از ‹خدای همهٔ دلگرمی‌ها› سرمشق بگیرید

۱.‏ چرا باید به دیگران دلگرمی دهیم؟‏

همهٔ ما ‹سختی‌های گوناگونی› را تحمّل می‌کنیم،‏ پس نیاز به دلگرمی و تشویق داریم.‏ (‏۱پِطرُس ۱:‏⁠۶‏)‏ همان طور که ما دوست داریم در سختی‌ها تشویق و دلگرم شویم،‏ خودمان هم باید به دیگران در سختی‌هایشان فوراً کمک کنیم.‏ (‏مَتّی ۷:‏۱۲‏)‏ یَهُوَه «خدای همهٔ دلگرمی‌هاست» و به ما نشان می‌دهد که چطور به ‹دیگران در هر سختی و مشکلی دلگرمی دهیم.‏› پس می‌خواهیم از او سرمشق بگیریم و به ‹همدیگر تسلّی و دلگرمی دهیم.‏› (‏۲قُرِنتیان ۱:‏​۳،‏ ۴؛‏ ۱تِسالونیکیان ۴:‏۱۸‏)‏ ما این کار را به خاطر محبتی که به برادران و خواهرانمان داریم انجام می‌دهیم،‏ نه از روی انجام وظیفه.‏ در این مقاله بررسی می‌کنیم که ۱)‏ دلگرمی در کتاب مقدّس به چه معناست،‏ ۲)‏ چطور می‌توانیم به دیگران دلگرمی دهیم و ۳)‏ وقتی خودمان نیاز به تسلّی و دلگرمی داریم چه کار باید بکنیم.‏

معنی دلگرمی در کتاب مقدّس

۲.‏ در کتاب مقدّس کلمهٔ «دلگرمی» به چه معناست؟‏

^۲ در کتاب مقدّس کلمهٔ یونانی‌ای که «دلگرمی» ترجمه شده مفهوم وسیعی دارد و می‌تواند به معنی «تشویق» و «ترغیب» هم باشد.‏ (‏رومیان ۱۲:‏⁠۸‏)‏ ترجمهٔ تحت‌اللفظی «دلگرمی دادن» این است که کسی برای کمک به شخصی نیازمند صدا زده شود تا کنار او بایستد و به او کمک کند.‏ کسی را تصوّر کنید که فوراً پیش دوستش می‌رود تا در سختی‌هایش از او حمایت کند.‏ آن شخص می‌تواند از راه‌های مختلفی به دوستش دلگرمی دهد.‏ اما هر راهی که انتخاب کند باعث تقویت و بنای دوستش می‌شود.‏

۳.‏ بَرنابا چطور به دیگران دلگرمی داد؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۳ به نمونه‌ای از کتاب مقدّس توجه کنید.‏ یکی از مسیحیان قرن اول به اسم یوسِف آنقدر با مهارت به دیگران دلگرمی می‌داد که رسولان او را بَرنابا صدا می‌کردند که به معنی «پسر تسلّی» است.‏ (‏اعمال ۴:‏۳۶‏)‏ این اسم آنقدر برازندهٔ او بود که کتاب مقدّس بعد از آن دیگر به اسم واقعی‌اش یعنی یوسِف اشاره نکرده است.‏ بَرنابا بارها با دلگرمی دادن و تشویق کردن هم‌ایمانانش نشان داد که واقعاً شایستهٔ آن اسم است.‏ برای مثال،‏ وقتی سولُس مسیحی شد و به اورشلیم رفت تا مسیحیان آنجا را ببیند همه از او ترسیدند،‏ چون قبلاً به آن‌ها آزار و اذیت رسانده بود.‏ با این وجود بَرنابا به سولُس اعتماد کرد و او را پیش رسولان برد.‏—‏اعمال ۹:‏​۲۶-‏۲۸‏.‏

