مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
۳-۹ آوریل
گنجهایی در کلام خدا | اِرْمیا ۱۷-۲۱
«بگذارید یَهُوَه افکار و رفتارتان را شکل دهد»
(اِرْمیا ۱۸:۱-۴) این است کلامی که از جانب خداوند بر اِرمیا نازل شد: ۲ «برخیز و به خانهٔ کوزهگر فرود آی، و در آنجا کلام خود را به تو خواهم شنوانید.» ۳ پس به خانهٔ کوزهگر فرود شدم، و او را بر چرخ خود سرگرم کار دیدم. ۴ هان ظرفی که کوزهگر از گِل میساخت، در دستش ضایع شد؛ پس ظرفی دیگر از آن ساخت، آنگونه که در نظرش پسند میآمد.
(اِرْمیا ۱۸:۵-۱۰) آنگاه کلام خداوند بر من نازل شده، فرمود: ۶ «خداوند میفرماید: ای خاندان اسرائیل، آیا من نمیتوانم با شما همان کنم که این کوزهگر کرد؟ هان ای خاندان اسرائیل، شما نیز در دستان من، همچون گِل در دستان کوزهگرید. ۷ هرگاه دربارهٔ قوم یا مملکتی اعلام کنم که آن را برکَنده، منهدم و نابود خواهم ساخت، ۸ اگر آن قوم که دربارهاش چنین گفتهام، از شرارت خویش بازگشت کنند، آنگاه من نیز از آن بلا که قصدِ آن داشتهام، باز خواهم گشت. ۹ و هرگاه دربارهٔ قوم یا مملکتی اعلام کنم که آن را بنا خواهم کرد و غرس خواهم نمود، ۱۰ اگر ایشان در نظر من شرارت ورزند و سخن مرا نشنوند، آنگاه من از آن نیکویی که قصد انجامش داشتهام، باز خواهم گشت.
it-۲-۴¶ ۷۷۶ E
توبه
اگر کوزهگر شروع به ساختن ظرفی از گل کند و آن ظرف «در دستش ضایع» شود، ظرفی دیگر از آن گل میسازد. (ار ۱۸:۳، ۴) منظور یَهُوَه از این تشبیه، این نیست که مانند آن کوزهگر چیزی در دستش ضایع شود، بلکه نشان میدهد که بر انسانها تسلّط دارد و میتواند رفتار خود را بر اساس واکنش آنان نسبت به رحمت و عدالتش، تغییر دهد. (با اش ۴۵:۹؛ رو ۹:۱۹-۲۱ مقایسه شود.) از این رو، ممکن است یَهُوَه بر اساس رفتار قوم خود، تغییر عقیده دهد. برای مثال، او خود گفت: «من نیز از آن بلا که قصدِ آن داشتهام، باز خواهم گشت.» همچنین گفت: «اگر ایشان در نظر من شرارت ورزند و سخن مرا نشنوند، آنگاه من از آن نیکویی که قصد انجامش داشتهام، باز خواهم گشت.» (ار ۱۸:۵-۱۰) این به این معنی نیست که یَهُوَه، کوزهگر اعظم اشتباه میکند، بلکه به دلیل ابراز ندامت انسانهایی که به «گل» تشبیه شدهاند، نظرش را نسبت به آنان تغییر میدهد.
(اِرْمیا ۱۸:۱۱) «پس حال به مردمان یهودا و ساکنان اورشلیم بگو، «خداوند چنین میفرماید: هماکنون برای شما بلایی تدارک میبینم و بر ضدتان تدبیری میاندیشم. پس هر یک از شما از راه زشت خود بازگشته، راهها و کردارتان را اصلاح کنید.»
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
(اِرْمیا ۱۷:۹) دل از همه چیز فریبندهتر است، و بسیار بیمار؛ کیست که آن را بشناسد؟
(اِرْمیا ۲۰:۷) خداوندا، تو مرا فریفتی، و فریفته شدم؛ از من نیرومندتر بودی، و غالب آمدی. تمامی روز مضحکه شدهام، و هر کس به ریشخندم میگیرد.
