مأخذ جزوهٔ کار و آموزش
© 2025 Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania
۵-۱۱ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۱۷-۲۰
«عاقبت غارت‌کنندگان ما همین است»
«پادشاهی من از این دنیا نیست»
۱۶ به‌راستی که ایجاد چنین تغییراتی برایمان اهمیت زیادی دارد! کتاب مقدّس انسانها را به دریایی متلاطم تشبیه می‌کند که هیچ وقت آرام نمی‌گیرد. (اشع ۱۷:۱۲؛ ۵۷:۲۰، ۲۱؛ مکا ۱۳:۱) امروزه موضوعات سیاسی باعث شده است که ملی‌گرایی، تفرقه و خشونت در بین مردم رواج یابد. اما شاهدان یَهُوَه در چنین شرایطی همواره صلح و اتحادشان را حفظ می‌کنند. مطمئناً یَهُوَه با دیدن اتحاد خادمانش در دنیایی مملو از تفرقه خشنود می‌شود.—صَفَنیا ۳:۱۷ خوانده شود.
بی‌طرفی خود را در دنیایی پر از تفرقه حفظ کنید
۴ ممکن است در منطقه‌ای که ما زندگی می‌کنیم شرایط سیاسی آرام باشد و ما برای حفظ بی‌طرفی‌مان با مشکلی روبرو نباشیم. اما نظام شیطان به پایان خود نزدیک می‌شود و می‌توان انتظار داشت که حفظ موضع بی‌طرفی برای ما دشوار شود. دنیا مملو از مردمان ناسازگار و خودسر است که این خود از عوامل مخالفت و تفرقه در دنیاست. (۲تیمو ۳:۳، ۴) در برخی کشورها، به دلیل تغییر سریع فضای سیاسی برخی برادرانمان با شرایط غیرمنتظره روبرو شده‌اند. از این رو، اکنون زمان آن است که خود را برای حفظ بی‌طرفی در هر شرایطی آماده کنیم. اگر چنین نکنیم، زمانی که با شرایط دشوار روبرو شویم ممکن است تن به سازش دهیم و بی‌طرفی‌مان را زیر پا بگذاریم. پس چگونه می‌توانیم خود را از پیش آماده کنیم که در این دنیای پر از تفرقه بی‌طرف بمانیم؟ در اینجا چهار راه موفقیت برای حفظ بی‌طرفی بررسی می‌شود.
اش-۱ ص ۱۹۸¶۲۰
تقدیر یَهُوَه بر ضد ملتها
۲۰ نتیجه چه خواهد بود؟ اِشَعْیا می‌گوید: «در وقت شام اینک خوف است و قبل از صبح نابود می‌شوند. نصیب تاراج‌کنندگان ما و حصّهٔ غارت‌نمایندگان ما همین است.» (اِشَعْیا ۱۷:۱۴) بسیاری قوم یَهُوَه را غارت می‌کنند و با آنان با خشونت و بی‌احترامی رفتار می‌کنند. منتقدان مغرض و مخالفان متعصب به مسیحیان حقیقی به چشم طعمه‌ای آسان می‌نگرند زیرا به ادیان بزرگ دنیا تعلق نداشته و نمی‌خواهند تعلق داشته باشند. اما قوم خدا اطمینان دارند که «صبح» در راه است و چیزی به پایان مصیبتهایشان باقی نمانده است.—۲تَسّالونیکیان ۱:۶-۹؛ ۱پِطْرُس ۵:۶-۱۱..
گوهرهای روحانی
نکاتی از کتاب اِشَعْیا—بخش یک
۲۰:۲-۵—آیا اِشَعْیا واقعاً سه سال را کاملاً عریان به سر برد؟ احتمالاً اِشَعْیا لباس کمی بر تن داشت یا نیمه عریان راه می‌رفت.— ۱سموئیل ۱۹:۲۴؛ به پاورقی ترجمهٔ دنیای جدید رجوع کنید.
۱۲-۱۸ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۲۱-۲۳
از سرگذشت شِبنا چه یاد می‌گیریم؟
تأدیب، نشانی از محبت یَهُوَه
۷ برای پی بردن به اهمیت تأدیب، به بررسی دو نمونه می‌پردازیم که یَهُوَه آنان را تأدیب کرد؛ شِبنا که در دوران حِزْقیای پادشاه زندگی می‌کرد و گراهام برادری در روزگار ما. شِبنا که احتمالاً «ناظر کاخ» حزقیا بود، از اختیارات زیادی برخوردار بود. (اشع ۲۲:۱۵) اما او مغرور شد و به دنبال جاه و مقام رفت. او بر ‹ارابه‌هایی پرشکوه› سوار می‌شد و حتی آرامگاهی مجلل برای خود ساخت.—اشع ۲۲:۱۶-۱۸.
۸ از آنجا که شِبنا در پی جلال خودش بود، یَهُوَه او را از مقامش برکنار کرد و اِلیاقیم را به جای او منصوب کرد. (اشع ۲۲:۱۹-۲۱) این درست در زمانی بود که سِنحاریب، پادشاه آشور قصد حمله به اورشلیم را داشت. او گروهی از افسرانش را به همراه لشکری بزرگ به اورشلیم فرستاد تا در دل یهودیان رعب و وحشت ایجاد کرده و حِزِقیا را وادار به تسلیم کنند. (۲پاد ۱۸:۱۷-۲۵) حِزِقیا نیز اِلیاقیم را به همراه دو نفر دیگر فرستاد تا با افسران آشور صحبت کنند. یکی از همراهان اِلیاقیم، شِبنا بود که به عنوان منشی دربار خدمت می‌کرد. حضور شِبنا در این واقعه نشان می‌دهد که او به خاطر مسئولیت‌های کمتری که به او داده شده بود خود را بی‌ارزش نمی‌دید و فروتنی را آموخته بود. حال، ما از این گزارش چه می‌آموزیم؟ در اینجا سه نکتهٔ آموزنده را بررسی می‌کنیم.
