کتاب اِشَعْیا به ما دلگرمی می‌دهد

۱-‏۲.‏ وقتی ناراحت و دلسردیم،‏ یَهُوَه چطور به ما کمک می‌کند؟‏

تصوّر کنید که بچه‌ای دلش شکسته و زارزار گریه می‌کند.‏ شاید پدر و مادرش تصمیم گرفته‌اند برای زندگی به محلهٔ دیگری بروند و او باید از دوستانش جدا شود.‏ یا شاید کار اشتباهی کرده و پشیمان است.‏ مادرش در این شرایط چه کار می‌کند؟‏ او با مهربانی بچه‌اش را بغل می‌کند،‏ اشک‌هایش را پاک می‌کند و به حرف‌هایش گوش می‌دهد.‏ به این شکل به او اطمینان می‌دهد که دوستش دارد.‏

^۲ یَهُوَه خودش را به مادری تشبیه کرده که بچه‌اش را آرام می‌کند.‏ او در کتاب مقدّس می‌گوید:‏ «همان طور که مادری فرزندش را دلداری می‌دهد،‏ من هم مرتباً به شما دلداری و تسلّی خواهم داد.‏» (‏اِشَعْیا ۶۶:‏۱۳)‏ محبت یَهُوَه به ما بیشتر از محبت هر پدر و مادری است.‏ (‏اِشَعْیا ۴۹:‏۱۵)‏ وقتی تحت فشاریم یا دلسرد می‌شویم،‏ او از طریق کلامش به ما دلگرمی و قوّت لازم را می‌دهد.‏—‏رومیان ۱۵:‏⁠۴.‏

۳.‏ در این مقاله چه موضوعاتی را بررسی می‌کنیم؟‏

^۳ کتاب اِشَعْیا پر از حرف‌های دلگرم‌کنندهٔ یَهُوَه،‏ پدر مهربانمان است.‏ (‏اِشَعْیا ۴۰:‏⁠۱)‏ او این گفته‌ها را به اِشَعْیا الهام کرد تا قومش در دوران آشفتگی یهودا قوّت‌قلب بگیرند.‏ ما هم در دوران سختی زندگی می‌کنیم که تحمّل آن دشوار است،‏ پس نیاز به دلگرمی داریم.‏ (‏۲تیموتائوس ۳:‏⁠۱)‏ در این مقاله چند آیه از کتاب اِشَعْیا را بررسی می‌کنیم که به ما دلگرمی و قدرت تحمّل می‌دهند،‏ مثلاً وقتی ۱)‏ شرایطمان یکدفعه تغییر می‌کند،‏ ۲)‏ عذاب وجدان شدید داریم و ۳)‏ عزیزی را از دست می‌دهیم.‏

وقتی شرایطمان یکدفعه تغییر می‌کند

۴.‏ تغییر ناگهانی شرایطمان چه تأثیری می‌تواند رویمان بگذارد؟‏

^۴ زندگی ما ممکن است یک‌شبه عوض شود.‏ (‏جامعه ۹:‏۱۱؛‏ ۱قُرِنتیان ۷:‏۳۱)‏ شاید یکدفعه با بیماری،‏ مشکل مالی یا ناآرامی‌های سیاسی روبرو شویم یا مسئولیت‌مان در سازمان یَهُوَه تغییر کند.‏ این تغییرات می‌تواند ما را نگران و سردرگم کند.‏ پس طبیعی است که از خودمان بپرسیم:‏ «حالا باید چه کار کنم؟‏» برادری به اسم جوزف بعد از حدود ۱۷ سال خدمت در بیت‌ئیل،‏ مسئولیتش تغییر کرد و به محدوده فرستاده شد.‏ او می‌گوید:‏ «گیج بودم.‏ بعد از آن همه سال خدمت در بیت‌ئیل،‏ شروع یک زندگی جدید واقعاً برایم سخت بود.‏ نمی‌دانستم باید از کجا شروع کنم.‏» اگر شرایط ما هم یکدفعه عوض شود،‏ از کتاب اِشَعْیا چه دلگرمی‌ای می‌گیریم؟‏

