از درستکاران سرمشق بگیرید

۱.‏ چطور می‌توانیم مهارت‌های جدیدی یاد بگیریم؟‏

ما با الگو گرفتن از دیگران مهارت‌های جدیدی یاد می‌گیریم.‏ مثلاً مهارت صحبت کردن را در نظر بگیرید.‏ وقتی بچه بودیم،‏ با دقت به صحبت کردن پدر و مادرمان گوش می‌دادیم و از آن‌ها تقلید می‌کردیم تا این که کم‌کم زبان باز کردیم.‏ بزرگ‌تر که شدیم،‏ به طرز صحبت کردن اطرافیانمان توجه می‌کردیم و حتی بدون این که متوجه باشیم،‏ لحنشان روی ما تأثیر می‌گذاشت.‏ ما اکثر مهارت‌هایمان را فقط از طریق مطالعه به دست نیاورده‌ایم،‏ بلکه به نمونهٔ کسانی که در آن زمینه مهارت داشتند دقت کردیم و از آن‌ها الگو گرفتیم.‏

۲.‏ ما خدمت کردن به یَهُوَه را چطور یاد گرفتیم؟‏

^۲ این اصل در مورد خدمت به یَهُوَه هم صدق می‌کند.‏ ما علاوه بر مطالعهٔ کتاب مقدّس،‏ از نمونهٔ پرستندگان وفادار یَهُوَه هم درس‌های زیادی می‌گیریم؛‏ یعنی کسانی که بامحبت و ملایم و شاد هستند.‏ کتاب مقدّس ما را ترغیب می‌کند که همیشه از نمونهٔ دیگران یاد بگیریم.‏ (‏امثال ۲:‏۲۰)‏ اما از چه کسانی می‌توانیم درس بگیریم؟‏ چطور می‌توانیم این کار را بکنیم؟‏ موقع سرمشق گرفتن از دیگران باید مراقب باشیم که در چه دامی نیفتیم؟‏

از چه کسانی می‌توانیم درس بگیریم؟‏

۳.‏ کجا می‌توانیم نمونه‌های خوبی پیدا کنیم؟‏

^۳ کتاب مقدّس پر از نمونه‌های خوبی است که می‌توانیم از آن‌ها درس بگیریم.‏ در کتاب عبرانیان به «گروه بزرگی از شاهدان» اشاره شده که نمونه‌های بی‌نظیری از ایمان و استقامت به جا گذاشتند.‏ (‏عبرانیان ۱۲:‏⁠۱)‏ امروزه هم در جمع هم‌ایمانانمان نمونه‌های فوق‌العاده‌ای داریم.‏ با تماشای مصاحبه‌های برادران و خواهران باایمانی که شخصاً آن‌ها را نمی‌شناسیم چیزهای زیادی یاد می‌گیریم.‏a (‏۱تِسالونیکیان ۲:‏۱۴)‏ در جماعتمان هم می‌توانیم از رفتار برادران و خواهران وفادار سرمشق بگیریم.‏ حتی از کسانی که تازه حقیقت را یاد گرفته‌اند یا از ما جوان‌ترند،‏ درس‌های زیادی می‌گیریم.‏ (‏مَتّی ۱۸:‏​۲-‏۵)‏ پولُس رسول تیموتائوس را که نسبتاً جوان بود تشویق کرد که ‹برای افراد وفادار نمونه باشد.‏› (‏۱تیموتائوس ۴:‏۱۲)‏ اگر بعضی از مسیحیان مسن‌تر،‏ تیموتائوس را به دلیل سن کمش دست کم می‌گرفتند،‏ یک فرصت طلایی را برای یادگیری از او از دست می‌دادند.‏ امروزه هم یَهُوَه از ما می‌خواهد که به تمام نمونه‌های خوب در جماعت توجه کنیم و از آن‌ها درس بگیریم.‏

