اعداد در کتاب مقدّس چه مفهومی دارند؟ آیا کتاب مقدّس، عددشناسی را تأیید می‌کند؟
پاسخ کتاب مقدّس
اعداد در کتاب مقدّس اغلب مفهوم واقعی خود را دارند، اما گاه مفهوم سمبولیک نیز به خود می‌گیرند. معمولاً مضمون متن مشخص می‌کند که آیا یک عدد معنی سمبولیک دارد یا خیر. در زیر به چند نمونه از مفاهیم سمبولیک اعداد در کتاب مقدّس می‌پردازیم:
عدد ۱ به طور سمبولیک به مفهوم اتحاد است. برای مثال، عیسی دربارهٔ پیروانش به یَهُوَه خدا چنین دعا کرد: «تا همه یک باشند ... همان گونه که ای پدر، تو در اتحاد با من هستی و من در اتحاد با تو.»—یوحنا ۱۷:۲۱؛ مَتّی ۱۹:۶.
عدد ۲ برای اثبات موارد قضایی گواهی دو شاهد لازم است. (تَثنیه ۱۷:۶) به طور مشابه، تکرار یک رؤیا یا موضوع در کتاب مقدّس درستی و قطعیت آن را تأیید می‌کند. برای مثال، زمانی که یوسف رؤیای فرعون، پادشاه مصر را تعبیر کرد، گفت: «معنی اینکه دو مرتبه خواب دیده‌اید این است که این امر از طرف خدا مقرّر گردیده و بزودی اتّفاق خواهد افتاد.» (پیدایش ۴۱:۳۲، ترجمهٔ مژده برای عصر جدید) در پیشگویی‌های کتاب مقدّس عبارت «دو شاخ» به حکومت‌های دوگانه اشاره می‌کند؛ مانند نبوّت دانیال که به پادشاهی ماد و پارس مربوط است.—دانیال ۸:۲۰، ۲۱؛ مکاشفه ۱۳:۱۱.
عدد ۳ وجود سه شاهد قطعیت و درستی امری را تأیید می‌کند. به همین شکل، اگر مطلبی سه مرتبه تکرار شود نشانهٔ قطعیت آن یا تأکید بر آن است.—حِزْقیال ۲۱:۲۷؛ اعمال ۱۰:۹-۱۶؛ مکاشفه ۴:۸؛ ۸:۱۳.
عدد ۴ به طور سمبولیک به معنی کاملیت در شکل یا عملکرد است. برای مثال، کتاب مقدّس به «چهار گوشهٔ زمین» اشاره می‌کند که به مفهوم کل کرهٔ زمین است.—مکاشفه ۷:۱؛ ۲۱:۱۶؛ اِشَعْیا ۱۱:۱۲.
عدد ۶ یک واحد کمتر از هفت است. از آنجا که هفت مظهر کاملیت است، شش مظهر چیزی ناکامل یا ناتمام است. همچنین عدد شش در ارتباط با دشمنان خداوند نیز بکار رفته است.—۱تواریخ ۲۰:۶؛ دانیال ۳:۱؛ مکاشفه ۱۳:۱۸.
عدد ۷ مظهر کاملیت است. برای مثال، خدا فرمان داده بود که اسرائیلیان شهر اَریحا را برای هفت روز دور بزنند و در هفتمین روز، آن شهر را هفت بار دور بزنند. (یوشَع ۶:۱۵) در بسیاری آیات دیگر، عدد هفت به صورتی مشابه استفاده شده است. (لاویان ۴:۶؛ ۲۵:۸؛ ۲۶:۱۸؛ مزمور ۱۱۹:۱۶۴؛ مکاشفه ۱:۲۰؛ ۱۳:۱؛ ۱۷:۱۰) در جایی دیگر، عیسی به پِطرُس گفت که باید برادرت را «نه تا هفت بار، بلکه تا ۷۷ بار» ببخشی. در واقع منظور عیسی از تکرار عدد «هفت،» بخشش بدون حد و مرز است.—مَتّی ۱۸:۲۱، ۲۲.
عدد ۱۰ می‌تواند مظهر کل چیزی یا مجموعه‌ای کامل باشد.—خروج ۳۴:۲۸؛ لوقا ۱۹:۱۳؛ مکاشفه ۲:۱۰.
عدد ۱۲ ظاهراً مظهر یک سازماندهی کامل الٰهی است. برای مثال، خداوند در رؤیایی که به یوحنا الهام کرد به «۱۲ پی سنگی» که «بر آن‌ها نام ۱۲ رسول» نوشته شده بود، اشاره کرد. (مکاشفه ۲۱:۱۴؛ پیدایش ۴۹:۲۸) عددی که مضرب ۱۲ باشد نیز می‌تواند مفهوم مشابهی داشته باشد.—مکاشفه ۴:۴؛ ۷:۴-۸.
عدد ۴۰ در چندین گزارش در کتاب مقدّس، مدت زمان داوری یا تأدیب با عدد ۴۰ در ارتباط است.—پیدایش ۷:۴؛ حِزْقیال ۲۹:۱۱، ۱۲.
عددشناسی و جماتریا
مفهوم سمبولیک اعداد در کتاب مقدّس را نباید با عددشناسی اشتباه گرفت. در عددشناسی تلاش می‌شود در پس اعداد، ترکیب یا مجموع آن‌ها، به مفهومی غیبی و اسرارآمیز دست یابند. برای مثال، کابالاهای یهودی، نوشته‌های مقدّس عبری را با روشی خاص به نام جماتریا بررسی می‌کنند. آنان در این روش برای دست یافتن به یک کد یا رمز مخفی به هر حرف عبری یک عدد نسبت می‌دهند. در واقع عددشناسی نوعی غیبگویی و فالگیری است؛ اعمالی که خدا محکوم کرده است.—تَثنیه ۱۸:۱۰-۱۲.