مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
۷-۱۳ مه
گنج‌هایی در کلام خدا | مَرقُس ۷-۸
«تیر شکنجهٔ خود را بر دوش کشید و پیوسته از من پیروی کنید»
نکتهای برای مطالعه در nwtsty از مر ۸:۳۴
دیگر نباید برای خود زندگی کند: یا «باید خود را انکار کند.» استفاده از این عبارت در این آیه، نشانگر رغبت شخص برای این است که عنان زندگی خود را در دست خدا بگذارد یا به عبارت دیگر خود را کاملاً در اختیار خدا قرار دهد. این عبارت یونانی را می‌توان به این شکل نیز ترجمه کرد: «او باید به خود نه بگوید،» چون کسی که می‌خواهد پیرو مسیح باشد، احتمالاً باید از برخی خواسته‌ها، اهداف و منافع شخصی خود بگذرد. (۲قر ۵:۱۴، ۱۵) مَرقُس همین عبارت یونانی را هنگامی که پِطرُس عیسی را انکار کرد، به کار برد.—مر ۱۴:۳۰، ۳۱، ۷۲.
ب۹۲-E ۱/۸ ص ۱۷ ¶۱۴
در مسابقهٔ زندگی چگونه می‌دوید؟
۱۴ عیسی به شاگردان و گروهی که با او بودند گفت: «هر کس که بخواهد پیرو من شود، دیگر نباید برای خود زندگی کند، (یا، «باید به خود نه بگوید،» ترجمهٔ چارلز ویلیامز) بلکه باید تیر شکنجهٔ خود را بر دوش کشد و پیوسته از من پیروی کند.» (مر ۸:۳۴) وقتی این دعوت را می‌پذیریم، باید آماده باشیم که «پیوسته» از عیسی پیروی کنیم. انگیزهٔ ما نباید این باشد که در پیروی از مسیح امتیاز خاصّی به دست آوریم. همچنین باید به یاد داشته باشیم که حتی یک خطا یا یک تصمیم غلط ممکن است کاشته‌هایمان را بر باد دهد و حتی زندگی ابدی ما را به خطر اندازد. ما از لحاظ روحانی غالباً با سرعت کم پیشرفت می‌کنیم و اگر دائماً مراقب نباشیم، ممکن است در یک چشم به هم زدن تلاش‌هایمان باطل شود!
۱۴-۲۰ مه
گنج‌هایی در کلام خدا | مَرقُس ۹-۱۰
«رؤیایی که باعث تقویت ایمان شد»
نکتهای برای مطالعه در nwtsty از مر ۹:۷
ندا: دومین نمونه از سه گزارش انجیل‌ها که نشان می‌دهد یَهُوَه مستقیماً با انسان‌ها سخن گفت.—نکاتی برای مطالعه از مَرقُس ۱:۱۱ و یوحنا ۱۲:۲۸ ملاحظه شود.
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از مر ۱۰:۱۷، ۱۸
استاد نیکو: از قرار معلوم، آن مرد عبارت «استاد نیکو» را برای تمجید و تملّق به کار برد، چرا که رهبران دینی اغلب چنین تمجیدی را از مردم خواستار بودند. عیسی با این که مخالفتی نداشت که او را «استاد» یا «سَرور» بخوانند (یو ۱۳:۱۳)، تمام تمجید و جلال را به خدا نسبت می‌داد.
هیچ کس نیکو نیست، مگر یکی، آن هم خداست: عیسی در اینجا تأکید کرد که نیکویی مطلق تنها به یَهُوَه تعلّق دارد و اوست که در مقام سلطان عالم، حق تعیین معیارهای نیک و بد را داراست. آدم و حوّا با خوردن میوهٔ درخت شناخت نیک و بد تلاش کردند این حق را از آن خود سازند. عیسی برخلاف آنان، تعیین معیارها را با فروتنی به دست پدرش سپرد. خدا با بیان فرامینش در کتاب مقدّس معین کرده است که چه چیزی نیکوست.—مر ۱۰:۱۹.
