przełomu w produkcji literatury o Królestwie dla krajów Dalekiego Wschodu.

Towarzystwo Strażnica rozbudowuje swoje obiekty również w wielu innych miejscach na całym globie ziemskim. W Australii jest poważnie zaawansowana realizacja planów budowy nowego Domu Betel i drukarni na terenie Farmy Królestwa w Ingleburn, położonej w odległości godziny jazdy od Sydnej. Oddział w Londynie także powiększa swą okazałą siedzibę. Nie należy przy tym pomijać całego szeregu mniejszych biur oddziałów, nie nastawionych na szeroko zakrojoną działalność wydawniczą. Rozbudowują się one lub przenoszą w inne miejsca, aby służyć tym skuteczniejszą pomocą świadkom Królestwa zamieszkałym na ich terenie.

Odpowiednio wyposażone, nowe obiekty biur oddziałów zostały oddane do użytku w Dublinie (Irlandia), Nairobi (Kenia), Atenach (Grecja) i Rzymie (Włochy). Budowa lub rozbudowa pomieszczeń dla biur oddziałów jest planowana albo już w toku na wyspie Guam, na Wybrzeżu Kości Słoniowej, w Liberii, Zambii, na Curacao, w Puerto Rico, na Wyspach Salomona i w wielu innych miejscach. Wyrażamy nadzieję, że wszystkie wymienione przedsięwzięcia budowlane okażą się przydatne do popierania spraw Królestwa zarówno przed „wielkim uciskiem”, jak też ewentualnie po nim.

Jak szczera jest twoja miłość?

WYDANIE o kimś opinii, że to człowiek szczery równa się wypowiedzeniu pod jego adresem wielkiej pochwały. Szczerość danej osoby (lub nawet rzeczy) zazwyczaj ujawnia się w próbie. Dlatego też Biblia mówi, że złoto bywa próbowane w ogniu oraz czyni wzmianki o „szczerym złocie” i „szczerym srebrze”, a pewien typ drogiego pachnidła został w niej nazwany „czystym [szczerym, NW] olejkiem nardowym” (Jer. 52:19, NW; Marka 14:3, NP; 1 Piotra 1:7). Słowo Boże stosuje to określenie także do ludzi; na przykład apostoł Paweł nazywa Tymoteusza „szczerym dzieckiem w wierze” (1 Tym. 1:2, NW).

Kwestia szczerości czyjejś miłości została poruszona w nawiązaniu do chrześcijan pochodzenia żydowskiego z Jeruzalem. Popadli oni w dotkliwy niedostatek, a ich współwyznawcy w Macedonii, pomimo własnego „skrajnego ubóstwa”, prześcigali się w składaniu hojnych datków na rzecz braci będących w potrzebie. Apostoł Paweł, opowiedziawszy o tym chrześcijanom z Koryntu, którym powodziło się dość dobrze, dodał na koniec: „Nie mówię tego w formie rozkazu, lecz aby wskazać wam przykład gorliwości innych i wypróbować, czy wasza miłość jest szczera”. Widocznie twierdzili, że kochają braci w wierze, i teraz apostoł dał im sposobność wykazania szczerości tych zapewnień. W jaki sposób mogli jej dowieść? Oczywiście czynem, swoimi datkami (2 Kor. 8:2, 8, Biblia poznańska).

Tę samą myśl wyraża apostoł Jan, pisząc w