راه‌های دلگرمی دادن به دیگران

۴.‏ یکی از بهترین راه‌های دلگرمی دادن به دیگران چیست؟‏ (‏رومیان ۱:‏​۱۱،‏ ۱۲‏)‏

^۴ در صورت امکان به دیدنشان بروید.‏ یَهُوَه از طریق خادمانش به دیگران دلگرمی می‌دهد.‏ برای مثال وقتی ایلیا دلسرد شده بود،‏ یَهُوَه از طریق فرشته‌ای او را تشویق کرد.‏ (‏۱پادشاهان ۱۹:‏​۴-‏۷‏)‏ پولُس هم می‌دانست که دیدار از برادران و خواهرانش چه تأثیر مثبتی روی آن‌ها می‌گذارد.‏ ‏(‏رومیان ۱:‏​۱۱،‏ ۱۲ خوانده شود.‏)‏ شما هم وقتی به دیدن کسی می‌روید وقت کافی بگذارید تا به او دلگرمی دهید.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۶:‏⁠۷‏)‏ اگر امکانش نیست که حضوری پیش او بروید،‏ از طریق تماس تلفنی،‏ نامه،‏ کارت یا پیامی او را تشویق کنید.‏ هیچ وقت تأثیر این کارها را دست کم نگیرید!‏ چون به این شکل اجازه می‌دهید که یَهُوَه از طریق شما به دیگران دلگرمی دهد.‏

۵.‏ چرا ممکن است سخت باشد که به هم‌ایمانانمان دلگرمی دهیم؟‏

^۵ ما می‌دانیم که زندگی در این روزهای آخر سخت‌تر می‌شود و دیدن برادران و خواهرانمان و دلگرمی دادن به آن‌ها دشوار خواهد شد.‏ در قرن اول،‏ وقتی پولُس در روم زندانی بود،‏ اُنیسیفوروس اهل اِفِسُس جانش را به خطر انداخت تا پولُس را پیدا کند و به او دلگرمی دهد.‏ (‏۲تیموتائوس ۱:‏​۱۶-‏۱۸‏)‏ امروزه هم وقتی شاهدان یَهُوَه در روسیه آزار و اذیت می‌بینند،‏ هم‌ایمانانشان چنین روحیه‌ای نشان می‌دهند.‏ وقتی برادران و خواهرانشان به دادگاه کشیده می‌شوند،‏ آن‌ها حضوری در جلسات دادگاه شرکت می‌کنند تا از هم‌ایمانانشان حمایت کنند و با این کار خودشان را به خطر می‌اندازند.‏ شما چطور می‌توانید خودتان را آماده کنید که مثل آن‌ها به برادران و خواهرانتان دلگرمی دهید؟‏ در مورد خادمان یَهُوَه در زمان باستان و در دوران ما مطالعه کنید و ببینید که آن‌ها چطور همدیگر را تشویق کرده‌اند و طی آزار و اذیت‌ها شاد مانده‌اند.‏

۶.‏ چطور می‌توانیم مثل یَهُوَه به دیگران دلگرمی دهیم؟‏ (‏تصویر ملاحظه شود.‏)‏

^۶ به آن‌ها گوش کنید.‏ وقتی ایلیای نبی احساس کرد که جانش در خطر است سفرهٔ دلش را برای یَهُوَه باز کرد.‏ با این که یَهُوَه دلیل اضطراب ایلیا را می‌دانست،‏ با دقت به درد و دلش گوش می‌داد.‏ حتی وقتی ایلیا حرف‌هایش را تکرار می‌کرد،‏ یَهُوَه با صبر و حوصله به او گوش می‌داد.‏ (‏۱پادشاهان ۱۹:‏​۹،‏ ۱۰،‏ ۱۴‏)‏ حَبَقوق نبی هم نگرانی‌ها و شک‌هایش را در دعا به یَهُوَه ابراز کرد.‏ با این که به نظر می‌رسید او اختیارات یَهُوَه را زیر سؤال می‌برد،‏ یَهُوَه به احساساتش توجه کرد.‏ (‏حَبَقوق ۱:‏​۲،‏ ۳‏)‏ امروزه هم یَهُوَه از نیازهای ما آگاه است،‏ با این وجود با دقت به دعاهای ما گوش می‌دهد.‏ وقتی برادران و خواهران با شما درد و دل می‌کنند،‏ مثل یَهُوَه با حوصله و احترام به آن‌ها گوش کنید.‏ حتی اگر حرف‌هایشان تکراری یا نسنجیده بود،‏ «در شنیدن تُند» باشید؛‏ یعنی حرفشان را قطع نکنید و آن را به دل نگیرید.‏—‏یعقوب ۱:‏۱۹؛‏ جامعه ۷:‏⁠۹‏.‏