۴.‏ یوحنای رسول چطور با اشاره به یک نمونهٔ بد،‏ درس مهمی داد؟‏

^۴ کتاب مقدّس همچنین ما را ترغیب می‌کند که از نمونه‌های بد درس عبرت بگیریم.‏ در زمان یوحنا،‏ مردی به اسم دیوتْرِفیس «حرف‌های نادرستی» در جماعت پخش می‌کرد.‏ او جاه‌طلب و مغرور بود و به دیگران بی‌احترامی می‌کرد.‏ یوحنا او را به عنوان یک نمونهٔ بد معرفی کرد و به دوستش گایوس نوشت:‏ «از بدکاران سرمشق نگیر،‏ بلکه از نیکوکاران سرمشق بگیر.‏» (‏۳یوحنا ۹-‏۱۱)‏ حتماً برادران و خواهران وفادار با دیدن کارهای این مرد شریر ناراحت می‌شدند.‏ با این حال،‏ می‌توانستند از نمونهٔ بد او یاد بگیرند که وفادار بودن خیلی مهم است و بی‌احترامی به سرپرستان و غرور چه عواقب بدی دارد.‏ پس ما می‌توانیم هم از نمونه‌های خوب و هم از نمونه‌های بد درس بگیریم.‏ بیایید ببینیم چطور.‏

چطور می‌توانیم از دیگران درس بگیریم؟‏

۵.‏ برای این که از تجربهٔ دیگران فایده ببریم باید چه کار کنیم؟‏ (‏فیلیپیان ۳:‏​۱۷-‏۱۹)‏

^۵ به تصمیم‌های دیگران توجه کنید.‏ برای این که از تجربهٔ دیگران فایده ببریم،‏ اول باید ببینیم که نتیجهٔ تصمیم‌هایشان خوب بوده یا بد.‏ اگر خوب بوده،‏ می‌توانیم از نمونهٔ آن‌ها سرمشق بگیریم؛‏ و اگر بد بوده،‏ یاد می‌گیریم که از چه کارهایی دوری کنیم.‏ (‏فیلیپیان ۳:‏​۱۷-‏۱۹ را بخوانید.‏)‏ اما باید یادمان باشد که اگر نتیجهٔ تصمیم کسی بد باشد،‏ لزوماً به این معنی نیست که تصمیمش اشتباه بوده،‏ چون بعضی وقت‌ها «اتفاقات غیرمنتظره در زمان غیرمنتظره» روی نتیجهٔ کار تأثیر می‌گذارند.‏—‏جامعه ۹:‏⁠۱۱.‏

۶.‏ قدرت تشخیص چطور کمکمان می‌کند که بدانیم چه‌وقت و چطور از تجربهٔ دیگران استفاده کنیم؟‏ (‏تصویر)‏

^۶ قدرت تشخیص داشته باشید.‏ قدرت تشخیص کمکمان می‌کند که بدانیم چه‌وقت و چطور از تجربهٔ دیگران استفاده کنیم.‏ مثلاً مردان وفاداری مثل جِدعون و یَفتاح را در نظر بگیرید.‏ هر دوی آن‌ها در شرایط مشابهی قرار گرفتند،‏ اما واکنش متفاوتی نشان دادند.‏ وقتی مردان اِفرایِم با عصبانیت جِدعون را سرزنش کردند،‏ او با ملایمت با آن‌ها برخورد کرد و آن‌ها را به خاطر شجاعتشان تحسین کرد.‏ (‏داوران ۸:‏​۱-‏۳)‏ بعدها مردان اِفرایِم همین کار را با یَفتاح هم کردند.‏ آیا واکنش او مثل جِدعون بود یا این که با در نظر گرفتن شرایط خودش،‏ تصمیم دیگری گرفت؟‏ در زمان یَفتاح،‏ طایفهٔ اِفرایِم مردمی خشن و سرکش بودند.‏ برای همین او تشخیص داد که باید در برابر آن‌ها قاطع و محکم بایستد.‏ (‏داوران ۱۲:‏​۱-‏۴)‏ شاید ما هم در شرایطی قرار بگیریم که یکی از هم‌ایمانانمان قبلاً آن را تجربه کرده است.‏ اما آیا شرایطمان دقیقاً یکسان است؟‏ اینجاست که باید قدرت تشخیصمان را به کار ببریم.‏ اول باید قضیه را خوب سبک سنگین کنیم تا بفهمیم چه کاری بهتر است؛‏ آیا می‌توانیم از هم‌ایمانمان الگو بگیریم یا باید تصمیم دیگری بگیریم.‏—‏امثال ۲:‏⁠۱۱.‏

