Zaofiarowanie dobrej nowiny — czy umiesz dostosować się do okoliczności?
1 Czy nie cieszymy się, gdy możemy porozmawiać z kimś na temat, który jego również interesuje? Jest to całkiem naturalne, kiedy jednak chcemy przeprowadzić taką rozmowę, musimy okazywać zainteresowanie dla poglądów rozmówcy. W naszej służbie potrzebna jest umiejętność szybkiego wyczucia zainteresowań naszego rozmówcy. Wtedy bowiem możemy taktownie i z rozeznaniem tak pokierować rozmową, żeby przedstawić kazanie.
2 Dobrze jest nawiązywać rozmowę z ludźmi przez powoływanie się na aktualne wydarzenia religijne, przede wszystkim na wiadomości lub wydarzenia znane w danej okolicy. Bądź przygotowany na to, żeby robić z nich różnorodny użytek zależnie od zapatrywań i nastawienia ludzi. Na przykład zmiany zachodzące w kościele katolickim mogą interesować zarówno katolików, jak i niekatolików, lecz prawdopodobnie każdą grupę inaczej. Katolik może być tym zainteresowany czynnie, jako wyznawca danej religii, zaś niekatolika może to zajmować biernie, z samej ciekawości.
3 W rozmowie z katolikami możesz np. powiedzieć: „Czy zgadza się pan ze stanowiskiem wielu dzisiejszych duchownych, że Biblia nie jest Słowem Bożym lub że jej fragmenty są tylko mitami? /Patrz w BT komentarze do ks. Rodz. 6:17; 18:1; 19:26, 30./ Czy sądzi pan, że ta tendencja do lekceważenia Słowa Bożego się utrzyma? A jeśli tak, czy to miałoby być wystarczającym dowodem, że Biblia jest nieprawdziwa?” W dalszej dyskusji możesz wskazać na takie wersety biblijne, jak Rzymian 3:3, 4 i Hebrajczyków 6:17, 18. Wyjaśnij, że świadkowie Jehowy zachęcają ludzi do przywiązywania większej wagi do czytania i studiowania Biblii. Zaproponuj przy tej okazji bezpłatne studium Biblii na podstawie książki Prawda.
4 W rozmowie z niekatolikami możesz powiedzieć: „Niewątpliwie zdaje pan sobie sprawę, że przywódcy religijni są skłonni podważać zaufanie do Biblii. Coraz częściej słyszy się, jak w różnych częściach świata duchowni wypowiadają się nawet z ambon, że nie ma Boga. W miejsce Biblii stawiają ewolucję lub świecką filozofię. Czy nie sądzi pan, że takim zachwaleniem ateizmu podcinają gałąź, na której sami siedzą?” Pozwól się wypowiedzieć i do tego, co usłyszysz, odpowiednio dostosuj swoje kazanie. W czasie rozmowy pamiętaj, do jakiego celu zmierzasz. Pomyśl nad sposobem przejścia od wypowiedzi twego rozmówcy do zagadnienia, które twoim zdaniem warto byłoby naświetlić. Zastanów się, jak wykorzystać nawiązaną rozmowę do zaproponowania Biblii lub „Czterech Ewangelii”, a następnie studium biblijne.
5 Dzięki umiejętności dostosowywania się do wytworzonej sytuacji oraz przez nawiązywanie w kazaniu do odpowiednich wydarzeń uzyskujemy dogodną sposobność wciągnięcia ludzi do rozmowy i przedstawienia im świadectwa. Wówczas nasze świadectwo rzeczywiście zaspokoi potrzeby osoby, której głosimy, a tym samym przyczyni się do skuteczniejszego wykonywania naszej służby. — 2 Tym. 4:5.