ថ្ងៃទី១១ ដល់ថ្ងៃទី១៧ ខែមករា ឆ្នាំ២០២៧
ចម្រៀងលេខ១០៣ ពួកគង្វាលគឺអំណោយជាមនុស្ស
‹ពួកគង្វាលដែលឃ្វាលហ្វូងចៀមដោយយកចិត្តទុកដាក់›
«ខ្ញុំនឹងតែងតាំងពួកគង្វាលឲ្យឃ្វាលហ្វូងចៀមខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់»។—យេ. ២៣:៤
ចំណុចផ្ដោត
អ្វីដែលពួកអ្នកចាស់ទុំអាចរៀនពីគំរូរបស់លោកយេស៊ូ និងរបៀបដែលពួកគេអាចថែរក្សាចៀមរបស់ព្រះយេហូវ៉ាយ៉ាងល្អបំផុត។
១-២. (ក) តើពួកអ្នកចាស់ទុំជួយយើងយ៉ាងដូចម្ដេច? (ខ) តើព្រះយេហូវ៉ាបានធ្វើអ្វីដើម្បីប្រាកដថាយើងទទួលជំនួយដែលយើងត្រូវការ? (សូមមើលផងដែរនូវប្រអប់ដែលមានចំណងជើងថា «ពួកគង្វាលនៅសម័យគម្ពីរ»)
តើអ្នកអាចនឹកចាំអំពីពេលណាមួយក្នុងជីវិតរបស់អ្នកដែលអ្នកចាស់ទុំម្នាក់បានជួយអ្នកឬទេ? គាត់ប្រហែលជាឲ្យឱវាទពីគម្ពីរដល់អ្នកពេលដែលអ្នកកំពុងដើរផ្លូវខុស។ គាត់ប្រហែលជាបានសម្រាលទុក្ខអ្នកក្រោយពីបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់របស់អ្នកបានស្លាប់ ឬគាត់ប្រហែលជាបានរំលឹកអ្នកថាព្រះយេហូវ៉ាស្រឡាញ់អ្នកយ៉ាងខ្លាំង ទោះបីជានៅពេលនោះអ្នកមានអារម្មណ៍ថា អ្នកមិនសមទទួលសេចក្ដីស្រឡាញ់ពីលោកក៏ដោយ។ បងស្រីម៉ារៀaពីប្រទេសអេស្ប៉ាញនិយាយថា៖ «ពេលពួកអ្នកចាស់ទុំជួយនិងការពារខ្ញុំដូចគង្វាលឃ្លាំមើលហ្វូងចៀមរបស់គាត់ ខ្ញុំដឹងថាពួកអ្នកចាស់ទុំពិតជាយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះខ្ញុំ។ ពេលពួកអ្នកចាស់ទុំមកលេងខ្ញុំ នេះបង្ហាញថា ពួកគេពិតជាចង់ស្គាល់ខ្ញុំ ហើយចង់ស្គាល់អំពីរបៀបដ៏ល្អបំផុតដើម្បីជួយខ្ញុំ»។
២ ព្រះយេហូវ៉ាដឹងថា យើងត្រូវការជំនួយពីពួកអ្នកចាស់ទុំ។ នេះជាមូលហេតុដែលលោកបានសន្យាថា៖ «ខ្ញុំនឹងតែងតាំងពួកគង្វាលឲ្យឃ្វាលហ្វូងចៀមខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់»។ តើព្រះយេហូវ៉ាចង់ប្រើបុរសបែបណាឲ្យធ្វើជាគង្វាល? លោកចង់ប្រើបុរសដែល‹នឹងធ្វើតាមចិត្តលោក› ជាបុរសដែលនឹងថែរក្សារាស្ត្ររបស់លោកដោយចំណេះនិងការយល់ធ្លុះជ្រៅ។ (យេ. ៣:១៥; ២៣:៤) ក្នុងចំណោមបុរសទាំងនោះ លោកយេស៊ូបានទុកគំរូល្អបំផុតក្នុងនាមជាគង្វាល។ ក្រោយមក លោកយេស៊ូបានរៀបចំឲ្យមានពួកអ្នកចាស់ទុំដើម្បីធ្វើជាគង្វាលនៃក្រុមជំនុំគ្រិស្តសាសនិក។ (អេភ. ៤:៧, ៨, ១១) ក្នុងអត្ថបទនេះ ដំបូង យើងនឹងពិចារណាអំពីគំរូរបស់លោកយេស៊ូក្នុងនាមជាគង្វាល។ ក្រោយមក យើងនឹងពិចារណាអំពីសមត្ថភាពនិងគុណសម្បត្តិមួយចំនួនដែលនឹងជួយពួកអ្នកចាស់ទុំឲ្យទៅជាគង្វាលដ៏ល្អ។ ចុងក្រោយ យើងនឹងពិចារណាអំពីមូលហេតុដែលពួកអ្នកចាស់ទុំមានអំណរពេលដែលពួកគេថែរក្សាហ្វូងចៀមរបស់ព្រះ។
