حفظ تمرکز با وجود حواس‌پرتی‌ها

۱-‏۲.‏ چطور ممکن است که یک کار مهم حواسمان را پرت کند؟‏

آخرین باری که حواستان پرت شد و ممکن بود تمرکزتان به هم بخورد،‏ چه زمانی بود؟‏ شاید مشغول کاری بودید،‏ اما یکدفعه چیزی حواستان را پرت کرد و باید تصمیم می‌گرفتید که روی کدام یک تمرکز کنید.‏ برای مثال،‏ تصوّر کنید که هنگام رانندگی تلفنتان زنگ می‌خورد.‏ شاید آن تماس مهمی باشد،‏ اما می‌دانید که جواب دادن در آن لحظه تمرکزتان را به هم می‌زند.‏ پس تصمیم می‌گیرید که به جای جواب دادن به تلفن،‏ روی رانندگی تمرکز کنید.‏

^۲ ما در زندگی کارهای مهم زیادی داریم،‏ اما می‌دانیم که تمرکزمان باید روی فعالیت‌های روحانی باشد.‏a (‏مَتّی ۶:‏۳۳‏)‏ یک پرستندهٔ یَهُوَه،‏ مثل راننده‌ای محتاط تشخیص می‌دهد که چه چیزهایی ممکن است هنگام رانندگی در جاده حواسش را پرت کند.‏—‏امثال ۴:‏۲۵؛‏ مَتّی ۶:‏⁠۲۲‏.‏

۳.‏ این مقاله در چه زمینه‌ای کمکمان می‌کند؟‏

^۳ همهٔ ما می‌خواهیم به فعالیت‌های روحانی اولویت دهیم.‏ با این حال،‏ خیلی چیزها می‌تواند به راحتی حواسمان را پرت کند.‏ (‏لوقا ۲۱:‏​۳۴-‏۳۶‏)‏ برای این که بتوانیم روی خدمت به یَهُوَه تمرکز کنیم،‏ بیایید ببینیم که ۱)‏ چه چیزهایی ممکن است حواسمان را پرت کند،‏ ۲)‏ عیسی چطور اجازه نداد که چیزی حواسش را پرت کند و ۳)‏ ما چطور می‌توانیم از او سرمشق بگیریم؟‏

چیزهایی که حواسمان را پرت می‌کند

۴-‏۶.‏ چه چیزهایی ممکن است حواسمان را پرت کند؟‏

^۴ همهٔ ما در زندگی کارهای مهم زیادی داریم.‏ مثلاً شاید درگیر بیماری،‏ مسائل خانوادگی یا شخصی‌مان باشیم.‏ همهٔ این کارها مهم هستند و باید به آن‌ها رسیدگی کرد،‏ اما آیا ممکن است حواسمان را پرت کنند؟‏ بله،‏ اگر ذهنمان را بیش از حد درگیر کنند و تمام وقت و انرژی‌مان را بگیرند،‏ دیگر نمی‌توانیم روی فعالیت‌های روحانی تمرکز کنیم.‏

^۵ علاوه بر این،‏ شاید ناآرامی‌های سیاسی،‏ رکود اقتصادی،‏ شیوع بیماری‌های همه‌گیر،‏ جنگ و درگیری که از نشانه‌های روزهای آخر هستند،‏ روی زندگی‌مان تأثیر گذاشته باشد.‏ (‏۲تیموتائوس ۳:‏⁠۱‏)‏ وقتی در چنین شرایطی قرار می‌گیریم،‏ ممکن است آنقدر مضطرب شویم که فقط به این مشکلات فکر کنیم.‏

^۶ شاید کسانی را بشناسیم که به خاطر این اتفاقات زندگی‌شان زیرورو شده است.‏ چنین تجربه‌های تلخی،‏ حتماً استرس زیادی در آن‌ها ایجاد کرده است.‏ ما انسان‌ها طوری آفریده نشده‌ایم که بتوانیم فشار طولانی‌مدت را تحمّل کنیم.‏ برای همین،‏ بعضی‌ها شاید فکر کنند که دیگر نمی‌توانند یک زندگی عادی داشته باشند.‏ در نتیجه فقط دنبال تفریح و خوشگذرانی می‌روند تا شاید بتوانند مشکلاتشان را فراموش کنند.‏ اگر ما در چنین شرایطی هستیم،‏ باید چه کار کنیم؟‏ توجه کنید که نمونهٔ عیسی چطور کمکمان می‌کند با وجود این مشکلات،‏ روی خدمت به یَهُوَه تمرکز کنیم.‏