۹ اول این که شِبنا به خاطر غرور، مقامش را از دست داده بود. کتاب مقدّس چنین هشدار می‌دهد: «غرور پیشروِ نابودی است، و دل متکبر پیشروِ لغزش.» (امث ۱۶:۱۸) اگر ما در جماعت مسئولیتی داریم که در دید دیگران مسئولیتی بسیار مهم است، آیا همواره فروتنی خود را حفظ می‌کنیم؟ آیا توانایی‌ها و موفقیت‌هایمان را به یَهُوَه نسبت می‌دهیم؟ (۱قر ۴:۷) پولُس رسول در این باره می‌گوید: «به همهٔ شما می‌گویم که خود را برتر از آنچه باید مپندارید، بلکه هر یک . . . دیدی معقول نسبت به خود داشته باشد.»—روم ۱۲:۳.
تأدیب، نشانی از محبت یَهُوَه
۱۰ دوم این که تأدیب صریح یَهُوَه نشان داد که او می‌دانست شِبنا می‌تواند طرز فکرش را اصلاح کند. (امث ۳:۱۱، ۱۲) این نکته برای آنانی که مسئولیت‌هایشان را در جماعت از دست می‌دهند بسیار آموزنده است! آنان به جای ناراحت شدن و کینه ورزیدن می‌توانند با تمام تلاش به خدمتشان ادامه دهند و تأدیب را محبتی از طرف یَهُوَه بدانند. باید به یاد داشته باشیم که اگر همواره خود را فروتن سازیم، یَهُوَه برکات فراوانی به ما می‌دهد. (۱پِطرُس ۵:۶، ۷ خوانده شود.) به علاوه، تأدیب پرمهر یَهُوَه ما را شکل می‌دهد، به شرطی که فروتن باشیم و همچون گلی نرم خود را در دستان او بگذاریم.
تأدیب، نشانی از محبت یَهُوَه
۱۱ سوم این که ما می‌توانیم از نحوهٔ تأدیب یَهُوَه سرمشق گیریم. یَهُوَه از گناه نفرت دارد، اما از شخص گناهکار متنفر نیست و می‌خواهد به او کمک کند. او همواره به دنبال خصوصیات خوب ما انسان‌هاست. اگر ما نیز به عنوان پدر، مادر یا پیر جماعت بخواهیم فرزندمان یا یکی از اعضای جماعت را تأدیب کنیم، آیا همچون یَهُوَه بر خصوصیات مثبت او تمرکز می‌کنیم؟—یهو ۲۲، ۲۳.
گوهرهای روحانی
نکاتی از کتاب اِشَعْیا— بخش یک
۲۱:۱—«بیابان بحر» به چه منطقه‌ای اشاره می‌کند؟ منظور از این عبارت بابل است، گرچه بابل از دریا فاصلهٔ زیادی دارد. علّت چنین توصیفی نیز این است که آب‌های دو رود دجله و فرات هر ساله طغیان می‌کرد و آن نواحی را زیر آب می‌برد. در نتیجه آن منطقه به مرداب یا تالابی تبدیل می‌شد که به دریا یا «بحر» شباهت داشت.
۱۹-۲۵ ژانویه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۲۴-۲۷
«این خدای ماست!»
«این همان خدای ما است!»
۲۱ آیا تا به حال دیده‌اید کودکی پدرش را به دوستانش نشان دهد و با شادی و غرور کودکانه بگوید: «این بابای من است؟» شخص خداپرست نیز نسبت به یَهُوَه چنین احساسی دارد. کتاب مقدّس پیشگویی می‌کند که روزی ایمانداران با شادی فریاد برخواهند آورد: «این همان خدای ماست!» (اِشَعْیا ۲۵:۸، ۹، تفس.) ما هر چه بیشتر با خصوصیات یَهُوَه آشنا می‌شویم بیشتر به این موضوع پی می‌بریم که او حقیقتاً بهترین پدر عالَم است.
درس‌هایی از معجزهٔ نان‌ها
۱۴ عیسی به ما گفت تا هر روز برای ‹نان مورد نیازمان› دعا کنیم. او همچنین تعلیم داد تا برای انجام خواست خدا دعا کنیم. (مت ۶:۹-۱۱) زمانی که خواست خدا بر روی زمین انجام شود، دنیا به چه شکلی خواهد بود؟ کتاب مقدّس در اِشَعْیا ۲۵:۶-۸ وعده می‌دهد که تحت پادشاهی یَهُوَه، انسانها غذای خوب و فراوان خواهند داشت. در مزمور ۷۲:۱۶ پیشگویی شده است: «غلّهٔ فراوان بر روی زمین خواهد بود، و آنقدر زیاد می‌شود که به بالای کوه‌ها خواهد رسید.» آیا چشم‌انتظار زمانی هستید که از آن غلّه، نان مورد علاقه‌تان یا یک غذای جدید درست کنید؟ همین طور می‌توانید از میوهٔ درختان انگور که کاشته‌اید لذّت ببرید. (اشع ۶۵:۲۱، ۲۲) همهٔ انسانها از این برکات لذّت خواهند برد.