ចូររៀនពី«គង្វាលដ៏ល្អប្រសើរ»
៣. ហេតុអ្វីលោកយេស៊ូហៅខ្លួនលោកថា«គង្វាលដ៏ល្អប្រសើរ»? (យ៉ូហាន ១០:១១, ១៤)
៣ លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍អំពីខ្លួនលោកថា៖ «ខ្ញុំជាគង្វាលដ៏ល្អប្រសើរ»។ (សូមអាន យ៉ូហាន ១០:១១, ១៤) ហេតុអ្វីបានជាលោកមានប្រសាសន៍ដូច្នេះ? ពីព្រោះលោកស្រឡាញ់ពួកអ្នកកាន់តាមលោកឬចៀមរបស់លោកខ្លាំងដល់ម្ល៉េះរហូតដល់លោក«លះបង់ជីវិតដើម្បីចៀម»។ លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «ខ្ញុំស្គាល់ចៀមរបស់ខ្ញុំ ហើយចៀមរបស់ខ្ញុំក៏ស្គាល់ខ្ញុំដែរ»។ លោកយល់អំពីសេចក្ដីត្រូវការរបស់ពួកអ្នកកាន់តាមលោកម្នាក់ៗ ហើយលោកបានលើកទឹកចិត្តពួកគេឲ្យមកឯលោកដើម្បីទទួលកម្លាំងចិត្តឡើងវិញ។ (ម៉ាថ. ១១:២៨, ២៩) ហេតុនេះហើយ ពួកគេមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធនឹងលោក និងទុកចិត្តលោក។
៤-៥. (ក) ហេតុអ្វីបានជាម៉ាថានិងម៉ារៀត្រូវការការគាំទ្រពីលោកយេស៊ូ? (ខ) តើលោកយេស៊ូបានធ្វើអ្វីដើម្បីជួយពួកគេ?
៤ នៅយ៉ូហាន ជំពូកទី១១ យើងឃើញថាលោកយេស៊ូគឺជាគង្វាលដ៏ល្អប្រសើរ។ ពេលនោះ លោកទៅភូមិបេថានីដើម្បីជួបម៉ាថានិងម៉ារៀដែលជាប្អូនស្រីរបស់នាង។ ស្ត្រីទាំងពីរនាក់នោះត្រូវការការគាំទ្រពីលោកយេស៊ូ ដោយសារឡាសាដែលជាប្អូនប្រុសរបស់ពួកគេបានស្លាប់អស់ប៉ុន្មានថ្ងៃហើយ។ លោកស្រឡាញ់បងប្អូនទាំងបីនាក់នោះណាស់។ (យ៉ូន. ១១:៥) លោកយេស៊ូឧស្សាហ៍ស្នាក់នៅផ្ទះរបស់ពួកគេ ដូច្នេះលោកស្គាល់ពួកគេយ៉ាងច្បាស់ ហើយពួកគេគឺជាមិត្តជិតស្និទ្ធរបស់លោក។ ដំបូង ម៉ាថានិងម៉ារៀខកចិត្ត ពេលដែលលោកយេស៊ូមិនបានមកដើម្បីធ្វើឲ្យប្អូនប្រុសរបស់ពួកគេជាសះស្បើយ។ ទោះជាឡាសាបានស្លាប់ហើយក្ដី ម៉ាថានិងម៉ារៀទុកចិត្តថា លោកយេស៊ូនឹងសម្រាលទុក្ខពួកគេក្នុងកាលដែលពួកគេកើតទុក្ខ។ តើពួកអ្នកចាស់ទុំនៅសព្វថ្ងៃនេះអាចរៀនអ្វីពីគំរូរបស់លោកយេស៊ូ? ពេលពួកអ្នកចាស់ទុំបណ្ដុះឲ្យមានចំណងមិត្តភាពជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងបងប្អូនក្នុងក្រុមជំនុំ នោះពួកគេអាចជួយបងប្អូនពេលដែលបងប្អូនត្រូវការ។
៥ លោកយេស៊ូត្រូវចំណាយពេលពីរថ្ងៃដើម្បីធ្វើដំណើរទៅដល់ភូមិបេថានី។ នៅទីនោះ លោកក៏អាចប្រឈមមុខនឹងគ្រោះថ្នាក់ដែរ ព្រោះពួកអ្នកតំបន់យូឌាធ្លាប់ព្យាយាមសម្លាប់លោក។ (យ៉ូន. ១១:៨) ទោះជាដូច្នោះក៏ដោយ លោកយេស៊ូសុខចិត្តប្រឈមនឹងគ្រោះថ្នាក់ដើម្បីជួយបងប្អូនរបស់លោក។ បុរសដែលជាគង្វាលដ៏ល្អអាចធ្វើតាមគំរូរបស់លោកយេស៊ូ ដោយសុខចិត្តលះបង់ដើម្បីជួយចៀមដែលត្រូវការជំនួយ។
៦. តើលោកយេស៊ូបានសម្រាលទុក្ខម៉ាថាយ៉ាងដូចម្ដេច?