عیسی چطور تمرکزش را حفظ کرد؟‏

۷.‏ چه چیزهایی ممکن بود حواس عیسی را پرت کند؟‏

^۷ در زمان عیسی،‏ خیلی از مردم فقیر و بیمار بودند.‏ (‏مَتّی ۱۴:‏۱۴؛‏ مَرقُس ۱۴:‏⁠۷‏)‏ رومیان و بعضی از یهودیان با بی‌عدالتی با آن‌ها برخورد می‌کردند.‏ وقتی مردم دیدند که عیسی قدرت انجام معجزه را دارد،‏ می‌خواستند او را پادشاه کنند.‏ چنین مسائل سیاسی و اجتماعی‌ای می‌توانست حواس عیسی را پرت کند.‏ (‏یوحنا ۶:‏​۱۴،‏ ۱۵‏)‏ به علاوه،‏ شیطان هم او را وسوسه کرد و پیشنهاد داد که همان موقع او را حاکم دنیا کند.‏ (‏مَتّی ۴:‏​۸،‏ ۹‏)‏ از طرف دیگر،‏ پِطرُس رسول که یکی از دوستان صمیمی عیسی بود،‏ از او خواست به خودش فشار نیاورد و گفت:‏ «سَرورم،‏ به خودت سخت نگیر!‏»—‏مَتّی ۱۶:‏​۲۱،‏ ۲۲‏.‏

۸.‏ عیسی چطور توانست با وجود حواس‌پرتی‌ها روی خدمتش تمرکز کند؟‏

^۸ عیسی چطور توانست با وجود مشکلات و حواس‌پرتی‌ها،‏ روی خدمتش به یَهُوَه تمرکز کند؟‏ از سه طریق.‏ اول،‏ او طرز فکر یَهُوَه را داشت.‏ (‏یوحنا ۸:‏۲۸؛‏ ۱۴:‏⁠۹‏)‏ دوم،‏ همیشه مشغول فعالیت‌های روحانی بود.‏ (‏مَتّی ۹:‏۳۵‏)‏ سوم،‏ می‌دانست که باید به چه چیزی اولویت دهد.‏ (‏یوحنا ۴:‏۳۴‏)‏ او تسلیم وسوسه‌های شیطان نشد و تحت تأثیر حرف دلسوزانه ولی اشتباه پِطرُس قرار نگرفت.‏ (‏مَتّی ۴:‏۱۰؛‏ ۱۶:‏۲۳‏)‏ عیسی اجازه نداد که طرز فکر،‏ حرف‌ها یا رفتار دیگران،‏ تمرکزش را برای انجام خواست خدا به هم بزند.‏ درست است که امروز مسائلی که حواسمان را پرت می‌کند با زمان عیسی فرق دارد،‏ با این حال می‌توانیم از عیسی سرمشق بگیریم و با چیزهایی که باعث حواس‌پرتی ما می‌شود مقابله کنیم.‏

ما چطور می‌توانیم تمرکزمان را حفظ کنیم؟‏

۹.‏ چطور می‌توانیم ‹تشخیص دهیم که خواست یَهُوَه چیست›؟‏ (‏اِفِسُسیان ۵:‏⁠۱۷‏)‏

^۹ طرز فکرتان مثل طرز فکر یَهُوَه باشد.‏ وقتی طرز فکرمان هماهنگ با طرز فکر یَهُوَه باشد ‹تشخیص می‌دهیم که خواست او چیست.‏› ‏(‏اِفِسُسیان ۵:‏۱۷ خوانده شود.‏)‏ با خواندن کلام خدا و تعمّق روی آن،‏ یاد می‌گیریم که چه رفتاری یَهُوَه را خوشحال می‌کند.‏ حتی اگر کتاب مقدّس مستقیماً به شرایط ما اشاره نکند،‏ می‌توانیم تشخیص دهیم که خواست یَهُوَه از ما چیست.‏ وقتی کتاب مقدّس را مطالعه می‌کنیم،‏ با طرز فکر او آشنا می‌شویم و می‌توانیم مطابق آن عمل کنیم.‏