قرائت کتاب مقدّس
(اِرْمیا ۲۱:۳-۱۴) اما اِرمیا بدیشان گفت، ۴ «به صِدِقیا بگویید، «یهوه خدای اسرائیل چنین میفرماید: اینک من اسلحهٔ جنگ را برمیگردانم، اسلحهای که در دست شماست و شما بدانها با پادشاه بابِل و کَلدانیانی که از بیرونِ دیوارها شما را محاصره کردهاند میجنگید، و ایشان را جملگی در وسط این شهر گرد میآورم. ۵ من خود با دستِ افراشته و بازوی نیرومند، در خشمی آتشین و غضبی عظیم با شما خواهم جنگید. ۶ ساکنان این شهر را از انسان و حیوان خواهم زد، و آنها به طاعونی عظیم خواهند مرد. ۷ همچنین خداوند میفرماید: پس از آن، صِدِقیا پادشاه یهودا و خادمانش و مردمان این شهر را که از طاعون و شمشیر و قحطی جان به در بردهاند، به دست نبوکدنصر پادشاه بابِل و به دست دشمنانشان و آنان که قصد جانشان دارند، خواهم سپرد. او آنان را به دَم شمشیر از پا در خواهد آورد و بر ایشان رحم و شفقت و گذشت نخواهد کرد.» ۸ «نیز به این قوم بگو: «خداوند چنین میفرماید: اینک طریق حیات و طریق مرگ را پیش پایتان مینهم؛ ۹ هر که در این شهر بماند از شمشیر و قحطی و طاعون خواهد مرد، اما هر که بیرون رود و خود را تسلیم کَلدانیانی کند که شما را محاصره کردهاند، زنده خواهد ماند و جان خویش به غنیمت خواهد برد. ۱۰ زیرا خداوند میفرماید: من روی خود را بر ضد این شهر نهادهام تا بر آن بدی کنم و نه نیکی. این شهر به دست پادشاه بابِل تسلیم خواهد شد و او آن را به آتش خواهد کشید.» ۱۱ «و به خاندان پادشاه یهودا بگو: «به کلام خداوند گوش فرا دهید. ۱۲ ای خاندان داوود، خداوند چنین میفرماید: ««هر بامداد به انصاف داوری کنید، و غارتشدگان را از دست ظالمان برهانید، مبادا به سبب اعمال شرارتبارتان، خشم من همچون آتش شعله بَرکشد، و بسوزاند و کسی را یارای خاموش کردن نباشد.»» ۱۳ خداوند میفرماید: «ای ساکن همواری و ای صخرهٔ دشت، اینک من بر ضد تو هستم، تویی که میگویی، «کیست که بر ضد ما فرود آید، یا کیست که به مسکنهای ما درآید؟» ۱۴ من تو را بر حسب ثمرهٔ کردارت جزا خواهم داد، و آتشی در جنگل تو خواهم افروخت، که تمامی حوالی تو را در کام خواهد کشید»؛ این است فرمودهٔ خداوند.
۱۰-۱۶ آوریل
گنجهایی در کلام خدا | اِرْمیا ۲۲-۲۴
«آیا دلی پذیرا برای شناخت یَهُوَه دارید؟»
(اِرْمیا ۲۴:۱-۳) پس از آن که نبوکدنصر پادشاه بابِل، یِهویاکین پسر یِهویاقیم پادشاه یهودا را به همراه صاحبمنصبان و صنعتگران و آهنگرانِ یهودا از اورشلیم به بابِل به تبعید برد، خداوند در رؤیا دو سبد انجیر به من نشان داد که در برابر معبد خداوند قرار داشت. ۲ درون یکی از سبدها انجیرهای بسیار خوب بود که به انجیرهای نوبر میمانست؛ اما انجیرهای سبد دیگر بسیار بد بود، چندان که نمیشد خورد. ۳ آنگاه خداوند مرا گفت: «ای اِرمیا، چه میبینی؟» گفتم: «انجیر؛ انجیرهای نیکو که بسیار نیکویند، و انجیرهای بد که بسیار بدند، چندان که نمیتوان خورد.»
(اِرْمیا ۲۴:۴-۷) سپس کلام خداوند بر من نازل شده، گفت: ۵ «یهوه خدای اسرائیل چنین میفرماید: «همچون این انجیرهای نیکو، من تبعیدیان یهودا را که ایشان را از این سرزمین به سرزمین کَلدانیان فرستادهام، نیکو خواهم شمرد. ۶ چشمان من برای خیریت بر ایشان خواهد بود، و آنان را بدین سرزمین باز خواهم گردانید. ایشان را بنا خواهم کرد و نه خراب؛ و غَرْس خواهم کرد، نه ریشهکَن. ۷ دلی به ایشان خواهم بخشید که بدانند من یهوه هستم. ایشان قوم من خواهند بود و من خدای ایشان خواهم بود، زیرا به تمامی دل نزد من بازگشت خواهند کرد.»