៦ ពេលលោកយេស៊ូធ្វើដំណើរមកដល់ជិតភូមិបេថានី ឡាសាបានស្លាប់អស់បួនថ្ងៃហើយ។ នៅក្នុងកាលៈទេសៈដូចនោះ ម៉ាថាឆ្ងល់អំពីមូលហេតុដែលលោកយេស៊ូមិនបានមកជួយសង្គ្រោះប្អូនប្រុសរបស់នាង។ (យ៉ូន. ១១:២១) លោកយេស៊ូដឹងថានាងពិបាកចិត្ត ដូច្នេះលោកបានជួយនាងឲ្យគិតអំពីអ្វីដែលលោកនឹងធ្វើចំពោះប្អូនប្រុសរបស់នាងនៅថ្ងៃអនាគត។ លោកយេស៊ូបានពង្រឹងទំនុកចិត្តនាងថា៖ «ប្អូនប្រុសរបស់នាងនឹងរស់ឡើងវិញ»។ (យ៉ូន. ១១:២៣) ក្រោយមក លោកយេស៊ូបានស្ដាប់ម៉ាថាពេលនាងរៀបរាប់អំពីអារម្មណ៍របស់នាង ហើយលោកបានពង្រឹងជំនឿរបស់នាងដោយរំលឹកនាងថា លោកទទួលអំណាចពីព្រះដើម្បីប្រោសមនុស្សស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញ។ (យ៉ូន. ១១:២៤, ២៥) ដូចលោកយេស៊ូដែរ ពួកអ្នកចាស់ទុំនៅសព្វថ្ងៃនេះលើកទឹកចិត្តបងប្អូន ដោយស្ដាប់ពួកគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ និងពង្រឹងទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេលើសេចក្ដីសន្យារបស់ព្រះ។
៧. តើលោកយេស៊ូមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាពេលឃើញក្រុមគ្រួសាររបស់ឡាសានិងជនជាតិយូដាឯទៀតកើតទុក្ខ? (សូមមើលរូបភាពផងដែរ)
៧ មុនលោកយេស៊ូប្រោសឡាសាឲ្យរស់ឡើងវិញ លោកបានឃើញម៉ារៀដែលជាបងស្រីរបស់ឡាសានិងជនជាតិយូដាឯទៀត កំពុងយំនៅក្បែរទីបញ្ចុះសព។ ពេលឃើញដូច្នេះ តើលោកយេស៊ូមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា? គឺ«លោកមានចិត្តក្ដុកក្ដួល ក៏រំជួលចិត្តយ៉ាងខ្លាំង»។ ក្រោយមក លោក«ក៏ស្រក់ទឹកភ្នែក»។ (យ៉ូន. ១១:៣៣, ៣៥) លោកយេស៊ូពិតជាយល់អារម្មណ៍របស់ពួកគេ! ពេលបណ្ដាជនឃើញលោកយេស៊ូមានអារម្មណ៍ដូច្នោះ នេះធ្វើឲ្យពួកគេមានអារម្មណ៍កក់ក្ដៅណាស់។ (យ៉ូន. ១១:៣៦) ដូចលោកយេស៊ូដែរ គង្វាលដ៏ល្អព្យាយាមយល់អារម្មណ៍របស់បងប្អូនរួមជំនឿ។—រ៉ូម ១២:១៥
លោកយេស៊ូ ម៉ាថា ម៉ារៀ និងអ្នកឯទៀតកំពុងសោកសៅនឹងការបាត់បង់ឡាសាដែលជាបុគ្គលជាទីស្រឡាញ់របស់ពួកគេ (សូមមើលវគ្គ៧)
៨. តើលោកយេស៊ូបានធ្វើឲ្យប្រាកដយ៉ាងណាថាកិច្ចការថែរក្សាចៀមរបស់លោកគឺនៅតែបន្តក្រោយពីលោកត្រឡប់ទៅស្ថានសួគ៌វិញ?