برکاتی که محبت یَهُوَه نصیبمان می‌کند
۱۱ تصوّر کنید که زندگی در بهشت چطور خواهد بود. شما دیگر نگران بیماری و مرگ نخواهید بود. (اشع ۲۵:۸؛ ۳۳:۲۴) یَهُوَه آرزوی همه را برآورده خواهد کرد. آیا دوست دارید در مورد علایقی مثل فیزیک، شیمی، موسیقی یا هنر بیشتر یاد بگیرید؟ بدون شک در بهشت به معماران، بنّایان و کشاورزان نیاز خواهد بود. همچنین مطمئناً نیاز به افرادی برای خدماتی مثل تهیهٔ غذا، ساخت ابزارهای مختلف و نگهداری از باغ‌ها خواهد بود. (اشع ۳۵:۱؛ ۶۵:۲۱) حقیقتاً ابدیت فرصت کسب هر مهارتی را به ما می‌دهد.
۱۲ استقبال از کسانی که رستاخیز می‌شوند، شادی عظیمی خواهد داشت. (اعما ۲۴:۱۵) همچنین با بررسی خلقت، از آشنایی بیشتر با یَهُوَه لذّت خواهیم برد. (مز ۱۰۴:۲۴؛ اشع ۱۱:۹) از همه مهم‌تر، پرستش یَهُوَه بدون داشتن کوچک‌ترین احساس گناه تجربهٔ بی‌نظیری خواهد بود. آیا ارزشش را دارد که همهٔ این برکات را به خاطر «لذّت زودگذر گناه» از دست بدهیم؟ (عبر ۱۱:۲۵) مسلّماً نه! برکات آینده ارزش هر فداکاری را دارد. امید بهشت زمینی دیگر نه فقط یک امید، بلکه یک واقعیت خواهد بود. این برکات امکان‌پذیرند، چون یَهُوَه ما را آنقدر دوست داشت که حاضر شد، جان پسرش را برای ما فدا کند.
گوهرهای روحانی
اشک‌های شما برای یَهُوَه باارزش است
۱۸ یَهُوَه از طریق کلامش به حِزِقیا دلگرمی داد. او به ما هم در موقعیت‌های سخت از طریق کلامش، آرامش و دلگرمی می‌دهد. (روم ۱۵:۴) خواهری در غرب آفریقا که به سرطان مبتلا شده بود، مرتباً گریه می‌کرد. او می‌گوید: «یکی از آیاتی که مخصوصاً آرامم کرد، اِشَعْیا ۲۶:۳ بود. اگرچه همیشه نمی‌توان شرایط را تغییر داد، اما این آیه اطمینان می‌دهد که یَهُوَه به ما آرامش می‌دهد تا بتوانیم واکنش درستی نسبت به سختی‌هایمان نشان دهیم.» آیا آیه‌ای را در ذهن دارید که به شما در شرایط سخت یا زمان ناامیدی آرامش داده است؟
۲۶ ژانویه–۱ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۲۸-۲۹
یَهُوَه را با زبان و دلتان تمجید کنید
اش-۱ ص ۲۹۹ ¶۲۳
پیشگویی «کار عجیب» یَهُوَه به قلم اِشَعْیا
۲۳ رهبران مذهبی یهودا خود را از لحاظ روحانی دانا می‌دانند، اما یَهُوَه را ترک کرده‌اند. آنها به جای تعالیم یَهُوَه عقاید منحرف خویش را در مورد درستی و نادرستی آموزش می‌دهند و با این کار می‌خواهند از یک طرف اعمالِ از روی بی‌ایمانی و کارهای غیراخلاقی‌شان را و از طرف دیگر بی‌عنایتی خدا نسبت به قوم را توجیه کنند. یَهُوَه به وسیلهٔ ‹عملی عجیب و غریب› از آنها به دلیل ریاکاری‌شان بازخواست خواهد کرد، زیرا می‌گوید: «چونکه این قوم از دهان خود به من تقرّب می‌جویند و به لبهای خویش مرا تمجید می‌نمایند امّا دل خود را از من دور کرده‌اند و ترس ایشان از من وصیّتی است که از انسان آموخته‌اند، بنابراین اینک من بار دیگر با این قوم عمل عجیب و غریب بجا خواهم آورد و حکمت حکیمان ایشان باطل و فهم فهیمان ایشان مستور خواهد شد.» (اِشَعْیا ۲۹:۱۳،۱۴) حکمت و فهمِ یهودایی هنگامی نابود خواهد شد که یَهُوَه کل سیستم مرتد مذهبی آن سرزمین را به دست قدرت جهانی بابل نابود سازد. در قرن اول نیز رهبران یهودی که خود را حکیم می‌دانستند و قوم یهود را به انحراف کشانیدند، به چنین عقوبتی دچار گشتند. در روزگار ما سرنوشت مشابهی در انتظار جهان مسیحیت است.—متّیٰ ۱۵:۸،۹؛ رومیان ۱۱:۸.
دوستداران حقیقت عیسی را رد نمی‌کنند
۷ عیسی با شجاعت، رهبران مذهبی را به خاطر ریاکاری‌شان محکوم کرد. برای مثال، عیسی اشاره کرد که آنها بیشتر از این که به فکر والدینشان باشند، به نحوهٔ شستن دست‌هایشان فکر می‌کنند. (مت ۱۵:۱-۱۱) شاگردان عیسی که احتمالاً از حرف‌هایش تعجب کرده بودند، از او پرسیدند: «آیا می‌دانی که سخنان تو فَریسیان را آزرد؟» عیسی در جواب گفت: «هر گیاهی که پدر آسمانی من نکاشته باشد، ریشه‌کن خواهد شد. آنان را به حال خود بگذارید. آنان راهنمایانی کور هستند. اگر کوری راهنمای کوری دیگر شود، هر دو در چاه خواهند افتاد.» (مت ۱۵:۱۲-۱۴) با وجود عصبانیت رهبران مذهبی، عیسی همچنان با شجاعت حقیقت را می‌گفت.
