سؤالات خوانندگان
موعظهٔ خبر خوش تا چه زمانی ادامه خواهد داشت؟
عیسی گفت: «خبر خوش پادشاهی خدا در سراسر زمین موعظه خواهد شد تا برای همهٔ ملتها شهادتی شود. آن وقت، پایان خواهد رسید.» (مت ۲۴:۱۴) کلمهای که در این آیه و آیههای ۶ و ۱۳ «پایان» و «آخر» ترجمه شده، در یونانی تِلُس است. این کلمه به پایان دنیای شیطان در حارمَگِدّون اشاره میکند. (مکا ۱۶:۱۴، ۱۶) بنابراین ما تا قبل از رسیدن حارمَگِدّون، به موعظهٔ خبر خوش ادامه میدهیم. در واقع این نکته یک درک جدید است.
قبلاً فکر میکردیم که با شروع مصیبت عظیم، یعنی نابودی بابِل بزرگ، موعظهٔ خبر خوش متوقف میشود. (مکا ۱۷:۳، ۵، ۱۵، ۱۶) ما معتقد بودیم که این اتفاق، نشانهٔ پایان «سال لطف یَهُوَه» است. (اشع ۶۱:۲) همچنین بر این باور بودیم که انسانها باید قبل از شروع مصیبت عظیم، وفاداریشان را به یَهُوَه ثابت کنند تا بتوانند از آن مصیبت نجات پیدا کنند. ما نجات آنها را با نجات یهودیان از نابودی اورشلیم در سال ۶۰۷ ق.م. مقایسه میکردیم. آن یهودیان از قبل علامت نجات را روی پیشانیشان داشتند، چون یَهُوَه را میپرستیدند و از شرارت متنفر بودند. (حز ۵:۱۱؛ ۹:۴) با این حال، این مقایسه هماهنگ با گفتههای عیسی در مَتّی ۲۴:۱۴ نیست. طبق گفتههای عیسی ممکن است انسانها تا قبل از پایان دنیای شیطان در حارمَگِدّون، هنوز فرصت پذیرفتن خبر خوش را داشته باشند.
درک جدیدمان از مَتّی ۲۴:۱۴ روی درکمان از مکاشفه ۱۶:۲۱ دربارهٔ پیام تگرگمانند هم تأثیر میگذارد. در واقع این دو آیه، معنی همدیگر را روشنتر میکنند. چطور؟ توجه کنید که کتاب مقدّس در رابطه با واکنش مردم نسبت به خبر خوش چه میگوید. پولُس رسول نوشت که خبر خوش برای ‹کسانی که در راه نجات هستند، بوی زندگی میدهد.› اما برای دشمنان خدا خبر بدی است و «بوی مرگ میدهد.» (۲قر ۲:۱۵، ۱۶) آنها از پیام پادشاهی متنفرند، چون واقعیت را دربارهٔ دنیایشان آشکار میکند، دنیای شریری که زیر سلطهٔ شیطان و رو به نابودیست.—یو ۷:۷؛ ۱یو ۲:۱۷؛ ۵:۱۹.
به علاوه، بلای تگرگ سمبولیک ‹خیلی شدید› خواهد بود. این موضوع نشان میدهد که طی مصیبت عظیم، پیام موعظهمان کوبندهتر خواهد بود و نام یَهُوَه بیشتر از هر زمانی معروف خواهد شد. (حز ۳۹:۷) آیا در آن لحظات پایانی یعنی بعد از نابودی بابِل بزرگ، عدهای به پیام ما که مثل بویی خوشایند است جذب میشوند؟ شاید آنها بشنوند یا به خاطر بیاورند که شاهدان یَهُوَه برای سالها، نابودی ادیان دروغین را اعلام میکردند.
توجه کنید که در مصر باستان، بعد از وقوع ده بلا چه اتفاقی افتاد. بعد از این که یَهُوَه همهٔ خدایان مصر را داوری کرد، «گروهی بزرگ از قومهای دیگر» به اسرائیلیان ملحق شدند. (خرو ۱۲:۱۲، ۳۷، ۳۸) شاید آن غیراسرائیلیان با دیدن تحقق ده بلایی که موسی گفته بود، به یَهُوَه ایمان آوردند.
کسانی که بعد از نابودی بابِل بزرگ پرستندهٔ یَهُوَه میشوند، این افتخار را دارند که از مسحشدگانی که هنوز روی زمین هستند، حمایت کنند. (مت ۲۵:۳۴-۳۶، ۴۰) البته آنها فقط تا زمانی که مسحشدگان هنوز به آسمان نرفتهاند، یعنی کمی قبل از حارمَگِدّون، فرصت دارند که وفاداریشان را به عنوان گوسفندان مسیح ثابت کنند.
این درک جدید نشانگر محبت و رحمت فراوان یَهُوَه است. بله، یَهُوَه «نمیخواهد کسی نابود شود، بلکه میخواهد همه فرصت توبه داشته باشند.»—۲پطر ۳:۹.