(اِرْمیا ۲۴:۸-۱۰) «اما خداوند میگوید: ‹همچون انجیرهای بد که چنان بدند که نتوان خورد، من نیز با صِدِقیا پادشاه یهودا و صاحبمنصبانش و باقیماندگانِ اورشلیم، چه آنان که در این سرزمین به سر میبرند و چه آنان که در مصرند، بدینگونه رفتار خواهم کرد: ۹ ایشان را اسباب رُعب و وحشتِ تمامی ممالک روی زمین خواهم ساخت و مایهٔ رسوایی و تمسخر و ضربالمثل و لعنت، در هر کجا که ایشان را بدان رانده باشم. ۱۰ شمشیر و قحطی و طاعون بر ایشان نازل خواهم ساخت، تا از سرزمینی که به ایشان و به پدرانشان بخشیدم، به تمامی نابود گردند.›»
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
(اِرْمیا ۲۲:۳۰) خداوند چنین میفرماید: «این مرد را بیفرزند بنگار، مردی که در ایام خویش کامیاب نخواهد شد، زیرا از نسل او هیچکس توفیق نخواهد یافت که بر تخت داوود بنشیند و دیگر بار در یهودا حکم براند.»
(اِرْمیا ۲۳:۳۳) و چون کسی از این قوم، یا نبیای یا کاهنی از تو بپرسد، «بارِ خداوند چیست؟» بدیشان بگو، «بارْ شمایید، و من شما را طرد خواهم کرد.» این است فرمودهٔ خداوند.
قرائت کتاب مقدّس
(اِرْمیا ۲۳:۲۵-۳۶) سخن انبیایی را که به نام من به دروغ نبوّت میکنند، شنیدهام. ایشان میگویند: خواب دیدهام! خواب دیدهام! ۲۶ تا به کی این در دل انبیایی که به دروغ نبوّت میکنند خواهد بود، انبیایی که به فریبِ دل خود نبوّت میکنند؟ ۲۷ ایشان سودای این در سر دارند که با خوابهایی که به یکدیگر بازمیگویند، نامِ مرا از یاد قوم من بزدایند، همانگونه که پدرانشان نام مرا به سبب بَعَل فراموش کردند. ۲۸ آن نبی که خوابی دیده، خواب خویش بازگوید، اما آن که کلام مرا دارد، آن را با امانت بیان کند. زیرا خداوند میگوید، کاه را با گندم چه کار است؟ ۲۹ خداوند میفرماید: آیا کلام من همچون آتش نیست، و مانند پُتکی که صخره را خرد میکند؟ ۳۰ از این رو خداوند میفرماید: اینک من بر ضد انبیایی هستم که کلام مرا از یکدیگر میربایند. ۳۱ آری، خداوند میفرماید: «اینک من بر ضد انبیایی هستم که زبان خود را به کار گرفته، پیامهای نبوّتی از خود میبافند.» ۳۲ خداوند میگوید: اینک من بر ضد آنانی هستم که به خوابهای دروغین نبوّت میکنند و آنها را بیان کرده، قوم مرا با دروغها و تَوهمات خویش به گمراهی میکشند، حال آنکه من ایشان را نفرستاده و مأمور نکردهام. پس هیچ نفعی به این قوم نمیرسانند؛ «این است فرمودهٔ خداوند. ۳۳ و چون کسی از این قوم، یا نبیای یا کاهنی از تو بپرسد، «بارِ خداوند چیست؟ بدیشان بگو، بارْ شمایید، و من شما را طرد خواهم کرد.» «این است فرمودهٔ خداوند. ۳۴ و اگر نبی یا کاهن یا کسی از قوم بگوید: «این است بار خداوند!»، من آن شخص را با تمام اهل خانهاش مجازات خواهم کرد. ۳۵ هر یک از شما باید به همسایه یا برادر خود بگوید: «خداوند چه پاسخ داده است؟»، یا «خداوند چه گفته است؟» ۳۶ اما بارِ خداوند را دیگر ذکر نکنید، زیرا بار، سخن هر یک از شماست، چراکه کلام خدای زنده، خداوند لشکرها، خدای ما را مخدوش ساختهاید.
۱۷-۲۳ آوریل
گنجهایی در کلام خدا | اِرْمیا ۲۵-۲۸
«مانند اِرْمیا شجاع باشید»
(اِرْمیا ۲۶:۲-۶) خداوند چنین میفرماید: در صحن خانهٔ خداوند بایست و بر ضد تمامی شهرهای یهودا که برای پرستش به خانهٔ خداوند میآیند، همهٔ سخنانی را که تو را امر میفرمایم بگو، و سخنی کم مکن. ۳ شاید گوش فرا دهند، و هر یک از ایشان از راههای شریرانهٔ خود بازگردند، تا از رساندنِ بلایی که به سبب کردار پلیدشان قصد آن نمودهام، منصرف شوم. ۴ ایشان را بگو، «خداوند چنین میفرماید: اگر به من گوش نسپارید و در شریعت من که پیش روی شما نهادهام سلوک نکنید، ۵ و به کلام خدمتگزاران من انبیا گوش نسپارید که ایشان را بارها نزد شما فرستادم، هرچند گوش فرا ندادید، ۶ آنگاه من این خانه را مانند شیلوه خواهم ساخت، و این شهر را برای جمیع قومهای زمین لعنت خواهم گردانید.»
