توضیح آیه‌های کتاب مقدّس
فیلیپیان ۴:۸—«هر آنچه حقیقت است، … همچنان در این‌ها تعمّق کنید»
«در آخر ای برادران، هر آنچه حقیقت است، هر آنچه پراهمیت است، هر آنچه از دید خدا درست است، هر آنچه پاک است، هر آنچه شخص را به محبت کردن برمی‌انگیزد، هر آنچه درخور تحسین است، هر آنچه شریف است و هر آنچه درخور ستایش است، همچنان در این‌ها تعمّق کنید.»—فیلیپیان ۴:۸، ترجمهٔ دنیای جدید.
«در پایان، ای برادران، هرآنچه راست است، هرآنچه والاست، هرآنچه درست است، هرآنچه پاک است، هرآنچه دوست‌داشتنی و هرآنچه ستودنی است، بدان بیندیشید. اگر چیزی عالی است و شایان ستایش، در آن تأمل کنید.»—فیلیپیان ۴:۸، ترجمهٔ هزارهٔ نو.
مفهوم فیلیپیان ۴:۸
برای خدا خیلی اهمیت دارد که ما در مورد چه چیزهایی فکر می‌کنیم چون افکارمان روی رفتارمان تأثیر می‌گذارد. (مزمور ۱۹:۱۴؛ مَرقُس ۷:۲۰-۲۳) برای همین اگر می‌خواهیم خدا از ما راضی باشد به چیزهایی که از دیدش نادرست است فکر نمی‌کنیم، به چیزهایی فکر می‌کنیم که مورد قبول خداست.
این آیه به ۸ مورد اشاره می‌کند که ما مسیحیان باید همیشه رویشان فکر کنیم.
«هر آنچه حقیقت است.» این عبارت به آنچه درست و قابل اعتماد است اشاره دارد، مثل اطلاعاتی که در کلام خدا پیدا می‌کنیم.—۱تیموتائوس ۶:۲۰.
«هر آنچه پراهمیت است.» این عبارت به آنچه کم‌اهمیت، پیش و پا افتاده یا سطحی است اشاره ندارد، بلکه به آنچه مهم است اشاره دارد. چیزهایی که به ما کمک می‌کند تا از دید خدا همیشه کار درست را انجام بدهیم.—تیتوس ۲:۶-۸.
‹هر آنچه درست است.› این عبارت به تصمیمات و اعمالی اشاره می‌کند که مطابق با معیارهای خداست، نه معیارهای انسان‌ها که از حکمت محدودی برخوردارند.—امثال ۳:۵، ۶؛ ۱۴:۱۲.
«هر آنچه پاک است.» این عبارت به افکار و انگیزه‌های پاک، هم در امور جنسی و هم در جنبه‌های دیگر زندگی اشاره دارد.—۲قُرِنتیان ۱۱:۳.
«هر آنچه شخص را به محبت کردن برمی‌انگیزد.» این عبارت به آنچه خوشایند است اشاره دارد و به ما انگیزه می‌دهد تا به دیگران محبت کنیم و از نفرت، کینه‌توزی و دلخوری دوری کنیم.—۱پِطرُس ۴:۸.
«هر آنچه درخور تحسین است.» این عبارت به آنچه وجهٔ شخص را در دید خادمان خدا بالا می‌برد اشاره دارد.—امثال ۲۲:۱.
«هر آنچه شریف است.» این عبارت به امور اخلاقی‌ای که مطابق معیارهای خداست اشاره دارد؛ اموری که فوق‌العاده و بی‌نقص است.—۲پِطرُس ۱:۵، ۹.
«هر آنچه درخور ستایش است.» این عبارت به آنچه قابل تحسین است اشاره دارد به خصوص از دید خدا. همین طور شامل کارهای تحسین‌برانگیز خدا می‌شود که بجاست به آن‌ها فکر کنیم.—مزمور ۷۸:۴.
مضمون فیلیپیان ۴:۸
وقتی پولُس رسول نامه‌اش را به مسیحیان فیلیپی نوشت، در حبس خانگی بود. با این وجود محققان کتاب مقدّس می‌گویند نامهٔ او نامه‌ای شادی‌بخش است، چون لحنش گرم و شاد و پر از احساس و صمیمیت است.—فیلیپیان ۱:۳، ۴، ۷، ۸، ۱۸؛ ۳:۱؛ ۴:۱، ۴، ۱۰.
پولُس هم‌ایمانانش در فیلیپی را خیلی دوست داشت و می‌خواست آن‌ها هم همان شادی و آرامشی که او داشت داشته باشند. (فیلیپیان ۲:۱۷، ۱۸) برای همین، آخر نامه‌اش آن‌ها را تشویق کرد که روحیهٔ شاد و مثبتی را در خودشان پرورش دهند، معقول باشند، همیشه در دعا به خدا توکّل کنند و روی چیزهایی تمرکز کنند که هم به آن‌ها آرامش می‌دهد و هم کمکشان می‌کند تا با خدا در صلح بمانند.—فیلیپیان ۴:۴-۹.
این ویدیوی کوتاه را که مروری بر کتاب فیلیپیان است تماشا کنید.