۵.‏ یَهُوَه در اِشَعْیا ۴۲:‏۱۶ چه اطمینانی به ما می‌دهد؟‏ (‏تصویر)‏

^۵ اِشَعْیا ۴۲:‏۱۶ را بخوانید.‏ یَهُوَه قول داده که ‹نابینایان را در مسیرهای ناآشنا هدایت کند و تاریکی را جلویشان به نور تبدیل کند.‏› وقتی که شرایطمان یکدفعه تغییر می‌کند و نگران آینده‌ایم،‏ شاید حس کنیم مثل یک شخص «نابینا» هستیم و برای توصیف وضعیتمان از عبارت‌هایی مثل «مسیر ناآشنا،‏» «تاریکی» و «زمین ناهموار» استفاده کنیم.‏ انگار در یک جنگل بزرگ راه می‌رویم و از ادامهٔ مسیر خبر نداریم.‏ اما یَهُوَه به ما اطمینان می‌دهد که در هر شرایطی راهنمایی‌مان می‌کند و هیچ وقت ما را به حال خودمان رها نمی‌کند.‏ او دستمان را می‌گیرد و در تاریکی هدایتمان می‌کند و مسیرمان را روشن و هموار می‌کند.‏ یَهُوَه چطور این کار را می‌کند؟‏ او از طریق کلامش و سازمانش به ما پند و توصیه‌های مفید می‌دهد.‏ (‏مزمور ۱۱۹:‏۱۰۵؛‏ اِشَعْیا ۳۰:‏۲۱)‏ همین طور هم‌ایمانانمان را برمی‌انگیزد که به ما کمک کنند.‏ حتی وقتی به خاطر مشکلات زندگی در راهی تاریک و ناهموار قدم برمی‌داریم،‏ می‌توانیم مطمئن باشیم که یَهُوَه ما را درک می‌کند و با مهربانی هدایتمان می‌کند.‏—‏اِشَعْیا ۴۱:‏۱۰؛‏ ۱پِطرُس ۵:‏​۶،‏ ۷.‏

۶.‏ اگر شرایطمان یکدفعه تغییر کند،‏ از چه موضوعی مطمئنیم؟‏

^۶ جوزف که قبلاً به او اشاره شد،‏ توضیح می‌دهد که خودش و همسرش چطور بعد از رفتن از بیت‌ئیل،‏ حمایت و محبت یَهُوَه را حس کردند.‏ او می‌گوید:‏ «در آن دوران دست یَهُوَه را دیدیم.‏ او از طریق برادران و خواهران واقعاً کمکمان کرد و از آن موقع تا الآن همیشه به نیازهای مالی و عاطفی ما رسیدگی کرده است.‏» اگر شرایطتان یکدفعه تغییر کند،‏ حتی اگر کنار آمدن با آن خیلی سخت باشد،‏ مطمئن باشید که یَهُوَه قوّت لازم را به شما می‌دهد و راهنمایی‌تان می‌کند.‏ (‏اِشَعْیا ۵۴:‏۱۰؛‏ ۵۸:‏۱۱)‏ جوزف می‌گوید:‏ «متن یکی از آهنگ‌هایمان واقعاً درست است که می‌گوید،‏ ‹هرچی که پیش بیاد واسم فردا،‏ میدونم که هرگز نیستم تنها.‏›a حتی اگر بعضی چیزها طبق برنامه پیش نرود،‏ مطمئنیم که یَهُوَه در تمام مسیر با ماست.‏»

وقتی عذاب وجدان شدید داریم

۷.‏ بعضی‌ها ممکن است به خاطر گناهان گذشته‌شان با چه احساسی بجنگند؟‏

^۷ وقتی به گناهی جدّی اعتراف می‌کنیم،‏ پیران جماعت از روی مهربانی کمکمان می‌کنند.‏ خودمان هم باید تمام تلاشمان را بکنیم تا دوباره مرتکب آن گناه نشویم.‏ (‏امثال ۲۸:‏۱۳؛‏ یعقوب ۵:‏​۱۴-‏۱۶؛‏ ۱یوحنا ۱:‏⁠۹)‏ اما حتی بعد از این که یَهُوَه ما را بخشید،‏ شاید باز هم عذاب وجدان داشته باشیم و فکر کنیم،‏ ‹چطور ممکن است یَهُوَه مرا بابت کاری که کردم ببخشد؟‏› (‏۲قُرِنتیان ۲:‏⁠۷)‏ این احساسات طبیعی است،‏ چون بار سنگین گناه اذیتمان می‌کند و خاطرات آن در ذهنمان می‌ماند.‏ داوود پادشاه در این رابطه نوشت:‏ «آرامشم را به دلیل گناهی که کرده‌ام از دست داده‌ام،‏ خرد و خمیر شده‌ام و دیگر حسی در من نمانده.‏» (‏مزمور ۳۸:‏​۳،‏ ۸)‏ اگر شما هم به خاطر خطاهای گذشته‌تان چنین احساسی دارید،‏ کتاب اِشَعْیا به شما دلگرمی می‌دهد.‏

