Изреки

20 Виното води до потсмев, алкохолот до неконтролирано однесување;

оној што поради нив скршнува од патот не е мудар.

 2 Царот влева страв како и рикањето на лавот;

кој го предизвикува неговиот гнев, си го ризикува животот.

 3 Човекот што се воздржува од караница е достоен за чест,

а оној што е безумен се впушта во неа.

 4 Мрзливиот не ора во зима,

па кога ќе дојде жетвата, ќе проси затоа што ќе нема ништо.*

 5 Мислите* во срцето на човекот се како длабока вода,

но оној што е разборит знае како да ги исцрпи.

 6 Многу луѓе се фалат со својата верна љубов,

но кој може да најде човек што навистина е верен?

 7 Праведниот живее беспрекорно;

среќни се неговите деца* по него.

 8 Кога царот седнува на својот престол за да суди,

со своите очи го распознава* сето зло.

 9 Кој може да каже: „Си го исчистив срцето,

чист сум и немам никаков грев“?

11 Дури и детето со своите постапки покажува

дали неговото однесување е чисто и исправно.

14 „Не чини, не чини!“, вели купувачот,

а потоа си заминува и се фали дека направил добар пазар.

15 Има злато, има и многу скапоцени камења,*

но далеку поскапоцени се усните од кои извира знаење.

16 Земи му ја облеката на оној што гарантирал за непознат човек,

земи залог од него ако гарантирал за туѓинка.*

17 На човекот му е вкусен лебот стекнат со измама,

но потоа устата ќе му се наполни со песок.

18 Со советување, плановите се остваруваат;

затоа води ја својата војна со мудро водство.

19 Клеветникот оди наоколу и открива доверливи работи;

немој да се дружиш со оној што сака да оговара.*

20 На оној што го колне својот татко или својата мајка

ќе му згасне светилката кога ќе падне мрак.

21 Наследството кое се стекнува со алчност

на крајот нема да биде благословено.

23 Неточните тегови му се одвратни на Јехова,

и нечесната вага не е добра.

24 Јехова ги води чекорите на човекот,

зашто човекот не знае по кој пат да оди.*

25 За човекот е замка кога набрзина ќе му заветува нешто на Бог,

па дури отпосле размислува за тоа што го заветувал.

26 Мудриот цар ги одвојува и ги отстранува злите

исто како што се одвојува плевата од житото.*

27 Зборовите* на човекот се како Јеховина светилка;

тие ја откриваат внатрешноста на човекот.

28 Љубовта* и верноста го чуваат царот;

со верна љубов тој го зацврстува својот престол.

29 Убавина на младите е нивната сила,

а украс на старите е нивната седа коса.

30 Модринките и раните го отстрануваат злото,

а ударите го чистат срцето.