۷.‏ چطور می‌توانیم نیازهای دیگران را تشخیص دهیم؟‏

^۷ نیازهایشان را تشخیص دهید.‏ ما نمی‌توانیم مثل یَهُوَه بفهمیم که در دل دیگران چه می‌گذرد.‏ پس اگر کسی نیاز به کمک دارد باید با دقت به حرف‌هایش گوش دهید تا تشخیص دهید که به چه دلگرمی‌ای نیاز دارد.‏ همهٔ ما متفاوتیم.‏ پس فکر نکنید که نیاز دوستتان با نیاز خودتان در هر شرایطی یکی است.‏ باید زمان بگذارید،‏ با دقت به حرف‌هایش گوش دهید و سعی کنید با سؤالات سنجیده بفهمید که در دلش چه می‌گذرد.‏—‏امثال ۲۰:‏⁠۵‏.‏

۸.‏ عیسی چطور به مارتا و مریم دلگرمی داد؟‏ (‏تصاویر ملاحظه شود.‏)‏

^۸ توجه کنید که عیسی چطور به مارتا و مریم بعد از مرگ برادرشان دلداری داد.‏ هر دوی آن‌ها برادرشان را از دست داده بودند،‏ اما عیسی به دو شکل مختلف به آن‌ها دلگرمی داد.‏ وقتی مارتا با عیسی درد و دل کرد،‏ عیسی در مورد امید رستاخیز با او صحبت کرد و کمکش کرد تا ایمانش را به آن قوی‌تر کند.‏ اما وقتی مریم با گریه پیش او آمد،‏ ظاهراً عیسی به رستاخیز اشاره‌ای نکرد،‏ بلکه با مریم گریه کرد و از او پرسید که ایلعازَر کجا دفن شده است.‏ (‏یوحنا ۱۱:‏​۲۰-‏۳۵‏)‏ ما چه درسی می‌گیریم؟‏ نباید فکر کنیم که نیازهای همه یکسان است،‏ بلکه باید نیاز هر کس را تشخیص دهیم و مطابق آن به او دلگرمی دهیم.‏

۹.‏ چطور می‌توانیم با استفاده از کتاب مقدّس به دیگران دلگرمی دهیم؟‏ (‏رومیان ۱۵:‏​۴،‏ ۵‏)‏

^۹ از کتاب مقدّس استفاده کنید.‏ اگر برای دلگرمی دادن به کسی،‏ از «نوشته‌های مقدّس» استفاده کنید به او امید می‌دهید.‏ ‏(‏رومیان ۱۵:‏​۴،‏ ۵ خوانده شود.‏)‏ امید به او تسلّی می‌دهد و تشویقش می‌کند.‏ (‏اِشَعْیا ۴۰:‏۳۱‏)‏ چطور می‌توانید برای تشویق کسی آیه‌های مناسبی پیدا کنید؟‏ بعضی‌ها برای این کار لیستی از آیه‌های دلگرم‌کننده آماده کرده‌اند.‏ در کتاب آیه‌هایی برای زندگی ما مسیحیان در بخش «‏تسلّی و دلگرمی‏» پیشنهاداتی آمده است.‏ در دعا از یَهُوَه بخواهید که موقع دلگرمی دادن به دیگران،‏ بتوانید به بهترین شکل از کلامش استفاده کنید.‏ روح مقدّس او باعث می‌شود که در مواقع نیاز آیه‌های مناسبی به یاد بیاورید.‏—‏یوحنا ۱۴:‏⁠۲۶‏.‏