៨ លោកយេស៊ូបានទុកគំរូដ៏ល្អក្នុងការធ្វើជាគង្វាលដែលពេញដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ ហើយលោកបានលើកទឹកចិត្តពួកអ្នកកាន់តាមលោកឲ្យធ្វើដូចលោកដែរ។ ក្រោយពីលោកយេស៊ូបានត្រូវប្រោសឲ្យរស់ឡើងវិញ លោកបានប្រាប់សាវ័កពេត្រុស ព្រមទាំងពួកសាវ័កឯទៀត ឲ្យបន្តថែរក្សាចៀមរបស់លោក។ លោកយេស៊ូលើកបញ្ជាក់ថា គឺសំខាន់ឲ្យថែរក្សា«ចៀមតូចៗ»របស់លោក។b (យ៉ូន. ២១:១៥-១៧) ពេត្រុសមិនដែលភ្លេចប្រសាសន៍របស់លោកយេស៊ូឡើយ។ ច្រើនឆ្នាំក្រោយមក ពេត្រុសបានលើកទឹកចិត្តពួកអ្នកចាស់ទុំឲ្យបន្តថែរក្សាចៀមតូចៗទាំងនោះដែលមានតម្លៃចំពោះលោកយេស៊ូ។—១ពេ. ៥:១, ២
ចូរបណ្ដុះឲ្យមានសមត្ថភាពនិងគុណសម្បត្តិ
៩. ហេតុអ្វីយើងអាចនិយាយថាពួកគង្វាលមានភារកិច្ចដ៏ធំ? (សកម្មភាព ២០:២៨)
៩ សាវ័កប៉ូលបានដាស់តឿនពួកអ្នកចាស់ទុំនៅក្រុងអេភេសូរ ឲ្យយកចិត្តទុកដាក់បំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេក្នុងនាមជាគង្វាល។ (សូមអាន សកម្មភាព ២០:២៨) ពួកអ្នកចាស់ទុំនៅសព្វថ្ងៃនេះ ក៏បានទទួលភារកិច្ចដ៏សំខាន់នេះដែរ។ អ្នកចាស់ទុំម្នាក់ឈ្មោះដាវីឌនិយាយថា៖ «គឺដូចជាលោកយេស៊ូកំពុងមានប្រសាសន៍មកកាន់ខ្ញុំផ្ទាល់ថា៖ ‹តើអ្នកឃើញចៀមតូចៗទាំងនេះទេ? ពួកគេគឺជារបស់ខ្ញុំ តែខ្ញុំចង់ឲ្យអ្នកជួយខ្ញុំថែរក្សាពួកគេ›»។ នេះគឺជាភារកិច្ចដ៏ធំមួយ។ ជួនកាល អ្នកចាស់ទុំប្រហែលជាសង្ស័យថា ខ្លួនមិនមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីសម្រាលទុក្ខពួកអ្នកដែលបានបាត់បង់បុគ្គលជាទីស្រឡាញ់ ពង្រឹងកម្លាំងចិត្តអ្នកដែលខ្សោយ ឬលើកទឹកចិត្តពួកអ្នកដែលធ្លាក់ទឹកចិត្តទេ។ (១ថែ. ៥:១៤) ប៉ុន្តែ ពួកអ្នកចាស់ទុំក៏ទទួលស្គាល់ថា ពួកគេអាចបំពេញភារកិច្ចរបស់ពួកគេបាន ដោយសារតែព្រះយេហូវ៉ាជាអ្នកផ្ដល់កម្លាំងដែលពួកគេត្រូវការដើម្បីថែរក្សាចៀមរបស់លោក។ (ភី. ៤:១៣) ទោះជាយ៉ាងនោះក៏ដោយ អ្នកចាស់ទុំម្នាក់ៗអាចបណ្ដុះឲ្យមានសមត្ថភាពនិងគុណសម្បត្តិដែលនឹងជួយគាត់ឲ្យទៅជាគង្វាលដ៏ល្អជាង។ ឥឡូវ សូមឲ្យយើងពិចារណាអំពីសមត្ថភាពនិងគុណសម្បត្តិមួយចំនួន។
