۲۵-۳۱ مه ۲۰۲۶
سرود ۱۳۵ خواهش گرم یَهُوَه: «پسرم، خردمند باش»
بینش نشان دهید تا ‹موفق شوید›
«کسی که موقعیتی را با بینش میسنجد، در کارش موفق میشود.»—امثال ۱۶:۲۰، پاورقی.
هدف از مقاله
چطور بینش کمکمان میکند که در موقعیتهای سخت واکنش درستی نشان دهیم و موفق شویم.
۱-۲. بینش به چه معناست و چطور کمکمان میکند؟
آیا تا به حال کسی به شما بیاحترامی کرده است؟ آیا کسی شما را رنجانده یا ناعادلانه قضاوت کرده است؟ آیا با موقعیتی نگرانکننده یا ترسناک روبرو شدهاید؟ در این صورت، شاید نشان دادن واکنش درست برایتان سخت بوده است. کتاب مقدّس توضیح میدهد که چطور بینش در چنین شرایطی کمکتان میکند.
۲ بینش باعث میشود که شخص فراتر از ظاهر را ببیند و درک عمیقی از شرایط داشته باشد. بینش به ما کمک میکند که به دلیل یک اتفاق یا رفتار دیگران پی ببریم و در نتیجه برخورد منطقی و عاقلانهای داشته باشیم. برای مثال، کمکمان میکند که ‹زبانمان را کنترل کنیم› و تشخیص دهیم که چه زمانی باید ‹سکوت کنیم.› (امثال ۱۰:۱۹؛ مزمور ۴:۴) همین طور به ما این توانایی را میدهد که خشممان را کنترل کنیم، اشتباهات دیگران را نادیده بگیریم و پند و راهنمایی را بپذیریم. (امثال ۱۹:۲۰) اگر با بینش رفتار کنیم، نه تنها یَهُوَه را خوشحال میکنیم، بلکه به خودمان و دیگران هم فایده میرسانیم. به علاوه وقتی از موضوعی ناراحتیم، بینش کمکمان میکند که عصبانی نشویم و عکسالعمل اشتباه نشان ندهیم. در ادامه سه گزارش از کتاب مقدّس را بررسی میکنیم و میبینیم که بینش چطور کمکمان میکند به یَهُوَه توکّل کنیم و فروتنی و آرامشمان را حفظ کنیم.
فروتن باشید، نه مغرور
۳. نَعَمان چه کسی بود؟
۳ برای این که در کارهایمان موفق باشیم، باید از غرور دوری کنیم. (۱پِطرُس ۵:۵) در این زمینه، بینش میتواند به ما کمک کند. اما چطور؟ نمونهٔ نَعَمان را در نظر بگیرید. او در سوریه که شمال سرزمین اسرائیل بود زندگی میکرد. نَعَمان مردی سرشناس و یکی از سرداران لشکر پادشاه سوریه بود. اما از یک بیماری پوستی به اسم جذام رنج میبرد.—۲پادشاهان ۵:۱.
۴. نَعَمان در چه موقعیتی با بینش رفتار کرد؟
۴ همسر نَعَمان یک کنیز اسرائیلی داشت که دختر کوچکی بود. آن دختر به همسر نَعَمان گفت که در اسرائیل پیامبری هست که میتواند بیماری شوهرش را شفا دهد. (۲پادشاهان ۵:۲، ۳) نَعَمان میتوانست با خودش استدلال کند که ‹آیا واقعاً یک دختربچه از قوم دشمن میتواند کمکم کند؟› اما نَعَمان عمیقاً به حرفهای دخترک فکر کرد و به جای این که با غرور گفتههای او را رد کند، با فروتنی آن را پذیرفت. او از پادشاه سوریه اجازه گرفت تا برای درمان بیماریاش به اسرائیل برود.—۲پادشاهان ۵:۴، ۵.
۵. وقتی نَعَمان به اسرائیل رسید چه اتفاقی افتاد؟
۵ نَعَمان برای این که شفا پیدا کند، به دربار یِهورام، پادشاه اسرائیل رفت. اما یِهورام فکر کرد که پادشاه سوریه دنبال بهانهای میگردد تا با او درگیر شود. وقتی اِلیشَع نبی از این موضوع باخبر شد از یِهورام خواست که نَعَمان را پیش او بفرستد. (۲پادشاهان ۵:۶-۹) اوضاع طوری که نَعَمان انتظارش را داشت پیش نرفت. اِلیشَع حتی از خانهاش بیرون نیامد تا از او استقبال کند یا با او حرف بزند، بلکه پیامرسانی فرستاد تا به نَعَمان بگوید که برای شفای بیماریاش باید چه کار کند.—۲پادشاهان ۵:۱۰.