ب۰۹-۱ E/۱۲ ۲۴ ¶۶
اِرْمیا همچنان ادامه داد
اِرْمیا به فرمان یَهُوَه به قوم هشدار داد که اگر توبه نکنند اورشلیم نابود میشود. آنان با شنیدن هشدار اِرْمیا خشمگین شده، گفتند: «این مرد مستوجب اعدام است.» اِرْمیا از آنان چنین التماس کرد: «به آواز یهوه خدایتان گوش فرا دهید.» او سپس گفت: «یقین بدانید که با کشتن من، خون فرد بیگناهی را بر خویشتن و بر این شهر و ساکنانش وارد خواهید آورد، زیرا که براستی خداوند مرا نزد شما فرستاده تا تمامی این سخنان را به گوش شما برسانم.» پس از آن، چه روی داد؟
(اِرْمیا ۲۶:۸، ۹) و چون اِرمیا از گفتن هرآنچه خداوند او را به گفتن آنها به تمامیِ قوم امر فرموده بود فارغ شد، آنگاه کاهنان و انبیا و همهٔ قوم بر او شوریده، گفتند: «تو باید بمیری! ۹ چرا به نام خداوند نبوّت کرده، گفتی، «این خانه همچون شیلوه خواهد شد و این شهر به ویرانهای متروک بَدَل خواهد گشت؟» «پس قوم جملگی در خانهٔ خداوند گِرد اِرمیا حلقه زدند.
(اِرْمیا ۲۶:۱۲، ۱۳) پس اِرمیا خطاب به تمامی صاحبمنصبان و همهٔ قوم چنین گفت: «خداوند مرا فرستاده است تا همهٔ سخنانی را که شنیدید، بر ضد این خانه و بر ضد این شهر نبوّت کنم. ۱۳ پس حال راهها و کردار خود را اصلاح کنید و به آواز یهوه خدایتان گوش فرا دهید، تا خداوند از بلایی که بر شما فرموده است، منصرف شود.
jr-۱۳¶ ۲۱ E
خدمت به یَهُوَه «در روزهای آخر»
۱۳ رهبران مذهبی آن زمان با توجه به وضعیت مذهبی و سیاسی در یهودا، چه واکنشی نسبت به پیام اِرْمیا نشان دادند؟ طبق گزارش اِرْمیا، «کاهنان و انبیا و همهٔ قوم بر او شوریده، گفتند: ‹تو باید بمیری!›» آنان با خشم فریاد برآوردند: «این مرد مستوجب اعدام است.» (اِرْمیا ۲۶:۸-۱۱ خوانده شود.) اما دشمنان اِرْمیا موفق نشدند. یَهُوَه نبی خود را نجات داد. اِرْمیا نیز از تهدید دشمنان یا تعداد زیاد آنان ترسی به دل راه نداد. شما نیز میتوانید مانند اِرْمیا عمل کنید.
(اِرْمیا ۲۶:۱۶) آنگاه صاحبمنصبان و تمامی قوم به کاهنان و انبیا گفتند: «این مرد مستوجب اعدام نیست، زیرا به نام یهوه خدایمان با ما سخن گفته است.»
(اِرْمیا ۲۶:۲۴) اما دست اَخیقام پسر شافان با اِرمیا بود، به گونهای که او به دست قوم سپرده نشد تا کشته شود.
ب۰۹-۱ E/۱۲ ۲۵ ¶۱
اِرْمیا همچنان ادامه داد
کتاب مقدّس میگوید: «صاحبمنصبان و تمامی قوم به کاهنان و انبیا گفتند: ‹این مرد مستوجب اعدام نیست، زیرا به نام یهوه خدایمان با ما سخن گفته است.›» از آنجایی که اِرْمیا نگذاشت ترس مانع خدمتش شود، یَهُوَه از او محافظت کرد. حال به شرححال اوریا، یکی دیگر از پیامبران یَهُوَه توجه کنیم که مانند اِرْمیا رفتار نکرد.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
(اِرْمیا ۲۷:۲، ۳) خداوند به من چنین فرمود، «برای خود یوغی از بندها و چوبها بساز و آن را بر گردنت بگذار. ۳ آنگاه به دست فرستادگانی که به اورشلیم نزد صِدِقیا پادشاه یهودا آمدهاند، پیامی برای پادشاهان اَدوم و موآب و بنیعَمّون و صور و صیدون بفرست.
