२३ मग येशू त्या अधिकाऱ्‍याच्या घरी आला, तेव्हा त्याने बासरीवर शोकसंगीत वाजवणाऱ्‍या आणि मोठमोठ्याने रडणाऱ्‍या लोकांना पाहिलं.+ २४ तो म्हणाला: “तुम्ही सगळे बाहेर जा. कारण मुलगी मेली नाही, झोपली आहे.”+ तेव्हा, लोक त्याची थट्टा करत हसू लागले.

३९ येशू म्हणाला: “तो दगड बाजूला करा.” मेलेल्या माणसाची बहीण मार्था त्याला म्हणाली: “प्रभू, आता तर त्याच्या शरीराला दुर्गंधी सुटली असेल, कारण चार दिवस होऊन गेलेत.” ४० येशू तिला म्हणाला: “मी तुला सांगितलं नव्हतं का, की तू विश्‍वास ठेवशील तर देवाचं गौरवी सामर्थ्य पाहशील?”+

३९ तेव्हा पेत्र उठला आणि त्यांच्यासोबत गेला. तो तिथे पोहोचला, तेव्हा त्यांनी त्याला माडीवरच्या खोलीत नेलं. तिथे सगळ्या विधवा त्याच्याजवळ रडू लागल्या आणि दुर्कस त्यांच्यात असताना जे पुष्कळ कपडे आणि झगे* तिने त्यांच्यासाठी बनवले होते, ते त्याला दाखवू लागल्या. ४० तेव्हा पेत्रने सगळ्यांना बाहेर पाठवलं+ आणि त्याने गुडघे टेकून प्रार्थना केली. मग मृतदेहाकडे वळून तो म्हणाला: “तबीथा, ऊठ!” तेव्हा तिने डोळे उघडले आणि पेत्रला पाहिल्यावर ती उठून बसली.+