2. Jak Biblia wskazuje, iż miłosierdzie stanowi nieodłączną cechę osobowości Jehowy?

² Miłosierdzie Boże uzmysłowiono Mojżeszowi na górze Synaj. Jehowa przedstawił się tam jako „Bóg miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu oraz obfitujący w lojalną życzliwość i prawdę” (Wyjścia 34:6). Słowa te podkreślają, iż miłosierdzie stanowi nieodłączną cechę osobowości Jehowy. On „pragnie, żeby wszyscy doszli do skruchy” — napisał chrześcijański apostoł Piotr (2 Piotra 3:9). Rzecz jasna Bóg nie okazuje miłosierdzia bez ograniczeń. „Bynajmniej nie pozwoli ujść bezkarnie” — usłyszał Mojżesz (Wyjścia 34:7; 2 Piotra 2:9). Niemniej „Bóg jest miłością”, a ważnym aspektem miłości jest miłosierdzie (1 Jana 4:8; Jakuba 3:17). Jehowa „nie będzie na zawsze trwał w swoim gniewie”, ale „ma upodobanie w lojalnej życzliwości” (Micheasza 7:18, 19).

18, 19. (a) Czego przypowieść o synu marnotrawnym uczy nas o Jehowie? (b) Jak postępowanie Jehowy z Judą i Jerozolimą ukazuje, iż On ‛czeka’ na powrót grzesznika?

¹⁸ A czego ta część przypowieści o synu marnotrawnym uczy nas o Bogu, któremu mamy przywilej oddawać cześć? Przede wszystkim tego, iż Jehowa jest „miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu oraz obfitujący w lojalną życzliwość i prawdę” (Wyjścia 34:6). Miłosierdzie rzeczywiście stanowi wybitny przymiot Boga. Właśnie w taki sposób reaguje On na stan osób będących w potrzebie. Ponadto Jezusowa przypowieść uczy nas, że Jehowa jest „gotów przebaczać” (Psalm 86:5). Niejako wytęża wzrok i patrzy, czy w sercach grzesznych ludzi nastąpiła jakaś zmiana, która by pozwoliła Mu okazać miłosierdzie (2 Kronik 12:12; 16:9).