در خدمت به خدا قوی و استوار مانید هنگامی که از یکی از بستگان بیمارتان مراقبت میکنید
در کنار ستون فقرات خواهری مسیحی به نام کیم غدهای سرطانی رشد کرد.a همسر او استیو در مورد بیماری کیم چنین میگوید: «پس از این که در عمل جرّاحی این غده برداشته شد، همسرم کیم باید برای پرتودرمانی و شیمیدرمانی مراحلی را میگذراند. اثرات جانبی این روشهای درمانی، همسرم را بسیار ضعیف ساخته بود. او حتی قدرت نداشت خود را به راحتی حرکت دهد.»
استیو شاهد آن بود که همسر عزیزش روزبهروز ضعیف و ضعیفتر میشود. آیا میتوانید درد و ناراحتی او را تصوّر کنید؟ ممکن است شما نیز در چنین شرایطی باشید. شاید یکی از اعضای نزدیک خانوادهتان از بیماریای حاد و وخیم یا اثرات کهولت و سالخوردگی رنج میبرد. (جا ۱۲:۱-۷) در صورتی میتوانید از عزیزتان به خوبی مراقبت کنید که خود سالم و از روحیهای قوی برخوردار باشید. اگر خود را از طریق کلام خدا، جلسات و سایر فعالیتهای مسیحی تقویت نکنید روحیه و عواطفتان، همین طور سلامت جسمیتان در خطر آسیب دیدن قرار میگیرد و شاید نتوانید به نیازهای عزیزتان رسیدگی کنید. پس زمانی که از خویشاوندی بیمار یا سالخورده مراقبت میکنید چگونه میتوانید در انجام وظایف مسیحی خود تعادل را حفظ کنید؟ اعضای جماعت مسیحی چگونه میتوانند به سالخوردگان و بیماران یاری رسانند؟
چگونه باید تعادل را حفظ کنید؟
هنگامی که از خویشاوندی بیمار مراقبت میکنید باید در انجام وظایف مسیحی و حفظ سلامتی خود تعادل را حفظ کنید. برای این منظور باید انعطافپذیر باشید و از وقت و انرژی خود به خوبی بهره گیرید. در امثال ۱۱:۲ میخوانیم: «حکمت با متواضعان است.» واژهٔ ‹متواضع› در مضمون این آیه به مفهوم آن است که شخص از محدودیتهای خود آگاه است. از این رو، سعی نکنید که بیشتر از تواناییتان دست به کاری زنید. شاید بتوانید در برنامهٔ زندگی خود و وظایف و مسئولیتهایی که بر عهده دارید تجدیدنظر کنید.
برادرمان استیو با در نظر داشتن محدودیتهایش از خود حکمت به خرج داد. او مسئولیتها و حجم کاری را که بر عهده داشت سبک و سنگین کرد. با این که شاغل بود در جماعتی در ایرلند به عنوان سرپرست خدمت و گردانندهٔ هیئت پیران خدمت میکرد. او همچنین به عنوان یکی از اعضای کمیتهٔ رابط بیمارستان در منطقهٔ خود مسئولیتهایی بر دوش داشت. استیو در گفتههایش به این نکتهٔ مهم اشاره کرد: «کیم هیچ وقت شکایتی نکرد که من در حق او کوتاهی کردهام و بیشتر از حد به وظایف و مسئولیتهای خود پرداختهام. اما من میدانم که بیش از حد، خود را با وظایف مختلف مشغول کرده بودم.» استیو با این مشکل چگونه برخورد کرد؟ او میگوید: «بعد از این که دعا کردم تصمیم گرفتم که از وظیفهٔ گردانندهٔ هیئت پیران کنارهگیری کنم. ولی هنوز به عنوان پیری مسیحی در جماعت مشغول به خدمت بودم و تنها برخی از وظایفم را به دیگران واگذار میکردم. به این شکل میتوانستم برای کیم وقت و انرژی کافی بگذارم و به او توجه بیشتری نشان دهم.»
پس از مدتی کیم سلامت خود را بازیافت. استیو و همسرش شرایط زندگیشان را دوباره مورد بررسی قرار دادند و با حمایت و پشتیبانی کیم، استیو وظایف خود را از نو آغاز نمود. استیو در این مورد توضیح میدهد: «ما یاد گرفتیم با توجه به محدودیتهایی که بیماری همسرم به همراه داشت فعالیتها و کارهای خود را تنظیم کنیم. من از یَهُوَه بسیار سپاسگزارم که از ما حمایت کرد. همچنین از همسرم که با توجه به بیماریاش هرگز شکایت و گلگی نکرد و همواره یار و پشتیبانم بود.»