برای همیشه مهمان یَهُوَه بمان!
۸ کسی که جلوی دیگران تظاهر به اطاعت می‌کند، اما در خلوت قوانین خدا را زیر پا می‌گذارد، ‹در دلش حقیقت را نمی‌گوید.› (اشع ۲۹:۱۳) شخص فریبکار حتی ممکن است به حکمت قوانین یَهُوَه شک کند. (یعقو ۱:۵-۸) او شاید در رابطه با مسائلی که به نظرش کم‌اهمیتند، از یَهُوَه نافرمانی کند. همچنین اگر بلافاصله عواقب نافرمانی‌اش را نبیند، ممکن است حتی جرأت انجام کارهای بدتری پیدا کند و پرستشش ریاکارانه شود. (جا ۸:۱۱) اما ما می‌خواهیم در همهٔ زمینه‌ها صادق باشیم.
گوهرهای روحانی
it «اَری‌ئیل» ¶۱، it «اَری‌ئیل» شمارهٔ ۳
اَری‌ئیل
(اَری‌ئیل) [آتشدان مذبح خدا؛ یا شیر خدا]
۳. اسم رمزی‌ای است که در اِشَعْیا ۲۹:۱، ۲، ۷ برای اورشلیم استفاده شده است. معبد یَهُوَه در اورشلیم بود و در محوطهٔ آن مذبحی برای قربانی قرار داشت. برای همین شهر اورشلیم به اصطلاح آتشدان مذبح خدا محسوب می‌شد. یَهُوَه در نظر داشت که این شهر مرکز پرستش پاک باشد. با این حال اِشَعْیا ۲۹:۱-۴ نشان می‌دهد که اورشلیم از جنبهٔ دیگری آتشدان مذبح خواهد شد. در این آیه‌ها خبر بدی برای اورشلیم پیشگویی شده؛ این که بابلی‌ها در سال ۶۰۷ ق.م. این شهر را ویران می‌کنند. آن زمان اورشلیم در آتش می‌سوزد و پر از جسد و خون قربانی‌های جنگ می‌شود. دلیل این فاجعه در آیه‌های ۹ تا ۱۶ آمده. با این همه، طبق اِشَعْیا ۲۹:۷، ۸ ملت‌هایی که این بلا را بر سر اورشلیم می‌آورند، به هدف اصلی‌شان نخواهند رسید.
۲-۸ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۳۰-۳۲
زیر بال‌های یَهُوَه پناه بگیرید
یَهُوَه ملجای ماست
۷ ما که یَهُوَه را ملجای خویش ساخته‌ایم از این کلام بسیار تسلّی می‌یابیم: «به پرهای خود تو را خواهد پوشانید و زیر بالهایش پناه خواهی گرفت. راستیِ او تو را مِجَّن و سپر خواهد بود.» (مزمور ۹۱:۴) یَهُوَه به مانند پرنده‌ای که برای مراقبت از جوجه‌هایش حول و حوش ایشان پرواز می‌کند، از ما حفاظت می‌کند. (اِشَعْیا ۳۱:۵) یَهُوَه همچنین ‹به پرهای خود ما را می‌پوشاند.› عموماً پرندگان جوجه‌های خود را زیر بال‌های خود پنهان می‌کنند، تا از گزند صیّادان محفوظ بمانند. ما نیز در سازمان یَهُوَه که بر شالودهٔ مسیحیَّت واقعی بنا شده است در امنیّت به سر می‌بریم، و به اصطلاح زیر بال‌های ایمن یَهُوَه حفاظت می‌شویم.—روت ۲:۱۲؛ مزمور ۵:۱،۱۱.
یَهُوَه در دوران سخت یاورتان خواهد بود
۱۳ آنچه ما باید انجام دهیم. انزواطلب نشویم. وقتی گوشه‌گیری می‌کنیم فقط به فکر خودمان و مشکلاتمان هستیم و ممکن است تصمیمات خوبی نگیریم. (امث ۱۸:۱) البته همهٔ ما در زمان اتفاقات ناگوار نیاز به تنهایی داریم، اما اگر برای مدتی طولانی گوشه‌گیری کنیم، شاید خودمان را از کمک یَهُوَه محروم کنیم. شاید آسان نباشد، اما باید کمک خانواده، دوستان و پیران جماعت را بپذیریم. یَهُوَه از آنها برای حمایت ما استفاده می‌کند.—امث ۱۷:۱۷؛ اشع ۳۲:۱، ۲.
‹او شما را قوی خواهد ساخت›—چطور؟
۱۹ چطور می‌توانید امیدتان را زنده نگه دارید؟ اگر امید زندگی ابدی بر زمین را دارید آیات مربوط به آن را بخوانید و بر آنها تعمّق کنید. (اشع ۲۵:۸؛ ۳۲:۱۶-۱۸) زندگی در دنیای جدید را تجسّم کنید. چه کسی را می‌بینید؟ چه صداهایی می‌شنوید؟ چه احساسی دارید؟ برای این که بتوانید زندگی در دنیای جدید را تصوّر کنید به تصاویر نشریاتمان که بهشت را ترسیم می‌کند نگاه کنید یا ویدیوهای آهنگ‌های متنوع مانند دنیای جدید، در همین نزدیکی و فکرشو بکن را نگاه کنید. اگر دائماً به زندگی در دنیای جدید فکر کنید، مشکلاتتان جزئی و زودگذر به نظر خواهند رسید. (۲قر ۴:۱۷) بله، یَهُوَه از طریق امیدی که به ما بخشیده، ما را توانا خواهد ساخت.