۱۰.‏ چطور می‌توانیم با طرز فکر یَهُوَه آشنا شویم؟‏

^۱۰ وقتی کتاب مقدّس را می‌خوانیم و می‌بینیم که یَهُوَه چطور با انسان‌ها برخورد کرده،‏ با طرز فکر او آشنا می‌شویم.‏ (‏اِرْمیا ۴۵:‏⁠۵‏)‏ موقع خواندن گزارش‌های کتاب مقدّس،‏ می‌توانیم از خودمان بپرسیم:‏ ‹این گزارش چه چیزی دربارهٔ یَهُوَه به من یاد می‌دهد؟‏ چطور می‌توانم طرز فکرم را با طرز فکر یَهُوَه هماهنگ کنم؟‏› ما می‌دانیم که حکمت یَهُوَه از حکمت ما خیلی بیشتر است.‏ (‏اِشَعْیا ۵۵:‏⁠۹‏)‏ پس منطقی است که از او بخواهیم کمکمان کند تا خواستش را انجام دهیم.‏ (‏مزمور ۱۴۳:‏۱۰‏)‏ همچنین درخواست می‌کنیم به ما کمک کند تا طرز فکر او را داشته باشیم.‏—‏۱یوحنا ۵:‏⁠۱۴‏.‏

۱۱.‏ یَهُوَه چه خواسته‌ای برای ما دارد؟‏

^۱۱ ما باید برای پایان این دنیا آماده باشیم.‏ به همین دلیل یَهُوَه نمی‌خواهد که حواسمان از مسائل مهم‌تر پرت شود.‏ (‏مَتّی ۲۴:‏۴۴‏)‏ او نمی‌خواهد که نگرانی و اضطراب ما را فلج کند.‏ (‏مَتّی ۶:‏​۳۱،‏ ۳۲‏)‏ پس وقتی در رابطه با سلامتی،‏ شغل،‏ خانه،‏ خانواده یا موضوع دیگری نگران می‌شویم،‏ یَهُوَه به ما کمک می‌کند.‏ او هم حکمت و هم قدرت تحمّل سختی‌ها را به ما می‌دهد.‏—‏مزمور ۵۵:‏۲۲؛‏ امثال ۳:‏​۵-‏۷‏.‏

۱۲.‏ چطور می‌توانیم با وجود اتفاقات بد این دنیا شادی‌مان را حفظ کنیم؟‏ (‏مَتّی ۵:‏⁠۳‏)‏

^۱۲ با فعالیت‌های روحانی مشغول بمانید.‏ همهٔ ما به خاطر اتفاقات بدی که در دنیا می‌افتد نگران می‌شویم،‏ ولی نمی‌توانیم مانع آن‌ها شویم.‏ پس به جای این که تمرکزمان روی مسائلی باشد که از کنترل ما خارجند،‏ روی خدمتمان به یَهُوَه تمرکز می‌کنیم.‏ با برطرف کردن نیاز روحانی‌مان،‏ یعنی نیازی که یَهُوَه ما را با آن آفریده،‏ شاد خواهیم شد.‏ ‏(‏مَتّی ۵:‏۳ خوانده شود.‏)‏ وقتی کتاب مقدّس را مطالعه می‌کنیم و تا جایی که در توانمان است به یَهُوَه خدمت می‌کنیم نیاز روحانی‌مان برطرف می‌شود.‏ در این صورت یَهُوَه را خوشحال می‌کنیم،‏ چون از وقتمان به بهترین شکل استفاده کرده‌ایم.‏—‏امثال ۲۳:‏⁠۱۵‏.‏

۱۳.‏ چطور می‌توانیم از ‹وقتمان به بهترین شکل استفاده کنیم›؟‏

^۱۳ ما مسیحیان می‌خواهیم از ‹وقتمان به بهترین شکل استفاده کنیم.‏› (‏اِفِسُسیان ۵:‏​۱۵،‏ ۱۶‏)‏ کتاب مقدّس فقط توصیه نمی‌کند که کارهای روزمره‌مان را بهتر برنامه‌ریزی کنیم،‏ بلکه ما را ترغیب می‌کند که قبل از پایان این دنیای شریر به مسائل مهم‌تر اولویت دهیم.‏ چطور می‌توانیم از وقتمان به بهترین شکل استفاده کنیم؟‏ اگر زمان زیادی صرف خواندن و تماشای اخبار بد کنیم،‏ شاید حواسمان از کارهای مهم‌تر پرت شود،‏ دلسرد شویم و شور و شوقمان را برای خدمت به یَهُوَه از دست بدهیم.‏ پس بهتر است در این زمینه حد و مرزی برای خودمان تعیین کنیم.‏ در این صورت غرق نگرانی‌های زندگی نمی‌شویم و می‌توانیم با فعالیت‌های روحانی مشغول بمانیم.‏ همچنین می‌توانیم بیشتر به موعظه برویم و از علاقه‌مندان بیشتری بازدید کنیم.‏ ما می‌خواهیم از هر فرصتی استفاده کنیم تا دیگران ‹دربارهٔ حقیقت به شناخت دقیقی برسند و نجات پیدا کنند.‏›—‏۱تیموتائوس ۲:‏⁠۴‏.‏