۶. الف) چرا نَعَمان به دستورالعمل پیامرسان اِلیشَع گوش نداد؟ ب) خادمان نَعَمان چطور با بینش رفتار کردند و نتیجه چه بود؟ (۲پادشاهان ۵:۱۳، ۱۴)
۶ در ابتدا، نَعَمان به گفتههای آن پیامرسان واکنش خوبی نشان نداد. او «عصبانی شد» و «با عصبانیت آنجا را ترک کرد.» (۲پادشاهان ۵:۱۱، ۱۲) چرا؟ شاید احساس میکرد که به عنوان سردار لشکر، شایستهٔ احترام بیشتری است. علاوه بر این، شاید فکر میکرد که دستورالعمل اِلیشَع بیاحترامی به سوریه بود. در هر صورت نَعَمان تصمیم گرفت بدون این که شفا پیدا کند به خانهاش برگردد. اما خادمانش بینش نشان دادند و به او التماس کردند که تجدیدنظر کند. نَعَمان غرورش را زیر پا گذاشت و با فروتنی دستورالعمل اِلیشَع را دنبال کرد. در نتیجه شفا پیدا کرد!—۲پادشاهان ۵:۱۳، ۱۴ خوانده شود.
۷. از نمونهٔ نَعَمان چه یاد میگیریم؟ (امثال ۲۲:۴) (تصاویر ملاحظه شود.)
۷ چه یاد میگیریم؟ بینش باعث میشود که فراتر از ظاهر را ببینیم و از قبل به رفتارمان خوب فکر کنیم. همین طور کمکمان میکند که نگذاریم احساسات، ما را کنترل کند. در واقع ما را برمیانگیزد که فروتن بمانیم و قبول کنیم که همه چیز را نمیدانیم و به کمک دیگران، مخصوصاً یَهُوَه نیاز داریم. با این که نَعَمان پرستندهٔ یَهُوَه نبود، در آن موقعیت بینش نشان داد و با فروتنی به حرفهای دخترک اسرائیلی، خادمان خودش و از همه مهمتر اِلیشَع نمایندهٔ یَهُوَه گوش کرد. او غرورش را زیر پا گذاشت و سرانجام تصمیم عاقلانهای گرفت که باعث شفایش شد. ما هم شاید گاهی پندی بر اساس کتاب مقدّس بگیریم که قبول کردنش برایمان سخت است یا دستورالعملی دریافت کنیم که با آن موافق نیستیم. در چنین شرایطی، قبل از این که حرفی بزنیم یا کاری بکنیم، باید لحظهای مکث کنیم و فکر کنیم که آیا این رفتارمان نشانهٔ غرور است یا فروتنی!—امثال ۲۲:۴ خوانده شود.
ما میخواهیم مثل نَعَمان با فروتنی به دیگران گوش کنیم؛ مثلاً وقتی پند میگیریم، دیگران مشکلاتشان را با ما در میان میگذارند یا دستورالعملی از سازمان یَهُوَه دریافت میکنیم (بند ۷ ملاحظه شود)
آرام باشید، نه عصبانی
۸. در چه شرایطی ممکن است حفظ آرامش سخت باشد؟
۸ بینش به ما کمک میکند که آرامشمان را حفظ کنیم و در شرایط پرتنش با عصبانیت برخورد نکنیم. البته این کار همیشه آسان نیست، چون شاید حرفهای نامعقول یا رفتار بیمهر دیگران ما را برنجاند. (اِفِسُسیان ۴:۲۶) در ادامه میبینیم که داوود و اَبیجایِل چطور در یک موقعیت پرتنش با بینش رفتار کردند.
۹. نابال چه رفتاری با داوود داشت؟
۹ داوود و همراهانش تحت تعقیب شائول بودند و در بیابان فاران زندگی میکردند. (۱سموئیل ۲۵:۱) در آن دوران، آنها از روی لطفشان از چوپانان و گلههای مرد ثروتمندی به اسم نابال محافظت میکردند. (۱سموئیل ۲۵:۱۵، ۱۶) وقتی فصل پشمچینی رسید، داوود پیامرسانانی پیش نابال فرستاد تا با فروتنی برایش آرزوی سلامتی کند و مقداری آذوقه از او بگیرد. (۱سموئیل ۲۵:۶-۸) اما نابال هیچ قدردانیای بابت زحمات داوود و همراهانش نشان نداد. او با بیادبی درخواست داوود را رد کرد و حتی آنها را تحقیر کرد.—۱سموئیل ۲۵:۱۰، ۱۱.
۱۰. داوود و اَبیجایِل چطور بینش نشان دادند؟ (۱سموئیل ۲۵:۳۲، ۳۳) (تصویر ملاحظه شود.)