نمونهٔ دیگری را در نظر گیرید. جری سرپرست سیّاری است که به همراه همسرش ماریا، یَهُوَه خدا را خدمت میکند. آنان در اهداف خود تغییراتی را دادهاند تا بتوانند از والدین سالمند خود مراقبت و نگهداری کنند. ماریا میگوید: «این هدف من و شوهرم بود که روزی میسیونر شویم تا در محدودهٔ خارجیزبان خدمت کنیم. جری تنها فرزند خانواده است. پدر و مادرش نیاز به کمک داشتند. برای همین ما تصمیم گرفتیم در ایرلند بمانیم تا از آنها مراقبت کنیم. از زمانی که پدر جری بستری شد تا زمان فوتش توانستیم همواره به او رسیدگی نماییم. هماکنون با مادر جری روزانه در تماسیم. با او فاصلهٔ چندانی نداریم و اگر نیاز به کمکی داشته باشد به آنجا میرویم. جماعتی که مادر جری در آن خدمت میکند به ما کمک و یاری بسیار رساندهاند تا بتوانیم در خدمت تماموقت باقی بمانیم.»
دیگران چگونه میتوانند کمک کنند
پولُس رسول در مورد حمایت مادی از بیوهزنان سالمند جماعت مسیحی، چنین نوشت: «اگر کسی در پی تأمین معاش خویشان و به خصوص خانوادهٔ خود نباشد، منکر ایمان است و پستتر از بیایمان.» پولُس رسول به مسیحیان یادآور شد که اگر میخواهند ‹خدا را خوشنود سازند› و مورد قبول او واقع شوند باید از والدین سالمند، مادربزرگ و پدربزرگ خود حمایت مالی کنند. (۱تیمو ۵:۴، ۸، ترجمهٔ هزارهٔ نو) با وجود این، دیگر اعضای جماعت نیز میتوانند و باید از این سالمندان حمایت کنند.
هُکِن و اینگر زوجی سالمند را که در سوئد زندگی میکنند در نظر گیریم. هُکِن میگوید: «وقتی همسرم مبتلا به بیماری سرطان گشت ضربهٔ روحی مهلکی به ما وارد شد. چرا که اینگر همیشه قوی و سالم بود. اما پس از ابتلا به سرطان، باید هر روز برای مداوا به بیمارستان میرفتیم. اثرات جانبی داروها او را ضعیف و ضعیفتر کرده بود. در این مدت اینگر خانهنشین شد و من باید در خانه میماندم تا از او مراقبت میکردم.» جماعت هُکِن و اینگر چگونه به آنان یاری رساند؟
پیران در جماعت ترتیبی دادند که این زوج بتوانند از طریق تلفن به جلسات گوش دهند. علاوه بر آن، خواهران و برادران همچنان به دیدنشان میرفتند یا با آنان تماس تلفنی میگرفتند. همچنین، برای آنها نامه و کارت میفرستادند. هُکِن میگوید: «ما کمک و توجه خواهران و برادران را به چشم خود دیدیم و دست یاریرسان یَهُوَه را در آن زمان به خوبی حس کردیم. ما نیاز به حمایت و توجه آنان داشتیم تا بتوانیم در خدمت به یَهُوَه قوی بمانیم. به شکر یَهُوَه، اینگر بهبود یافت و بار دیگر توانستیم در جلسات مسیحی شرکت کنیم.» هنگامی که اعضای جماعت در حد توان خود به خواهران و برادران بیمار و سالمند یاری رسانند، ثابت میکنند که «دوست خالص در همهٔ اوقات محبت مینماید، و برادر به جهت تنگی مولود شده است.» — امث ۱۷:۱۷.
تلاشهایتان در دید یَهُوَه ارزشمند است
مراقبت از بیمار برای بستگانش کار چندان آسانی نیست و از لحاظ روحی و جسمی طاقتفرساست. داود پادشاه نوشت: ‹خوشا به حال کسانی که به فکر درماندگان هستند.› آری، بیماران نیز جزو ‹درماندگانند› که نیاز به حمایت دیگران دارند. — مز ۴۱:۱، ترجمهٔ تفسیری.
چرا آنانی که از بیماران و رنجدیدهگان مراقبت میکنند میتوانند شاد و مسرور باشند؟ در کتاب مقدّس میخوانیم: ‹آن که بر بینوا شفقّت کند، به یَهُوَه قرض میدهد، و او پاداش کارش را به تمامی خواهد داد.› (امث ۱۹:۱۷، هن) یَهُوَه خدا علاقهٔ خاصّی به خادمین وفادارش دارد که از بیماری رنج میبرند. او کسانی را که به بیماران شفقّت میکنند برکت میدهد. مزمورنویس چنین میسراید: «یَهُوَه در بستر بیماری به او قوّت میبخشد؛ و بستر او را عوض خواهد کرد.» (مز ۴۱:۳، ترجمهٔ دنیای جدید) کسی که با مهربانی به بیماران رسیدگی و توجه میکند مطمئناً زمانی که خود با مصیبت و سختی روبرو شود یَهُوَه به یاریاش میآید.
این مایهٔ تسلّی خاطر است که مراقبت و رسیدگی از بستگان بیمارمان از نظر یَهُوَه دور نیست و رضایت او را در بر دارد! گرچه رسیدگی به بیماران نیاز به تلاش و کوشش دارد، کتاب مقدّس به ما چنین اطمینان میدهد: «خدا به همین قربانیها [یا ازخودگذشتگیها] راضی است.» — عبر ۱۳:۱۶.
[پاورقی]
a اسامی تغییر یافتهاند.
[تصویر در صفحهٔ ۱۸]
در انجام وظایف مسیحی تعادل را حفظ کنید و کمک دیگران را بپذیرید