۸-‏۹.‏ طبق اِشَعْیا ۱:‏۱۸ یَهُوَه تا چه حد ما را می‌بخشد؟‏

^۸ اِشَعْیا ۱:‏۱۸ را بخوانید.‏ یَهُوَه از تشبیه واضحی استفاده کرده تا نشان دهد که گناهانمان را به طور کامل می‌بخشد.‏ او می‌گوید که حتی اگر گناهانمان مثل لکه‌هایی «به قرمزی خون» باشد،‏ آن‌ها را «به سفیدی برف» می‌کند.‏ لکهٔ قرمزِ پررنگ معمولاً به راحتی پاک نمی‌شود.‏ اما یَهُوَه به ما اطمینان می‌دهد که وقتی ما را می‌بخشد،‏ لکه‌های گناهانمان برای همیشه از بین خواهد رفت.‏

^۹ سرگذشت داوود پادشاه را در نظر بگیرید.‏ با این که او مرتکب قتل و زنا شد،‏ یَهُوَه او را بخشید و بعداً از او به عنوان مردی درستکار یاد کرد.‏ (‏۲سموئیل ۱۱:‏​۳،‏ ۴،‏ ۱۴،‏ ۱۵؛‏ ۱۲:‏۱۳؛‏ ۱پادشاهان ۹:‏​۴،‏ ۵)‏ در واقع چیزی که از داوود در ذهن یَهُوَه ماند وفاداری‌اش بود،‏ نه گناهانش.‏ وقتی ما هم توبه می‌کنیم،‏ یَهُوَه ما را با بزرگواری می‌بخشد و کمکمان می‌کند که با وجدانی پاک به خدمتمان ادامه دهیم.‏ اما اگر بعد از توبه هنوز عذاب وجدان شدید داشته باشیم،‏ کتاب اِشَعْیا چه اطمینان دیگری به ما می‌دهد؟‏

۱۰.‏ اِشَعْیا ۳۸:‏۱۷ چه اطمینانی به ما می‌دهد؟‏

^۱۰ اِشَعْیا ۳۸:‏۱۷ و پاورقی را بخوانید.‏ عبارت «همهٔ گناهانم را پشت سرت انداختی» در پاورقی به این شکل آمده:‏ «همهٔ گناهانم را از جلوی چشمت دور کردی.‏» این آیه این تصویر را در ذهنمان ایجاد می‌کند که یَهُوَه گناهان شخص توبه‌کار را پشت سرش می‌اندازد تا دیگر آن‌ها را نبیند و به آن‌ها فکر نکند.‏ این عبارت در یک کتاب مرجع این طور توصیف شده:‏ «خدا طوری گناهانمان را می‌بخشد که انگار اصلاً گناه نکردیم.‏» وقتی یَهُوَه ما را می‌بخشد،‏ دیگر هیچ وقت ما را به خاطر گناهانمان توبیخ یا مجازات نمی‌کند و آن‌ها را کاملاً پاک می‌کند.‏ او به ما قول داده که ‹گناهانمان را به یاد نیاورد.‏› (‏اِشَعْیا ۴۳:‏۲۵)‏ خیلی دلگرم‌کننده است که یَهُوَه داور تمام عالم گناهانمان را دیگر به حسابمان نمی‌گذارد.‏ پس خودمان هم نباید دائماً به خاطر آن‌ها عذاب وجدان داشته باشیم.‏

۱۱.‏ برای یَهُوَه چه چیزی مهم است؟‏ (‏تصویر)‏

^۱۱ هر وقت عذاب وجدان شدید دوباره سراغمان می‌آید،‏ باید به خودمان یادآوری کنیم که یَهُوَه چه اطمینانی به ما داده است؛‏ او به ما اطمینان داده که به طور کامل ما را می‌بخشد.‏ یَهُوَه به خاطر گناهان گذشته‌مان از ما دلسرد نمی‌شود و مثل انسان‌های ناکامل کینه به دل نمی‌گیرد.‏ (‏اِشَعْیا ۵۷:‏۱۶)‏ برای او مهم است که از الآن به بعد چه کار می‌کنیم،‏ نه این که در گذشته چه کار کرده‌ایم.‏ (‏اِشَعْیا ۵۵:‏⁠۷)‏ واقعاً که چه خدای بخشنده و مهربانی داریم!‏ پس نباید اجازه دهیم که خطاهای گذشته شادی‌مان را بگیرد و ما را از برکات آینده محروم کند.‏

وقتی عزیزی را از دست می‌دهیم

۱۲.‏ وقتی کسی را از دست می‌دهیم،‏ ممکن است چه احساسی داشته باشیم؟‏

^۱۲ وقتی کسی را از دست می‌دهیم،‏ شاید از شدّت غم و غصه از پا دربیاییم و برای مدت طولانی داغدار باشیم.‏ بعضی وقت‌ها شاید فکر کنیم که چرا یَهُوَه اجازه داد چنین اتفاقی بیفتد.‏ برادری به اسم مایکل که پدر و مادرش را در یک آتش‌سوزی از دست داد می‌گوید:‏ «احساس کردم قلبم تکه‌تکه شده!‏ از یَهُوَه عصبانی بودم که چرا جلوی آن اتفاق را نگرفت.‏ می‌دانم که او باعث مرگ آن‌ها نبود،‏ اما مانع آن هم نشد.‏» شاید شما هم این احساس را تجربه کرده باشید.‏ در چنین لحظات دردناکی یَهُوَه چطور به ما امید و تسلّی می‌دهد؟‏

