آیا رویدادهای زمان شما را بیدار نموده است؟
بیداری و هوشیاری نسبت به علائم خطر میتواند شخص را از مرگ حتمی برهاند. آنچه در دو جزیرهٔ آتشفشانی رخ داد گواهی است بر صحت این موضوع.
کوه پِله، مرگبارترین آتشفشان قرن نام گرفته است. این آتشفشان که در یکی از جزایر کارائیب در مارتینیک واقع شده، در هشتم ماه مهٔ سال ۱۹۰۲ فوران کرد. در این واقعه، از ۰۰۰,۳۰ سکنهٔ شهر سَن پیِر واقع در دامنهٔ این کوه، تنها شماری بسیار اندک جان سالم بدر بردند، و بقیه کشته شدند.
در ژوئن سال ۱۹۹۱، کوه پیناتوبو پس از انفجاری مهیب شروع به فوران نمودن کرد، فورانی که در طی قرن حاضر بیسابقه بود. به علت تراکم زیاد جمعیت در این منطقه از فیلیپین، این واقعه حدود ۹۰۰ کشته بر جای گذاشت. اما، اینبار دو عامل سبب نجات جان هزاران نفر از ساکنان آنجا شد: ( ۱) بیدار بودن نسبت به علائم خطر، و ( ۲) رغبت به انجام هر آنچه بر اساس هشدارها ضروری محسوب میشد.
عملکرد درست، انسانها را از خطر مرگ نجات داد
کوه پیناتوبو پس از چند صد سال خاموشی، در آوریل ۱۹۹۱ در آن نشانهای فورانی قریبالوقوع مشاهده شد. مخلوطی از بخار و دیاکسید گوگرد از دهانهٔ آن خارج شد. بعلاوه، ساکنان آن نواحی متوجه یکسری زمینلرزههای خفیف، و همچنین شکل گرفتن مخروطی آتشفشانی از انجماد مواد گدازه شدند. دانشمندان انستیتوی آتشفشانشناسی و لرزهشناسی فیلیپین، برای مدتی این آتشفشان را به دقت تحت نظر قرار داده، بموقع مقامات مسئول را جهت تخلیهٔ کامل تمام ۰۰۰,۳۵ سکنهٔ شهرها و روستاهای نواحی اطراف مجاب ساختند.
البته تعجبی نداشت که مردم در ابتدا بدون دلیل موجه رغبتی به ترک خانههای خود نداشتند. لیکن تصاویری حقیقی از خطرات ناشی از فوران یک آتشفشان که از طریق ویدئو برای ایشان به نمایش گذاشته شد، دودلیشان را از بین برد. خروج این انبوه مهاجران چه بموقع بود! دو روز بعد، انفجاری مخوف مقدار غریب به هشت کیلومتر مکعب خاکستر را به هوا پرتاب کرد. چند صد نفر در گل و لای مدفون گشتند. لیکن هزاران نفر جان سالم بدر بردند، زیرا نسبت به علائم خطر بیدار و هشیار شده بودند، و بر طبق هشدارها عمل کردند.
فرار از مصیبتی ساختهٔ دست بشر
مسیحیانی که در قرن اول دوران ما در اورشلیم بسر میبردند نیز بر سر همین دوراهی قرار داشتند که آیا محل سکونت خود را ترک کنند، یا خیر. آنان با تصمیم به ترک اورشلیم در سال ۶۶ د.م.، از نابودیی که بر سر اهالی آن شهر و همچنین هزاران یهودیی که برای عید فِصح سال ۷۰ د.م. به آنجا آمده بودند آمد، نجات یافتند. هنگامی که ارتش روم همهٔ راههای فرار این شهر حصاردار را مسدود کرد، بیش از یک میلیون نفر برای برگزاری فِصح در آن گرد آمده بودند. قحطی، جنگ قدرت میان خود یهودیان، و حملات بیامان رومیان منجر به تلف شدن بیش از یک میلیون نفر شد.
البته، این مصیبت که در پی خاموش ساختن شورش یهودیان بر ضد روم پدید آمده بود، بیخبر صورت نگرفت. چند دهه پیش از آن، عیسی مسیح محاصرهٔ اورشلیم را پیشگویی کرده بود. او چنین گفته بود: «چون بینید که اورشلیم بلشکرها محاصره شده است آنگاه بدانید که خرابئ آن رسیده است. آنگاه هر که در یهودیّه باشد بکوهستان فرار کند و هر که در شهر باشد بیرون رود و هر که در صحرا بُوَد داخل شهر نشود.» ( لوقا ۲۱:۲۰، ۲۱) سخنان عیسی بسیار واضح و روشن بود، و پیروان وی این فرامین را با جدیت تمام به اجرا درآوردند.
اوزِب، تاریخدان قرن چهارم اهل قیصریه گزارش میکند که مسیحیان تمام یهودیه بر طبق هشدار عیسی عمل کردند. هنگامی که رومیان در سال ۶۶ د.م. حلقهٔ محاصرهٔ خود را گشودند، بسیاری از مسیحیان یهودینژاد به شهر غیریهودی پِلا، در استان رومی پیریا نقل مکان کردند. بیداری و هشیاری آنان نسبت به وقایع زمان خود، و عملکردی بر مبنای هشدار عیسی، باعث شد از واقعهای نجات یابند که «یکی از مخوفترین محاصرات تاریخ» به شمار میرود.
ما نیز باید بیدار و هوشیار باشیم. از ما همچنین عملکردی خاص انتظار میرود. مقالهٔ بعد به توضیح علت این موضوع میپردازد.
[صاحب امتیاز تصویر در صفحهٔ ۳]
Godo-Foto, West Stock