هامان غضبناک بود.‏d او تنها به این راضی نبود که راهی پیدا کند که مُرْدِخای را بکشد،‏ بلکه می‌خواست نسل یهودیان را از روی زمین بردارد!‏ هامان با پادشاه صحبت کرد و یهودیان را از چشم او انداخت.‏ بدون اینکه مستقیماً از قوم یهود نامی برد،‏ آنان را بی‌ارزش خواند که «در میان قوم‌ها .‏ .‏ .‏ پراکنده و متفرّق می‌باشند.‏» از این بدتر،‏ ادعا کرد که آنان از قوانین پادشاه سرپیچی می‌کنند و سرکشانی خطرناکند.‏ او به پادشاه پیشنهاد کرد که مبلغی هنگفت را به خزانهٔ سلطنتی اهدا می‌کند تا با آن بتوانند تمامی یهودیان را در امپراتوری پارس قتل عام کنند.‏ اَخْشُورُش به او انگشتر مُهردار خود را داد که در این مورد هر گونه فرمانی را صادر کند.‏—‏اِسْتَر ۳:‏۵-‏۱۰.‏