دوران بازنشستگی،‏ زمان فعالیت بیشتر

^۱ بسیاری از اشخاص شاغل با بی‌تابی در انتظار بازنشستگی هستند تا ثمرهٔ زحمات خویش را ببرند.‏ اما برای بسیاری از آنان دوران بازنشستگی موجب ملال و یأس و پیری زودرس می‌شود.‏ آنان به دلیل نداشتن فعالیتی هدفمند فقط به مسائل و مشکلات خود فکر می‌کنند.‏ در روزنامه‌ای چاپ برزیل آمده است که بازنشستگان دولتی آن کشور دچار ‹نارضایتی،‏ زودرنجی،‏ نگرانی،‏ و احساس بطالت و افسردگی می‌شوند و احساس می‌کنند که زندگی‌شان دیگر هدف ندارد.‏›‏

^۲ برعکس،‏ بسیاری از مسیحیان،‏ دوران بازنشستگی را فرصتی عالی برای فعالیت بیشتر می‌شمارند.‏ برادری که دو هفته بعد از پا گذاشتن به سن ۶۵ سالگی خدمت پیشگامی را آغاز کرد در این باره می‌گوید:‏ «ده سال است که به خدمت پیشگامی مشغولم و باید بگویم که این ده سال غنی‌ترین دوران زندگی‌ام بوده است.‏» یک زن و شوهر در این باره نوشتند:‏ «سال‌های طلایی زندگی ما هنگامی شروع شد که خدمت پیشگامی را شروع کردیم.‏» آری،‏ دوران بازنشستگی فرصتی است طلایی برای موعظهٔ بیشتر و در نتیجه برخورداری از برکات یَهُوَه.‏

^۳ فعالیت مستمر و مفید:‏ بسیاری از بازنشستگان از مزایای نسل امروز برخوردار نبودند و مجبور بودند از سنین پایین بسختی کار کنند.‏ به همین خاطر با وجود آنکه نیروی جوانی را ندارند در کار موعظه بسیار موفق هستند.‏ در محدودهٔ یک دفتر شعبه،‏ ۲۲ درصد پیشگامان یعنی حدود ۲۰٬۰۰۰ برادر و خواهر بیش از ۶۰ سال دارند.‏ این برادران سالخورده سهم بزرگی در کار موعظه دارند و جماعت‌هایشان از تجربه و خصوصیات خداپسندانهٔ آنان بهرهٔ بسیار می‌برند.‏ —‏ یعقو ۳:‏۱۷،‏ ۱۸‏.‏

^۴ خدمت مستمر موعظه به سلامت مبشّر کمک می‌کند و به زندگی وی ارزش بیشتری می‌بخشد.‏ خواهر ۸۴ ساله‌ای که خدمت پیشگامی را پس از بازنشستگی آغاز کرده بود در این باره گفت:‏ «مطالعهٔ کتاب مقدّس با افراد متعدد ذهن مرا فعال نگاه می‌دارد.‏ در ضمن چون ماشین ندارم پیاده زیاد راه می‌روم و همین مرا سلامت نگاه داشته است.‏» زن و شوهر سالخورده‌ای که به خدمت پیشگامی مشغولند می‌گویند:‏ «خدمت پیشگامی ما را هم از لحاظ فکری و هم از لحاظ بدنی سالم نگه می‌دارد.‏ در ضمن همیشه با همدیگریم و کلّی می‌خندیم و خوش می‌گذرانیم.‏»‏

^۵ نقل مکان به مناطق نیازمند:‏ برخی از مسیحیان بازنشسته که از لحاظ مالی امکانات کافی در اختیار دارند به مناطقی نقل مکان می‌کنند که تعداد مبشّران ملکوت در آن کافی نیست.‏ برخی دیگر در محدودهٔ زبان‌های خارجی به خدمت موعظه مشغول شده‌اند.‏ این مبشّران غیور،‏ همچون پولُس رسول ‹همه کار را به جهت انجیل می‌کنند تا در آن شریک گردند.‏› —‏ ۱ قر ۹:‏۲۳.‏

^۶ زن و شوهری پس از آنکه دو پسرشان سروسامان گرفتند،‏ خدمت پیشگامی را آغاز نمودند.‏ آنان بعد از چندین سال خدمت پیشگامی،‏ به فراگیری زبان چینی پرداختند.‏ حال که به ۸۰ سالگی نزدیک می‌شوند،‏ با خوشحالی می‌بینند گروه چینی‌ای که در آن به خدمت مشغولند تبدیل به جماعت شده است.‏ براستی که چنین مبشّرانی موهبت بزرگی هستند!‏

^۷ در خدمت موعظه بازنشستگی وجود ندارد:‏ اغلب مردم دنیا سرانجام بازنشسته می‌شوند،‏ اما در خدمت به خدا بازنشستگی وجود ندارد زیرا همهٔ مسیحیان باید «تا به انتها» وفادار باقی بمانند.‏ (‏ مت ۲۴:‏۱۳،‏ ۱۴‏)‏ البته برخی از مسیحیان به دلیل سالخوردگی دیگر قادر نیستند به اندازهٔ دوران جوانی به یَهُوَه خدمت کنند.‏ اما وقتی جوانان مسیحی می‌بینند که آنان به اندازهٔ توان خود همچنان صمیمانه به خدمت مشغولند دلگرمی می‌یابند.‏ یَهُوَه در کتاب مقدّس به برادران و خواهران عزیز سالخورده‌مان اطمینان می‌دهد که هیچ گاه زحمات ایشان و محبتی را که به نام او نشان داده‌اند فراموش نخواهد کرد.‏ —‏ لو ۲۱:‏۱-‏۴؛‏ عبر ۶:‏۱۰‏.‏

^۸ برادران و خواهرانی که به سنین بازنشستگی نزدیک می‌شوند،‏ می‌توانند با دعا از یَهُوَه بپرسند که چگونه از این دوران کمال استفاده را بکنند.‏ به کمک یَهُوَه شاید دوران بازنشستگی امکان فعالیت بیشتر در کار موعظه را برایشان فراهم آورد و بدین سان یَهُوَه را ستایش کنند و خود نیز از برکات فراوان برخوردار شوند.‏ —‏ مز ۱۴۸:‏۱۲،‏ ۱۳‏.‏