گوهرهای روحانی
it «نان» ¶۶
نان
مفهوم مجازی. «نان» در کتاب مقدّس بعضی وقت‌ها به طور سمبولیک استفاده شده. برای مثال، یوشَع و کالیب به اسرائیلی‌ها گفتند که ساکنان کَنعان «برای ما نان هستند.» (اعداد ۱۴:۹، پاورقی) از قرار معلوم منظورشان این بود که راحت می‌توانستند قلمروی آنها را تصرّف کنند و این تجربه مثل نان به آنها قوّت می‌داد. مزمور ۸۰:۵، در مورد یَهُوَه شبان قوم اسرائیل می‌گوید: «تو به جای نان، غم و غصه دادی تا بخورند.» منظور از نان در این آیه، برکت یَهُوَه است که از اسرائیلی‌ها گرفته شده. در اِشَعْیا ۳۰:۲۰ هم آمده: «یَهُوَه اجازه خواهد داد مثل نان و آبی که هر روز می‌خوری، مرتب سختی بکشی و زیر فشار باشی.» این آیه به شرایط بدی اشاره دارد که اسرائیلی‌ها وقتی شهرشان محاصره شده بود تجربه کردند. آنها باید این شرایط را هر روز تحمّل می‌کردند، مثل نان و آبی که هر روز می‌خوردند.
۹-۱۵ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۳۳-۳۵
«او به دوران تو ثبات خواهد داد»
یَهُوَه در دوران سخت یاورتان خواهد بود
۷ بعد از وقوع یک اتفاق بد ممکن است که تعادل فکری، عاطفی و رفتاری‌مان به هم بخورد. شاید احساساتمان بالا و پایین شود. آنا که قبلاً به او اشاره شد گفت که بعد از مرگ شوهرش احساساتش مدام تغییر می‌کرد. او گفت: «گاهی حس افسردگی داشتم و دلم به حال خودم می‌سوخت. همچنین عصبانی می‌شدم که او دیگر در کنارم نیست.» علاوه بر این وقتی آنا باید به جای لوئیس تصمیم‌گیری می‌کرد، حس تنهایی و درماندگی داشت. گاهی اوقات حس می‌کرد که در یک دریای توفانی گرفتار شده است. وقتی چنین احساساتی وجود ما را فرا بگیرد، یَهُوَه چطور به ما کمک می‌کند؟
۸ آنچه یَهُوَه انجام می‌دهد. یَهُوَه به ما اطمینان می‌دهد که به ما ثبات می‌بخشد. (اِشَعْیا ۳۳:۶ خوانده شود.) وقتی یک کشتی با توفان روبرو می‌شود، ممکن است به شکل خطرناکی به این سو و آن سو بغلتد. بسیاری از کشتی‌ها برای خنثی کردن این حرکت باله‌هایی زیر آب دارند که به آنها ثبات می‌دهد. این باله‌ها غلتیدن کشتی را کاهش می‌دهد و سفر را راحت‌تر و امن‌تر می‌کند. البته کارکرد باله‌ها وقتی که کشتی در حال حرکت است بهتر می‌شود. به همین شکل وقتی که به یَهُوَه وفادارانه خدمت کنیم، او در سختی‌ها به ما ثبات می‌دهد.
حفظ شادی هنگام رویارویی با سختی‌ها
۱۰ راه‌حل: حکمت یَهُوَه را بطلبیم. اگر بخواهیم با شادی سختی‌ها را پشت سر بگذاریم، ابتدا باید در دعا حکمت یَهُوَه را بطلبیم تا بتوانیم تصمیمات درستی بگیریم. (یعقوب ۱:۵ خوانده شود.) اما اگر یَهُوَه فوراً حکمتش را به ما ندهد چطور؟ یعقوب گفت که باید ‹پیوسته آن را از خدا طلب کنید.› هر چقدر هم که در دعا حکمت یَهُوَه را بطلبیم، او از ما ناراحت و خسته نمی‌شود؛ بلکه «با سخاوت» حکمتش را در اختیارمان می‌گذارد تا بتوانیم سختی‌ها را تحمّل کنیم. (مز ۲۵:۱۲، ۱۳) او مشکلاتمان را می‌بیند، دردمان را حس می‌کند و آمادهٔ کمک به ماست. به راستی که این امر مایهٔ شادی ماست! اما یَهُوَه چگونه حکمتش را در اختیارمان می‌گذارد؟
۱۱ حکمت یَهُوَه در کلامش است. (امث ۲:۶) برای دریافت آن باید کلام خدا و نشریات سازمان را مطالعه کنیم. اما نباید تنها به افزایش دانشمان از کتاب مقدّس اکتفا کنیم؛ بلکه باید حکمتی را که با خواندن کلام خدا می‌آموزیم، در زندگی به کار گیریم. یعقوب گفت: «به کلام عمل کنید و فقط شنوندهٔ آن مباشید.» (یعقو ۱:۲۲) به این شکل، بیش از پیش صلحجو، معقول و رحیم خواهیم شد. (یعقو ۳:۱۷) این خصوصیات کمکمان می‌کند که هنگام رویارویی با هر سختی‌ای، پایدار بمانیم و شادی‌مان را از دست ندهیم.