۱۰ اگر شما جای داوود بودید، چه احساسی داشتید؟ جای تعجب نیست که او خیلی عصبانی شد. داوود احساسات قویای داشت و در آن موقعیت آنقدر عصبانی شد که میخواست نابال را بکشد. (۱سموئیل ۲۵:۱۳، ۲۱، ۲۲) او حتی راه افتاده بود که پیش نابال برود و در راه بود که با اَبیجایِل، همسر عاقل نابال روبرو شد. اَبیجایِل چطور بینش نشان داد؟ او تشخیص داد که داوود با وجود واکنش تندش، مرد خوبی بود. پس تمام تلاشش را کرد تا به او کمک کند که خشمش را کنترل کند. او با سخاوتمندی هدایایی برای داوود آورد و با فروتنی به او پند مفیدی داد. (۱سموئیل ۲۵:۱۸، ۲۳-۳۱) داوود هم بینش نشان داد و به اَبیجایِل گوش کرد، چون تشخیص داد که حرفهای او هماهنگ با دیدگاه یَهُوَه است. در نتیجه آرام شد و مرتکب اشتباه بزرگی نشد.—۱سموئیل ۲۵:۳۲، ۳۳ خوانده شود.
داوود و اَبیجایِل در موقعیتی پرتنش، بینش نشان دادند و مانع یک فاجعه شدند (بند ۱۰ ملاحظه شود)
۱۱. وقتی عصبانی میشویم، بینش چطور کمکمان میکند؟ (امثال ۱۹:۱۱)
۱۱ چه یاد میگیریم؟ بینش کمکتان میکند که حتی اگر دلیلی منطقی برای عصبانیت دارید، رفتارتان صلحآمیز باشد و عواقب حرفها و کارهایتان را در نظر بگیرید. (امثال ۱۹:۱۱ خوانده شود.) داوود با شنیدن حرفهای اَبیجایِل دیدگاه یَهُوَه را به یاد آورد و در نتیجه خشمش را کنترل کرد. پس اگر موضوعی شما را عصبانی میکند یا میرنجاند، سعی کنید با بیفکری یا از روی احساسات رفتار نکنید. (یعقوب ۱:۱۹) بلکه به یَهُوَه دعا کنید و زمان بگذارید تا دربارهٔ طرز فکرش در آن زمینه تحقیق کنید. به این شکل دوباره آرامشتان را به دست میآورید.
۱۲. دیگران چطور به ما کمک میکنند که بینش داشته باشیم و آرامشمان را حفظ کنیم؟
۱۲ یَهُوَه از طریق اَبیجایِل به داوود کمک کرد تا آرام شود و فراتر از ظاهر را ببیند. او میتواند از طریق دیگران به ما هم کمک کند تا با بینش رفتار کنیم. پس وقتی در موقعیتی قرار میگیریم که ممکن است واکنش اشتباهی نشان دهیم، بهتر است با شخصی که از نظر روحانی بالغ است صحبت کنیم؛ کسی که کمکمان میکند دیدگاه یَهُوَه را داشته باشیم. (امثال ۱۲:۱۵؛ ۲۰:۱۸) از طرف دیگر، اگر یکی از دوستانمان در چنین شرایطی قرار بگیرد، آیا میتوانیم از اَبیجایِل سرمشق بگیریم و به دوستمان کمک کنیم؟ آیا میتوانیم کاری کنیم که او دیدگاهی مثل دیدگاه یَهُوَه داشته باشد؟ وقتی به دیگران کمک میکنیم که آرامششان را حفظ کنند و با بینش رفتار کنند، یَهُوَه به تلاشهایمان برکت میدهد.
توکّل داشته باشید، نه ترس
۱۳. بینش چطور کمکمان میکند که فراتر از ترسمان را ببینیم؟
۱۳ گاهی با موقعیتهایی روبرو میشویم که ما را میترساند. بینش کمکمان میکند که فراتر از ترسمان را ببینیم و به یاد داشته باشیم که اتفاقات ترسناک این دنیا، در برابر قدرت عظیم یَهُوَه ناچیزند. (مزمور ۲۷:۱) یَهُوَه میتواند در هر شرایطی کمکمان کند؛ حتی وقتی احساس میکنیم که هیچ امید و چارهای وجود ندارد. سرگذشت یونِس، درستی این موضوع را نشان میدهد. او یک مرد روحانی بود، اما وقتی مأموریت سختی دریافت کرد، خیلی ترسید و به بینش بیشتری نیاز داشت.