۱۰.‏ چرا برای تشویق دیگران باید با مهربانی با آن‌ها صحبت کنیم؟‏

^۱۰ با مهربانی صحبت کنید.‏ همان طور که گفته شد،‏ کلمه‌ای که «دلگرمی» ترجمه شده،‏ در زبان اصلی می‌تواند به معنی «ترغیب» هم باشد.‏ بعضی وقت‌ها هنگام دلگرمی دادن لازم است شخص را ترغیب کنید که طرز فکرش را اصلاح کند.‏ در این صورت از قبل خوب فکر کنید که چطور می‌توانید به نحوی سنجیده حرفتان را بیان کنید تا باعث رنجش او نشود.‏ (‏امثال ۱۲:‏۱۸‏)‏ در زمان باستان ایلیا در رابطه با خدمتش و وسعت ارتداد در اسرائیل طرز فکر اشتباهی داشت.‏ وقتی یَهُوَه با ایلیا صحبت کرد نمونهٔ خوبی برای ما به جا گذاشت.‏ او بدون این که به اشتباهات ایلیا اشاره کند،‏ با مهربانی به او کمک کرد که طرز فکرش را اصلاح کند.‏ (‏۱پادشاهان ۱۹:‏​۱۵-‏۱۸‏)‏ شما هم موقع دلگرمی دادن به برادران و خواهران لحنی محبت‌آمیز داشته باشید و از قبل به حرف‌هایتان خوب فکر کنید.‏ همچنین وقتی در جلسات سخنرانی یا جواب می‌دهید همیشه سعی کنید حرف‌هایتان مثبت و بامحبت باشد تا برادران و خواهرانتان را تشویق کنید.‏

۱۱.‏ کسانی که در سختی هستند معمولاً به چه چیزی نیاز دارند؟‏ (‏۱یوحنا ۳:‏⁠۱۸‏)‏

^۱۱ در عمل به آن‌ها کمک کنید.‏ بعضی وقت‌ها فقط با حرف‌های دلگرم‌کننده نمی‌توانیم به کسانی که در سختی هستند کمک کنیم.‏ ‏(‏۱یوحنا ۳:‏۱۸ خوانده شود.‏)‏ بَرنابا در این زمینه نمونهٔ خوبی به جا گذاشت.‏ او ملکش را فروخت و با پول آن به برادران و خواهران نیازمندی که تازه تعمید گرفته بودند کمک کرد.‏ (‏اعمال ۴:‏​۳۶،‏ ۳۷‏)‏ امروزه خیلی از هم‌ایمانانمان مثل بَرنابا به برادران و خواهران نیازمندشان کمک می‌کنند.‏ خواهری به اسم گابریلا از لهستان که خانه‌اش در اثر سیل خراب شده بود،‏ می‌گوید:‏ «من و پدر و مادرم وقتی خانه‌مان خراب شد خیلی ترسیدیم و نگران بودیم.‏ نمی‌دانستم باید چه کار کنم.‏ اما برادرانی از جماعت‌های اطراف آمدند و در یک روز بیشتر تعمیرات خانه‌مان را انجام دادند.‏ آن روزها به چشم دیدم که چطور یَهُوَه از طریق خادمانش به کسانی که مصیبت‌زده‌اند دلگرمی می‌دهد.‏»‏

۱۲.‏ پایداری ما در سختی‌ها چطور به هم‌ایمانانمان کمک می‌کند؟‏

^۱۲ در سختی‌هایتان پایدار بمانید.‏ پولُس به تِسالونیکیان گفت که پایداری آن‌ها به او دلگرمی و نیروی تازه می‌دهد.‏ پولُس می‌دانست که زحماتی که برای آن‌ها کشیده بیهوده نیست.‏ (‏۱تِسالونیکیان ۳:‏​۵-‏۸‏)‏ او همچنین مطمئن بود که پایداری‌اش در سختی‌ها حتی به هم‌ایمانانی که او را تا آن موقع ندیده بودند دلگرمی می‌دهد.‏ (‏کولُسیان ۲:‏​۱،‏ ۲‏)‏ اگر ما مثل او در سختی‌ها پایدار بمانیم،‏ هم‌ایمانانمان می‌بینند که یَهُوَه چطور به ما کمک کرده و این باعث تشویقشان می‌شود.‏