۷.‏ برای این که از نمونهٔ افراد خوب و باایمان فایده ببریم،‏ باید چه کار کنیم؟‏ (‏تصویر)‏

^۷ خودتان را محک بزنید.‏ برای این که از نمونهٔ افراد خوب و باایمان فایده ببریم،‏ مهم است که خودمان را ارزیابی کنیم.‏ اگر تشخیص دهیم که چه تغییراتی باید در خودمان ایجاد کنیم یا چه خصوصیاتی باید در خودمان پرورش دهیم،‏ می‌توانیم از برادران و خواهرانی سرمشق بگیریم که در آن زمینه تجربه دارند.‏ (‏۲قُرِنتیان ۱۳:‏⁠۵)‏ این به این معنی نیست که موبه‌مو از آن‌ها تقلید کنیم.‏ یَهُوَه انتظار ندارد که خادمانش دقیقاً شبیه هم باشند.‏ ما می‌توانیم هویت خودمان را حفظ کنیم،‏ در عین حال خصوصیات خوب برادران و خواهرانمان را در خودمان پرورش دهیم.‏

۸.‏ یَهُوَه در کتاب مقدّس چه مقایسه‌هایی را برای ما ثبت کرده است؟‏ (‏ایّوب ۲:‏⁠۳)‏

^۸ از مقایسهٔ نمونه‌های خوب و بد فایده ببرید.‏ کتاب مقدّس بعضی وقت‌ها افراد درستکار را با مردم همعصرشان مقایسه می‌کند تا ما متوجه شویم که از چه کسانی باید سرمشق بگیریم.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۱:‏⁠۱)‏ مثلاً نوح،‏ موسی و ایّوب را که مردان باایمانی بودند در نظر بگیرید.‏ آن‌ها در زمان خودشان نمونه‌های بی‌نظیری بودند.‏ هیچ کس به درستکاری نوح و ایّوب و به فروتنی موسی نبود.‏ (‏پیدایش ۷:‏۱؛‏ اعداد ۱۲:‏۳؛‏ ایّوب ۲:‏۳ را بخوانید.‏)‏ آن‌ها خصوصیات باارزشی داشتند و ما می‌توانیم از آن‌ها سرمشق بگیریم.‏

۹.‏ در مورد نمونه‌های خوب کتاب مقدّس چه نکته‌ای را نباید فراموش کنیم؟‏

^۹ یَهُوَه نمونه‌های خوبی در کتاب مقدّس برایمان گذاشته تا از آن‌ها درس بگیریم؛‏ اما هدفش این نبوده که خودمان را با آن‌ها مقایسه کنیم و دلسرد شویم.‏ او پرستندگانش را بر اساس معیارهای عادلانه‌اش داوری می‌کند،‏ نه با مقایسهٔ آن‌ها با همدیگر.‏ (‏مزمور ۷:‏۱۱)‏ یادتان باشد که کسانی که در کتاب مقدّس به عنوان نمونهٔ خوب معرفی شده‌اند،‏ کامل نبودند.‏ شما هم کامل نیستید.‏ پس وقتی تلاش می‌کنید از آن‌ها سرمشق بگیرید،‏ شاید بعضی وقت‌ها مأیوس شوید.‏ در چنین شرایطی بیش از حد به خودتان سخت نگیرید.‏ مطمئن باشید که اگر در حد توان خودتان به یَهُوَه خدمت کنید،‏ دل او شاد می‌شود.‏—‏مَلاکی ۳:‏⁠۱۶.‏

