چطور نفرت را از دلمان ریشه‌کن کنیم؟‏

۱ | تبعیض قائل نشوید

تعلیم کتاب مقدّس:‏

‏«خدا تبعیض قائل نمی‌شود،‏ بلکه از هر قومی،‏ هر کس از او بترسد و آنچه درست است به جا آورد،‏ مورد قبول اوست.‏»‏‏—‏اعمال ۱۰:‏۳۴،‏ ۳۵‏.‏

مفهوم آن:‏

یَهُوَهa خدا ما را از روی ملیت،‏ نژاد،‏ رنگ پوست یا فرهنگمان قضاوت نمی‌کند.‏ او به افکار و نیّت‌هایمان توجه می‌کند.‏ در واقع «انسان ظاهر را می‌بیند ولی یَهُوَه به دل نگاه می‌کند.‏»—‏۱سموئیل ۱۶:‏۷‏.‏

کاربرد آن:‏

ما مثل خدا از دل دیگران باخبر نیستیم،‏ اما می‌توانیم از او سرمشق بگیریم و تبعیض قائل نشویم.‏ سعی کنید ویژگی‌های هر شخص را ببینید و انسان‌ها را گروه‌بندی نکنید.‏ اگر نسبت به دیگران احساسات منفی دارید،‏ مثلاً به خاطر نژاد یا ملیتشان،‏ به خدا دعا کنید تا کمکتان کند که این احساسات را از دلتان ریشه کن کنید.‏ (‏مزمور ۱۳۹:‏۲۳،‏ ۲۴‏)‏ اگر از صمیم دل به یَهُوَه دعا کنید او دعای شما را می‌شنود و کمکتان می‌کند که تبعیض قائل نشوید.‏—‏۱پِطرُس ۳:‏۱۲‏.‏

a یَهُوَه اسم شخصی خداست.‏—‏مزمور ۸۳:‏۱۸‏.‏

‏«تا آن زمان هیچ وقت نتوانسته بودم با یک سفیدپوست کنار بیایم .‏ .‏ .‏ اما حالا یک خانوادهٔ جهانی پیدا کرده بودم.‏»—‏تیتوس

تجربهٔ واقعی—‏تیتوس

نفرت را از دلش ریشه‌کن کرد

مردی به اسم تیتوس عضو یک باند بود که با قوانین نژادپرستانهٔ دولت مخالف بودند.‏ تیتوس می‌گوید:‏ «ما به جاهایی مثل هتل‌ها و بارها می‌رفتیم که سیاه‌پوست‌ها اجازهٔ ورود نداشتند تا در آنجا دعوا راه بیندازیم.‏» تیتوس چنان غرق نفرت بود که با همه رفتاری خشونت‌آمیز داشت.‏ او در ادامه می‌گوید:‏ «با هر کسی که بحث می‌کردم،‏ چه مرد چه زن،‏ اولین مشت را من می‌زدم.‏»‏

وقتی تیتوس مطالعهٔ کتاب مقدّس را با شاهدان یَهُوَه شروع کرد شخصیتش را تغییر داد.‏ کتاب مقدّس تأثیر عمیقی بر او گذاشت؛‏ مخصوصاً وعدهٔ خدا در مورد آیندهٔ قشنگی که در آن «دیگر مرگ نخواهد بود و ماتم و شیون و درد نیز وجود نخواهد داشت.‏»—‏مکاشفه ۲۱:‏۳،‏ ۴‏.‏

در ابتدا برای تیتوس سخت بود که نفرت را از دلش بیرون کند.‏ او می‌گوید:‏ «برایم خیلی سخت بود که افکار و رفتارم را تغییر دهم.‏» اما اعمال ۱۰:‏۳۴ و ۳۵ که می‌گوید خدا تبعیض قائل نمی‌شود،‏ خیلی به او کمک کرد.‏

تیتوس می‌گوید:‏ «وقتی دیدم که شاهدان یَهُوَه صرف‌نظر از نژاد و رنگ پوست به همدیگر محبت نشان می‌دهند مطمئن شدم که آن‌ها پرستندگان واقعی خدا هستند.‏ قبل از این که شاهد یَهُوَه شوم،‏ یک برادر سفیدپوست من را برای غذا به خانه‌اش دعوت کرد.‏ مثل یک رؤیا بود!‏ تا آن زمان هیچ وقت نتوانسته بودم با یک سفیدپوست کنار بیایم،‏ چه برسد که با هم غذا بخوریم!‏ اما حالا یک خانوادهٔ جهانی پیدا کرده بودم.‏»‏