«ای قوم خداوند،‏ او را دوست بدارید.‏»

۴ آوریل،‏ گرامیداشت مرگ عیسی

^۱ سال‌ها پیش،‏ وقتی که حکومت کمونیستی بر اوکرائین مستقر بود،‏ مسئولان امور دولتی آن،‏ برادران ما را بخصوص هنگامی که برگزاری مراسم شام سَروَر فرا می‌رسید از نزدیک تحت نظر داشتند زیرا امیدوار بودند که محل تجمّع ایشان را بیابند.‏ و چون تاریخ تقریبی برگزاری این مراسم را می‌دانستند برادران را بیشتر به زحمت می‌انداختند.‏ راه چاره چه بود؟‏ یک بار،‏ زیرزمین خانهٔ خواهری را تا زیر زانو آب گرفته بود و از آنجایی که انتظار نمی‌رفت چنین مراسمی در آنجا برگزار گردد برادران سکویی تخت‌مانند از چوب ساختند.‏ اگرچه برادران و خواهران می‌بایست به صورت خمیده بر روی آن سکو می‌نشستند،‏ اما توانستند مراسم یادبود را بدون مزاحم و با شادی برگزار کنند.‏

^۲ عزم راسخ برادران اوکرائینی ما در اطاعت از فرمان عیسی در رابطه با برگزرای مراسم یادبودش نشان‌دهندهٔ محبت ایشان به خدا بود.‏ (‏ لو ۲۲:‏۱۹؛‏ ۱ یو ۵:‏۳)‏ باشد که با وجود مشکلات زندگی،‏ از نمونه‌ای که چنین برادران و خواهرانی از خود به جای می‌گذارند تشویق شده،‏ با عزمی راسخ در ۴ آوریل در مراسم برگزاری شام سَروَر حضور یابیم.‏ بدین طریق احساسی همچون احساس مزمورنویس از خود نشان می‌دهیم که چنین می‌سراید:‏ «ای قوم خداوند،‏ او را دوست بدارید.‏» —‏ مز ۳۱:‏۲۳،‏ ترجمهٔ تفسیری.‏

^۳ دیگران را یاری کنیم تا خدا را دوست بدارند:‏ محبت به خدا ما را برمی‌انگیزد تا دیگران را برای مشاهدهٔ مراسم یادبود مرگ مسیح دعوت کنیم.‏ ضمیمهٔ جزوهٔ خدمت ملکوتی ما،‏ شمارهٔ فوریه،‏ هر یک از ما را تشویق کرد از اسامی کسانی که می‌خواهیم به مراسم یادبود دعوت کنیم لیستی فراهم ببینیم.‏ اما بعد از فراهم کردن چنین لیستی،‏ آیا با کوشایی تمام به هر یک از اشخاص نامبرده در آن یک دعوتنامه برای شرکت در مراسم مذکور می‌دهیم؟‏ خوب است که اهمیت این مناسبت را مفصلاً به ایشان توضیح دهیم،‏ روز و زمان برگزاری مراسم را به یاد ایشان آوریم،‏ و در صورت لزوم آن‌ها را به محل برگزاری همراهی کنیم که مطمئناً باعث تشویق و حضور ایشان در این مراسم می‌گردد.‏

^۴ در محل تجمّع حتماً از کسانی که دعوت ما را پذیرفته‌اند بگرمی استقبال کنیم،‏ طوری که احساس راحتی کنند.‏ چگونه می‌توانیم آن‌ها را یاری کنیم تا خدا را دوست بدارند؟‏ حاضر و مایل به جواب دادن سؤالاتشان باشیم.‏ آماده باشیم تا در موقعیت مناسب به آنان پیشنهاد مطالعهٔ کتاب مقدّس بدهیم.‏ آن‌ها را به جلسات هفتگی‌مان دعوت کنیم.‏ پیران جماعت توجه بخصوصی به مسیحیان غیرفعال حاضر در مراسم مبذول خواهند داشت.‏ می‌توانند برای ملاقات و تشویق ایشان،‏ با آن‌ها قرار گذاشته،‏ تا شاید دوباره فعال شوند.‏ در این زمینه،‏ پیران می‌توانند بعضی از افکاری را که در گفتار مراسم یادبود آمده است گسترش دهند.‏ —‏ روم ۵:‏۶-‏۸.‏

^۵ محبت خود را به یَهُوَه عمیق‌تر سازیم:‏ تعمّق در موضوع فدیه،‏ این موهبت بزرگ،‏ می‌تواند محبت ما را به یَهُوَه و پسرش عمیق‌تر سازد.‏ (‏ ۲ قر ۵:‏۱۴،‏ ۱۵)‏ یکی از کسانی که سالیان سال در مراسم یادبود شرکت می‌کند،‏ چنین گفت:‏ «ما همیشه مشتاق شرکت در این مراسم هستیم.‏ هر سال برایمان بیشتر ویژه و منحصربه‌فرد می‌شود.‏ ۲۰ سال پیش هنگامی که جسد پدر عزیزم را در تابوت دیدم،‏ با تمام وجود به ارزش فدیه پی بردم.‏ تا قبل از آن واقعه،‏ در مورد موضوع فدیه فقط آگاهی داشتم و در رابطه با آن هر آیه و توضیح لازم را می‌دانستم!‏ اما وقتی که با حقیقت تلخ مرگ پدر عزیزم روبرو شدم،‏ از اینکه توسط فدیه چه کارهایی صورت خواهد گرفت قلبم از شادی به وجد آمد.‏» —‏ یو ۵:‏۲۸،‏ ۲۹.‏

^۶ همچنان که روز مراسم یادبود نزدیک می‌شود،‏ قلباً خود را بیشتر برای این موقعیت آماده سازیم.‏ (‏ ۲تو ۱۹:‏۳)‏ تعمّق در آیه‌های ویژه‌ای که برای این مراسم در نظر گرفته شده‌اند و در بروشور بررسی روزانهٔ نوشته‌های مقدّس و در تقویم سال ۲۰۰۴ آمده‌اند مفید خواهد بود.‏ بعضی‌ها از مرور فصل‌های ۱۱۲-‏۱۱۶ کتاب بزرگترین انسان طی مطالعهٔ خانوادگی لذّت می‌برند.‏ برخی دیگر در این زمینه در نشریاتی که غلام امین و دانا فراهم کرده است تحقیق می‌کنند.‏ (‏ مت ۲۴:‏۴۵-‏۴۷)‏ به هنگام دعا،‏ هر یک از ما می‌تواند از موهبت فدیه قدردانی کند.‏ (‏ مز ۵۰:‏۱۴،‏ ۲۳)‏ پس بیایید به هنگام فرا رسیدن فصل مراسم یادبود به محبت یَهُوَه نسبت به ما عمیقاً فکر کنیم و به دنبال راهی برای نشان دادن محبتمان به وی باشیم.‏ —‏ مرق ۱۲:‏۳۰؛‏ ۱ یو ۴:‏۱۰.‏