۱۰.‏ چطور می‌توانیم از ایمان کسانی که هدایت را به عهده دارند،‏ سرمشق بگیریم؟‏ (‏عبرانیان ۱۳:‏⁠۷)‏

^۱۰ از ایمان کسانی که هدایت را به عهده دارند،‏ سرمشق بگیرید.‏ کتاب مقدّس ما را تشویق می‌کند که به نمونهٔ این برادران توجه کنیم.‏ (‏عبرانیان ۱۳:‏۷ را بخوانید.‏)‏ به این منظور،‏ اول باید به رفتار آن‌ها و نتیجهٔ کارهای خوبشان فکر کنیم.‏ بعد به جای تقلید از آن‌ها،‏ ‹ایمانشان را سرمشق قرار دهیم›؛‏ یعنی تشخیص دهیم که ایمانشان چطور روی رفتارشان تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود یَهُوَه را با کارهایشان خوشحال کنند.‏ دقت کنید که این برادران وقتی با مشکلی روبرو می‌شوند،‏ چه عکس‌العملی نشان می‌دهند و چطور طبق اصول کتاب مقدّس عمل می‌کنند.‏ در زمان مناسب با پرسیدن سؤالات به‌جا،‏ می‌توانید با طرز فکر و منطقشان آشنا شوید و ببینید که ایمانشان چطور کمکشان می‌کند تا تصمیم‌های درستی بگیرند.‏ احتمالاً تیموتائوس از همین طریق درس‌های زیادی از پولُس گرفت.‏ او نه تنها به حرف‌های پولُس گوش داد،‏ بلکه از ایمان و مسیر زندگی‌اش سرمشق گرفت.‏—‏۲تیموتائوس ۳:‏⁠۱۰.‏

۱۱.‏ وقتی از دیگران سرمشق می‌گیریم،‏ باید مراقب چه دامی باشیم؟‏

^۱۱ کسانی که هدایت را به عهده دارند از عیسی سرمشق می‌گیرند،‏ برای همین الگوی خوبی برایمان هستند.‏ اما باید مواظب باشیم که دنباله‌رو آن‌ها نشویم،‏ چون ما فقط پیرو عیسی هستیم.‏ (‏مَتّی ۲۳:‏۱۰)‏ در جماعت قُرِنتُس،‏ بعضی از مسیحیان که از لحاظ روحانی بالغ نبودند،‏ در این دام افتادند و باعث حسادت،‏ جدایی و تفرقه در جماعت شدند.‏ (‏۱قُرِنتیان ۳:‏​۱-‏۴)‏ اگر یادمان باشد که هدف اصلی‌مان داشتن «طرز فکر مسیح» است،‏ در چنین دامی نمی‌افتیم.‏ (‏۱قُرِنتیان ۲:‏۱۶)‏ پس باید بدانیم که عیسی چه طرز فکری داشت تا بتوانیم از او که نمونهٔ بی‌نظیر و کاملی برای ماست پیروی کنیم.‏

از مقایسه‌های اشتباه دوری کنید

۱۲.‏ موقع مقایسهٔ خودمان با دیگران ممکن است در چه دامی بیفتیم؟‏

^۱۲ برای این که از نمونه‌های خوب سرمشق بگیریم و از نمونه‌های بد درس عبرت بگیریم،‏ باید تا حدّی خودمان را با دیگران مقایسه کنیم.‏ اما نباید اجازه دهیم که این مقایسه روی عزّت نفسمان تأثیر منفی بگذارد؛‏ باید یادمان باشد که هر گل یک بویی دارد.‏ خواهری که قبلاً در یک برج دیده‌بانی از او نقل شده می‌گوید:‏ «قبلاً خودم را با کسانی مقایسه می‌کردم که به نظرم زیباتر از من بودند،‏ با مهارت بیشتری موعظه می‌کردند یا سریع‌تر دوست پیدا می‌کردند.‏ برای همین احساس بی‌ارزشی می‌کردم.‏» تجربهٔ این خواهر نشان می‌دهد که مقایسهٔ خودمان با دیگران خطراتی به همراه دارد.‏ پس موقع این کار،‏ باید به اصطلاح ‹چشممان را باز کنیم› تا در این دام نیفتیم.‏—‏جامعه ۲:‏⁠۱۴.‏

