aan dat de gebeurtenissen door zich steeds weer herhalende kringlopen van geboorte en dood, oorlog en vrede, gelach en geween, enzovoort, worden gekenmerkt. Deze zich steeds weer herhalende kringlopen verbinden het verleden, het heden en de toekomst met elkaar. Vandaar dat Salomo kon zeggen: „Wat geworden is, dat was er al geweest, en wat zal worden, heeft zich al voorgedaan.” Zijn volgende woorden worden echter niet zo gemakkelijk begrepen. Salomo verklaarde: „De ware God zelf blijft zoeken wat wordt nagejaagd” (Pred. 3:15). Dit zou kunnen verwijzen naar het feit dat rechtvaardige personen vaak door de goddelozen worden achtervolgd. God ’zoekt’ het goede van zijn dienstknechten, en aangezien hij volkomen toezicht heeft op het verleden, het heden en de toekomst, kan hij ervoor zorgen dat de goddeloze achtervolgers de gevolgen van hun slechte daden ondervinden en kan hij de rechtvaardigen recht verschaffen. Het zou ook kunnen betekenen dat ook al blijven de zich steeds weer herhalende kringlopen voortduren en er niets werkelijk nieuws lijkt te zijn, wij er zeker van kunnen zijn dat God niettemin zijn goede voornemen verwezenlijkt. Hoewel de mens dus niet bij machte is bepaalde omstandigheden naar zijn hand te zetten, kan de Allerhoogste de situatie altijd dusdanig manoeuvreren dat de beste belangen van zijn gehoorzame dienstknechten erdoor worden gediend.

Dit is vertroostend, want in deze onvolmaakte wereld kan men niet verwachten dat mensen in alle gevallen het recht zullen laten zegevieren. Salomo beschreef de situatie heel juist: „Ik [heb] onder de zon de plaats van gerechtigheid gezien waar goddeloosheid was en de plaats van rechtvaardigheid waar goddeloosheid was” (Pred. 3:16). Men mag van een rechtbank terecht verwachten dat er recht zal worden gesproken. Toch kunnen omkoperij en partijdigheid de overhand hebben, waardoor het voor veel mensen onmogelijk is te ontvangen wat hun toekomt. Hoe kan al dit onrecht hersteld worden? Salomo antwoordt: „De ware God zal zowel de rechtvaardige als de goddeloze oordelen, want er is een tijd voor elke aangelegenheid en betreffende elk werk daar” (Pred. 3:17). In plaats dat een verstandig persoon dus verontrust raakt over wat er in de wereld gebeurt, wacht hij geduldig op God, die op Zijn bestemde tijd en voor het blijvende welzijn van Zijn getrouwe volk handelend zal optreden. — 1 Sam. 26:7-10; Ps. 37:12, 13.

De waarde van een mild antwoord

„Plotseling en volkomen onverwacht staat u oog in oog met iemand die u bedreigt of beschimpt, op straat of zelfs in uw eigen huis.” Aldus luiden de beginwoorden van een artikel in de Cleveland Press. Recente gewelddadige confrontaties in Cleveland (V.S.), waarbij doden te betreuren vielen, hadden de vraag doen rijzen: Hoe kan iemand het beste het hoofd bieden aan dergelijke gevaarlijke situaties?

Volgens een psychiater in Cleveland, die hierover geraadpleegd werd, zijn veel mannen mogelijk van mening dat een dergelijke bejegening een uitdaging voor hun mannelijkheid vormt en dat zij er met fysiek geweld op moeten reageren. „Sommigen menen wellicht dat het bewonderenswaardig is om heldhaftig te zijn aldus zijn woorden, „maar als men even verder denkt, dan heeft dat weinig zin. Over het algemeen zou ik bijzonder beleefd zijn jegens iemand die zeer vijandig is.”

Het artikel merkt op dat het hoofd van het opleidingsprogramma van de politieschool van Cleveland aanraadt „een confrontatie te vermijden — een uitweg te vinden waardoor de onruststoker niet wordt uitgedaagd”.

Eeuwen geleden, lang vóór de ondervinding van de hedendaagse psychiaters en politiefunctionarissen, was de wijsheid van deze benadering van mogelijk gevaarlijke personen reeds voorhanden. „Een zacht antwoord keert woede af”, zegt de bijbel in Spreuken 15:1, „maar een woord dat smart veroorzaakt, doet toorn opkomen.” — Vergelijk Spreuken 23:9.