۱۳.‏ یَهُوَه در اِشَعْیا ۲۵:‏۸ چه قولی به ما داده است؟‏

^۱۳ اِشَعْیا ۲۵:‏۸ را بخوانید.‏ یَهُوَه قول داده که ‹مرگ را برای همیشه از بین ببرد.‏› روزی را تصوّر کنید که مرگ دیگر وجود ندارد!‏ دیگر برای از دست دادن کسی سوگواری نمی‌کنید.‏ (‏اِشَعْیا ۳۵:‏۱۰)‏ دیگر به سنگ قبر عزیزانتان نگاه نمی‌کنید و غصه نمی‌خورید.‏ برعکس،‏ این امید را دارید که برای همیشه کنار عزیزانتان که سالم و سرحالند زندگی کنید.‏ این فقط خیال‌پردازی و رؤیا نیست،‏ چون یَهُوَه که قادر مطلق است خودش این قول را داده است.‏—‏مکاشفه ۲۱:‏​۴،‏ ۵.‏

۱۴.‏ تعمّق روی امید رستاخیز چه تأثیری روی شما می‌گذارد؟‏ (‏اِشَعْیا ۲۶:‏۱۹)‏ (‏تصویر)‏

^۱۴ اِشَعْیا ۲۶:‏۱۹ را بخوانید.‏ یَهُوَه نه تنها مرگ را از بین می‌برد،‏ بلکه عزیزان از دست‌رفته‌مان را به زندگی برمی‌گرداند.‏ او دربارهٔ مردگان می‌گوید:‏ «جسدهای قومم از خاک بلند خواهند شد.‏» این نشان می‌دهد که یَهُوَه نسبت به آن‌ها احساس مسئولیت می‌کند.‏ او آن‌ها را در یادش زنده نگه می‌دارد و در زمان معین رستاخیزشان می‌دهد.‏ همان طور که شبنم صبح به گیاهان خشک طراوت می‌بخشد،‏ یَهُوَه که منشأ حیات است مردگان را از خواب مرگ بیدار خواهد کرد.‏ همهٔ ما مشتاقیم که با آغوش باز از آن‌ها استقبال کنیم!‏—‏با مَرقُس ۵:‏۴۲ مقایسه شود.‏

۱۵.‏ امید رستاخیز چطور کمکمان می‌کند مرگ عزیزانمان را تحمّل کنیم؟‏

^۱۵ درست است که قول یَهُوَه دربارهٔ رستاخیز،‏ غم و غصهٔ ما را از بین نمی‌برد،‏ اما دانستن این که او عزیزانمان را فراموش نکرده به ما تسلّی و دلگرمی می‌دهد.‏ این موضوع به مایکل که قبلاً به او اشاره شد دلگرمی داد.‏ او می‌گوید:‏ «با خواندن اِشَعْیا ۲۶:‏۱۹ فهمیدم که یَهُوَه علاقهٔ خاصّی به پدر و مادرم دارد.‏ او آن‌ها را در یادش نگه داشته و در زمان معین به زندگی برمی‌گرداند.‏ این موضوع به من دلگرمی و قوّت‌قلب می‌دهد.‏» ما هم می‌خواهیم روی وعدهٔ رستاخیز تمرکز کنیم و به این فکر کنیم که به‌زودی دوباره کنار عزیزانمان خواهیم بود.‏ به این شکل راحت‌تر می‌توانیم با غم از دست دادن آن‌ها کنار بیاییم.‏

۱۶.‏ کدام آیهٔ کتاب مقدّس در شرایط پراسترس باعث دلگرمی شما می‌شود؟‏

^۱۶ در این مقاله دیدیم که وقتی شرایطمان یکدفعه تغییر می‌کند یا عذاب وجدان شدید داریم یا عزیزی را از دست می‌دهیم،‏ کتاب اِشَعْیا به ما دلگرمی می‌دهد.‏ واقعاً قدردانیم که یَهُوَه از طریق کلامش باعث تسلّی و دلگرمی ما می‌شود!‏ (‏مزمور ۹۴:‏۱۹)‏ آیا در شرایط پراسترس آیهٔ خاصّی هست که به شما دلگرمی دهد؟‏ سعی کنید آن را حفظ کنید یا روی کاغذی بنویسید و جایی بگذارید که جلوی چشمتان باشد.‏ امیدواریم که گفته‌های یَهُوَه پدر آسمانی‌مان به شما تسلّی و دلگرمی دهد.‏