Duidelijker begrip van ’de gestelde machten’

4, 5. (a) Hoe bezagen de Bijbelonderzoekers Romeinen 13:1? (b) Wat bleek later het schriftuurlijke standpunt inzake ’de gestelde machten’ te zijn?

⁴ Een heldere lichtflits werd in 1962 gezien in verband met Romeinen 13:1, waar staat: „Alle ziel zij de machten, over haar gesteld [de „superieure autoriteiten”, Nieuwe-Wereldvertaling], onderworpen” (SV). De vroege Bijbelonderzoekers dachten dat de daar genoemde ’gestelde machten’ betrekking hadden op de wereldse autoriteiten. Naar zij aannamen, betekende deze schriftplaats dat als een christen in oorlogstijd werd opgeroepen, hij verplicht was een uniform aan te trekken, een geweer te dragen en naar het front, naar de loopgraven, te gaan. Men meende dat aangezien een christen een medemens niet mocht doden, hij in het ergste geval in de lucht zou moeten schieten.a

⁵ In The Watchtower van 15 november en 1 december 1962 (Nederlandse uitgave van 1 en 15 februari 1963) werd dit onderwerp duidelijk belicht in een bespreking van Jezus’ woorden in Mattheüs 22:21: „Betaalt caesar . . . terug wat van caesar, maar God wat van God is.” De woorden van de apostelen in Handelingen 5:29 kwamen in het beeld: „Wij moeten God als regeerder meer gehoorzamen dan mensen.” Christenen zijn alleen onderworpen aan caesar — ’de gestelde machten’ — zolang er niet van hen wordt verlangd dat zij in strijd handelen met Gods wet. Er werd ingezien dat onderworpenheid aan caesar relatief was, niet absoluut. Christenen betalen alleen aan caesar terug wat niet in conflict is met Gods vereisten. Wat schonk het een voldoening dat onderwerp in een duidelijk licht te zien!