19 En ik was als een mannetjeslam, een vertrouweling, dat ter slachting wordt geleid,+ en ik wist niet dat zij tegen míȷ́ snode plannen uitdachten:+ „Laten wij de boom met zijn voedsel verderven, en laten wij hem afsnijden uit het land der levenden,+ opdat zelfs zijn naam niet meer wordt gedacht.” 

18 Toen zeiden zij: „Komt, en laten wij enige gedachten tegen Jeremi̱a bedenken,+ want de wet zal niet teloorgaan bij de priester,+ noch raad bij de wijze, noch het woord bij de profeet.+ Komt, en laten wij hem slaan met de tong,+ en laten wij geen aandacht schenken aan ook maar één van zijn woorden.”