១០. តើអ្នកចាស់ទុំគួរធ្វើអ្វីដើម្បីទៅជាគង្វាលដ៏ល្អ ហើយហេតុអ្វី? (សុភាសិត ២៧:២៣ និងកំណត់សម្គាល់)
១០ សូមស្គាល់ចៀមឲ្យបានច្បាស់។ (សូមអាន សុភាសិត ២៧:២៣ និងកំណត់សម្គាល់) សេចក្ដីបកប្រែមួយបានបកប្រែខនេះថា៖ «ចូររៀនអ្វីទាំងអស់ដែលអ្នកអាចរៀនបានអំពីចៀមរបស់អ្នក»។c ពិតមែនតែយើងមិនជ្រៀតជ្រែកក្នុងរឿងរបស់អ្នកឯទៀតដោយសួរសំណួរអំពីរឿងផ្ទាល់ខ្លួនពេលដែលគ្មានការចាំបាច់ទេ។ (១ពេ. ៤:១៥) ប៉ុន្តែ ដូចបងដាវីឌដែលបានត្រូវរៀបរាប់នៅខាងលើនិយាយ៖ «យើងត្រូវស្គាល់អំពីបញ្ហារបស់បងប្អូនយើងជាមុនសិន ទើបយើងអាចប្រើបទគម្ពីរត្រឹមត្រូវដើម្បីជួយពួកគេ»។
១១. តើបងប្អូនទទួលប្រយោជន៍យ៉ាងណាពេលអ្នកចាស់ទុំស្ដាប់ពួកគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់?
១១ សូមស្ដាប់យ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ គង្វាលអាចស្គាល់សេចក្ដីត្រូវការរបស់បងប្អូន ដោយស្ដាប់ពួកគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ (យ៉ា. ១:១៩) សូមគិតអំពីបទពិសោធន៍របស់បងស្រីកេតរ៉ឹន ដែលប្ដីរបស់គាត់បានចុះចោលគាត់និងកូនៗរបស់គាត់។ គាត់និយាយថា៖ «ពួកអ្នកចាស់ទុំបានសួរសំណួរដើម្បីចង់ដឹងពីសុខទុក្ខរបស់យើង ហើយស្ដាប់អ្វីដែលខ្ញុំនិយាយយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់។ យ៉ាងនេះ ពួកគេធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្ញុំមានតម្លៃនិងទទួលបានសេចក្ដីស្រឡាញ់។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថា ពួកគេពិតជាយកចិត្តទុកដាក់ចង់យល់អ្វីដែលខ្ញុំកំពុងឆ្លងកាត់និងយល់អំពីការឈឺចាប់របស់ខ្ញុំ។ ការសន្ទនានោះរំលឹកខ្ញុំថា ព្រះយេហូវ៉ាមិនបានបោះបង់ចោលយើងឡើយ»។
១២. តើតាមរបៀបណាពួកអ្នកចាស់ទុំអាចប្រើគម្ពីរយ៉ាងប៉ិនប្រសប់ពេលទៅលេងសួរសុខទុក្ខបងប្អូនក្នុងនាមជាគង្វាល?