jr-۲۱¶ ۲۷ E
خدمت به یَهُوَه «در روزهای آخر»
۲۱ ظاهراً در اوایل حکمرانی صِدِقیا، فرستادگانی از سوی پادشاهان اَدوم، موآب، بنیعَمّون، صور و صیدون به اورشلیم آمدند. احتمالاً هدفشان این بود که صِدِقیا را متقاعد سازند که با آنان همدست شده، بر ضدّ نبوکدنصر قد علم کنند. اما اِرْمیا صِدِقیا را ترغیب کرد که از پادشاه بابل فرمانبرداری کند. از این رو، اِرْمیا به آن فرستادگان یوغی از بندها داد تا بدانند که آنان نیز باید از بابلیان فرمانبرداری کنند. (ار ۲۷:۱-۳، ۱۴) پیام اِرْمیا برای مردم خوشایند نبود. همچنین نبیای به نام حَنَنیا سعی داشت اِرْمیا را از رساندن پیامش بازدارد. این نبی کاذب ادعا کرد که خدا یوغ پادشاه بابل را شکسته است. اما یَهُوَه از طریق اِرْمیا گفت که حَنَنیا، این پیامبر فریبکار در همان سال خواهد مرد و همین طور هم شد.—ار ۲۸:۱-۳، ۱۶، ۱۷.
(اِرْمیا ۲۸:۱۱) و حَنَنیا در حضور تمام مردم به اِرمیا گفت، «خداوند چنین میفرماید: به همین گونه ظرف دو سال یوغ نبوکدنصر پادشاه بابِل را از گردن همهٔ قومها خواهم شکست.» پس اِرمیای نبی به راه خود رفت.
jr-۱۸۷ E-۱۸۸ ¶۱۱-۱۲
«خاموش نتوانم ماند»
۱۱ باید به یاد داشته باشیم که اِرْمیا شخصی متعصب نبود. او هنگام رویارویی با مخالفان، معقولانه عمل میکرد. او میدانست چه وقت باید خود را کنار بکشد. برای مثال، به زمانی فکر کنید که با حَنَنیا روبرو شد. وقتی حَنَنیا، این پیامبر کاذب، در ملأ عام پیامی را برخلاف پیشگویی یَهُوَه اعلام کرد، اِرْمیا او را اصلاح کرد و سپس توضیح داد که یک پیامبر راستین چه مشخصاتی را باید دارا باشد. اِرْمیا یوغی از چوب که نشانگر حکمرانی بابل بود، بر دوش داشت؛ حَنَنیا خشمگین شد و آن یوغ را شکست؛ خشونت او میتوانست عواقبی ناگوارتر به همراه داشته باشد. اِرْمیا چه کار کرد؟ در کتاب مقدّس آمده است: «اِرمیای نبی به راه خود رفت.» او بعدها به فرمان یَهُوَه بازگشت و به حَنَنیا گفت که پادشاه بابل، یهودیان را به اسارت خواهد برد و حَنَنیا خواهد مرد.—ار ۲۸:۱-۱۷.
۱۲ این گزارش الهامشده بهروشنی نشان میدهد که ما نیز هنگام موعظه باید شجاع باشیم و در عین حال معقولانه عمل کنیم. اگر مخاطبمان هنگام موعظهٔ خانهبهخانه دلایل ما از کتاب مقدّس را نپذیرد و با رفتاری خشونتآمیز ما را تهدید کند، میتوانیم محترمانه آنجا را ترک کنیم و به خدمت خود ادامه دهیم. نباید برای رساندن خبر خوش پادشاهی خدا با کسی جرّوبحث کنیم. اگر «در مقابل بدرفتاری بر خود مسلّط» باشیم، شاید بتوانیم در موقعیتی دیگر به چنین کسانی کمک کنیم.— ۲تیموتائوس ۲:۲۳-۲۵ خوانده شود؛ امث ۱۷:۱۴.