۱۴.‏ اگر با فعالیت‌های روحانی مشغول بمانیم چه فایده‌ای می‌بریم؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۴ اگر مشغول فعالیت‌های روحانی باشیم،‏ فراموش نمی‌کنیم که در چه دوران حساسی زندگی می‌کنیم.‏ با دیدن ناآرامی‌های سیاسی،‏ رکود اقتصادی و شیوع بیماری‌ها بیش از حد نگران نمی‌شویم،‏ بلکه اطمینانمان به تحقق پیشگویی‌های کتاب مقدّس بیشتر می‌شود.‏ ترس غافلگیرمان نمی‌کند،‏ چون کاملاً مطمئنیم که مقصود یَهُوَه انجام می‌شود و با کمک و حمایت او می‌توانیم آرامشمان را حفظ کنیم.‏—‏مزمور ۱۶:‏۸؛‏ ۱۱۲:‏​۱،‏ ۶-‏۸‏.‏

۱۵.‏ چطور می‌توانیم «عاقل و فهمیده» باشیم؟‏ (‏۱پِطرُس ۴:‏⁠۷‏)‏

^۱۵ همیشه روی مسائل مهم‌تر تمرکز کنید.‏ اکثر مردم این دنیا روی خوشگذرانی تمرکز می‌کنند،‏ نه پایان این دنیا که به زودی می‌رسد.‏ درست است که تفریح و خوشگذرانی جای خودش را دارد،‏ اما باید «عاقل و فهمیده» باشیم تا تحت تأثیر دیدگاه این دنیا قرار نگیریم.‏ ‏(‏۱پِطرُس ۴:‏۷ خوانده شود.‏)‏ پس نمی‌خواهیم وقت و انرژی‌مان را بیش از حد صرف تفریحات کنیم،‏ بلکه می‌خواهیم عاقلانه تصمیم بگیریم.‏ تصمیماتمان در این زمینه نشان می‌دهد که طرز فکر یَهُوَه را داریم و از مسائل مهم‌تر آگاهیم.‏—‏۲تیموتائوس ۱:‏⁠۷‏.‏

۱۶.‏ عیسی قبل از مرگش روی چه چیزی تمرکز کرد؟‏

^۱۶ عیسی هرگز فراموش نکرد که انجام چه کاری مهم‌تر است.‏ او در ساعت‌های پایانی زندگی‌اش کاملاً روی حفظ وفاداری به یَهُوَه و انجام خواست او تمرکز کرد.‏ به همین دلیل بارها به یَهُوَه دعا کرد؛‏ کاری که شاگردانش نکردند.‏ آن‌ها خوابشان برد،‏ «چون از شدّت غم و غصه رمقی در آن‌ها نمانده بود.‏»—‏لوقا ۲۲:‏​۳۹-‏۴۶؛‏ یوحنا ۱۹:‏⁠۳۰‏.‏

۱۷.‏ خیلی‌ها به چه دلیلی از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و چطور ممکن است این شبکه‌ها باعث حواس‌پرتی شود؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۱۷ شاید ما هم مثل شاگردان عیسی بعضی وقت‌ها از شدّت مشکلات و نگرانی‌ها خسته شویم یا به خاطر اتفاقات روزهای آخر اضطراب داشته باشیم.‏ امروزه خیلی‌ها برای فراموش کردن مشکلاتشان از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند.‏ آن‌ها از این طریق با عزیزان و دوستانشان در جاهای مختلف دنیا در تماس می‌مانند و خبرها،‏ عکس‌ها و اطلاعات دیگر را با آن‌ها در میان می‌گذارند.‏ همچنین از شبکه‌های اجتماعی برای بازی و تماشای کلیپ‌های زیادی استفاده می‌کنند.‏ مطالب جدید در این شبکه‌ها آنقدر زیاد است که بعضی‌ها هر روز وقت و انرژی زیادی صرف آن می‌کنند.‏ برای این که دید متعادلی نسبت به شبکه‌های اجتماعی داشته باشیم،‏ می‌توانیم از خودمان بپرسیم:‏ ‹آیا استفاده از شبکه‌های اجتماعی برایم مفید است یا حواسم را از مسائل مهم‌تر پرت می‌کند؟‏›‏

