W I wieku Szatan posługiwał się niektórymi ludźmi do rozpowszechniania kłamstw o doskonałym Synu Bożym. Na przykład przywódcy religijni twierdzili, że Jezus wypędza demony „mocą ich władcy” (Marka 3:22). Kiedy toczył się jego proces, oskarżyli go o bluźnierstwo i podjudzili tłum, żeby żądał jego śmierci (Mat. 27:20). Później, gdy naśladowcy Jezusa głosili dobrą nowinę, ich przeciwnicy „podburzyli i nieprzychylnie nastawili przeciw braciom” innych ludzi (Dzieje 14:2, 19). Na temat Dziejów Apostolskich 14:2 w Strażnicy z 1 grudnia 1998 roku zauważono: „Żydowskim przeciwnikom nie wystarczało, że sami odrzucali głoszone orędzie, więc prowadzili oszczerczą kampanię, by wzbudzić w ludności pogańskiej uprzedzenia do chrześcijan”. Obecnie Szatan dalej „zwodzi cały świat”. w24.04 s. 11, ak. 15, 16