اش-۱ ص ۳۵۲-۳۵۵ ¶۲۱-۲۲
«ساکن آن نخواهد گفت که بیمار هستم»
۲۱ اما نبوت اِشَعْیا در روزگار ما نیز به تحقق می‌پیوندد. قوم یَهُوَه در حال حاضر از لحاظ روحانی شفا یافته است. آنان از تعالیم کاذبی همچون فناناپذیری روح، تثلیث، و آتش دوزخ رها شده‌اند. راهنماییهای اخلاقیی که دریافت می‌کنند آنان را از دست زدن به اعمال غیراخلاقی باز می‌دارد و تصمیم‌گیری درست را برایشان ممکن می‌سازد. علاوه بر این به یمن قربانی فدیهٔ عیسی مسیح در مقابل خدا از وضعیتی خوب و وجدانی پاک برخوردارند. (کُولُسیان ۱:۱۳، ۱۴؛ ۱پِطْرُس ۲:۲۴؛ ۱یوحنّا ۴:۱۰) این شفای روحانی فواید جسمی نیز به همراه دارد. به عنوان مثال، پرهیز از روابط جنسی غیراخلاقی و دخانیات، مسیحیان را از ابتلا به بیماریهای مقاربتی و برخی سرطانها حفاظت می‌کند.—۱قُرِنتیان ۶:۱۸؛ ۲قُرِنتیان ۷:۱.
۲۲ گذشته از اینها آنچه در اِشَعْیا ۳۳:۲۴ آمده است پس از حارمَجِدّون، در دنیای جدید خدا به نحوی عظیم تحقق خواهد یافت. انسانها تحت حکمرانی ملکوت مسیحایی در کنار شفای روحانی از لحاظ جسمی نیز شفا خواهند یافت. (مکاشفه ۲۱:۳، ۴) اندکی پس از نابودی سیستم شیطان، بدون شک معجزاتی همچون معجزاتی که عیسی در طی دوران زندگی‌اش بر روی زمین انجام داد، در ابعاد جهانی صورت خواهد گرفت. نابینا بینا، ناشنوا شنوا، و معلول سالم خواهد گردید! (اِشَعْیا ۳۵:۵، ۶) بدین وسیله همهٔ کسانی که از مصیبت عظیم نجات یافته‌اند می‌توانند در کار بزرگ تبدیل زمین به بهشت شرکت جویند.
گوهرهای روحانی
همچنان در «جادهٔ مقدّس» بمانید
۸ شاید بپرسید که این اتفاقات برای ما به چه معناست؟ ما هم به نوعی در این «جادهٔ مقدّس» سفر می‌کنیم. چه از مسح‌شدگان باشیم، چه از «گوسفندان دیگر،» باید در این «جادهٔ مقدّس» بمانیم؛ یعنی به خدمتمان به یَهُوَه ادامه دهیم تا زمانی که پادشاهی خدا زمین را به بهشت تبدیل کند. (یو ۱۰:۱۶) از سال ۱۹۱۹ میلیون‌ها مرد و زن به همراه فرزندانشان، بابِل بزرگ یعنی امپراتوری ادیان دروغین را ترک و سفرشان را در این «جادهٔ مقدّس» شروع کرده‌اند. احتمالاً شما یکی از آنها هستید. با وجودی که این جاده بیش از ۱۰۰ سال پیش باز شده است، کار آماده‌سازی و بنای آن قرن‌ها قبل شروع شد.
۱۶-۲۲ فوریه
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۳۶-۳۷
از حرف‌هایی که شنیدی نترس
it «حِزِقیا» شمارهٔ. ۱ ¶۱۴
حِزِقیا
شکست سِنحاریب. همانطور که حِزِقیا انتظار داشت، سِنحاریب می‌خواست به اورشلیم حمله کند. وقتی سِنحاریب با لشکرش لاکیش را محاصره کرده بود، سرلشکر، رئیس دربار و ساقی ارشدش را با لشکری به اورشلیم فرستاد تا آنها را مجبور کند که تسلیم شوند. سخنگوی این لشکر رَبشاقی بود. (این عنوان نظامی او بود، نه اسم شخصی‌اش) او به زبان عِبری مسلّط بود و با صدای بلند حِزِقیا را مسخره کرد و به یَهُوَه توهین کرد. او با غرور ادعا کرد که یَهُوَه نمی‌تواند اورشلیم را نجات بدهد، همان طور که خدایان دیگر نتوانستند از پرستندگانشان در برابر پادشاه آشور محافظت کنند.—۲پادشاهان ۱۸:۱۳-۳۵؛ ۲تواریخ ۳۲:۹-۱۵؛ اِشَعْیا ۳۶:۲-۲۰.
اش-۱ ص ۳۸۷ ¶۱۰
پاداش ایمان یک پادشاه
۱۰ سپس رَبْشاقی ضعف نظامی یهودیان را به آنها خاطرنشان می‌سازد و با تکبر آنان را به مبارزه طلبیده می‌گوید: «من دو هزار اسب به تو می‌دهم اگر از جانب خود سواران بر آنها توانی گذاشت.» (اِشَعْیا ۳۶:۸) ولی آیا اصلاً اهمیتی دارد که تعداد سواران تعلیم‌یافتهٔ یهودا زیاد است یا کم؟ خیر، زیرا نیروی برتر نظامی نیست که یهودا را نجات خواهد بخشید، بلکه همانطور که در امثال ۲۱:۳۱ آمده است: «اسب برای روز جنگ مهیّا است، اما نصرت از جانب خداوند است.» رَبْشاقی در ادامه ادعا می‌کند که یَهُوَه به آشوریان برکت خواهد داد نه به یهودیان. در غیر اینصورت چطور ممکن است که آشوریان بتوانند تا این حد در قلمرو یهودا رسوخ کنند.—اِشَعْیا ۳۶:۹،۱۰.