۱۴. چرا یونِس نمیخواست مأموریتی را که یَهُوَه به او داده بود، قبول کند؟
۱۴ یَهُوَه مأموریت سختی به یونِس داد. او باید به نِینَوا میرفت و محکومیت آن شهر را به مردم اعلام میکرد. (یونِس ۱:۱، ۲) اگر شما چنین مأموریتی دریافت میکردید چه احساسی داشتید؟ مسیر اسرائیل به شهر نِینَوا در آشور، مسیر سختی بود و حدود یک ماه طول میکشید تا یونِس آن را پیاده طی کند. به علاوه، آشوریان مردم خشن و پرخاشگری بودند. نِینَوا حتی «شهر خونریز» نامیده شده بود. (ناحوم ۳:۱، ۷) به همین دلیل، یونِس به جای قبول کردن آن مأموریت، تصمیم گرفت فرار کند.—یونِس ۱:۳.
۱۵. چه چیزی به یونِس کمک کرد که بیشتر به یَهُوَه توکّل کند؟ (یونِس ۲:۶-۹)
۱۵ یونِس در حال فرار از مأموریتش بود که یَهُوَه به شکل معجزهآسایی جانش را نجات داد و قدرتش را به او نشان داد. (یونِس ۱:۱۵، ۱۷) یونِس درس عبرتی گرفت. او به جای این که روی ترسش تمرکز کند، روی این تمرکز کرد که یَهُوَه میتواند او را در برابر هر خطری حفظ کند. (یونِس ۲:۶-۹ خوانده شود.) یَهُوَه فرصت دیگری به یونِس داد تا مأموریتش را انجام دهد. او این بار فرار نکرد، بلکه به نِینَوا رفت و با موعظهاش جان خیلیها را نجات داد.—یونِس ۳:۵.
۱۶. بینش در موقعیتهای نگرانکننده چطور کمکمان میکند؟ (امثال ۲۹:۲۵) (تصاویر ملاحظه شود.)
۱۶ چه یاد میگیریم؟ ما نمیخواهیم که هیچ چیز، مخصوصاً ترس از انسان باعث شود که بر خلاف خواست یَهُوَه عمل کنیم. (امثال ۲۹:۲۵ خوانده شود.) بینش به یونِس کمک کرد که روی سختیهای مأموریتش تمرکز نکند و حمایت یَهُوَه را ببیند. به طور مشابه، ما هم نمیخواهیم بگذاریم که ترس محدودمان کند، بلکه باید به یاد داشته باشیم که یَهُوَه چطور در گذشته از ما حمایت کرده است. همین طور میتوانیم روی نمونهٔ برادران و خواهرانی تعمّق کنیم که موقعیتهای نگرانکننده را با موفقیت پشت سر گذاشتند و با توکّل به یَهُوَه از پس مسئولیتهای سخت برآمدند. (عبرانیان ۱۳:۶) ما هم میخواهیم با توکّل به یَهُوَه بینش نشان دهیم و به دیگران هم در این راه کمک کنیم.
سرگذشت یونِس نشان میدهد که با کمک بینش میتوانیم راهنمایی یَهُوَه را بپذیریم و کاری را که از ما خواسته با موفقیت انجام دهیم (بند ۱۶ ملاحظه شود)
به دست آوردن بینش و پرورش آن
۱۷. چطور میتوانیم بینش بیشتری به دست بیاوریم؟
۱۷ همان طور که دیدیم، بینش کمکمان میکند که در موقعیتهای سخت واکنش درستی نشان دهیم و موفق شویم. اما چطور میتوانیم بینش بیشتری به دست بیاوریم؟ یَهُوَه سرچشمهٔ اصلی بینش است و آن را از طریق کلامش و روحالقدس به پرستندگان خود میدهد. (نِحِمیا ۹:۲۰؛ مزمور ۳۲:۸) توصیههای او کمکمان میکند تا تصمیمات درستی بگیریم و احساساتمان را کنترل کنیم. (مزمور ۱۱۹:۹۷-۱۰۱) وقتی کتاب مقدّس را میخوانیم و در دعا روحالقدس یَهُوَه را درخواست میکنیم، بینش بیشتری به دست میآوریم. به این ترتیب، درک عمیقتری از هر موقعیت پیدا میکنیم. در نتیجه میتوانیم با رفتار و حرفهایمان که با طرز فکر یَهُوَه هماهنگ است، بهترین واکنش را نشان دهیم.—امثال ۲۱:۱۱، پاورقی.
۱۸. ما مصمم به چه کاری هستیم؟
۱۸ ما میخواهیم به دنبال بینشی باشیم که از طرف یَهُوَه میآید و هیچ وقت ارزش آن را فراموش نکنیم. (مزمور ۱۴:۲) در این صورت هرگز از «راه بینش» منحرف نمیشویم. (امثال ۲۱:۱۶، پاورقی) بلکه مصممتر میشویم تا همیشه و در هر موقعیتی با بینش رفتار کنیم تا ‹موفق شویم!›
سرود ۴۲ دعای خادم خداوند