نکتهای برای مطالعه در nwtsty از مر ۱۰:۴
طلاقنامه: شریعت ایجاب میکرد که اگر مردی به فکر طلاق افتاده بود، باید اول سندی قانونی (طلاقنامه) آماده و با ریشسفیدان قوم مشورت میکرد. بدین شکل او وقت داشت که در مورد طلاق که تصمیمی بسیار جدّیست بهخوبی فکر کند. هدف از شریعت این بود که مانع طلاق عجولانه شود و تا حدّی مدافع حق و حقوق زنان باشد. (تثـ ۲۴:۱) اما در روزگار عیسی، رهبران دینی گرفتن طلاق را آسان کرده بودند. یوسفوس، تاریخنگار یهودی قرن اول که خود فریسی بود و همسرش را طلاق داده بود، در مورد زمان خود اشاره کرد که طلاق «به هر دلیلی مجاز است و مردان هم با دلایل بسیاری زنان خود را طلاق میدهند.»—به نکتهای برای مطالعه از متـ ۵:۳۱ مراجعه شود.
نکتهای برای مطالعه در nwtsty از مر ۱۰:۱۱
زن خود را طلاق دهد: برای درک منظور عیسی باید گفتهٔ او را با آنچه در مَتّی ۱۹:۹ آمده است مقایسه کرد، زیرا در گزارش مَتّی گفتهٔ عیسی به طور کاملتری به ثبت رسیده است. در آنجا به طور واضح آمده است که طلاق تنها به دلیل «عمل نامشروع جنسی» مجاز است. (به نکتهای برای مطالعه از متـ ۵:۳۲ مراجعه شود.) بنابراین، اگر شخصی به دلیلی غیر از عمل نامشروع جنسی (به یونانی پُرنیا)، از همسر خود طلاق گیرد، آنچه در آیهٔ مَرقُس آمده است، در مورد او صدق میکند.
نسبت به زن خود مرتکب زنا شده است: عیسی در اینجا تعلیم خاخامهای وقت را رد کرد. آنان تعلیم میدادند که طلاق دادن زن خود، «به هر دلیلی» مجاز است. (متـ ۱۹:۳، ۹) گفتهٔ عیسی مبنی بر این که ممکن است مرد نسبت به زن خود مرتکب زنا شود، برای اکثر یهودیان ناآشنا و جدید بود. خاخامها تعلیم میدادند که امکان ندارد یک مرد نسبت به زن خود مرتکب زنا شود، بلکه فقط یک زن ممکن است به شوهر خود خیانت کند. اما عیسی نشان داد که حفظ معیارهای اخلاقی هم برای مردان و هم برای زنان ضروری است. او بدین شکل به زنان اعتبار و حرمت بخشید و ارزش آنان را بالا برد.
۲۱-۲۷ مه
گنج‌هایی در کلام خدا | مَرقُس ۱۱-۱۲
«او از همه بیشتر هدیه داد»
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از مر ۱۲:۴۱، ۴۲
صندوق‌های اعانات: در منابع باستانی یهودی آمده است که این صندوق‌ها به شکل شیپور بود و از قرار معلوم سوراخی کوچک در بالای آن‌ها قرار داشت. مردم اعانات خود را برای مصارف گوناگون در آن‌ها می‌انداختند. واژهٔ یونانی که در اینجا به کار رفته است، در یوحنا ۸:۲۰ نیز آمده که «خزانه» ترجمه شده است. این واژه از قرار معلوم به مکانی در صحن زنان در معبد اشاره دارد. (نکتهای برای مطالعه از مَتّی ۲۷:۶ و فصل ۱۵ کتابچهٔ راهنمای مطالعهٔ کلام خدا ملاحظه شود.) بر اساس نوشته‌های خاخامها، ۱۳ صندوق اعانات در اطراف صحن زنان گذاشته شده بود. اعتقاد بر این است که در معبد جایی وجود داشت تا پول این صندوق‌ها به آنجا برده شود.
