Marii, swej żony, bo to, co się w niej poczęło, jest za przyczyną ducha świętego. Urodzi ona syna i będziesz go nazywał imieniem Jezus, bo on wybawi swój lud od grzechów’. Wszystko to rzeczywiście nastąpiło, aby się spełniło, co powiedział Jehowa przez swego proroka, mówiącego: ‛Oto dziewica stanie się brzemienna i urodzi syna, a nazwą go imieniem Immanuel’, co po przetłumaczeniu znaczy: ‛Z nami Bóg’”.

11. Kiedy i gdzie nastąpiły przepowiedziane narodziny Immanuela?

¹¹ Kiedy i gdzie miały miejsce te z góry zapowiedziane narodziny Immanuela? Oczy wszystkich Żydów były zwrócone we właściwym kierunku dzięki słowom z Księgi Micheasza 5:2 (5:1, BT), przytoczonym w Ewangelii według Mateusza 2:6, gdzie w Przekładzie współczesnym czytamy: „Ty, Betlejem w ziemi judzkiej, wcale nie jesteś najmniejsze spośród miast książęcych Judei, gdyż z ciebie będzie pochodził władca — pasterz mojego ludu izraelskiego”. „Książę Pokoju” urodził się w Betlejem w roku 2 p.n.e. i wtedy zaczęło się spełniać zachwycające proroctwo z Księgi Izajasza 9:6, 7.

12, 13. Komu przysporzyły czci narodziny „Księcia Pokoju”? Jakie wspaniałe i zdumiewające zjawiska towarzyszyły tym narodzinom?

¹² Któż z nas nie poczytywałby sobie za zaszczyt i nie przeżywałby wielkiej radości, gdyby miał zostać jednym z rodziców tego, dla kogo zarezerwowano tytuł „Książę Pokoju”? Narodziny tego dziecka istotnie przysporzyły chwały królewskiemu Ojcu tego Księcia. Nie ulega też wątpliwości, że nigdy żadnym urodzinom człowieka nie towarzyszyła tak wspaniała i olśniewająca sprawa.

¹³ Pasterzom pilnującym trzód na polach pod Betlejem ukazał się w nocy świetlisty anioł Jehowy, a „dookoła nich zajaśniała chwała Jehowy”. Następnie anioł obwieścił im urodziny będące spełnieniem proroctwa Bożego; powiedział: „W mieście Dawidowym narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan”. Jakby mało było tych wspaniałości, na nieboskłonie pojawiło się mnóstwo aniołów wysławiających Ojca noworodka i wołających jednogłośnie: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój wśród ludzi dobrej woli”. Całkiem słusznie przy narodzinach tego, kto miał zostać „Księciem Pokoju”, aniołowie zwiastowali pokój Boży wszystkim ludziom cieszącym się Jego uznaniem (Łuk. 2:8-14).

14, 15. (a) Z jakich okazji wysławiali Jehowę synowie Boży? (b) Dlaczego żadne inne narodziny w historii nie dorównują tym, o których tu mowa?

¹⁴ Na długo przed urodzeniem się przyszłego „Księcia Pokoju” aniołowie wysławiali Boga z okazji innego nadzwyczajnego wydarzenia. Było to w okresie stwarzania, gdy formował ziemię (Hioba 38:4). Czy widziałeś zdjęcia naszej planety, zrobione z kosmosu przez astronautów? Podziwiałeś zatem widok, który do niedawna oglądali jedynie aniołowie. A jak wówczas zareagowali? W Księdze Hioba 38:7 napisano: „Wespół radośnie wykrzykiwały gwiazdy poranne, a wszyscy synowie Boży zaczęli wołać pełni uznania”.

¹⁵ Podczas najważniejszych narodzin, jakimi została zaszczycona ziemia, synowie Boży mieli nie mniej powodów do zjednoczenia swych melodyjnych głosów w pieśni chwały. Podobnie jak ziemskiemu ojcu gratuluje się z okazji przyjścia na świat pierworodnego syna, tak Ojciec niebiański, który doprowadził do owych najdonioślejszych ze wszystkich narodzin na ziemi, stanowczo zasługiwał na to, by członkowie Jego duchowej rodziny wysławiali Go w pieśni. Jakże ten przepiękny koncert musiał radować Boga, który po raz pierwszy został Ojcem w tak całkowicie nowych okolicznościach! Żadnych wcześniejszych urodzin w dziejach wszechświata nie da się porównać z pojawieniem się na scenie wydarzeń przyszłego „Księcia Pokoju”.