۱۳.‏ چرا نباید ظاهرمان را با دیگران مقایسه کنیم؟‏

^۱۳ مقایسهٔ ظاهرمان.‏ ما انسان‌ها بعضی وقت‌ها بیش از حد به ظاهر دیگران اهمیت می‌دهیم.‏ حتی کسانی که ایمانی قوی دارند ممکن است در این دام بیفتند.‏ نمونهٔ سموئیل نبی را در نظر بگیرید.‏ یَهُوَه او را فرستاد تا پادشاه آیندهٔ اسرائیل را مسح کند.‏ وقتی او برادر بزرگ‌تر داوود یعنی اِلیاب را دید که قدبلند و خوش‌تیپ بود،‏ فکر کرد که یَهُوَه حتماً او را انتخاب کرده است.‏ اما یَهُوَه طرز فکر او را اصلاح کرد و گفت:‏ «انسان ظاهر را می‌بیند ولی یَهُوَه به دل نگاه می‌کند.‏» (‏۱سموئیل ۱۶:‏​۶،‏ ۷)‏ پس باید با این گرایش نادرست مقابله کنیم و ظاهرمان را با دیگران مقایسه نکنیم.‏ بررسی گزارشات کتاب مقدّس در این راه به ما کمک می‌کند،‏ چون نشان می‌دهد که یَهُوَه و عیسی به باطن انسان‌ها نگاه می‌کنند،‏ نه به ظاهرشان.‏—‏یوحنا ۷:‏۲۴.‏b

۱۴.‏ چطور می‌توانیم با توجه کردن به توانایی‌های دیگران فایده ببریم؟‏

^۱۴ مقایسهٔ توانایی‌هایمان.‏ فرض کنید خواهری در موعظه نسبت به شما مهارت بیشتری دارد؛‏ مثلاً می‌تواند موضوع گفتگو را با توجه به نیاز مخاطب عوض کند،‏ راحت با دیگران مطالعهٔ کتاب مقدّس را شروع کند یا آیه‌های کتاب مقدّس را خیلی واضح توضیح دهد.‏ آیا توانایی‌های او خدمت شما را در دید یَهُوَه کم‌ارزش می‌کند؟‏ البته که نه!‏ چون هر دوی شما در فعالیت موعظه ‹همکاران خدایید› و یَهُوَه افتخار شرکت در موعظه را به تک‌تک خادمانش داده است.‏ (‏۱قُرِنتیان ۳:‏⁠۹)‏ پس به جای این که از خودتان دلسرد شوید،‏ سعی کنید از نمونهٔ آن خواهر یاد بگیرید.‏ با او در موعظه همکاری کنید و به روش موعظه کردنش توجه کنید.‏ از او بپرسید چطور در این کار مهارت به دست آورده و برای پیشرفت شما چه پیشنهادی دارد.‏ به این شکل،‏ به جای این که نمونهٔ او باعث دلسردی‌تان شود،‏ باعث پیشرفتتان می‌شود.‏