១២ សូមប្រើខគម្ពីរដែលចំនឹងសេចក្ដីត្រូវការរបស់ចៀម។ (ទីត. ១:៧, ៩) ពេលអ្នកចាស់ទុំស្គាល់អំពីបញ្ហាដែលបងប្អូនកំពុងឆ្លងកាត់ នោះគាត់អាចជួយពួកគេបានល្អជាង។d អ្នកចាស់ទុំម្នាក់ឈ្មោះអេនទ្រូរៀបរាប់ថា៖ «ខ្ញុំព្យាយាមប្រើគោលការណ៍គម្ពីរនិងកំណត់ហេតុក្នុងគម្ពីរដែលចំនឹងសេចក្ដីត្រូវការរបស់បងប្អូន។ ខ្ញុំច្រើនតែប្រើសៀវភៅបទគម្ពីរសម្រាប់ជីវិតជាគ្រិស្តសាសនិកដើម្បីជួយខ្ញុំឲ្យស្វែងរកខគម្ពីរ»។ អ្នកចាស់ទុំម្នាក់ដែលមានបទពិសោធន៍ច្រើន ឈ្មោះអេលីអ៊ូក៏ប្រើសៀវភៅនោះដែរ។ គាត់និយាយថា៖ «ជាញឹកញយ ខ្ញុំមើលផ្នែក‹កង្វល់› ‹ខកចិត្ត› និង‹ធ្លាក់ទឹកចិត្ត›ដើម្បីជួយខ្ញុំឲ្យត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ការទៅលេងសួរសុខទុក្ខបងប្អូន ព្រោះនេះគឺជាអារម្មណ៍ដែលបងប្អូនខ្លះមានជារៀងរាល់ថ្ងៃ ហើយខ្ញុំបានរកឃើញខគម្ពីរជាច្រើនដែលបង្ហាញថាព្រះយេហូវ៉ាយល់អារម្មណ៍ពួកគេ»។ បងកេតរ៉ឹនដែលបានត្រូវរៀបរាប់នៅវគ្គមុននឹកចាំថា៖ «អ្នកចាស់ទុំម្នាក់បានបង្ហាញអេសាយ ២៦:៣ដល់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំនិងកូនស្រីរបស់ខ្ញុំអានខគម្ពីរនេះម្ដងហើយម្ដងទៀត។ ខគម្ពីរដ៏សម្រាលទុក្ខនេះបានជួយយើង ពេលដែលយើងស្ថិតនៅក្នុងគ្រាលំបាក»។
១៣. តើអ្វីជួយអ្នកចាស់ទុំឲ្យទៅជាបុគ្គលដែលស្រួលទាក់ទង? (សូមមើលផងដែរនូវរូបភាពនិងប្រអប់ដែលមានចំណងជើងថា «អ្នករាល់គ្នាជាបងប្អូននឹងគ្នា»)
១៣ ស្រួលទាក់ទង។ ទោះបីជាលោកយេស៊ូជាប់រវល់ខ្លាំងក្ដី លោកតែងតែលៃទុកពេលដើម្បីនិយាយជាមួយនឹងអ្នកឯទៀត រួមទាំងកូនក្មេងដែរ។ (លូក. ១៨:១៥, ១៦) តើពួកអ្នកចាស់ទុំអាចរៀនអ្វីពីគំរូរបស់លោកយេស៊ូ? គង្វាលដ៏ល្អលៃទុកពេលដើម្បីនិយាយជាមួយបងប្អូនទាំងអស់ ទាំងចាស់ទាំងក្មេង។ សូម្បីតែការសន្ទនាខ្លីៗមុននិងក្រោយកិច្ចប្រជុំ ក៏អាចជួយបងប្អូនឲ្យកាន់តែទុកចិត្តពួកគេ ហើយបងប្អូននឹងជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងពួកគេ។ បងស្រីម្នាក់ឈ្មោះឡូរេនរៀបរាប់ថា៖ «គឺងាយស្រួលជាងឲ្យខ្ញុំទាក់ទងជាមួយនឹងអ្នកចាស់ទុំដែលតែងតែសួរសុខទុក្ខខ្ញុំ ហើយដែលធ្លាប់ស្នើសុំជួយខ្ញុំ។ ដូច្នេះ បើខ្ញុំមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរណាមួយ នោះខ្ញុំមានអារម្មណ៍ស្រួលសុំជំនួយពីគាត់ជាង ដោយសារខ្ញុំដឹងថាគាត់យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះខ្ញុំនិងចង់ជួយខ្ញុំ»។
គង្វាលដ៏ល្អធ្វើឲ្យបងប្អូនទុកចិត្តគាត់និងមានអារម្មណ៍ជិតស្និទ្ធជាមួយគាត់ (សូមមើលវគ្គ១៣)
១៤. តើអ្នករៀនអ្វីពីបទពិសោធន៍របស់បងខ្វាន់?
