آیا بشر می‌تواند جنگ و درگیری را تمام کند؟‏

رشد اقتصادی

هدف:‏ بالا بردن کیفیت زندگی مردم.‏ یکی از دلایل مهم درگیری‌ها،‏ اختلاف طبقاتی در سطح جامعه است.‏ رشد اقتصادی می‌تواند این اختلاف را کم کند یا از بین ببرد.‏

ضعف:‏ دولت‌ها باید در نحوهٔ استفاده از بودجه‌شان تجدیدنظر کنند.‏ در سال ۲۰۲۲،‏ حدود،‏ ٫۱‏۳۴ میلیارد دلار آمریکا صرف برقراری و حفظ صلح در سراسر دنیا شد.‏ این فقط ٫۴‏۰ درصد از بودجه‌ای بود که در همان سال صرف تجهیزات نظامی شد.‏

‏«ما بیشتر بودجه‌مان را صرف کمک به جنگ‌زدگان می‌کنیم تا صرف جلوگیری از جنگ و برقراری صلح.‏»—‏آنتونیو گوترش،‏ دبیرکل سازمان ملل متحد.‏

گفتهٔ کتاب مقدّس:‏ دولت‌ها و سازمان‌ها می‌توانند به افراد فقیر کمک کنند،‏ اما هیچ وقت نمی‌توانند فقر را ریشه‌کن کنند.‏—‏تَثنیه ۱۵:‏۱۱؛‏ مَتّی ۲۶:‏⁠۱۱‏.‏

دیپلماسی

هدف:‏ حل و فصل اختلافات از طریق گفتگو و مذاکره.‏ نتیجهٔ این گفتگوهای مسالمت‌آمیز باید به نفع هر دو طرف باشد.‏

ضعف:‏ طرف‌هایی که سر میز مذاکره می‌نشینند،‏ شاید از موضع‌شان کوتاه نیایند و به توافق نرسند.‏ حتی اگر به توافقی هم برسند ممکن است به وعده‌هایشان عمل نکنند.‏

‏«دیپلماسی همیشه جواب نمی‌دهد.‏ پیمان صلحی که بین دو کشور بسته می‌شود می‌تواند آنقدر ناعادلانه باشد که منجر به درگیری‌های بیشتر شود.‏»—‏ریموند اِسمیت،‏ دیپلماسی آمریکا.‏

گفتهٔ کتاب مقدّس:‏ مردم باید «صلحجو» باشند.‏ (‏مزمور ۳۴:‏۱۴‏)‏ اما امروزه بیشتر انسان‌ها ‹بی‌وفا،‏ ناسازگار و خائنند.‏› (‏۲تیموتائوس ۳:‏​۱-‏۴‏)‏ از آنجایی که این خصوصیت‌ها خیلی رایجند،‏ حتی سیاستمدارانی که نیّت خوبی دارند هم نمی‌توانند جلوی درگیری‌ها را بگیرند.‏

خلع سلاح

هدف:‏ کم کردن یا از بین بردن انواع سلاح‌ها،‏ به خصوص سلاح‌های هسته‌ای،‏ شیمیایی و بیولوژیکی.‏

ضعف:‏ بیشتر کشورها مایل نیستند که سلاح‌های نظامی‌شان را کم یا محدود کنند.‏ چون می‌ترسند که قدرتشان را از دست بدهند یا بی‌دفاع بمانند.‏ به هر حال،‏ فقط خلع سلاح کردن آن‌ها،‏ جلوی جنگ و درگیری را نمی‌گیرد.‏

‏«بیشتر توافق‌هایی که دولت‌ها در پایان جنگ سرد دربارهٔ خلع سلاح کردند عملی نشدند.‏ آن‌ها همین طور به وعده‌هایی که دربارهٔ بالا بردن امنیت دنیا و کاهش تنش بین کشورها داده بودند،‏ عمل نکردند.‏»—‏«تضمین آینده مشترک:‏ دستور کار خلع سلاح.‏»‏

گفتهٔ کتاب مقدّس:‏ مردم باید سلاح‌هایشان را کنار بگذارند و ‹از شمشیرهای خود،‏ گاوآهن بسازند.‏› (‏اِشَعْیا ۲:‏⁠۴‏)‏ اما از آنجایی که خشونت از دل انسان سرچشمه می‌گیرد،‏ انسان‌ها برای برقراری صلح باید قدم‌های دیگری هم بردارند.‏—‏مَتّی ۱۵:‏⁠۱۹‏.‏

پیمان امنیت جمعی

هدف:‏ هم‌پیمان شدن چند کشور برای دفاع در برابر دشمن.‏ آن‌ها فکر می‌کنند که با این پیمان دشمن دیگر جرأت نمی‌کند به یکی از آن‌ها حمله کند،‏ چون در این صورت باید با چند کشور بجنگد.‏

ضعف:‏ هم‌پیمان شدن چند کشور در برابر دشمن،‏ لزوماً جلوی جنگ را نمی‌گیرد.‏ همچنین بعضی از کشورهای هم‌پیمان به قولشان عمل نمی‌کنند یا دربارهٔ این که چطور و چه وقت در برابر دشمن دست به کار شوند،‏ هم‌نظر نیستند.‏

‏«با وجود این که جامعهٔ ملل و سازمان ملل متحد هر دو سعی کردند که از طریق پیمان امنیت جمعی،‏ صلح برقرار کنند،‏ تلاش‌های هر دو سازمان بی‌نتیجه بوده است.‏»—‏«دانشنامهٔ بریتانیکا.‏»‏

گفتهٔ کتاب مقدّس:‏ مسلّماً وقتی چند نفر هم‌پیمان می‌شوند،‏ امنیتشان تا حدّی بیشتر می‌شود.‏ (‏جامعه ۴:‏۱۲‏)‏ اما برای صلح و امنیت دائمی نمی‌توانیم به دولت‌ها و سازمان‌های بشری امید داشته باشیم.‏ کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «به حاکمان و انسان‌ها توکّل نکنید،‏ چون آن‌ها نمی‌توانند کسی را نجات دهند.‏ وقتی انسان نَفَس آخرش را می‌کشد،‏ به خاک برمی‌گردد،‏ و در همان روز فکرهایش به پایان می‌رسد.‏»—‏مزمور ۱۴۶:‏​۳،‏ ۴‏.‏