دو سکهٔ بسیار کم‌ارزش: این عبارت به طور تحت‌اللفظی یعنی دو لِپتُن و اشاره بر چیزی کوچک و نازک دارد. ۱۲۸ لِپتُن معادل یک دینار بود و از قرار معلوم کوچک‌ترین سکهٔ مسی یا برنزی بود که در اسرائیل استفاده می‌شد.—«لِپتُن» در واژه‌نامهٔ عبارات کتاب مقدّس و فصل ۱۸-ب در کتابچهٔ راهنمای مطالعهٔ کلام خدا ملاحظه شود.
بسیار کم‌ارزش: این عبارت به طور تحت‌اللفظی یعنی «آنچه یک ربع است.» واژهٔ یونانی «کُدرانتس» به یک سکهٔ رومی از جنس مس یا برنز اشاره دارد. ۶۴ کُدرانتس معادل یک دینار بود. مَرقُس در اینجا از واحد پول رومی استفاده کرد تا ارزش سکه‌هایی را که یهودیان استفاده می‌کردند نشان دهد.—فصل ۱۸-ب در کتابچهٔ راهنمای مطالعهٔ کلام خدا ملاحظه شود.
ب۸۷-E ۱/۱۲ ص ۳۰ ¶۱
آیا اعانات ما نوعی قربانی است؟
از این گزارش درس‌های پرارزش بسیاری می‌توان گرفت، ولی یکی از آن‌ها بسیار چشمگیر است. همهٔ ما افتخار داریم با اعاناتمان از پرستش حقیقی حمایت کنیم. با این حال، اگر بخواهیم هدیهٔ ما از دید خدا پرارزش باشد، باید چیزی به او تقدیم کرد که از دید ما نیز باارزش است یعنی چیزی نباشد که واقعاً به آن نیاز نداشته‌ایم. به زبانی دیگر، آیا چیزی را که واقعاً از دید ما باارزش است تقدیم می‌کنیم؟ آیا اعانات ما نوعی قربانی است؟
کندوکاو برای یافتن گوهرهای روحانی
نکاتی برای مطالعه در nwtsty از مر ۱۱:۱۷
غار راهزنان: یا «کمینگاه دزدان.» عیسی در اینجا به اِرْمیا ۷:۱۱ اشاره میکند. او بازرگانان و صرّافان را احتمالاً به این دلیل «راهزنان» خواند که از فروش حیوانات و معاوضهٔ پول با کلاهبرداری سود ناحق می‌بردند. همچنین عیسی از این جهت خشمگین شده بود که خانهٔ یَهُوَه برای دعا یا مکان پرستش او به‌غلط به جایی برای تجارت تبدیل شده بود.
۲۸ مه-۳ ژوئن
گنج‌هایی در کلام خدا | مَرقُس ۱۳-۱۴
«به خاطر ترس از انسان، در دام نیفتید»
it-۲-E ص ۶۱۹ ¶۶
پِطرُس
یکی از شاگردان به پِطرُس کمک کرد که یا همراه او یا پشت سر او، وارد محوطهٔ خانهٔ کاهن اعظم شود. (یو ۱۸:۱۵، ۱۶) پِطرُس خود را در گوشه‌ای پنهان نکرد، بلکه با دیگران خود را در کنار آتش گرم کرد. نور آتش و لهجهٔ جلیلی او باعث شد دیگران او را بشناسند و بگویند که یکی از همراهان عیسی است. پِطرُس سه مرتبه متهم شد که عیسی را می‌شناسد و او هر سه بار عیسی را انکار کرد، او حتی بار سوم قسم خورد که عیسی را نمی‌شناسد. آنگاه بانگ خروس برای دومین بار شنیده شد و عیسی «روی برگرداند و پِطرُس را نگاه کرد.» سپس پِطرُس بیرون رفت و به‌تلخی گریست. (مت ۲۶:۶۹-۷۵؛ مر ۱۴:۶۶-۷۲؛ لو ۲۲:۵۴-۶۲؛ یو ۱۸:۱۷، ۱۸) با این حال، دعایی که عیسی قبلاً برای او کرده بود، مستجاب شد و ایمان پِطرُس کاملاً از بین نرفت.—لو ۲۲:۳۱، ۳۲.