اش-۱ ص ۳۸۸ ¶۱۳-۱۴
پاداش ایمان یک پادشاه
۱۳ رَبْشاقی سپس از انبار مباحثاتش حربهٔ دیگری بیرون کشیده یهودیان را از باور کردن این سخنان حِزْقیّا که «یَهُوَه البتّه ما را خواهد رهانید» برحذر می‌دارد. او به یهودیان خاطرنشان می‌سازد که خدایان سامره نتوانستند ده سِبط شمالی را از مغلوب شدن به دست آشوریان نجات بخشند. آیا خدایان ملتهای مغلوب دیگر توانستند چنین کنند؟ رَبْشاقی می‌پرسد: «خدایان حمات و ارفاد کجایند و خدایان سفروایم کجا و آیا سامره را از دست من رهانیده‌اند؟»—اِشَعْیا ۳۶:۱۸-۲۰.
۱۴ البته رَبْشاقی که خود پرستشگر خدایان کاذب است، نمی‌تواند درک کند که بین سامِرهٔ مرتد و اورشلیمِ زیر حکمرانی حِزْقیّا فرق عظیمی وجود دارد. خدایان کاذب سامره هرگز قادر نبودند پادشاهی اسباط دهگانه را نجات بخشند. (۲پادشاهان ۱۷:۷،۱۷،۱۸) اما اورشلیم تحت حکمرانی حِزْقیّا از پرستش خدایان کاذب دست کشیده، کمر خدمت به یَهُوَه بسته است. با وجود این، گروه سه نفریِ نمایندگان یهودا سعی نمی‌کنند موضوع را برای رَبْشاقی توضیح دهند. «ایشان سکوت نموده، به او هیچ جواب ندادند زیرا که پادشاه امر فرموده و گفته بود که او را جواب ندهید.» (اِشَعْیا ۳۶:۲۱) اِلْیاقیم و شِبنا و یوآخ نزد حِزْقیّا بازگشته و گزارشی رسمی از سخنان رَبْشاقی به او می‌دهند.—اِشَعْیا ۳۶:۲۲.
گوهرهای روحانی
it «افسار» ¶۴
افسار
یَهُوَه به سِنحاریب پادشاه آشور گفت: «قلابم را به بینی‌ات می‌اندازم و افسارم را به دهانت، و تو را از همان راهی که آمده‌ای برمی‌گردانم.» (۲پادشاهان ۱۹:۲۸؛ اِشَعْیا ۳۷:۲۹) یَهُوَه کاری کرد که سِنحاریب از تصرّف اورشلیم منصرف شود و مجبور شود به نِینَوا برگردد. مدتی بعد در همان جا پسرانش او را کشتند. (۲پادشاهان ۱۹:۳۲-۳۷؛ اِشَعْیا ۳۷:۳۳-۳۸) وقتی یَهُوَه می‌گوید که به دهان دشمنانش افسار می‌بندد، منظورش این است که آنها را کاملاً تحت کنترل می‌گیرد؛ همانطور که یک شخص با افسار، حیوانی را کاملاً تحت کنترل می‌گیرد.—اِشَعْیا ۳۰:۲۸.
۲۳ فوریه–۱ مارس
گنج‌هایی در کلام خدا | اِشَعْیا ۳۸-۴۰
«مثل یک شبان از گله‌اش مراقبت خواهد کرد»
کتاب مقدّس شخصیت مؤلفش را آشکار می‌کند
۳ اِشَعْیا ۴۰:۸ خوانده شود. کلام خدا برای هزاران سال راهنمای مردان و زنان باایمان بوده است. این چطور ممکن است؟ متن کتاب مقدّس روی مواد پوسیدنی نوشته می‌شد. پس همهٔ نسخه‌های اصلی از بین رفته‌اند. اما یَهُوَه ترتیبی داد تا افرادی از آن متون اصلی رونویسی کنند. هر چند که نسخه‌برداران ناکامل بودند، کارشان را با دقت تمام انجام دادند. یک محقق در مورد نوشته‌های عبری کتاب مقدّس نوشت: «هیچ کتاب باستانی‌ای با این دقت حفظ نشده است.» بنابراین می‌توانیم مطمئن باشیم کتاب مقدّسی که در دست ماست با وجود قدیمی بودن، در دست نبودن نسخه‌های اصلی و ناکاملی نسخه‌برداران هنوز هم افکار مؤلف آن، یعنی یَهُوَه را منتقل می‌کند.
۴ منشأ «هر بخشش نیکو و هر موهبت کامل» یَهُوَه است. (یعقو ۱:۱۷) کتاب مقدّس یکی از بهترین هدیه‌هایی است که یَهُوَه به ما بخشیده است. هر هدیه چیزی در مورد هدیه‌دهنده به ما نشان می‌دهد، مثلاً این که تا چه حد ما را می‌شناسد و با نیازهای ما آشناست. این موضوع در مورد کسی که کتاب مقدّس را به ما بخشیده هم صدق می‌کند. با خواندن کتاب مقدّس چیزهای زیادی در مورد یَهُوَه یاد می‌گیریم. می‌بینیم که چقدر خوب ما را می‌شناسد و از نیازهای ما آگاه است. در این مقاله می‌بینیم که کتاب مقدّس چطور سه خصوصیت یَهُوَه، یعنی حکمت، عدالت و محبتش را آشکار می‌کند. اول می‌خواهیم ببینیم حکمت یَهُوَه در کتاب مقدّس چطور آشکار می‌شود.