១៤ បង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់។ លោកយេស៊ូបានមានប្រសាសន៍ថា អ្នកឯទៀតនឹងដឹងថាអ្នកណាជាអ្នកកាន់តាមលោក ដោយសារសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលពួកគេមានចំពោះគ្នា។ (យ៉ូន. ១៣:៣៥) ពេលអ្នកចាស់ទុំស្រឡាញ់ចៀមរបស់ព្រះយេហូវ៉ា នេះបង្ហាញថាគាត់គឺជាគង្វាលដ៏ល្អ។ បងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះខ្វាន់ដែលឥឡូវជាអ្នកចាស់ទុំ ក៏បានទទួលប្រយោជន៍ពីការគាំទ្ររបស់គង្វាលដែលប្រកបដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែរ។ គាត់និយាយថា៖ «ពេលដែលខ្ញុំទើបតែចាប់ផ្ដើមសិក្សាគម្ពីរ ជួនកាលខ្ញុំមានអារម្មណ៍ពិបាកចិត្ត ហើយមិនមានចំណងមិត្តភាពជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងព្រះទេ។ ប៉ុន្តែ ដោយសារអ្នកចាស់ទុំម្នាក់បានបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះខ្ញុំ នោះខ្ញុំបានបន្តសិក្សាគម្ពីរនិងចូលរួមកិច្ចប្រជុំ។ សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់អ្នកចាស់ទុំនោះ បានជួយខ្ញុំមិនឲ្យឈប់បម្រើព្រះយេហូវ៉ា។ ខ្ញុំដឹងគុណអ្នកចាស់ទុំនោះដែលបង្ហាញចិត្តអត់ធ្មត់និងសេចក្ដីស្រឡាញ់ចំពោះខ្ញុំ ហើយនេះបានជួយខ្ញុំឲ្យយល់អំពីទស្សនៈរបស់ព្រះយេហូវ៉ាចំពោះខ្ញុំ។ នោះជំរុញចិត្តខ្ញុំឲ្យបន្តខំព្យាយាម»។
មូលហេតុដែលពួកអ្នកចាស់ទុំមានអំណរពេលថែរក្សាចៀមរបស់ព្រះ
១៥. ហេតុអ្វីអ្នកចាស់ទុំអាចមានអំណរពេលថែរក្សាចៀមរបស់ព្រះ? (សកម្មភាព ២០:៣១, ៣៥)
១៥ ភារកិច្ចជាគង្វាលគឺមិនតែងតែស្រួលទេ។ ប៉ូលនិយាយថា ជួនកាលគាត់មានអារម្មណ៍ខ្វល់ខ្វាយ ហើយពិបាកគេង ដោយសារគាត់បារម្ភអំពីចៀមរបស់ព្រះយេហូវ៉ានិងស្រឡាញ់ពួកគេ។ (២កូ. ១១:២៧, ២៨) ប៉ុន្តែ ពេលគាត់នឹកឃើញអំពីការខំប្រឹងរបស់គាត់ដើម្បីជួយបងប្អូនក្នុងក្រុមជំនុំ គាត់នឹកឃើញដល់ពាក្យរបស់លោកយេស៊ូគ្រិស្តដែលជាគង្វាលដ៏ល្អប្រសើរដែលថា៖ «ការឲ្យគេ នោះមានសុភមង្គលច្រើនជាងការទទួល»។ (សូមអាន សកម្មភាព ២០:៣១, ៣៥) បងប្រុសហាវយើដែលបានបម្រើជាអ្នកចាស់ទុំអស់៣០ឆ្នាំជាង ក៏មានអារម្មណ៍ដូចប៉ូលដែរ។ គាត់និយាយថា៖ «ការថែរក្សាបងប្អូនក្នុងក្រុមជំនុំ បានជួយពង្រឹងជំនឿនិងសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ខ្ញុំចំពោះព្រះយេហូវ៉ា។ ពេលខ្ញុំទៅលេងសួរសុខទុក្ខបងប្អូនក្នុងនាមជាគង្វាល នេះរំលឹកខ្ញុំថាព្រះយេហូវ៉ាថែរក្សាអស់អ្នកដែលស្រឡាញ់លោកនិងចង់ធ្វើឲ្យលោកពេញចិត្ត»។
១៦. ហេតុអ្វីប៉ូលប្រដូចកិច្ចការដែលគាត់ធ្វើទៅនឹងម្ដាយ?