۱۸.‏ چرا باید هنگام انتخاب تفریح و سرگرمی از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم؟‏

^۱۸ اگر فیلم،‏ سریال یا کلیپ‌های آنلاین تماشا می‌کنیم یا بازی‌های ویدیویی دوست داریم،‏ باید از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم.‏ همهٔ این کارها می‌تواند لذّت‌بخش و نوعی استراحت باشد.‏ اما باید مراقب باشیم که چه نوع سرگرمی‌هایی را انتخاب می‌کنیم و چقدر وقت صرف آن‌ها می‌کنیم.‏ وب‌سایت‌ها دائماً فیلم‌ها و کلیپ‌های مختلفی به ما پیشنهاد می‌کنند که ممکن است صحنه‌های غیراخلاقی و پرخشونت داشته باشند.‏ تجربهٔ برادری در آسیا را در نظر بگیرید.‏ او اول فقط خلاصهٔ بعضی فیلم‌ها را در یک وب‌سایت تماشا می‌کرد.‏ اما بعد به این کار ادامه داد و کلیپ‌هایی را که به او پیشنهاد شده بود نگاه می‌کرد.‏ آن کلیپ‌ها پر از صحنه‌های غیراخلاقی بودند.‏ در آخر او به تماشای پورنوگرافی کشیده شد.‏ برادرمان با کمک پیران و حمایت دوستان نزدیکش از این کار دست کشید.‏ او بعضی از اَپ‌هایش را پاک کرد و زمان استفاده از تلفنش را محدود کرد.‏ تجربهٔ این برادر نشان می‌دهد که چقدر مهم است در انتخاب تفریح و سرگرمی از قدرت تشخیصمان استفاده کنیم.‏

۱۹.‏ اگر بیش از حد برای استراحت وقت بگذاریم ممکن است چه اتفاقی بیفتد؟‏

^۱۹ ما همچنین باید در مورد زمان استراحت و تعطیلاتمان عاقلانه تصمیم بگیریم.‏ همهٔ ما نیاز به استراحت داریم و این برای سلامتی‌مان مفید است.‏ اما اگر بیش از حد برای استراحت و تعطیلات وقت بگذاریم،‏ ممکن است زمان کافی برای انجام کارهای مهم‌تر نداشته باشیم.‏ (‏فیلیپیان ۱:‏۱۰‏)‏ هر کس باید خودش تصمیم بگیرد که چه کارهایی انجام دهد و چقدر وقت صرف آن کند.‏ هنگام تصمیم‌گیری می‌توانیم از خودمان بپرسیم:‏ ‹آیا مقدار زمانی که برای استراحت و تعطیلات صرف می‌کنم نشان می‌دهد که عاقلانه رفتار می‌کنم و به مسائل مهم‌تر اولویت می‌دهم؟‏ آیا برای «پایان همه چیز» آماده‌ام؟‏›‏

۲۰.‏ چرا نمی‌خواهیم که حواسمان از خدمت به یَهُوَه پرت شود؟‏

^۲۰ اگر اجازه ندهیم چیزی حواسمان را از خدمت به یَهُوَه پرت کند،‏ فایده می‌بریم.‏ (‏اِشَعْیا ۴۸:‏۱۷‏)‏ با کمک یَهُوَه راحت‌تر می‌توانیم چالش‌های زندگی را پشت سر بگذاریم.‏ به علاوه،‏ بیش از حد نگران اتفاقات بد این دنیا نمی‌شویم.‏ همچنین اجازه نمی‌دهیم که تفریح و خوشگذرانی محور اصلی زندگی‌مان باشد.‏ ما می‌خواهیم مصمم باشیم تا همیشه طرز فکر یَهُوَه را داشته باشیم،‏ با فعالیت‌های روحانی مشغول بمانیم و روی مسائل مهم‌تر تمرکز کنیم.‏ به این شکل نه تنها حواسمان از خدمت به یَهُوَه پرت نمی‌شود،‏ بلکه ‹امید به زندگی واقعی را در دلمان محکم حفظ می‌کنیم.‏›—‏۱تیموتائوس ۶:‏⁠۱۹‏.‏