۱۵.‏ وقتی از نمونهٔ خوب دیگران سرمشق می‌گیریم،‏ چرا باید واقع‌بین باشیم؟‏

^۱۵ موقع سرمشق گرفتن از دیگران باید واقع‌بین باشیم،‏ چون شاید نتوانیم الگوی خوب آن‌ها را کاملاً دنبال کنیم.‏ مثالی را در نظر بگیرید.‏ فرض کنید دارید پیانو زدن یاد می‌گیرید و اجرای یک پیانیست معروف را تماشا می‌کنید.‏ مقایسهٔ خودتان با آن نوازنده می‌تواند فایده‌هایی داشته باشد؛‏ مثلاً می‌توانید از نحوهٔ نشستن و حرکت دست‌های او چیزهای زیادی یاد بگیرید.‏ اما شاید با خودتان فکر کنید،‏ ‹من هیچ وقت نمی‌توانم اینقدر خوب پیانو بزنم،‏ پس تمرین کردن فایده‌ای ندارد.‏› آیا این طرز فکر درست است؟‏ نه!‏ برای این که از پیانو زدن لذّت ببرید،‏ لازم نیست آنقدر حرفه‌ای باشید.‏ پس وقتی ما به نمونهٔ خوب دیگران توجه می‌کنیم،‏ می‌خواهیم واقع‌بین باشیم.‏ باید سعی کنیم از آن‌ها یاد بگیریم،‏ اما در عین حال اگر مهارت‌ها یا خصوصیاتشان بهتر از ماست نباید دلسرد نشویم.‏ یَهُوَه از ما می‌خواهد که در حد توان خودمان به او خدمت کنیم،‏ نه در حد توان دیگران.‏—‏کولُسیان ۳:‏⁠۲۳.‏

۱۶.‏ چرا رقابت با هم‌ایمانانمان باعث ناراحتی یَهُوَه می‌شود؟‏ (‏غَلاطیان ۶:‏⁠۴)‏

^۱۶ روحیهٔ رقابت‌جویی.‏ امروزه اکثر مردم می‌خواهند پیشرفت کنند و بهتر از دیگران باشند،‏ برای همین رقابت در این دنیا معمول است.‏ (‏جامعه ۴:‏⁠۴)‏ اما مسیحیان از روحیهٔ رقابت‌جویی دوری می‌کنند،‏ چون معمولاً با دعوا،‏ حسادت و غبطه خوردن همراه است که جزو «کارهای نفسانی» هستند.‏ (‏غَلاطیان ۵:‏​۱۹-‏۲۱)‏ رقابت‌جویی باعث می‌شود که بعضی‌ها به خاطر توانایی‌ها و امتیازاتشان،‏ خودشان را بهتر از دیگران بدانند.‏ از طرف دیگر،‏ بعضی‌ها شاید احساس بی‌ارزشی کنند و فکر کنند در خدمت به یَهُوَه مفید نیستند.‏ (‏۱قُرِنتیان ۱۲:‏​۱۴،‏ ۱۵)‏ ظاهراً بعضی از مسیحیان غَلاطیه آنقدر با هم رقابت داشتند که شروع به «آسیب رساندن و زخم‌زبان زدن به همدیگر» کردند.‏ این کار به رابطه‌شان با یکدیگر و با یَهُوَه صدمه می‌زد.‏ (‏غَلاطیان ۵:‏​۱۵،‏ ۲۶)‏ عمل کردن به پندی که پولُس رسول به غَلاطیان داد،‏ به همهٔ ما کمک می‌کند تا از روحیهٔ رقابت‌جویی دوری کنیم.‏ (‏غَلاطیان ۶:‏۴ را بخوانید.‏)‏ تمرکز ما باید روی این باشد که رابطهٔ شخصی‌مان را با یَهُوَه قوی‌تر کنیم،‏ نه این که با هم‌ایمانانمان رقابت کنیم.‏ به این شکل از پیشرفت روحانی خودمان شاد و راضی خواهیم بود.‏

۱۷.‏ چرا مهم است که از نمونه‌های خوب سرمشق بگیریم و از نمونه‌های بد درس عبرت؟‏

^۱۷ ما هر روز در اطرافمان نمونه‌های خوب و نمونه‌های بد می‌بینیم.‏ یَهُوَه می‌خواهد که از نمونه‌های خوب سرمشق بگیریم و از نمونه‌های بد درس عبرت.‏ وقتی از نظر روحانی پیشرفت می‌کنید فروتن بمانید؛‏ و اگر در زمینه‌ای نیاز به پیشرفت دارید،‏ دست از تلاش نکشید.‏ پس بیایید همیشه از درستکاران الگو بگیریم تا مورد لطف یَهُوَه و کسانی قرار بگیریم که او را دوست دارند.‏—‏امثال ۳:‏​۳،‏ ۴.‏