای به نام جِفری شِلِر بیان می‌کند:‏ «طبق اظهارات جامعه‌شناسان،‏ برخی از جنایت‌پرورترین مناطق کشور،‏ مناطقی هستند که در آنجا اعتقادات و مراسم مذهبی بیشتر وجود دارد.‏»‏

این واقعیت نباید ما را به تعجب وادارد.‏ چرا؟‏ زیرا در قرن اول،‏ پولس رسول به مسیحیان دیگر هشدار داد،‏ از افرادی که «مدّعئ معرفت خدا میباشند امّا به افعال خود او را انکار میکنند» برحذر باشند.‏ (‏تیطس ۱:‏۱۶‏)‏ بعلاوه،‏ پولس به تیموتاؤس جوان گفت،‏ یکی از نشانهای «ایّام آخر» این خواهد بود که انسانها ‹صورت دینداری خواهند داشت لیکن قوّت آنرا انکار خواهند کرد.‏›—‏۲تیموتاؤس ۳:‏۱،‏ ۵‏.‏

لذا مسیحیان حقیقی منتهای تلاش خود را نموده،‏ مطابق فرمان عیسی مسیح که گفت،‏ «رفته همهٔ امّتها را شاگرد سازید» عمل می‌کنند.‏ (‏متی ۲۸:‏۱۹‏)‏ بدین صورت آنان ‹کنندگان کلام می‌باشند نه فقط شنوندگان.‏›—‏یعقوب ۱:‏۲۲‏.‏

‏[تصویر در صفحهٔ ۷]‏

در سراسر جهان انسانهایی هستند که برای مطالعهٔ کتاب مقدس ارزش قائل می‌باشند