۱۳.‏ موقع دلگرمی دادن به چه خصوصیتی نیاز داریم؟‏

^۱۳ صبور باشید.‏ شاید تلاش‌هایمان برای کمک به کسانی که دلسرد شده‌اند بلافاصله نتیجه ندهد.‏ برای همین کتاب مقدّس می‌گوید که «همیشه همدیگر را تشویق و بنا کنید.‏» پس تلاش‌هایتان باید مداوم باشد.‏ (‏۱تِسالونیکیان ۵:‏۱۱‏)‏ وقتی به دیگران دلگرمی می‌دهید صبور باشید.‏ (‏۱تِسالونیکیان ۵:‏۱۴‏)‏ اما اگر خودتان نیاز به دلگرمی داشته باشید چطور؟‏

وقتی خودمان به دلگرمی نیاز داریم

۱۴-‏۱۵.‏ وقتی اضطراب و نگرانی داریم باید چه کار کنیم؟‏

^۱۴ به یَهُوَه دعا کنید.‏ وقتی اضطراب و نگرانی دارید از او بخواهید که به شما دلگرمی دهد.‏ (‏مزمور ۹۴:‏۱۹‏)‏ به طور مشخص دعا کنید و سفرهٔ دلتان را برای او باز کنید.‏ (‏مزمور ۶۲:‏⁠۸‏)‏ البته یَهُوَه قبل از این که دعا کنید از احساساتتان باخبر است،‏ اما وقتی با او درد و دل می‌کنید ایمانتان را نشان می‌دهید.‏ یَهُوَه هیچ وقت دعاهایی را که از روی ایمان است بی‌جواب نمی‌گذارد و گاهی حتی به طور غیرمنتظره به ما کمک می‌کند.‏ (‏مَرقُس ۱۱:‏۲۴‏)‏ فیلیپیان ۴:‏۶ و ۷ می‌گوید:‏ ‹درخواست‌هایتان را به او بگویید.‏ آن وقت،‏ آرامش خدا که بالاتر از درک انسان‌هاست،‏ از دل و ذهنتان محافظت خواهد کرد.‏›‏

^۱۵ از دیگران کمک بخواهید.‏ با یک دوست باتجربه یا پیر جماعتی که با او راحتید،‏ درد و دل کنید.‏ برادران و خواهران می‌توانند مایهٔ دلگرمی‌تان باشند،‏ اما اگر احساساتتان را با آن‌ها در میان نگذارید چطور می‌توانند بفهمند که به چه کمکی نیاز دارید؟‏ (‏امثال ۱۴:‏۱۰‏)‏ از آن‌ها بخواهید به حرف‌هایتان گوش دهند یا آیه‌ها و مقاله‌هایی را که برای خودشان دلگرم‌کننده بوده به شما نشان دهند.‏

۱۶.‏ هم‌ایمانانمان موقع دلگرمی دادن به ما ممکن است چه اشتباهی بکنند و چه نکته‌ای را باید به یاد داشته باشیم؟‏

^۱۶ صبور و باگذشت باشید.‏ ممکن است برادران و خواهران موقع دلگرمی دادن به شما حرفی بزنند یا کاری کنند که بیشتر دلسرد شوید.‏ در این صورت با آن‌ها صبور باشید.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۳:‏​۴،‏ ۷‏)‏ به یاد داشته باشید که یعقوب ۳:‏۲ می‌گوید:‏ «اگر کسی در حرف زدن خطا نکند،‏ شخص کاملی است.‏» روی نیّت خوب هم‌ایمانانتان تمرکز کنید و فراموش نکنید که «روح مشتاق است،‏ ولی جسم ناتوان.‏»—‏مَتّی ۲۶:‏⁠۴۱‏.‏

۱۷.‏ ما باید مصمم به چه کاری باشیم؟‏

^۱۷ همهٔ ما به تشویق و دلگرمی نیاز داریم،‏ چون هر چه به پایان این دنیا نزدیک‌تر می‌شویم،‏ شرایطمان سخت‌تر و حمله‌های مخالفانمان شدیدتر خواهد شد.‏ پس بیایید مصمم باشیم که همیشه به یکدیگر دلگرمی دهیم.‏