„Ik was blij een religie gevonden te hebben die haar geloofsopvattingen aan de hand van de bijbel aan mij bewees, en geen blind geloof vereiste”, zegt Khem nu. „Wat zou ik het goede nieuws van Gods koninkrijk graag met mijn geteisterde volk in Kambodja delen! Aangezien dit op het moment niet mogelijk is, verkondig ik het ’goede nieuws’ aan mijn medemensen in Oostenrijk. Wat een voorrecht is het, Gods medewerker te zijn en een aandeel te hebben aan dit levenreddende werk! Nu kan ik vol vreugde zeggen: Het leven heeft wel degelijk een doel!”

Geestelijke behoeften erkennen

HOEWEL de Italiaan Biagio en de Kambodjaan Khem in vele opzichten verschillen, hebben zij iets heel belangrijks gemeen. Beiden beseften zij dat hun leven op de een of andere manier leeg was, geen voldoening schonk. Er werd wel in hun materiële behoeften voorzien, maar niet in hun geestelijke behoeften. Zij wilden antwoord hebben op vragen zoals: ’Waarom is er kwaad in de wereld?’ en: ’Wat voor doel heeft mijn leven?’

Jezus begon zijn beroemdste rede met de woorden: „Gelukkig zijn zij die zich bewust zijn van hun geestelijke nood, want hun behoort het koninkrijk der hemelen toe” (Matth. 5:3). De ervaringen van Khem en Biagio illustreren dit. Toen zij van Jehovah’s Getuigen het goede nieuws van Gods koninkrijk hoorden, reageerden zij er vreugdevol op, omdat zij ergens diep in hun binnenste wisten dat het aan hun geestelijke behoefte voldeed. Uit waardering voor dit „goede nieuws” delen zij het nu met anderen. Wat zou er per slot van rekening meer voldoening kunnen schenken dan andere mensen te helpen hun geestelijke behoefte te bevredigen en de hoop op eeuwig leven te krijgen? Waardering voor het „goede nieuws” gaf Biagio en Khem een doel in hun leven.

Jammer genoeg kan het gebeuren dat jonge mensen met christelijke ouders het „goede nieuws” kennen en er toch geen waardering voor hebben. „Er komt een tijd dat een jongere ’de waarheid’ tot een deel van zichzelf moet maken”, zei een tiener-Getuige. „Hij moet zich afvragen: Geloof ik het werkelijk?” Sommige jonge mensen hebben toegelaten dat zij door de nadruk die de wereld legt op het nastreven van rijkdom en genoegens, blind werden voor hun eigen geestelijke behoeften. Maar zal dit tot geluk leiden? „De wereld is beangstigend”, vervolgde de jonge Getuige. „Jongeren zijn in verwarring. Ze weten niet wat er met de wereld gaat gebeuren, en ze weten niet wat ze willen. Maar ik weet dat Jehovah de dingen niet uit de hand zal laten lopen. Ik bezit een zekerheid die anderen niet hebben.” Is die zekerheid en het besef een doel in het leven te hebben, niet meer waard dan alleen maar ’plezier te maken’? Voor Biagio beslist wel, en ook voor anderen die de waarheid over Gods koninkrijk te weten zijn gekomen.

Het heeft nog een voordeel wanneer je de waarheid serieus neemt. „Ik heb echte vrienden”, zegt deze jonge Getuige. „De jongeren op school niet, en ik heb medelijden met hen. Zelfs op hun feestjes vinden ze het niet echt fijn om met elkaar te praten, tenzij ze ’high’ of dronken worden.” Biagio had dat gevoel ook voordat hij een getuige van Jehovah werd. Hij vertelt over zichzelf en over anderen net als hij: „Ik denk dat wij alleen maar ’s avonds gelukkig waren, wanneer we