Buduj swoją wiarę na solidnym fundamencie

PRZYPOMNIJ sobie czas, gdy studiowałeś Biblię ze Świadkami Jehowy. Co cię wtedy przekonało, że odnalazłeś „jedną wiarę” — jedyny sposób wielbienia Boga, który Mu się podoba? (Efez. 4:4-6). Czy do sług Jehowy przyciągnęła cię widoczna wśród nich miłość? Czy byłeś pod wrażeniem ich przykładnego postępowania? Wielu ludzi do prawdy pociąga to, że w organizacji Jehowy czują się bezpieczni i naprawdę kochani. To całkowicie zrozumiałe, bo miłość i właściwe postępowanie są znakami rozpoznawczymi prawdziwego wielbienia Boga (Jana 13:35; 1 Piotra 2:12).

Ale co sobie pomyślisz, jeśli współwyznawca cię urazi lub potraktuje cię w sposób świadczący o braku miłości? Jak się zachowasz, jeżeli brat lub siostra popełni poważny grzech lub nawet dopuści się czegoś skandalicznego, tak jak to się stało w I wieku w zborze w Koryncie? (1 Kor. 5:1). Jeśli twoja wiara zależy wyłącznie od zachowania innych, to opiera się na chwiejnym fundamencie. Co zatem jest lepszym fundamentem wiary?

STABILNY FUNDAMENT WIARY

Mocny fundament dla swojej wiary możesz zbudować przez pogłębianie przekonania, że to, czego nauczyłeś się z Biblii, jest prawdą. Jak może ci to pomóc? Rozważmy przykład.

Pewnego razu wielu uczniów opuściło Jezusa. Zbulwersowały ich wypowiedziane przez niego słowa o jedzeniu jego ciała i piciu jego krwi. Stwierdzili: „To, co mówi, jest szokujące”. Wypowiedź Jezusa zgorszyła ich tak bardzo, że przestali za nim podążać (Jana 6:56-60, 66).

Później Jezus spytał apostołów: „Czy i wy chcecie odejść?”. Piotr odpowiedział: „Panie, do kogo odejdziemy? Ty nauczasz o życiu wiecznym. A my uwierzyliśmy i przekonaliśmy się, że ty jesteś Świętym Bożym” (Jana 6:67-69).

Co sprawiło, że w odróżnieniu od innych apostołowie nie zareagowali oburzeniem? Zbudowali swoją wiarę na czymś o wiele trwalszym niż uczucia. Piotr powiedział: „My uwierzyliśmy i przekonaliśmy się, że ty jesteś Świętym Bożym”. Rozumieli oni, w co wierzą oraz dlaczego w to wierzą. Porównywali słowa i czyny Jezusa z tym, czego nauczyli się z Pism, dzięki czemu nabrali pewności, że jest on Mesjaszem. Głębokie przekonanie co do tej podstawowej prawdy pozwoliło im zachować silną wiarę, gdy inni się zgorszyli.

Czego się z tego uczymy? To, co wiemy, ma większe znaczenie od tego, co czujemy. Dlaczego? Ponieważ nauki biblijne — w tym te dotyczące imienia Boga, Jego zamierzenia oraz ofiary okupu — pozostają niezmienne. W przeciwieństwie do naszych uczuć prawdy z Biblii nie zmieniają się pod wpływem tego, co mówią i robią inni. Jeśli zatem w nie wierzymy i ufamy, że Jehowa przekazuje je za pośrednictwem swojej organizacji, to zachowanie innych nigdy nie sprawi, że zrezygnujemy ze służenia Mu.

Oczywiście miłość i dobre postępowanie współwyznawców działają na nas zachęcająco. Ale co wtedy, gdy ich zachowanie wywołuje w nas zniechęcenie? Jeśli będziemy przekonani o słuszności prawd biblijnych, nasza wiara się nie zachwieje. Pomoże nam to nie tracić pewności, że — niezależnie od tego, jak postępują poszczególne osoby — jesteśmy częścią organizacji wielbiącej Boga w sposób, który Mu się podoba.

Regularne studiowanie Słowa Bożego umacnia nasze przekonanie, że znamy prawdę. Pomaga nam też upewniać się, że wielbimy Boga we właściwy sposób. W rezultacie nasza wiara opiera się na solidnym fundamencie i nie zachwieją nią słowa ani czyny innych (Ps. 16:8; zobacz ramkę „Pozostań na właściwej drodze”).