១៦ គង្វាលដ៏ល្អបង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់ដែលមិនគិតពីប្រយោជន៍ខ្លួន ដូចម្ដាយដែលស្រឡាញ់កូន។ ប៉ូលបានប្រដូចកិច្ចការដែលគាត់ធ្វើទៅនឹងម្ដាយ ពេលដែលគាត់គិតអំពីបងប្អូននៅក្រុមជំនុំនាក្រុងថែស្សាឡូនិច។ (១ថែ. ២:៧, ៨) ម្ដាយលះបង់អ្វីៗជាច្រើនដើម្បីកូនរបស់នាង តែនាងក៏មានអំណរយ៉ាងខ្លាំងដែរ។ ដូចម្ដាយមានមោទនភាពពេលដែលនាងឃើញកូនរបស់នាងធំលូតលាស់ឡើង ប៉ូលក៏មានមោទនភាពពេលដែលគាត់ឃើញបងប្អូននៅក្រុមជំនុំនាក្រុងថែស្សាឡូនិចកំពុងរីកចម្រើនក្នុងការគោរពប្រណិប័តន៍ព្រះដែរ។ (២ថែ. ១:៣, ៤) នៅសព្វថ្ងៃនេះ អ្នកចាស់ទុំដែលលះបង់ប្រយោជន៍ខ្លួន ក៏មានអំណរយ៉ាងខ្លាំងពីការជួយអ្នកឯទៀតនិងឃើញអ្នកឯទៀតកំពុងរីកចម្រើន។ បងប្រុសមីកេលជាអ្នកចាស់ទុំដែលបានជួយបងខ្វាន់ដែលបានត្រូវរៀបរាប់នៅខាងលើ និយាយថា៖ «ខ្ញុំសប្បាយចិត្តខ្លាំងណាស់ដែលខ្ញុំបានជួយប្អូនខ្វាន់ឲ្យបណ្ដុះគុណសម្បត្តិផ្សេងៗជាគ្រិស្តសាសនិក ហើយឥឡូវខ្ញុំពិតជាមានមោទនភាពណាស់ដែលឃើញថាគាត់បានក្លាយទៅជាអ្នកចាស់ទុំ»។
១៧. ហេតុអ្វីអ្នកមានចិត្តដឹងគុណដែលព្រះយេហូវ៉ារៀបចំឲ្យមានពួកគង្វាល?
១៧ យើងពិតជាមានចិត្តដឹងគុណចំពោះព្រះយេហូវ៉ា ដែលលោកបានរៀបចំឲ្យមានគង្វាលដ៏ស្មោះត្រង់នៅគ្រាចុងក្រោយបង្អស់នេះ។ យើងឃើញថា ពួកគេខំប្រឹងយ៉ាងខ្លាំងដើម្បីធ្វើតាមគំរូរបស់លោកយេស៊ូដែលជាគង្វាលដ៏ល្អប្រសើរ។ យើងមានចិត្តដឹងគុណដែលពួកគេខំប្រឹងបណ្ដុះឲ្យមានសមត្ថភាពនិងគុណសម្បត្តិផ្សេងៗដើម្បីពួកគេអាចជូនឱវាទ ពង្រឹងកម្លាំងចិត្ត និងសម្រាលទុក្ខយើង។ គង្វាលទាំងនោះមានតម្លៃយ៉ាងខ្លាំងចំពោះយើងនិងចំពោះព្រះយេហូវ៉ា!—១ថែ. ៥:១២, ១៣
ចម្រៀងលេខ១០៩ ចូរស្រឡាញ់គ្នាឲ្យខ្លាំងដោយស្មោះពីចិត្ត
a ឈ្មោះបានត្រូវផ្លាស់ប្ដូរ។
b លោកយេស៊ូហៅពួកអ្នកកាន់តាមលោកថា«ចៀមតូចៗ»។ ពាក្យនេះបង្ហាញថា លោកស្រឡាញ់ពួកគេខ្លាំងណាស់។
c ទោះបីជាសុភាសិត ២៧:២៣សំដៅទៅលើគង្វាលដែលថែរក្សាសត្វចៀមរបស់ពួកគេក្ដី ពួកអ្នកចាស់ទុំដែលជាគង្វាលក៏អាចធ្វើតាមខគម្ពីរនេះដើម្បីថែរក្សាហ្វូងចៀមរបស់ព្រះយេហូវ៉ាដែរ។
d ពេលពួកអ្នកចាស់ទុំទៅលេងសួរសុខទុក្ខបងប្អូនក្នុងនាមជាគង្វាល ពួកគេចាំថាពួកគេមិនមានសិទ្ធិប្រាប់បងប្អូនអំពីអ្វីដែលបងប្អូនត្រូវធ្វើនោះទេ។ (២កូ. ១:២៤) គ្រិស្តសាសនិកម្នាក់ៗមានភារកិច្ចធ្វើការសម្រេចចិត្តផ្ទាល់ខ្លួន។ (កាឡ. ៦:៥) សូមមើលផងដែរនូវទស្សនាវដ្ដីប៉មយាម ថ្ងៃទី១៥ ខែមករា ឆ្នាំ២០១៣ ទំ.២៧-២៨ វ.២-៤។