قرائت کتاب مقدّس
(اِرْمیا ۲۷:۱۲-۲۲) نیز همین سخنان را به صِدِقیا پادشاه یهودا بیان کرده، گفتم: «یوغ پادشاه بابِل را گردن نهید و او و قومش را خدمت کنید تا زنده بمانید. ۱۳ چرا باید تو و قومت به شمشیر و قحطی و طاعون بمیرید، آنگونه که خداوند در خصوص هر قومی که از خدمت پادشاه بابِل سر باز زند، گفته است؟ ۱۴ به سخن انبیایی که به شما میگویند: «پادشاه بابِل را خدمت نخواهید کرد، «گوش مگیرید، زیرا ایشان به دروغ برای شما نبوّت میکنند. ۱۵ خداوند چنین میفرماید: من آنان را نفرستادهام، بلکه آنان به نام من به دروغ نبوّت میکنند، که نتیجهای جز این نخواهد داشت که من شما را بیرون برانم و شما با انبیایی که برایتان نبوّت میکنند، هلاک شوید.» ۱۶ آنگاه خطاب به کاهنان و تمامی این قوم گفتم: «خداوند چنین میفرماید: به سخنان انبیای خود گوش مسپارید که برای شما نبوّت کرده، میگویند: «اینک اسباب خانهٔ خداوند بهزودی از بابِل بازآورده میشود»، زیرا که به دروغ برایتان نبوّت میکنند. ۱۷ بدیشان گوش مسپارید، بلکه پادشاه بابِل را خدمت کنید تا زنده بمانید. چرا باید این شهر ویران شود؟ ۱۸ اگر آنها نبی هستند و کلام خداوند با ایشان است، پس اکنون به درگاه خداوندِ لشکرها استدعا کنند تا اسبابی که در خانهٔ خداوند و خانهٔ پادشاه یهودا و در اورشلیم باقی است، به بابِل برده نشود. ۱۹ زیرا خداوندِ لشکرها دربارهٔ ستونها و ’دریاچه‘ و پایهها و دیگر اسبابی که در این شهر بر جای مانده، چنین میگوید، ۲۰ یعنی دربارهٔ آنچه نبوکدنصر پادشاه بابِل، آنگاه که یِهویاکین پسر یِهویاقیم پادشاه یهودا و تمامی بزرگان یهودا و اورشلیم را از اورشلیم به بابِل به تبعید میبُرد، آنها را با خود نبُرد، ۲۱ آری، خداوند لشکرها، خدای اسرائیل، درخصوص اسبابی که هنوز در خانهٔ خداوند و خانهٔ پادشاه یهودا و اورشلیم بر جای مانده است، چنین میفرماید: ۲۲ آنها به بابِل برده خواهد شد و در آنجا خواهد ماند تا روزی که به یاری ایشان بیایم. آنگاه آنها را بیرون آورده به این مکان باز خواهم گردانید؛ این است فرمودهٔ خداوند.»
۲۴-۳۰ آوریل
گنجهایی در کلام خدا | اِرْمیا ۲۹-۳۱
«یَهُوَه در مورد عهد جدید پیشگویی کرد»
(اِرْمیا ۳۱:۳۱) خداوند میفرماید: «اینک روزهایی فرا میرسد که من با خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهدی تازه خواهم بست،
it-۱-۳¶ ۵۲۴ E-۴
عهد
عهد جدید. در قرن هفتم قبل از میلاد، یَهُوَه از طریق اِرْمیا در مورد عهد جدید پیشگویی کرد. او گفت که این عهد مانند عهد شریعت که اسرائیلیان آن را زیر پا گذاشتند، نخواهد بود. (ار ۳۱:۳۱-۳۴) عیسی مسیح در شب قبل از مرگش یعنی در ۱۴ نیسان ۳۳ میلادی مراسم شام سَرور را پایهگذاری کرد و عهد جدید را با رسولانش بست؛ عهدی که از طریق قربانیاش اعتبار مییافت. (لو ۲۲:۲۰) عیسی ۵۰ روز بعد از رستاخیزش، یعنی ۱۰ روز پس از صعودش به آسمان، روحالقدس را که از یَهُوَه دریافت کرده بود، بر آن عده از شاگردانش که در بالاخانهای در اورشلیم گرد آمده بودند، ریخت.—اع ۲:۱-۴، ۱۷، ۳۳؛ ۲قر ۳:۶، ۸، ۹؛ عب ۲:۳، ۴.
عهد جدید بین یَهُوَه و «اسرائیل خدا» بسته شد. منظور از «اسرائیل خدا» مسحشدگانی است که در اتحاد با مسیح هستند و جماعت یا بدن او را تشکیل میدهند. (عب ۸:۱۰؛ ۱۲:۲۲-۲۴؛ غلا ۶:۱۵، ۱۶؛ ۳:۲۶-۲۸؛ رو ۲:۲۸، ۲۹) عهد جدید از طریق خون ریختهشدهٔ عیسی مسیح اعتبار یافت؛ عیسی پس از صعودش به آسمان بهای خون خود را به یَهُوَه تقدیم کرد. (مت ۲۶:۲۸) کسی که برای حکمرانی در آسمان انتخاب یا مسح میشود (عب ۳:۱)، بر اساس قربانی مسیح یکی از طرفین عهد جدید میگردد. (مز ۵۰:۵؛ عب ۹:۱۴، ۱۵، ۲۶) عیسی مسیح واسطهٔ این عهد (عب ۸:۶؛ ۹:۱۵) و بخش اصلی نسل ابراهیم است. (غلا ۳:۱۶) از آنجایی که عیسی مسیح واسطهٔ عهد جدید است، به این مسحشدگان کمک میکند تا از طریق بخشش گناهانشان، بخش ثانوی نسل ابراهیم شوند. (عب ۲:۱۶؛ غلا ۳:۲۹) یَهُوَه آنان را عادل یا درستکار میشمارد.—رو ۵:۱، ۲؛ ۸:۳۳؛ عب ۱۰:۱۶، ۱۷.