ZAJAŚNIAŁO „WIELKIE ŚWIATŁO”

16. Kiedy i jak nastąpiło dalsze spełnienie proroctwa z 9 rozdziału Izajasza?

¹⁶ Kiedy Jezus rozpoczął swą służbę publiczną, doszło do dalszego spełnienia się proroctwa z rozdziału 9 Księgi Izajasza. Idzie o dwa pierwsze wersety, zapowiadające, iż ludowi, „który chodzi w ciemnościach”, zaświeci „wielkie światło”. Znaczenie tych słów tak nam wyjaśnił natchniony pisarz biblijny Mateusz: „Opuścił [Jezus] (...) Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: ‛Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło’. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: ‛Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie’” (Mat. 4:13-17, BT).

17. Dlaczego właśnie Jezus mógł sprawić, by mieszkańcom krain Zabulona i Neftalego zajaśniało światło? Co to światło oznaczało dla przebywających w ciemnościach?

¹⁷ Ziemie Zabulona i Neftalego leżały na północnych krańcach Izraela i obejmowały okręg Galilei. Granica Neftalego biegła wzdłuż całego zachodniego brzegu Jeziora Galilejskiego. A odkąd Jezus i jego uczniowie zaczęli głosić w tych okolicach dobrą nowinę o królestwie, mieszkającym tam ludziom, którzy od dawna tkwili w ciemnościach, zajaśniało światło. W Ewangelii według Jana 8:12 zapisano słowa Jezusa: „Jestem światłem świata. Kto za mną idzie, żadną miarą nie będzie chodził w ciemności, lecz posiądzie światło życia”. Zatem za pośrednictwem Jezusa „mieszkańcy cienistej krainy śmierci” mieli osiągnąć „światło życia”, gdyż złożył on swoje życie „na okup za wielu”. Nim to posłużył się Jehowa, by rzucić światło na możliwości zdobycia przez ludzi życia (Mat. 4:23; 20:28).

18. (a) Dlaczego „wielkie światło” nie miało świecić jedynie mieszkańcom Galilei? (b) Co będzie rozpatrzone w następnym artykule?

¹⁸ „Wielkie światło”, które zapowiadało uwolnienie od śmierci i niedoli, miało świecić nie tylko Galilejczykom. Czyż Izajasz nie prorokował, że nie będzie końca rozległości panowania „Księcia Pokoju”? I czyż nie napisał, że przed owym Księciem stoją niezwykle ważne zadania? Owszem, w Księdze Izajasza 9:6, 7 czytamy przecież: „A z imienia będzie zwany: Cudowny Doradca, Potężny Bóg, Wieczysty Ojciec, Książę Pokoju. Dostatkowi tego książęcego panowania i pokojowi nie będzie końca”. W następnym artykule zastanowimy się nad tym, jaką rolę miał do odegrania Jezus Chrystus w charakterze „Cudownego Doradcy, Potężnego Boga, Wieczystego Ojca” oraz „Księcia Pokoju”.

CZY SOBIE PRZYPOMINASZ:

• Jaki spisek uknuto za czasów króla Achaza?

• W jaki sposób spełniło się na małą skalę proroctwo z Księgi Izajasza 7:14?

• Kiedy w całej pełni ukazał się ten znak?

• Dlaczego narodziny „Księcia Pokoju” nie miały sobie równych na ziemi?

W Szwecji słabnie czytanie Biblii

Czytanie Biblii bardzo osłabło w Szwecji, jak wynika z raportu zatytułowanego „The Swedish People and the Bible” (Szwedzi a Biblia). Jego autor, Thorleif Pettersson, asystent profesora ze Szwedzkiego Towarzystwa Biblijnego zwraca uwagę, iż zaledwie 36 procent mieszkańców podaje się za czytających Biblię, a 9 procent z nich czyni to codziennie. Pozostałe 64 procent nigdy jej nie czyta. Tymczasem w roku 1949 księgę tę czytało 66 procent a 34 procent tego nie czyniło. Pettersson zaznacza w swym raporcie, że 11 procent mieszkańców nie ma własnej Biblii i że tak ma się rzecz w wypadku 25 procent ludzi poniżej trzydziestki. Gdy go zapytano, czy młode osoby będą „czytać Biblię w późniejszym wieku”, odpowiedział: „Nie, nigdy się do tego nie zabiorą. Czytanie Biblii będzie powoli słabnąć, jeśli dotychczasowy proces nie ulegnie zmianie i jeśli nie zerwą się duchowe wiatry”.