یَهُوَه قادر است از ما مراقبت کند
۷ یَهُوَه وقتی خود را به شبان ما تشبیه می‌کند در واقع به ما اطمینان می‌دهد که از صمیم قلب حاضر به مراقبت و محافظت از ماست. (حِزْقِیال ۳۴:۱۱-۱۶) شاید به خاطر داشته باشید که در فصل ۲ این کتاب، توصیفی را که از یَهُوَه در کتاب اِشَعْیا شده است بررسی کردیم: «او مانند شبان، گلّهٔ خود را خواهد چرانید؛ برّه‌ها را در آغوش خواهد گرفت.» (اِشَعْیا ۴۰:۱۱، تفس.) برّه‌ها چگونه در «آغوش» شبان جای می‌گیرند؟ گاهی برّه خود به شبان نزدیک می‌شود و حتی به آرامی خود را به پای او می‌زند. اما شبان است که باید خم شود و برّه را از زمین بردارد و با لطافت در آغوش امن خود جای دهد. این تشبیه زیبا بخوبی نشانگر آن است که یَهُوَه یعنی شبان بزرگ ما، همیشه آمادهٔ حفاظت و دفاع از ماست!
‹یَهُوَه ضعیفان را قوّت می‌بخشد›
۴ اِشَعْیا ۴۰:۲۶ خوانده شود. تا به حال هیچ کس قادر نبوده است تمام ستارگان آسمان را بشمارد. دانشمندان معتقدند که تنها در کهکشان راه شیری حدود ۴۰۰ میلیارد ستاره وجود دارد. یَهُوَه تک‌تک آنها را به نام می‌شناسد. این چه نکته‌ای را در مورد یَهُوَه به ما می‌آموزد؟ این که اگر او به ستارگان که فاقد حیات هستند چنین علاقه و توجهی نشان می‌دهد، چقدر بیشتر به ما که او را خدمت می‌کنیم چنین احساسی دارد! به‌خصوص که ما نه از روی اجبار، بلکه از روی عشق و محبت به یَهُوَه خدمت می‌کنیم. (مز ۱۹:۱، ۳، ۱۴) پدر آسمانی‌مان یَهُوَه، تک‌تک ما را به‌خوبی می‌شناسد. ‹او حتی از تعداد موهای سر ما نیز آگاه است.› (مت ۱۰:۳۰) مزمورنویس نیز به ما چنین اطمینان می‌دهد: «خداوند از کسانی که مطیع او هستند، مراقبت می‌کند.» (مز ۳۷:۱۸، مژده برای عصر جدید) بله، او از تمام سختی‌ها و مشکلاتی که ما با آن روبرو هستیم آگاه است و می‌تواند چنان قوّتی به ما دهد که هر مشکلی را تحمّل کنیم.
۵ اِشَعْیا ۴۰:۲۸ خوانده شود. یَهُوَه منبع تمام انرژی‌ها و قدرت‌های موجود در عالم هستی است. برای مثال، انرژی‌ای که او به خورشید می‌دهد را در نظر بگیرید. دانشمندی به نام دیوید بوداناس می‌گوید: «انرژی‌ای که خورشید در هر ثانیه از خود تولید می‌کند، برابر انرژی حاصل از انفجار میلیاردها بمب اتم است.» محققی دیگر تخمین زده است که «انرژی‌ای که خورشید در یک ثانیه تولید می‌کند، نیازهای بشر را تا ۲۰۰٬۰۰۰ سال آینده تأمین می‌کند.» بدون شک، کسی که چنین انرژی‌ای به خورشید داده است می‌تواند چنان قوّتی به ما دهد که با هر مشکلی مقابله کنیم.
۶ اِشَعْیا ۴۰:۲۹ خوانده شود. خدمت به یَهُوَه شادی فراوانی برایمان به همراه دارد. عیسی به شاگردانش گفت: «یوغ مرا بر دوش گیرید. . . . در جان‌های خود نیرویی تازه خواهید یافت؛ زیرا یوغ من راحت و بار من سبک است.» (مت ۱۱:۲۸-۳۰) این گفته کاملاً درست است! شاید گاهی اوقات هنگامی که خانه را ترک می‌کنیم تا به جلسه یا خدمت موعظه برویم، شدیداً احساس خستگی کنیم. اما وقتی از جلسه یا خدمت موعظه برمی‌گردیم «نیرویی تازه» داریم و آمادهٔ مقابله با مشکلاتمان خواهیم بود. به‌راستی که حمل کردن یوغ عیسی راحت است!
گوهرهای روحانی
اش-۱ ص ۴۰۰ ¶۷
«قوم مرا تسلّی دهید!»
۷ نبوت بازسازی به غیر از قرن ششم ق.د.م. در قرن اول د.م. نیز دوباره به تحقق پیوست. اِشَعْیا ۴۰:۳ در مورد یحیای تعمیددهنده تحقق پذیرفت زیرا او همان ‹صدای نداکننده در بیابان› بود. ( لوقا ۳:۱-۶) یحیی تحت الهام الهی سخنان اِشَعْیا را به خود نسبت داد. (یوحنّا ۱:۱۹-۲۳) او در سال ۲۹ د.م. شروع به آماده‌سازی راه برای عیسی مسیح کرد. سخنانی که یحیی پیشاپیش گفت، مردم را تهییج کرد تا در جستجوی مسیح موعود باشند و به سخنان مسیح گوش فرا داده، پیرو او گردند. (لوقا ۱:۱۳-۱۷، ۷۶) یَهُوَه از طریق عیسی توبه‌کاران را به سوی آزادیی هدایت می‌کند که فقط ملکوت خدا می‌تواند عرضه کند، یعنی آزادی از چنگال گناه و مرگ. (یوحنّا ۱:۲۹؛ ۸:۳۲) سخنان اِشَعْیا هنگامی که باقیماندگان اسرائیل روحانی در سال ۱۹۱۹ از چنگال بابل عظیم رها گشتند و دوباره پرستش حقیقی را آغاز کردند، به نحو وسیعتری تحقق یافت.