(اِرْمیا ۳۱:۳۲، ۳۳) نه مانند عهدی که با پدرانشان بستم آن روز که دست ایشان را گرفتم تا از سرزمین مصر به در آورم، «زیرا خداوند میفرماید، «آنان عهد مرا شکستند، با آنکه من شوهرشان بودم.» ۳۳ اما خداوند میگوید: «این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست: شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و بر دلشان خواهم نگاشت، و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود.
jr-۱۷۳ E-۱۷۴ ¶۱۱-۱۲
شما میتوانید از عهد جدید فایده ببرید
۱۱ چرا عهد جدید، عهدی منحصربهفرد است؟ یکی از تفاوتهای فاحش عهد جدید و عهد شریعت در آن است که بر چه نوشته شدند. (اِرْمیا ۳۱:۳۳ خوانده شود.) ده فرمان عهد شریعت بر لوحهای سنگی نگاشته شده بودند که سرانجام از بین رفتند. برعکس، اِرْمیا پیشگویی کرد که قوانین عهد جدید بر دلها نگاشته خواهد شد و پردوامتر خواهد بود. مسحشدگان که از طرفین عهد جدید هستند، برای این قوانین ارزش بسیار قائلند. اما در مورد «گوسفندان دیگر» یعنی کسانی که از طرفین عهد جدید نیستند و امید زندگی بر روی زمین را دارند، چه میتوان گفت؟ (یوحنا ۱۰:۱۶) آنان نیز برای این قوانین ارزش قائلند و مانند غریبانی هستند که در اسرائیل زندگی میکردند و از عهد شریعت فایده میبردند.—لاو ۲۴:۲۲؛ اعد ۱۵:۱۵.
۱۲ شریعتی که بر دل مسحشدگان نگاشته میشود چیست؟ این شریعت، «شریعت مسیح» نیز نامیده شود و به اسرائیلیان روحانی که از طرفین عهد جدید هستند داده شد. (غلا ۶:۲؛ روم ۲:۲۸، ۲۹) «شریعت مسیح» را میتوان در یک کلمه خلاصه کرد: محبت. (مت ۲۲:۳۶-۳۹) این شریعت چگونه بر دل مسحشدگان نگاشته میشود؟ مطالعهٔ کلام خدا و دعا دو راه اصلی آن است. در واقع، این دو امر برای تمام پرستندگان حقیقی ضروری است، حتی برای آن عده از پرستندگان یَهُوَه که از طرفین عهد جدید نباشند اما مایلند از آن فایده ببرند.
(اِرْمیا ۳۱:۳۴) دیگر کسی به همسایه یا به برادرش تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت «خداوند را بشناسید!»، «زیرا خداوند میگوید، «همه از خُرد و بزرگ مرا خواهند شناخت، از آن رو که تقصیر ایشان را خواهم آمرزید و گناهشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.»
jr-۱۸¶ ۱۷۷ E
شما میتوانید از عهد جدید فایده ببرید
۱۸ عهد جدید جنبهای بینظیر از رفتار یَهُوَه با انسانهای گناهکار را آشکار میسازد. این انسانها، هم شامل مسحشدگانی میشود که از طرفین این عهد هستند و هم کسانی که امید زندگی بر روی زمین را دارند. میتوانید مطمئن باشید که وقتی یَهُوَه گناهانتان را میبخشد، دیگر آنها را به یاد نخواهد آورد. از وعدهٔ خدا دربارهٔ عهد جدید چه میآموزیم؟ از خود بپرسید: «آیا من یَهُوَه را سرمشق خود قرار میدهم و دیگر به خطاهایی که بخشیدهام اشاره نمیکنم؟» (مت ۶:۱۴، ۱۵) این امر در مورد خطاهای کوچک و بزرگ صدق میکند، برای مثال، خیانت به همسر. اگر زن یا شوهری که مرتکب زنا شده است از گناه خود توبه کند و همسرش او را ببخشد، آیا درست نیست که دیگر گناه او را متذکر نشود؟ بخشیدن گناهان کار آسانی نیست، اما با این کار، یَهُوَه را سرمشق خود قرار میدهیم.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
(اِرْمیا ۲۹:۴) «خداوند لشکرها، خدای اسرائیل، به تمامی تبعیدیانی که من ایشان را از اورشلیم به بابِل به تبعید فرستادم، چنین میفرماید:
(اِرْمیا ۲۹:۷) جویای سعادت شهری باشید که شما را بدانجا به تبعید فرستادهام، و برای آن به درگاه خداوند دعا کنید، چراکه سعادت شما در گرو سعادت آن شهر است.
(اِرْمیا ۲۹:۱۰) «و حال خداوند میفرماید: چون هفتاد سالِ بابِل به سر آید، من به یاری شما خواهم آمد و با بازگردانیدن شما بدین مکان، وعدهٔ خود را برای شما تحقق خواهم بخشید.
g-۶ E/۱۲ ۱۴ ¶۱-۲
کتاب مقدّس—کتابی حاوی پیشگوییهای موثق، قسمت ۲
تحقق: کوروش، پادشاه پارس یهودیان را که از سال ۶۰۷ تا ۵۳۷ ق.م. به مدت ۷۰ سال در اسارت بودند، آزاد کرد و به آنان اجازه داد که برای بازسازی معبد در اورشلیم به وطن خود بازگردند.—عِزرا ۱:۲-۴.
آنچه تاریخ آشکار میسازد:
● آیا اسرائیلیان طبق پیشگویی کتاب مقدّس به مدت ۷۰ سال در اسارت بابل به سر بردند؟ به اظهارات یکی از باستانشناسان سرشناس به نام اِفراییم استرن، توجه کنید: «هیچ مدرکی مبنی بر اشغال سرزمین اسرائیل از سال ۶۰۴ تا ۵۳۸ ق.م. در دست نیست. در تمام این مدت، هیچ کس در شهرهایی که به دست بابلیان نابود شد، ساکن نشد.» مدت زمان این دوران، به دوران اسارت اسرائیلیان در بابل، یعنی از سال ۶۰۷ تا ۵۳۷ ق.م. بسیار نزدیک است.—۲تواریخ ۳۶:۲۰، ۲۱.
قرائت کتاب مقدّس
(اِرْمیا ۳۱:۳۱-۴۰) خداوند میفرماید: «اینک روزهایی فرا میرسد که من با خاندان اسرائیل و خاندان یهودا عهدی تازه خواهم بست، ۳۲ نه مانند عهدی که با پدرانشان بستم آن روز که دست ایشان را گرفتم تا از سرزمین مصر به در آورم، «زیرا خداوند میفرماید، «آنان عهد مرا شکستند، با آنکه من شوهرشان بودم.» ۳۳ اما خداوند میگوید: «این است عهدی که پس از آن ایام با خاندان اسرائیل خواهم بست: شریعت خود را در باطن ایشان خواهم نهاد و بر دلشان خواهم نگاشت، و من خدای ایشان خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود. ۳۴ دیگر کسی به همسایه یا به برادرش تعلیم نخواهد داد و نخواهد گفت «خداوند را بشناسید!»، «زیرا خداوند میگوید، «همه از خُرد و بزرگ مرا خواهند شناخت، از آن رو که تقصیر ایشان را خواهم آمرزید و گناهشان را دیگر به یاد نخواهم آورد.» ۳۵ خداوندی که آفتاب را به جهت روشنایی روز قرار داده، و نظامِ ثابتِ ماه و ستارگان را برای روشنایی شب؛ که دریا را به تلاطم میآورد تا امواجش به خروش آیند؛ آن که نامش خداوند لشکرهاست، چنین میفرماید: ۳۶ «تنها اگر این نظامِ ثابت از حضور من برداشته شود، ذریت اسرائیل نیز از اینکه قومی در حضور من باشند ساقط خواهند شد!» ۳۷ خداوند چنین میگوید: «اگر آسمانها را در بالا پیمایش توان کرد، و بنیان زمین را در پایین توان کاوید، من نیز ذریت اسرائیل را به سبب آنچه کردهاند طرد خواهم کرد»؛ این است فرمودهٔ خداوند. ۳۸ خداوند میفرماید: «اینک روزهایی میرسد که این شهر از ’برجِ حَنَنئیل‘ تا ’دروازهٔ گوشه‘ برای من تجدید بنا خواهد شد. ۳۹ ریسمانِ اندازهگیری تا ’تَلّ جارِب‘ مستقیم پیش خواهد رفت و از آنجا به سوی ’جوعَه‘ دور خواهد زد. ۴۰ و تمامی وادیِ لاشهها و خاکستر، و تمامی دشتها تا وادی قِدرون، و تا گوشهٔ ’دروازهٔ اسبان‘ به سمت شرق، برای خداوند مقدس خواهد بود. این شهر دیگر هرگز برکنده و سرنگون نخواهد شد.»